13807 resultaten.
Avondschemering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 ze houdt niet
van het daglicht
zo onbarmhartig
zo meedogenloos fel
ze hunkert
naar de avondschemering
die geheimzinnige sfeer
tussen licht en donker
als de dag
langzaam afscheid neemt
begroet ze verheugd de
naderende nacht
ze houdt van de nacht
het troostvolle donker
verzacht de pijn
haar nachtlichtjes zijn aan
een schemerlampje…
Nachtelijk dwalen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
392 het verlaten zoetwatermeer
met een uit slaap ontwaakt geweten
zodra jouw aardse ziel
bloeiende glans krijgt
er is een stemmig
onhoorbaar fluisteren
in dit verstilde zwijgen
een stem die je niet hoort
maar wel begrijpt
nu het droomkompas
wederom richting geeft
aan het leven
met al haar gebreken
aanvaard je de stilte
van de nacht…
O nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Hoe heimelijk mijn geweten zich
ook keert tegen het nachtelijk
heenkomen van mijn gaan, schuifel
ik in het bedreven zijn als een
ontzielde Samaan ( 1 ) doch met het weten
van een berooide Brahmaan ( 3 ) die dan
tóch edel van geest tot de hoogste kaste behoort.
Zowaar ik nu langs de zerken ga en mijn
oor terwille ben om in de duisternis het…
De poëzie van 't leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 De nacht is mijn vriend, mijn trouwe bondgenoot,
In haar armen vind ik troost, hoe bitter de nood.
Sterren als gidsen in mijn donkere reis,
Fluisteren geheimen, maken me wijs.
Mijn ziel danst op het ritme van de pijn,
Verloren liefdes, het moest zo zijn.…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Ik herken zinsneden uit hun beelden
zelfs die over de golven en branding
het mulle zand en voel hun genegenheid
in elke korrel en minuut van de nachten.…
Beëlzebub
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Kom nu slapen,
maak een eind aan dat gedaas
De dag is rond,
wat valt er nog te rapen ?
Vlij je naast me,
staak je innerlijk geraas.
De maan beschijnt de kamer
dus mag het licht nu uit ?
Ik zal je slapen strelen,
ik wieg je gammele schuit.
En nu we onder zeil zijn,
-geen mens die ons nog schendt -
komt Beëlzebub ons halen,
hij die…
[ De hete zomer ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 De hete zomer
kleedt de meisjes uit, zo mooi --
al die giraffes.…
Verdriet van velen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.060 10 jaar was ik en niet bewust
van scheiding tussen blank en zwart
Zeven of acht jaar later, werd
ik langzaam maar zeker met
mijn neus op de feiten gedrukt
toen zwart-op-wit duidelijk werd
dat rassenscheiding zich onge-
breideld en ongehoord had voort
gewoekerd op golven van onrecht
Nooit te begrijpen dat zoveel
mensen; mannen, vrouwen…
Slapeloze nachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
11 Elke nacht lig ik uren lang wakker
Ik draai en woel tot ik mezelf toch weer iets beter voel
Beter voel dan een paar uur geleden
Toen er vuil naar mij werd gekeken
Ik schrijf en ik schap tot mijn gedicht beschrijft hoe het leven mij betast
Mij verrast en belast met beperkingen die ik niet kan bewerken
Verwerken en accepteren…
Bron
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
679 ´s-Avonds,
wanneer je in de verte staart
lijken ze op diepe bronnen
waaruit op mysterieuze wijze
de nacht
over akkers, wouden en steden vloeit,
de aarde bedekkend
met een zee van duisternis.
Zó donker zijn je ogen,
mijn licht.…
Later is nu
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
460 Het is nog nacht.
Mijn liefste vrienden koester ik.
De allerliefste kinderen.
De allerliefste vrouw.
Het kan niet wachten.
Schrijven moet ik het.
Nu. Niet later.
Later is nu.
Van het leven hou ik.
Van jullie hou ik.
Ik hou van jou.…
GEBED
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Goede stille Nacht, het wil de luister van uw leegte.
Het wil met U de werelden tot stilstand toe bewegen,
het wil in U de eigen taal niet meer verstaan.
Goede stille Nacht, het wil in U vergaan.
Dit kleine zwart krijgt grootsheid in Uw haven,
dit git wordt stil en zachter dan Uw naam.…
Mon chèr ami
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
640 We slapen niet onder de blote hemel
maar wel onder het wakend oog
der maan
en kunstmaansatellieten in hun baan
die ons verbinden met hun draaigewemel
en onze last met onze lieve lusten
ik doe het licht uit, leg mijn moede lijf
te rusten, 'k weet niet meer wat rijmt op lijf
maar jij toch vast en zeker wel...
te rusten!
"Welterusten…
archaïsme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 wanneer
tocht deze laten tranen
zo ook, ja…de uren ze duren
ze zeggen vertragen versnellen
dus mijn strategie is ontvankelijk
voor mijn archaïsche wijze
die onbedeeld geen enkele
behoefte waarborgt
voor doel of het vilt
onder de stoel die
de nachten met me deelt…
Pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
314 ze houdt niet
van het daglicht
zo onbarmhartig
zo meedogenloos fel
ze hunkert
naar de avondschemering
die geheimzinnige sfeer
tussen licht en donker
als de dag
langzaam afscheid neemt
begroet ze verheugd de
naderende nacht
ze houdt van de nacht
het troostvolle donker
verzacht de pijn
haar nachtlichtjes zijn aan
een schemerlampje…
Stilte die spreekt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
312 In de stilte van de nacht
ligt een schoonheid verborgen,
zacht als schaduw op ademtocht.
Elke zucht draagt een verhaal,
ongezegd, maar vol betekenis,
wachtend tot iemand luistert.
De duisternis fluistert geen haast,
alleen tijd —
om gehoord te worden.…
Winternachtbloem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
480 Ze had hier willen uitleggen
hoe het is om in jouw bed te liggen
maar het leven nam haar mee
naar een ander bed in een ander land
en in de nacht wanneer de zombies
tot leven komen in de geurige wind
ziet ze jouw sombere zielgezicht
alsof je nog altijd verliefd op haar bent
onafhankelijk van verstand of wijsheid
simpel in jouw gevoelige…
Droomloze nachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
343 Ik slaap, de stilte omarmt mij.
De wereld ben ik, eenzaam en alleen.
Mijn dromen zijn leeg zonder jou.
Jou missen verlangt naar wat ik
dichtbij mij weet in de stilte
van de slaap, waarin ik verdrink.
De dagen duren, duren steeds door.
De mensenmassa verdampt zonder
een sprankje hoop op weerklank,
zonder hoop op weerzien, vaarwel.
De duisternis…
zoektocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
145 nu mijn stem de ochtend verdroten
begroet lijkt de nacht zich
diep en genoegzaam genesteld
te hebben in al wat ik draag
in tegendeel van wat me behept
zing jij je lach uit over mij, iets
van zonneschijn door mijn
gedrogeerde dauw,
maakt plaats voor alles wat je bent
en schoont mijn hart van
het deelbare dat alle smart voor
deze opklimmende…
humeur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
139 het is het tegenstaande van al dat
kronkelend de geest toebedeeld
met grimmige waarnemingen
en onberispte uitingen
het humeur, de daad van het gevoel
dat zich voedt door een voorafgaand
spectaculaire reis door het onbekende
van al wat voorspelbaar in de geest
de tijdspannes betwist in volgorde
tegendraads in het spiegelen der
gewoontes…
Nachtelijke schuldgevoelens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
171 Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen
in het zwarte hart van mijn zoet geworden
maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens
komt die van mij niet overeind
ergens in een verre verte boven mijn hoofd
staar ik naar dat vreemde plafond
en er zijn ook van die donkere uren
die een eeuwigheid lijken te duren.…
Nachtkamer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
87 De storm huilt om het eenzaam huis,
het venster rilt van bange vlagen,
binnen verstomt het wild gedruis,
de nacht verdrijft de grauwe dagen.
Een zacht vuur koestert de verstilde wand,
het hart vind rust, de storm ten spijt,
bevrijd van de aarde en haar kille band,
vergeten is de harde tijd.…
Longontsteking, einde behandeling, slijm eruit zingen!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 uitgewezen
geen onderliggend lijden
nog wel wat vastzittende slijmen
Die gaan we ophoesten
dat gaan we stomend bedwingen
met zingen, zingen en zingen
en met spreken en goed ademen
adem in, adem uit, slijmen d'r uit
En veel drinken: water, water, water
met luchtwegenkruiden
met longkruiden
wel anderhalve liter per dag
en de rest doet de nacht…
Flets oranje
snelsonnet
0.9 met 7 stemmen
736 Ik was aan koninginnedag ontkomen
(Los dan van al die drukte in de trein)
De relativiteit van zo'n festijn
Heb ik die dag doordringend waargenomen
Het voelde minder nog dan secundair
Voor mij als globetrotter in d'Anvers…
[ Een schuldige hand ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Een schuldige hand
wordt weer schoon door het wassen --
van andermans hand.…
nachtelijke sedatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Ik spreek het nachtelijk hart
Aan en vernoem mijn slaap
In de schotel van het gedragen
Servies waarmee de nacht me een
Vroeg ontbijt aanbiedt
Ik mis het beleg, het brood en zélfs
Het erbarmen om mij dan toch
Ter ruste te willen leggen, doch
Niets spreekt het duister aan
Ik kan slechts nog dwalen met
Mijn geest, bakkeleien met onwelwillende…
Op de loer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 Hoe onontkoombaar is het einde
De mens is constant op de vlucht
Voor de gevreesde laatste zucht
En al het leed op handen zijnde
De mensen lukt het om te duiken
Zij snorkelen In klatergoud
Maar toch is het best waterkoud
In uitgezette koopjesfuiken
De mens wordt flink gehersenspoeld
Zijn eindigheid gaat kopje onder
In zeeën vol…
tweestrijd
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.148 ik vroeg
wat zou je onder hypnose kiezen
als jij bij me bent
’s nachts op de 2e verdieping
het antwoord kwam zuchtend
donker is de nacht
de nacht leidt nog steeds
nacht na nacht, de nacht is vrij
omringd door stilte
en ik
ik heb je goede nacht gekust
zoek geen ander bed
daar moeten we niet aan twijfelen
midden in de nacht…
wiegelied
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
312 zij hem wiegend
wiegt hij haar
wiegen zij elkaar de blauwe nachten in
nachten als geen andere
blauwe nachten zonder einde
blauwe nachten zonder begin…
's Nachts
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.034 Nachten lag ik wakker,
dromend van een mooie tijd.
Nu lig ik nachten wakker,
want ik ben je kwijt!
Nachten lag ik wakker,
jouw armen om me heen.
Nu lig ik nachten wakker,
moederziel alleen.
Nachten lag ik wakker,
want ik hield van jou.
Nu lig ik nachten wakker,
rillend van de kou.…