Alle inzendingen over riet-geknak

956 resultaten.

Sorteren op:

Witte vos

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.509
Langs de uitgeholde wegen vol van varens en van mos kwam ik wilde bloemen tegen en een sluwe witte vos die mij meenam in de regen naar een driesprong in het bos Waar ik stond met al mijn vragen en een vos die mij verliet voor een nacht die was gaan dagen en een veldmuis in het riet die zijn leven zag vervagen want de sprong verkoos hij…

Waar wij middeleeuwden

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
ben weer teruggegaan heb eeuwen van vooruitgang van de hand gedaan uit de gouden driehoek mayaat de cultuur in het zacht glooien van hun heuvels helaas nog maar van korte duur ik azteek hun geniale bouw in schitterende tempels daar waar wij middeleeuwden bleven zij beschavingstrouw matte riet tot boten met hun ronde neuzen paasde…
wil melker9 januari 2007Lees meer >

spiegel

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Het water zweeg rimpelloos Even verder zag ik jou en je knikte Ik zag je glimlach in je ogen En ik dacht niets want ik kon niet denken En in mijn adem op de spiegel Stond jouw naam geschreven En het riet bewoog het water Op het timbre van je stem Tenminste één vraag die ik nooit meer hoef te stellen.…

het eiland

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Verborgen tussen luchtig wuivend riet ontdooien m’n gevoelens. Onbespied betast ik daar m’n schrammen en m’n builen. Omgeven door een metersbrede sloot, ben ik in staat de dagen te verdragen. Ik vind er weer de antwoorden op vragen. Het leven is er even niet van lood.…

Herfstorgel

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
Ik hoorde verborgen stemmen in de toppen, orgelpijpen in een storm, bewogen door het ritmisch gorgelen van het riet, gedirigeerd door wind en wat men alleen maar horen kan maar nimmer ziet, laat zich niet foppen door het steunen van onvermoeibare instrumenten in het ven en griend, wat voor alle buitenlieden als concert - zaal…
pama3 oktober 2009Lees meer >

naam achter

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
toen het riet die zomer begon met praten toen vleermuizen vertelden je moet nooit meer vragen kon alleen de waarheid wegblijven op de rand van stad en park sloegen wij alles van ons af wij konden nooit meer vergeten wat ons was aangedaan wij bleven hangen in een synoniem om terug te keren naar onze achternaam om maar niet te spreken over…

Weer en wind voorbij

netgedicht
5.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 654
Geen einde, niets dan dromen van vergeelde vingers langs beslagen spiegels waarin ik, ziende blind, de adem van het verleden wilde uitwissen met de zee in Zandvoort, terwijl de wind jouw haren naar me toe streek in een duinpan liefde, alsof ik je moest laten besterven in ruisend riet.…

Maat - en meetlint

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
huid van perkament een lege slaapzak op de rug, om inzichtelijk te worden blindheid op het papier, het wordt me aangepraat misschien, geblinddoekt naar een einde streven naar gelijke strofen en ik de inhoud nog niet zie en me op de private tekst verlaat, het ene dicht de ander toe in de maat- en meetlint van de poëzie, fluitend riet…
pama28 november 2010Lees meer >

Soms gaat het zo

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
.- dat wisten wij allang - behalve dan de koekoek en de griet het rooie bietje van hiernaast kweelt lenteliedjes languit op het grasmatras: zon kleurt mooier dan het was blèrt zij in haar groene jurkje: in het groen wuift enkel riet moeder roept: ‘t is bedtijd trientje morgen moet je weer naar school maar als het warm is, gaat ze…

Herinnering van morgen….

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
Verdrink in het zoet van de vergeten wijn wat door je aderen stroomt en in alles wat je vergeten was maar uit je hart en poriën bloeit, herkenning wie je werkelijk bent, onbot je fluitenkruid, laat mij dan om een windvlaag wensen over het neerbuigend riet, die op de tonen van herinneringen in de toekomst speelt, met je deel in…
pama19 juni 2011Lees meer >

de teloorgang in beeld

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 736
zaterdag 10-09-'11 13.55 uur vanuit de trein die hier even stilstaat langs het perron Almelo de Riet zie ik een eenzame jongeman met een sporttas die verbijsterd om zich heen staat te kijken...…

MISBRUIKT

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Het meisje aan de waterkant zag wolken, grauw en hoog Het grassprietje in haar hand bevatte het nat van haar oog De hemel, stil in avondlicht rustte van een zware dag uit In haar hart klonk ’t gedicht haar stem was zonder geluid Door ‘t riet zuchtte de wind alsof hij gelijk ‘t meisje leed O, waarom was zij zo blind toen hij haar had uitgekleed…

De schaatser

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 7.820
Meestal echter kom ik zelden voorbij het rottige riet de kapotte vogels dat het aldoor dooit in de modder van het vreedzame bestaan. --------------------------------------- uit: 'Nieuwe veters', verzamelde gedichten 1979-2006, 2008.…

niet te vergeten dat

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
de wilgen met hun kaalgekapte koppen staan er, in een strak gelid de weg scheert langs de waterkant en lichtgebogen staat het riet de laatste wind te keren boven, in het lichtbewolkte scheren voorts de eerste vogels in hun lentekoorts op tijd te willen zijn fijn dat elders bloemen bloeien fijn dat in het gras de eerste meizoen wist…

geknot leven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente oevers met zacht walsend riet geknotte wilgen als stille getuigen gebalde vuisten, scheve boosheid in strenge slagorde langs rustig water takken slordig vergaard en gestapeld afgesneden van de ouderlijke stam om eigenzinnig in bloei te komen tot ontelbare…

de ellendelingen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
tot dan pluk ik de appels zoals mijn mand het toelaat in het woord dat geprezen de waarde vult met riet en aanverwante persoonlijkheden, steeds nog reist de zomer in het kader van herfst langs lijsten die zonder silhouet mij het toneel toelaten en ik het fruit markeer met jaartallen van al mijn late oogsten en dampt het woord tussen mijn…
elze27 september 2016Lees meer >

Hoog in het octaaf

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
vlijmscherp puntig en hoog in het octaaf zo klinken weer de eerste geluiden van winter al even geleden dat wij hebben gebeden om op de schaats te gaan de streken te horen in het passeren van riet de mooiste krullen te scoren in het ijl van heldere lucht kleurt en klinkt alles scherper in vlucht tot de vorst strenger wordt…
wil melker28 februari 2018Lees meer >

HET GEBED

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 935
ik zat aan een vaart in het buitengebied half verscholen tussen het oude riet met donkere gedachten even laat een baars zichzelf aan mij zien of keek hij mij voorbij naar wat er ongemerkt dreigend zat aan mijn zij mijn ademhaling misschien die even op zich liet wachten hoog in de lucht zie ik een vogel voor mij bidden of toch…
catrinus25 april 2025Lees meer >

Wij willen niet met een kluitje in het riet gestuurd worden

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 603
verdriet als we onze familie en vrienden die bij ons horen Wekenlang niet zien maar 't besmettingsgevaar is groot daarom mag 't niet; maar zij die willen overleven pogen sterk te zijn Wij zitten allemaal in het zelfde schuitje schommelend op onzekerheid en pijn Maar 't is de bootsman die ons niet weg stuurt met een kluitje in 't riet…

Nu ligt mijn leven als een stille plas

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.355
Nu ligt mijn leven als een stille plas, een vlak, blauw water op een grote hei, Dat rustig opziet uit een lijst van gras En riet: een hemelspiegel klaar en blij. Mijn willen en mijn wensen stierf in mij, En wat bevreesd en wat onrustig was, Ging met mijn laatste diepe smart voorbij, Waarvan ik kalm en oud en wijs genas.…

De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten

gedicht
3.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.392
Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van de najaarsregens en de zittingen vergaarden om zich toe te dekken blad dat daar zelf in een vluchtpoging belandde.…
Elly de Waard11 september 2004Lees meer >

Kazemat

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
De bunker staat daar maar midden in het Echo bos daar waar klanken draaiende wind keren en wanhopige kinderstemmen de bosrand verlaten de bunker staat daar maar tussen zo maar een boerderij en een kleine ondiepe sloot waar kroos stapjes lijkt te vangen tussen reeds bloeiende bermen en ontkiemend zacht wuivend riet de bunker staat daar…
metha17 januari 2008Lees meer >

Aan de Dommel...

hartenkreet
3.7 met 50 stemmen aantal keer bekeken 996
Mijn plekje aan de Dommel bankje tussen wuivend riet heerlijk om bij weg te dromen terwijl ik van de natuur geniet waar ik alles op een rijtje zet om de juiste balans te creëren voor als het leven weer druk is kan ik hier de rust combineren iedere week is alles anders voorjaar schildert alle kleuren de natuur maakt kinderlijk blij ik…

SPORT VAN EEN VISSER

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
Hengel na hengel haalde hij op geen vis wilde bijten geen vis aan de haak Hij at met smaak zijn zelf-besmeerde en belegde boterhammen kaas dat was wel favoriet Rondom hem het zacht-wuivend riet en verscholen eend en meerkoet Het deed hem goed naar de rivier te staren hier te zitten en te peinzen het uur niet van belang Hij hoorde…

Kikkerogen

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.334
De wereld leek voorgoed ontdooid en leefde voort in Polaroid met blote armen op een fiets die iets daarna werd weggegooid in kalverwei met kikkersloot waarin twee lijven uitgeplooid de dagen lengden met een kus in gras dat ooit werd weggehooid En pluizenbollen rolden door tot daar waar wind het land verloor om er te zingen in het riet waar…
jan haak14 maart 2009Lees meer >

Ik wou

hartenkreet
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.294
M’n armen zijn te kort als ik alles wil omhelzen alle bomen van het verre bos de geuren van het gemaaide gras de glinstering van de stromende beek de witte wolken drijvend in de blauwe lucht het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen het mos liggend aan de voet van de eik muis knabbelend aan een beukenoot wuivend riet, de wortels kletsnat…
Pieter Plenter27 september 2009Lees meer >

Feeëriek aangelicht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.376
het laatste exposé van dit jaar is weer in mijn atelier feeëriek aangelicht bieden mijn schilderijen hun kleurig aangezicht damast op de tafels in riet gesorteerd heb ik mijn leven aan u geoffreerd mandjes met zorgen over dit jaar in biezen geluk en ontspanning vlak naast elkaar in wit pitriet mijn artistieke prestaties gebundeld…
wil melker18 december 2009Lees meer >

December, Januari

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
Vlammen huizenhoog aan rieten dak gevreten, maar een muur van vuur stopt een kogel niet. Jongedame werpt beelden van een stervend staatsman als een kind en traant als moeder die haar kind niet voeden kan. December, januari. Zij werden tot warmste maanden, maar zonder warme handen.…

Eenvoud in verhaal

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 446
Mijn blik dwaalt over het eenvoudige verhaal, volgt het hobbelige oude karrenspoor door akkerveld langs klaverblad en gedorst hooi, blijft rusten aan de oevers van het water waar het riet in de fluisterende, wiegende wind murmelend het stil verhaal meezingt.…
Katty11 februari 2011Lees meer >

BLOEMVERKOPERS

gedicht
1.7 met 112 stemmen aantal keer bekeken 17.364
Soms draagt er een al Sarons rode rozen, Hoog op zijn schouders in een rieten mat; De open weerschijn doet de mensen blozen Die hem geheven kruisen op zijn pad.…