956 resultaten.
Witte vos
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.509 Langs de uitgeholde wegen
vol van varens en van mos
kwam ik wilde bloemen tegen
en een sluwe witte vos
die mij meenam in de regen
naar een driesprong in het bos
Waar ik stond met al mijn vragen
en een vos die mij verliet
voor een nacht die was gaan dagen
en een veldmuis in het riet
die zijn leven zag vervagen
want de sprong verkoos hij…
Waar wij middeleeuwden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
798 ben weer
teruggegaan heb
eeuwen van vooruitgang
van de hand gedaan
uit de gouden driehoek
mayaat de cultuur in het
zacht glooien van hun heuvels
helaas nog maar van korte duur
ik azteek hun geniale bouw
in schitterende tempels
daar waar wij middeleeuwden
bleven zij beschavingstrouw
matte riet tot boten
met hun ronde neuzen
paasde…
spiegel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.197 Het water zweeg rimpelloos
Even verder zag ik jou en je knikte
Ik zag je glimlach in je ogen
En ik dacht niets want ik kon niet denken
En in mijn adem op de spiegel
Stond jouw naam geschreven
En het riet bewoog het water
Op het timbre van je stem
Tenminste één vraag die ik nooit meer hoef te stellen.…
het eiland
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.153 Verborgen tussen luchtig wuivend riet
ontdooien m’n gevoelens. Onbespied
betast ik daar m’n schrammen en m’n builen.
Omgeven door een metersbrede sloot,
ben ik in staat de dagen te verdragen.
Ik vind er weer de antwoorden op vragen.
Het leven is er even niet van lood.…
Herfstorgel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
570 Ik hoorde verborgen
stemmen in de toppen,
orgelpijpen in een storm,
bewogen door het ritmisch
gorgelen van het riet,
gedirigeerd door wind en
wat men alleen maar horen
kan maar nimmer ziet, laat
zich niet foppen door het
steunen van onvermoeibare
instrumenten in het ven
en griend, wat voor alle
buitenlieden als concert -
zaal…
naam achter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 toen het riet die zomer begon met praten
toen vleermuizen vertelden
je moet nooit meer vragen
kon alleen de waarheid wegblijven
op de rand van stad en park
sloegen wij alles van ons af
wij konden nooit meer vergeten
wat ons was aangedaan
wij bleven hangen in een synoniem
om terug te keren naar onze achternaam
om maar niet te spreken over…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Geen einde, niets dan dromen
van vergeelde vingers langs
beslagen spiegels waarin
ik, ziende blind, de adem
van het verleden wilde
uitwissen met de zee
in Zandvoort, terwijl
de wind jouw haren naar me toe
streek in een duinpan liefde,
alsof ik je moest laten
besterven in ruisend riet.…
Maat - en meetlint
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 huid van perkament
een lege slaapzak op de rug,
om inzichtelijk te worden
blindheid op het papier, het
wordt me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar een einde
streven naar gelijke strofen
en ik de inhoud nog niet zie
en me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet…
Soms gaat het zo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 .- dat wisten wij allang -
behalve dan de koekoek en de griet
het rooie bietje van hiernaast
kweelt lenteliedjes
languit op het grasmatras:
zon kleurt mooier dan het was
blèrt zij in haar groene jurkje:
in het groen wuift enkel riet
moeder roept: ‘t is bedtijd trientje
morgen moet je weer naar school
maar als het warm is, gaat ze…
Herinnering van morgen….
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
543 Verdrink in het zoet van de
vergeten wijn wat door je
aderen stroomt en in alles
wat je vergeten was maar
uit je hart en poriën bloeit,
herkenning wie je werkelijk
bent, onbot je fluitenkruid,
laat mij dan om een windvlaag
wensen over het neerbuigend riet,
die op de tonen van herinneringen
in de toekomst speelt, met je
deel in…
de teloorgang in beeld
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
736 zaterdag 10-09-'11
13.55 uur
vanuit de trein
die hier even stilstaat
langs het perron Almelo de Riet
zie ik een eenzame jongeman
met een sporttas die verbijsterd
om zich heen staat te kijken...…
MISBRUIKT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.129 Het meisje aan de waterkant
zag wolken, grauw en hoog
Het grassprietje in haar hand
bevatte het nat van haar oog
De hemel, stil in avondlicht
rustte van een zware dag uit
In haar hart klonk ’t gedicht
haar stem was zonder geluid
Door ‘t riet zuchtte de wind
alsof hij gelijk ‘t meisje leed
O, waarom was zij zo blind
toen hij haar had uitgekleed…
De schaatser
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.820 Meestal echter kom ik zelden voorbij
het rottige riet de kapotte vogels
dat het aldoor dooit in de modder
van het vreedzame bestaan.
---------------------------------------
uit: 'Nieuwe veters',
verzamelde gedichten 1979-2006, 2008.…
niet te vergeten dat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 de wilgen met hun kaalgekapte koppen
staan er, in een strak gelid
de weg scheert langs de waterkant en
lichtgebogen
staat het riet de laatste wind te keren
boven, in het lichtbewolkte scheren voorts
de eerste vogels in hun lentekoorts
op tijd te willen zijn
fijn dat elders bloemen bloeien
fijn
dat in het gras de eerste meizoen
wist…
geknot leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd
in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente
oevers met zacht walsend riet
geknotte wilgen als stille getuigen
gebalde vuisten, scheve boosheid in
strenge slagorde langs rustig water
takken slordig vergaard en gestapeld
afgesneden van de ouderlijke stam
om eigenzinnig in bloei te komen
tot ontelbare…
de ellendelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 tot dan pluk ik de appels zoals mijn mand
het toelaat in het woord dat geprezen
de waarde vult met riet en aanverwante
persoonlijkheden,
steeds nog reist de zomer in het kader
van herfst langs lijsten die zonder silhouet
mij het toneel toelaten en ik het fruit markeer
met jaartallen van al mijn late oogsten
en dampt het woord tussen mijn…
Hoog in het octaaf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
500 vlijmscherp
puntig en hoog
in het octaaf
zo klinken weer
de eerste geluiden
van winter
al even geleden dat
wij hebben gebeden
om op de schaats te gaan
de streken te horen
in het passeren van riet
de mooiste krullen te scoren
in het ijl van
heldere lucht kleurt en
klinkt alles scherper in vlucht
tot de vorst strenger wordt…
HET GEBED
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
935 ik zat aan een vaart
in het buitengebied
half verscholen
tussen het oude riet
met donkere gedachten
even laat een baars
zichzelf aan mij zien
of keek hij mij voorbij
naar wat er ongemerkt
dreigend zat aan mijn zij
mijn ademhaling misschien
die even op zich liet wachten
hoog in de lucht zie ik
een vogel voor mij bidden
of toch…
Wij willen niet met een kluitje in het riet gestuurd worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
603 verdriet
als we onze familie en vrienden die bij ons horen
Wekenlang niet zien maar 't besmettingsgevaar is groot
daarom mag 't niet;
maar zij die willen overleven pogen sterk te zijn
Wij zitten allemaal in het zelfde schuitje
schommelend op onzekerheid en pijn
Maar 't is de bootsman die ons niet weg stuurt met een kluitje
in 't riet…
Nu ligt mijn leven als een stille plas
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.355 Nu ligt mijn leven als een stille plas,
een vlak, blauw water op een grote hei,
Dat rustig opziet uit een lijst van gras
En riet: een hemelspiegel klaar en blij.
Mijn willen en mijn wensen stierf in mij,
En wat bevreesd en wat onrustig was,
Ging met mijn laatste diepe smart voorbij,
Waarvan ik kalm en oud en wijs genas.…
De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.392 Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van
de najaarsregens en de zittingen vergaarden
om zich toe te dekken blad dat
daar zelf in een vluchtpoging belandde.…
Kazemat
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
665 De bunker staat daar maar
midden in het Echo bos
daar waar klanken
draaiende wind keren
en wanhopige kinderstemmen
de bosrand verlaten
de bunker staat daar maar
tussen zo maar een boerderij
en een kleine ondiepe sloot
waar kroos stapjes lijkt te vangen
tussen reeds bloeiende bermen
en ontkiemend zacht wuivend riet
de bunker staat daar…
Aan de Dommel...
hartenkreet
3.7 met 50 stemmen
996 Mijn plekje aan de Dommel
bankje tussen wuivend riet
heerlijk om bij weg te dromen
terwijl ik van de natuur geniet
waar ik alles op een rijtje zet
om de juiste balans te creëren
voor als het leven weer druk is
kan ik hier de rust combineren
iedere week is alles anders
voorjaar schildert alle kleuren
de natuur maakt kinderlijk blij
ik…
SPORT VAN EEN VISSER
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 Hengel na hengel
haalde hij op
geen vis wilde bijten
geen vis aan de haak
Hij at met smaak
zijn zelf-besmeerde
en belegde boterhammen
kaas dat was wel favoriet
Rondom hem
het zacht-wuivend riet
en verscholen
eend en meerkoet
Het deed hem goed
naar de rivier te staren
hier te zitten en te peinzen
het uur niet van belang
Hij hoorde…
Kikkerogen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.334 De wereld leek voorgoed ontdooid
en leefde voort in Polaroid
met blote armen op een fiets
die iets daarna werd weggegooid
in kalverwei met kikkersloot
waarin twee lijven uitgeplooid
de dagen lengden met een kus
in gras dat ooit werd weggehooid
En pluizenbollen rolden door
tot daar waar wind het land verloor
om er te zingen in het riet
waar…
Ik wou
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.294 M’n armen zijn te kort
als ik alles wil omhelzen
alle bomen van het verre bos
de geuren van het gemaaide gras
de glinstering van de stromende beek
de witte wolken drijvend in de blauwe lucht
het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen
het mos liggend aan de voet van de eik
muis knabbelend aan een beukenoot
wuivend riet, de wortels kletsnat…
Feeëriek aangelicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.376 het laatste exposé
van dit jaar is
weer in mijn atelier
feeëriek aangelicht
bieden mijn schilderijen
hun kleurig aangezicht
damast op de tafels
in riet gesorteerd heb ik
mijn leven aan u geoffreerd
mandjes met zorgen over
dit jaar in biezen geluk en
ontspanning vlak naast elkaar
in wit pitriet mijn
artistieke prestaties
gebundeld…
December, Januari
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
611 Vlammen huizenhoog
aan rieten dak gevreten,
maar een muur van vuur
stopt een kogel niet.
Jongedame
werpt beelden
van een stervend staatsman
als een kind
en traant
als moeder die haar kind niet voeden kan.
December, januari.
Zij werden tot warmste maanden,
maar zonder warme handen.…
Eenvoud in verhaal
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
446 Mijn blik dwaalt over het eenvoudige verhaal,
volgt het hobbelige oude karrenspoor door akkerveld
langs klaverblad en gedorst hooi,
blijft rusten aan de oevers van het water
waar het riet in de fluisterende, wiegende wind
murmelend het stil verhaal meezingt.…
BLOEMVERKOPERS
gedicht
1.7 met 112 stemmen
17.364 Soms draagt er een al Sarons rode rozen,
Hoog op zijn schouders in een rieten mat;
De open weerschijn doet de mensen blozen
Die hem geheven kruisen op zijn pad.…