15018 resultaten.
Zoete droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.530 Omgeploegd stuk land
vol met vroege asperges
zoete droom van boer.…
Gedachteland
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
488 Wanneer ik aan je denk
voel ik me alleen
want je loopt weg
van de werkelijkheid
en de droom is
slechts een schim
wanneer ik niet aan je denk
voel ik me eenzaam
want je bent er niet
in mijn droom
en de werkelijkheid is
slechts een film
in gedachteland
aan de oevers
van mijn denken
schep jij letters
uit mijn woordenzee
bedek…
Dat ons paradijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
698 We vluchtten van het land
dat van ons geweest was, niet herkend nadien.
Het was het eerste paradijs waar wij geboren werden
dat ons omarmde en losliet, en nooit meer om zou zien.…
Deze Tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Toch heeft God alle tijden in Zijn handen
En in kennis gaat Hij alles ver te boven
Op Zijn woord kan men Hem geloven
Hij zij geprezen, hier en in alle landen.…
In het verdronken land tussen de rivieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 In het verdronken land tussen de rivieren
verloor ik al wat rede had in de eerste
hand. Laat ik wegstromen met de rivieren,
dat wat niet tegen het gat in mijn tweede
hand was bestand.
Ik voel mij geborgen in het diepste van
het verdronken land. Vergeten lijkt te
zijn verdronken; weggestroomd met het water
naar een ver onbekend land.…
Dromenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 Mijn open jas
hield ik stevig vast
alsof ik een vlieger was
De wind nam mij mee
Naar alle windstreken
En ten slotte naar de zee
Ik eindigde op het strand
Voelde het zachte, mulle zand
Kreeg een knipoog van de zon
Die net aan haar ondergang begon
Zag de lucht die nog even wilde stralen
Eindelijk kon ik weer ademhalen
Bleef even…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.593 Geklommen was de maan naar boven,
Had wolken stil uiteengeschoven,
Uit sneeuwengrot leek zij te turen,
En zilversneeuw in 't rond te sturen.
't Was of de warme zomeraarde
Het koelend zilver gretig gaarde;
Al meer en meer had ze opgevangen,
Tot al van zilver was omvangen.
Een koel, blank kleed dat verre strekte
En velden wijd en weien…
Het land lacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Het land lacht
Lammetjes en geitjes zijn anders dan mieren,
ze dansen het leven op het land.
Ze denken niet, ze zijn geprogrammeerd
om te buitelen, bij de kant van de sloot
langs te gaan, grenzen te verkennen.…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 vanmorgen was de deur op slot
was zicht aan buitenmuren onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen…
Angstdroom
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
751 Gekleed in roze broek met wat bretels
zit ik voor ’t eerst te paard in volle draf
Er komt een briesend busje op mij af…
De afgelopen nacht was meer dan hels
’t Komt door de wrede vraag die mij verscheurt:
Is óns land nú… of mórgen aan de beurt?…
Reizen
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
625 Landen bereizen met je lichaam
de halve wereldbol rond
zonder ooit te vinden
waar je geestelijk naar zocht.
Dan maar de andere helft rond?
Herinneringen aan
wat nooit heeft bestaan:
opgravingen in archeologische leegten.
Jij steunt er mijn heelal.…
Kinderpardon
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
963 Zo, Sinterklaas is ’t land weer uitgezet
tezamen met zijn roetveeg allochtonen.
Die dachten dat ze hier wel konden wonen,
ja kom nou zeg, ze weten wet is wet.
Nu al die illegale kind’ren nog.
We zijn toch zeker Sinterklaas niet....toch?…
perifeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 aan het voeteneind van de dag
waar het lichtelijk ontbreekt
aan licht dat verblindt
dat brandt en verbleekt
op de grens tussen
weinig en dun
tussen nog even blijven en
voorgoed gaan
aan de rand van de stad
wacht het grind
van de laatste bomenlaan…
het land van de onmogelijke dromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
388 De wind heeft mij gebracht naar het
land van de onmogelijke dromen.
De maan reflecteert het blauw van het
meer tussen de bomen. Met mijn handen
drink ik daar; helder en klaar. Door
mijn lust ben ik gezwicht voor elfen
van het avondlicht.
DE wind heeft mij gebracht naar het
land van 'nu zijt wellekomen'.…
ik blotevoet de grond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
765 ik ayasophia
de Bosporus en
keer de rug aan
westers denken
nu komt de rust terug
die deze oversteek
gaat schenken
in steen heeft wind
herinnering gestraald
de grond heeft nooit
getreurd om alles
wat er is gebeurd
zij bloedt haar oogsten
in draaien naar het oosten
ik schop mijn
schoenen uit
en blotevoet
de grond
ook…
Zing voor me
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 het land
waar begrip en liefde groeit
en elke dag vol troost is
zing voor me
over dat troostrijke land
breng me erheen
en laat me daar blijven
zing voor me……
Het duizend talenhuis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 wat in
het klein
begonnen was
heeft nu een
gigantische impact
op alle gangbare
maatschappelijke
structuren
de mens is
ontheemd al dan
niet gedwongen
hij is door tal
van gigantische
volksverhuizingen
losgelaten uit zijn
steunende omgeving
verdwaald van roots
en familie ieder op
de zelfgekozen paden
op reis naar het
wonder van…
libanees gezin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 overleeft zelfs chaos
waarbij het ene gat
het andere dicht
en rust een zeldzame
aangelegenheid is
die het kleine
libanese gezin
zo af en toe nog
samen kan vieren…
winterdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 op de ramen schommelt avondrood
dof slaat de oude kerkklok zeven uur
in de lucht ganzen in V-formatie
een droeve kreet van de laatste meeuw
die langs het grijze water scheert
een dolend blad dat zijn rust nog niet vond
boven het grijze land daar is de stilte het zeerst
in de nevel loopt een man van boom tot boom
in ademloze tijd met een koffer…
Door contrast gekust
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 ik staar
naar een
stokoude vijgenboom
droom er zand
en heuvels bij wat
gebergte verder op rij
het zon
doorstoofde land
vraagt een verfrissend bad
in overgeërfde
kleuren spreken
decennia hun rust
de helderheid
van licht is door
contrast gekust
voel historische
gebeurtenissen uit
het stof herrijzen
hoor generaties
in bloed…
Wat pluizen plagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
469 ik was daar
waar de wind
nog ijlend giert
over het lege land
mij overslaat
omdat ik niet buig
maar als een twijgje
zwiep tot zijn verdriet
ik sla niet terug
in nog geborgen zijn
maar kies de rust
van je achilleshiel
om hoger op te komen
in mijn bomendroom
tast ik jouw luwte af
wortel tussen struik en gras
ooit zullen wij
in…
Een luie zaterdagmorgen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.148 Wat beulen we ons toch af
vijf dagen op zeven
om daarna bij te rusten.
Maar hier en daar is er oorlog,
onvrede, pijn, armoede en onderdrukking.
Wij slapen nog.
Drie mensen zijn zo rijk
als bijna vijftig landen samen.
Maar wij slapen nog.
Het licht is al ontwaakt
en vogels proberen hun nieuwste wijsje.
Maar wij slapen nog.…
nieuwe wereld
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
845 het moederland in de steek gelaten,waar
in bekoring het leven hermetisch dicht valt
er heerst diepe rust
de verfraaide kerkjes zijn
onbewogen in de late ochtend
op de terrassen gonst het goede leven
heildronk in strakke voetstappen
vreugdevol gelach
in het land waar de poëzie
aan zijn lot word overgelaten
zijn veel dichters
die zichzelf…
Tussen droom en daad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.572 Dat de keuze er echt is
geeft rust, maakt vrij
Aards leven een gemis?
Of nieuwe hoop voor jou en mij?…
Kom mijn liefste dans met mij
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.316 Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land
volgt mij naar dat dromenland
waar wij zullen dansen mijn liefste
daar op het maanverlichte strand
waar de zee onze liefde deelt
de branding onze voeten streelt
Omarmt en overlaadt mij met kussen
houdt mij vast mijn liefste
verwarmt mijn hart voor het gaat rusten
droogt die liefdevolle traan…
Ik was ooit orkaan
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
716 stormde in gebroken takken
joeg vogels onvermoeibaar
naar de kale vlakte
schoonde land en erf
van ongerechtigheden in
mijn spoor van pas verleden
nog razen wolken
langs het zwerk
verregen ik het
klokkenluiden van de kerk
maar mijn werk is gedaan
de schade lijkt beperkt
leg mij langzaamaan te ruste
laat winden nog wat zuchten
ik…
Levensschip
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Hoe verder ik de horizon nader
bereik ik rustig water, kom ik aan land
en in de verte wenkt mijn Vader
noodt mij te rusten in Zijn hand.…
ben je daar nu misschien (voor Anja)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 een boek
waad je door
oplichtend sterrenstof
ben je daar nu
misschien
in de loods rust de
reddingsboot ontdaan
van zout zeewater…
LAIS CCXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 En handen plooien rust in de handen.
En aarde onttrekt zich aan de landen.
En zeeën ruisen als een zijden kleed.
En stormen vuur verglazen de stranden.
Purper stof tintelt rond de teer van ’t leed.…
Tropenuur
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
482 Braak ligt het land van bed en bad en brood
Naakt straalt de zon, huid broeit in ongenade
Keert zich tot koelte aan de kust en kade
Waar middagstilte rust tot avondrood
Verschoond van blik op bleke onderdanen
Zie ik dat van de neusrug het montuur
Is afgegleden in het tropenuur
Boven de kreeft- en steenbok- keerkringbanen
Hoe heet het zij…