Alle inzendingen over rust,land

15018 resultaten.

Sorteren op:

Gedachteland

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 488
Wanneer ik aan je denk voel ik me alleen want je loopt weg van de werkelijkheid en de droom is slechts een schim wanneer ik niet aan je denk voel ik me eenzaam want je bent er niet in mijn droom en de werkelijkheid is slechts een film in gedachteland aan de oevers van mijn denken schep jij letters uit mijn woordenzee bedek…
mobar22 november 2014Lees meer >

Dat ons paradijs

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 698
We vluchtten van het land dat van ons geweest was, niet herkend nadien. Het was het eerste paradijs waar wij geboren werden dat ons omarmde en losliet, en nooit meer om zou zien.…
Miranda Mei5 december 2014Lees meer >

Deze Tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Toch heeft God alle tijden in Zijn handen En in kennis gaat Hij alles ver te boven Op Zijn woord kan men Hem geloven Hij zij geprezen, hier en in alle landen.…

In het verdronken land tussen de rivieren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
In het verdronken land tussen de rivieren verloor ik al wat rede had in de eerste hand. Laat ik wegstromen met de rivieren, dat wat niet tegen het gat in mijn tweede hand was bestand. Ik voel mij geborgen in het diepste van het verdronken land. Vergeten lijkt te zijn verdronken; weggestroomd met het water naar een ver onbekend land.…

Dromenland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Mijn open jas hield ik stevig vast alsof ik een vlieger was De wind nam mij mee Naar alle windstreken En ten slotte naar de zee Ik eindigde op het strand Voelde het zachte, mulle zand Kreeg een knipoog van de zon Die net aan haar ondergang begon Zag de lucht die nog even wilde stralen Eindelijk kon ik weer ademhalen Bleef even…

MAANLICHT

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.593
Geklommen was de maan naar boven, Had wolken stil uiteengeschoven, Uit sneeuwengrot leek zij te turen, En zilversneeuw in 't rond te sturen. 't Was of de warme zomeraarde Het koelend zilver gretig gaarde; Al meer en meer had ze opgevangen, Tot al van zilver was omvangen. Een koel, blank kleed dat verre strekte En velden wijd en weien…

Het land lacht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 771
Het land lacht Lammetjes en geitjes zijn anders dan mieren, ze dansen het leven op het land. Ze denken niet, ze zijn geprogrammeerd om te buitelen, bij de kant van de sloot langs te gaan, grenzen te verkennen.…
Miranda Mei18 januari 2017Lees meer >

verdronken land

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
vanmorgen was de deur op slot was zicht aan buitenmuren onttrokken   honderdjarige rust, handen en gelaat in geduldig vlees gegoten   lucht aan lippen, zoals zeespiegel op evenbeeld kan bogen   gruizige aarde, diepzee en bodemleven zoals einde aan geheugen   met meer honger dan een maag kan verdragen, meer droogte   dan deze dorst verborgen…
Iniduo20 juni 2017Lees meer >

Angstdroom

snelsonnet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 751
Gekleed in roze broek met wat bretels zit ik voor ’t eerst te paard in volle draf Er komt een briesend busje op mij af… De afgelopen nacht was meer dan hels ’t Komt door de wrede vraag die mij verscheurt: Is óns land nú… of mórgen aan de beurt?…
Aar Noordam20 augustus 2017Lees meer >

Reizen

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 625
Landen bereizen met je lichaam de halve wereldbol rond zonder ooit te vinden waar je geestelijk naar zocht. Dan maar de andere helft rond? Herinneringen aan wat nooit heeft bestaan: opgravingen in archeologische leegten. Jij steunt er mijn heelal.…

Kinderpardon

snelsonnet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 963
Zo, Sinterklaas is ’t land weer uitgezet tezamen met zijn roetveeg allochtonen. Die dachten dat ze hier wel konden wonen, ja kom nou zeg, ze weten wet is wet. Nu al die illegale kind’ren nog. We zijn toch zeker Sinterklaas niet....toch?…

perifeer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
aan het voeteneind van de dag waar het lichtelijk ontbreekt aan licht dat verblindt dat brandt en verbleekt op de grens tussen weinig en dun tussen nog even blijven en voorgoed gaan aan de rand van de stad wacht het grind van de laatste bomenlaan…

het land van de onmogelijke dromen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 388
De wind heeft mij gebracht naar het land van de onmogelijke dromen. De maan reflecteert het blauw van het meer tussen de bomen. Met mijn handen drink ik daar; helder en klaar. Door mijn lust ben ik gezwicht voor elfen van het avondlicht. DE wind heeft mij gebracht naar het land van 'nu zijt wellekomen'.…

ik blotevoet de grond

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
ik ayasophia de Bosporus en keer de rug aan westers denken nu komt de rust terug die deze oversteek gaat schenken in steen heeft wind herinnering gestraald de grond heeft nooit getreurd om alles wat er is gebeurd zij bloedt haar oogsten in draaien naar het oosten ik schop mijn schoenen uit en blotevoet de grond ook…

Zing voor me

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
het land waar begrip en liefde groeit en elke dag vol troost is zing voor me over dat troostrijke land breng me erheen en laat me daar blijven zing voor me……

Het duizend talenhuis

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
wat in het klein begonnen was heeft nu een gigantische impact op alle gangbare maatschappelijke structuren de mens is ontheemd al dan niet gedwongen hij is door tal van gigantische volksverhuizingen losgelaten uit zijn steunende omgeving verdwaald van roots en familie ieder op de zelfgekozen paden op reis naar het wonder van…

libanees gezin

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 481
overleeft zelfs chaos waarbij het ene gat het andere dicht en rust een zeldzame aangelegenheid is die het kleine libanese gezin zo af en toe nog samen kan vieren…

winterdroom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
op de ramen schommelt avondrood dof slaat de oude kerkklok zeven uur in de lucht ganzen in V-formatie een droeve kreet van de laatste meeuw die langs het grijze water scheert een dolend blad dat zijn rust nog niet vond boven het grijze land daar is de stilte het zeerst in de nevel loopt een man van boom tot boom in ademloze tijd met een koffer…
J.Bakx25 november 2021Lees meer >

Door contrast gekust

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
ik staar naar een stokoude vijgenboom droom er zand en heuvels bij wat gebergte verder op rij het zon doorstoofde land vraagt een verfrissend bad in overgeërfde kleuren spreken decennia hun rust de helderheid van licht is door contrast gekust voel historische gebeurtenissen uit het stof herrijzen hoor generaties in bloed…
wil melker16 november 2017Lees meer >

Wat pluizen plagen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
ik was daar waar de wind nog ijlend giert over het lege land mij overslaat omdat ik niet buig maar als een twijgje zwiep tot zijn verdriet ik sla niet terug in nog geborgen zijn maar kies de rust van je achilleshiel om hoger op te komen in mijn bomendroom tast ik jouw luwte af wortel tussen struik en gras ooit zullen wij in…

Een luie zaterdagmorgen

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.148
Wat beulen we ons toch af vijf dagen op zeven om daarna bij te rusten. Maar hier en daar is er oorlog, onvrede, pijn, armoede en onderdrukking. Wij slapen nog. Drie mensen zijn zo rijk als bijna vijftig landen samen. Maar wij slapen nog. Het licht is al ontwaakt en vogels proberen hun nieuwste wijsje. Maar wij slapen nog.…
Adeleyd23 februari 2008Lees meer >

nieuwe wereld

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 845
het moederland in de steek gelaten,waar in bekoring het leven hermetisch dicht valt er heerst diepe rust de verfraaide kerkjes zijn onbewogen in de late ochtend op de terrassen gonst het goede leven heildronk in strakke voetstappen vreugdevol gelach in het land waar de poëzie aan zijn lot word overgelaten zijn veel dichters die zichzelf…
klaes8 juni 2008Lees meer >

Tussen droom en daad

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.572
Dat de keuze er echt is geeft rust, maakt vrij Aards leven een gemis? Of nieuwe hoop voor jou en mij?…

Kom mijn liefste dans met mij

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.316
Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land volgt mij naar dat dromenland waar wij zullen dansen mijn liefste daar op het maanverlichte strand waar de zee onze liefde deelt de branding onze voeten streelt Omarmt en overlaadt mij met kussen houdt mij vast mijn liefste verwarmt mijn hart voor het gaat rusten droogt die liefdevolle traan…
Ivan Grud18 september 2012Lees meer >

Ik was ooit orkaan

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 716
stormde in gebroken takken joeg vogels onvermoeibaar naar de kale vlakte schoonde land en erf van ongerechtigheden in mijn spoor van pas verleden nog razen wolken langs het zwerk verregen ik het klokkenluiden van de kerk maar mijn werk is gedaan de schade lijkt beperkt leg mij langzaamaan te ruste laat winden nog wat zuchten ik…
wil melker19 januari 2007Lees meer >

Levensschip

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Hoe verder ik de horizon nader bereik ik rustig water, kom ik aan land en in de verte wenkt mijn Vader noodt mij te rusten in Zijn hand.…

ben je daar nu misschien (voor Anja)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
een boek waad je door oplichtend sterrenstof ben je daar nu misschien in de loods rust de reddingsboot ontdaan van zout zeewater…
J.Bakx30 juni 2019Lees meer >

LAIS CCXCII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
En handen plooien rust in de handen. En aarde onttrekt zich aan de landen. En zeeën ruisen als een zijden kleed. En stormen vuur verglazen de stranden. Purper stof tintelt rond de teer van ’t leed.…
Dirk Vekemans12 februari 2021Lees meer >

Tropenuur

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Braak ligt het land van bed en bad en brood Naakt straalt de zon, huid broeit in ongenade Keert zich tot koelte aan de kust en kade Waar middagstilte rust tot avondrood Verschoond van blik op bleke onderdanen Zie ik dat van de neusrug het montuur Is afgegleden in het tropenuur Boven de kreeft- en steenbok- keerkringbanen Hoe heet het zij…
Maxim11 juni 2023Lees meer >