640 resultaten.
De zee – mijn leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.002 Ik sta in de branding
Achter mij is het één grote zandhoop
Om me heen is het donker
Zelfs de maan is niet te zien
Ik kan de weg, die ik gegaan ben, niet goed zien
Het lege strand gaapt me aan
Er is geen leven te bekennen
Alleen heel wat lege schelpen
Ik heb niks achtergelaten
(afgezien van een heleboel rotzooi)
Golven komen op me af
Ze dreigen…
Droom-vlucht
netgedicht
4.7 met 32 stemmen
828 Een droomvlucht terug
naar dagen die eens
oneindig voor mij lagen
bracht een glimlach
en geluk kwam mij
dansend tegemoet
een witte veer
dwarrelde langzaam neer
als stille engelen-groet
en tekende vleugels
op schelpen uit de diepte
van de zee, ik droeg ze
naar het licht
ze vlogen...met mij mee
los van de grond
waar ik in…
zeeen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
635 laat me zingen
van dingen
die voorbij gaan
die vervelen
spelen
spel
me je woorden
voordat de zon
opkomt
in mijn hoofd
verdoof
me niet langer
geniet
vol verlangen
naar meer
naar jouw
verleden
mijn heden
vergeet ik
verlies ik
je in mij
zink in mijn lichaam
behoedzaam
voorzichtig
krijgen gevoelens
de overhand
zie ik schelpen…
Kwetsbaar?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
859 Het kind slaapt naast de
schelp, nóg ongebonden,
nóg ongeschonden, voor
haar als winnaar is een
lauwerkrans geraapt.
Stil verschijnt licht in haar
verhaal uit een versje op
een kaartje, uit het hart
verzonden, een ongeschreven
taal, opent het inzicht dat
een vers iets levends raakt in
de schoot van het ongewisse.…
uniek
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
765 deelt verhalen
als het meest nabije in hoeken
van vreemde huizen
ik hoor haar gaan
en graaf de maan uit
ze is de nacht, de schaduw waaruit
het licht kinderen baart
dichter bij de waarheid en liefdeswoorden
die de stilte bij haar glimlach brengen
het zijn geen matrozen
in de diepte van duisternis, geen riviermannen
die meer schelp…
Ga niet gewillig heen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.759 Onbewaakt ogenblik:
dat is het kantelpunt
val uit de tijd - ga niet gewillig heen
druk de schelp aan je oor, ga tekeer
tegen het doven van het licht, je eigen bloed
Onbewaakt ogenblik
waarin je opschrikt en de dichter in je hoort gonzen
als een gulzige bij op zoek naar bloemen
ieder woord zijn eigen kleur die hij opzuigt
en thuis in zijn…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Een strand zonder haar schelpen
Een kaars zonder vlam
Een leeuwin zonder haar welpen
Een Oosterschelde zonder dam
Een fiets zonder haar bandjes
Een schilderij zonder lijst
Een peuter zonder haar tandjes
Een rijstveld zonder rijst
Een land zonder haar vlag
Een klok zonder uren
Een vleugel zonder haar Bach
Een kasteel zonder muren
Een…
Brekend in een kus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 levend licht
veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn hoofd uiteen, ook jouw
uur komt al rol je weg,
je kromt je, als wolf
stort je op je prooi ,
ebt weg, stervend in je zelf,
brekend in een kus op het zand
verdampt in druppels mist,
luidt vertrek op ratelende schelpen…
Zee en zand (2)
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
805 over me heen dansen
alles wegspoelen dat niet meer
in mijn leven hoort
Te lang geleden dat ik jou heb gevoeld
Mijn geliefde zand
dat mij doet aarden
natte klei tussen mijn tenen
vaste grond
verwarmend poeder
dat het harde eelt
op mijn hart
verzacht
Te lang gedacht dat ik jullie niet meer zou zien
Mijn vrienden
zeester en schelpen…
Liedje voor Conchita
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
604 je Spaanse naam verhaalt over
puurheid en een kleine schelp
hou je vast aan de betekenis
van wie je bent
Hé Conchita!…
Vleermuis schaduwen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
468 naar
de hemel gericht, hoe ze trillen
terwijl de storm de blaadjes rult
weerloos tot de nacht ze verwaait
en de morgenzon wit straalt
door de gespleten boom
der duisternis
voorbij het dodenhuis
de vleermuis schaduwen
gesloten luiken met de hoge vensters
Ik lig in bed en hoor een wonderlijk lied
ruisen in de parelmoer gekleurde schelp…
Uitwaaien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Schelpen zoekend aan de waterlijn.
Konden we maar altijd hier op het strand zijn.
Ja of het nu eb is of toch vloed.
Bij die grote zee zijn dat voelt pas goed.…
Kleine dwaler?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Ze stampt de schelpen fijn
tot eigen paden, wind borstelt
helm en golvend haar, meeuwen
begeleiden dromen die haar zijn
voorbestemd, van geen kwaad bewust
waarop een aantal in het verschiet
nog geen zegen op rust.…
Zeker Weten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 Wat scheelt eraan, vroeg mij de dierenarts
U schokschoudert vind ik en ziet wat pips
Ik brak mijn hart, het zit, Dok, in het gips
Niets hielp tot nu toe, zelfs geen rozenkwarts
Ik hoop dat u mij kunt genezen, help
Ik wil weer verder met mijn parelmoer Nou ja, als ik het zo bekoekeloer
Bent u aan rust toe, Oester, in een schelp
Die…
Achtpoot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
216 Mijn hoop en fantasieën
strekken zich
als eindeloze tentakels uit
over de bodems der oceanen
waarvan ik alle restjes
en overblijfselen
van levens en verworpen
ideeën schraap
ook tegendraads
gedraaide schelpen
restanten
van gênante eenvoud
waarvan iedereen walgt
evenals
de gezonken scheepsonderdelen
uit oorlogen
die nooit…
SCHELDE VRIJ
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Op een schier verborgen plein in Antwerpen
schouwt het hoge Neptunusbeeld minzaam,
waarbij zijn ogen onverstoorbaar waakzaam,
heersende, vorsende blikken werpen.
De vorstelijke drietand wil zich scherpen
om het kunstwerk onder hem, met sterke naam,
zelfverzekerd en trots, toch gehoorzaam,
aan de zeekoning te onderwerpen.
Scheepsboegen steken…
Naamloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
788 aan de blanke pit
We verzegelen het bericht
noemen het een gedicht
Opgerold perkament in een koker gepropt
een Save Our Souls dobberend in een fles
in een deinend meer of de witte reisduif
die klapwiekt als een onheilsbode
door een storm van twijfels
langs de glooiende vloedlijn
Daar ligt de open brief met algen omspoeld
vermalen schelpen…
Portret
gedicht
4.1 met 9 stemmen
5.250 Ik ben een ziener als een witte olifant,
ik zie het vasteland al uitgestorven
en zit aan zee met slechts de laatst verworven
stenen en schelpen glijdend door mijn hand
Ik voel met mens noch ding een enkle band,
omdat 'k geen hartstocht ooit ben nagezworven.…
Nieuwsgierig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.130 Schelpen, spijkers, siliconenkit?
Kom op, kom op met dat geheim
Punaises, knikkers, een tube lijm?
Een gevoelig, strikt persoonlijk rijm?
Een pad, een kikker, een slak vol slijm?
Vertel, vertel het nu toch snel
Een mes, een bom, een oude bel?
Geld, een steen, een eierschel?…
El pueblo blanco*)
gedicht
4.7 met 94 stemmen
9.494 Ooit, witte schelp van Andalusië,
vlakten en zee aan je voeten,
droeg de tijd je op handen.
Met je blik op de kust
kwam de eer van de overwinning
steeds weer aan jou.
Nu het tij keert
alle strijd lijkt gestreden
wacht vergetelheid.…
notenbrood
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
620 liedje door de luchten driegt
alvorens hij gehaast weer verdertiegt
en herfst zijn klauwen in de aarde kerft
mijn liefste wandelt graag stil aan mijn zij
terwijl hij glans geeft aan de bladerdood
en goud weeft door het blozend appelrood
hij heft de hoop als vaandel over mij
mijn liefste maakt mijn levenskrachten vrij
als malse kern uit schelpen…
O liefste
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.602 In het dichte woud
de galmende grotten
van mijn geest
wonen dromen
Zij glanzen als kristal
parels uit de diepzee
Daar is het huis van mijn lief
Ik hoor haar lachen in
de branding van een schelp
haar haar gebleekt
in maan en sterrenlicht
haar gewaad geblauwd
in azuren zomerluchten
O liefste
laat mij knielen voor je gratie
Laat mij…
De octopus
gedicht
2.5 met 181 stemmen
9.237 *) De nautilus is, sinds het uitsterven van de ammonieten, de enige inktvissoort met een uitwendige schelp.
----------------------------------------
uit: 'Een tuil zeeanemonen', 2000.…
De zachte krachten zullen zeker winnen
poëzie
4.1 met 52 stemmen
29.197 De machten die de liefde nog omkluistren
zal zij, allengs voortschrijdend, overwinnen,
dan kan de grote zaligheid beginnen
die w'als onze harten aandachtig luistren
in alle tederheden ruisen horen
als in kleine schelpen de grote zee.
Liefde is de zin van 't leven der planeten,
en mense' en diere'.…
Zee der liefde
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.194 Op een vreemd strand aangespoeld
Uitgekotst door het woeste water
Lichaam en geest totaal doorwoeld
Word ik wakker met een kater
Op een ver strand vol schelpen
Uit balans door de koude kermis
Lijkt niemand me te kunnen helpen
Voel ik alleen maar droefenis
Op zilt zand en in het duister
Krabbel ik met moeite overeind
Hou even stil…
Vurig brandt het verlangen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
576 zacht doet
de fluister van de wind
de zee golven
eb en vloed
vloed en eb
zand en schelpen dragend
rolt het water
over het strand
de vrouw
haar broekspijpen
opgerold
loopt door het zilte water
een glimlach
rond haar mond
haar ogen staren
naar de horizon
zon zee zand en water
vurig brandt het verlangen
in haar hart
haar haren…
Vuurvlieg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Een vuurvliegje dat haar stem niet kan laten horen,
de schelpen en de gangen van de oren blijven
verschoond van stilte en geluid, de vleugeltjes
dicht gevouwen, mondje zichtbaar zonder klank.…
lotgevallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 getuigenis
kruimels geleend uit dogma
vanaf daar was de hemel
met lucht om van te leven
zo ontstond de mens
met het toom van onvolmaaktheid
voor hem uit een lange lijn
de zee
en daarachter de kerkhoven
als opgehoogde kleibakken
fundamenten om terug te geven
en in de kloven de opgedirkte kruisen
slingerende sporen op de kruispunten
schelpen…
Omhuld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Als een omhullende schelp
Plaatst ze haar armen
Binnen deze warme begrenzing
Mag het gevoel zich uiten
Verwordt een trots ego
Tot een week mens
En weent
Laat de kern zien
Als een kind
Kwetsbaar en puur
Geeft toe aan
Weggeredeneerd gevoel
Zo in deze greep
Grijpt het aan
Roept op tot
Beschermend koesteren
Los laten is
Wederkeren…
De verte afstand wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
568 je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
de golven breken veel te snel
we dromen zon en kleden
ons met bruine kleuren
ik voel de spanning in je huid
en doe de tijd voorzichtig uit
heb je zeeën laten zien
bracht voor jou het water
in het eindeloze later
op het moegespeelde strand
we kleven zand
kraken schelpen…