625 resultaten.
Mijn Avondrood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
679 Als de avondzon laag is gezonken
de maan schuchter haar gelaat vertoont
als woorden als vallende sterren ontvonken
leggen ze hun geheimen en wensen bloot.
Zalig is voor mij zo'n avond
wanneer ik kan aan 't dichten gaan
wanneer de rust de scherpe kanten schavend
van een dag die zorgwekkend voor mij kwam staan.…
Samen rijgen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 samen met mijn moeder rijg ik een ketting
ik aan de ene kant, zij aan de andere
nimmer komen wij dichter daar zij eindeloos verdwaalt
in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet
vierkant willen worden, in herhaling vallend
zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog
waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten
vinden, steevast weigert…
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 Maar dan is het alsof jij zelf antwoordt,
zoals water antwoordt op een vallend blad:
met jou was het nooit gekomen.
Met jou bleef het blauw,
bleef het wens.
En ik draag het,
zoals men draagt
wat van niemand meer is
maar toch blijft bestaan…
het veld dat kiest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
294 bomen die schaduw geven
anderen laten de wind hun werk doen
staan stil
mond open
en slikken wat voorbij waait
pluizig
licht
zonder wortel
overal schiet het op
zonder dat iemand het plant
zonder dat iemand het wil
een woud van ruis
dat fluistert
dat het genoeg is
dat het altijd zo is geweest
en ergens
tussen dorre grond en vallend…
Wanneer de herfst mijn stilte raakt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
16 In je verstilde aanwezigheid
ervaar ik hoe schoonheid soms dieper
raakt dan woorden kunnen dragen, hoe elk vallend
blad iets losmaakt dat ergens in mij nog geen woorden vindt.…
De last van verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.161 stemmen, woorden, die, uitgesproken,
bruisend als natrium opgaan in het verlangen naar de heimwee
die je nog nooit gevoeld hebt, naar de chromatiek van wensen
bij de einder als begeerte je voeten verlamt, en er helle halo’s
blaken aan je dromen als ragfijne zonnestralen gezwind
je wangen warmen, ze zo blinken van lichtweer, twinkelend
de vallende…
Het wolkje
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.319 Er schiet een vallende ster voorbij,
dus vlug doe ik een wens.
Terwijl ik langzaam op m’n wolkje ga zitten,
besef ik je maakt van mij een ander mens.
Weet niet wat je met me doet,
maar ik voel een onbekend verlangen.
Kan er echt niks meer tegen doen,
je zit in mijn gedachten gevangen.…
Büyükannemin yildiz fali
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
1.815 Zo stond zij met twee armen
te wijzen en wachtte
op een vallende ster om
te zeggen dat ik een wens
mocht doen, hoewel ik
allang wist dat niets
voor eeuwig kan blijven.…
noorse luister
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
674 Lom en Luster
daartussen
de smalle weg hoog op
de kille ongenaakbaarheid
in de breekbare ademlucht
van de koude bergen
zomer en herfst
daartussen
witte kleden op hun rug
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water
staan onwrikbaar de hoge bergen
de weg krult zich
intussen
vergenoegd met aan zijn zij
het…
Noorwegen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.213 witte kleden op hun rug,
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water,
staan onwrikbaar de hoge bergen.
de weg krult zich
intussen
vergenoegd met aan zijn zij
het huppelende water
van de gletsjerrivier,
tussen de groen-grauwe bergen.…
Durf te leven..
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.255 Dwarrelend,langzaam vallend,
Komt de sneeuw hier naar benee.
Genietend kijk ik door mijn raam,
En neem een slokje van mijn thee.
Wat weet het leven met al zijn pracht,
Mij zo`n fijn gevoel te geven,
Het is zo mooi en ook zo zacht.
Heerlijk...ik begin ervan te beven.…
- Herfst is de kleur van de oude dagen -
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
3.414 vallend de droge bladeren..goud de rand.…
Romeo in de war
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
471 Ik probeer de herrie in gedachten te sussen
want al is alles om me heen dan wel stil
ik kan de onrust in mijn hoofd niet verzachten,
Klokken, straaljagers, vallende appels,
irritante vogelgeluiden, ghetto- blaster dragers,
het wil niet afnemen de herrie in mijn hoofd.
Maar die zijn alleen maar opvulling!…
MET Z'N TWEEËN
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.026 Twee dromenden
en zingenden vallend van de kruk van de
lach. En door de straten, smalle gangen
onze echo's weerklinkend, en vervormd
de gezichten, de schreeuwende stemmen
in de buurt en om de koepelkerk heen
rennend en lachen! lachen dat we hebben
gedaan!…
de alleenheerser
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
586 draait dreadlocks in mijn hersenen
en als ik ze wil ontrafelen knoopt hij de metaforen
met een stevige zeemansslag vast
zijn ringvinger wijst naar gisteren
hij verzwijgt het graf en ik
het weten van
met lange poten vlekt hij een giraf over een rotte wond
ik raap de vallende bladeren en kijk met argusogen
hoe hij honderd poppetjes…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Ik filter mijn horen
en beleef het traag vallend geluid van herfstblad,
van vleugelslag van een in V-vorm voorbij trekkende ganzengroep.
Dit stille beeld van sluimerend wakker wordend landschap
tovert een verwonderlijke glimlach op mijn gelaat.
Een genietmoment
zo maar
door de tijd aangeboden.…
MUZIKALE MOMENTEN...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 M´n ogen gesloten
licht gapend slapend
laat ik me dromend meevoeren:
als ´n gevallen blaadje
licht drijvend in de beek;
'n reusachtige boomstam
op open water;
'n vlot op stroom;
´n vallende steen in
het geraas van een waterval;
´n zacht zoevende zeilboot
op eindeloze zeeën en
oeverloze oceanen
Het tsunamiseert m´n
achterdijkse…
de alleenheerser
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 de alleenheerser
draait dreadlocks in mijn hersenen
en als ik ze wil ontrafelen knoopt hij de metaforen
met een stevige zeemansslag vast
zijn ringvinger wijst naar gisteren
hij verzwijgt het graf en ik
het weten van
met lange poten vlekt hij een giraf over een rotte wond
ik raap de vallende bladeren en kijk met argusogen
hoe hij…
Dropsteen
poëzie
3.7 met 3 stemmen
951 Het dropt, het dropt, van spits tot spits; aanschouw,
Hoe langzaam droppen door de droppen zijgen,
En, vallend, leven geven aan het zwijgen,
En worden tot een zuil bevrozen dauw.
Wat daalt, zoekt wat daar rijst, en welhaast zullen
Zij, samengroeiend tot één eeuw'ge zuil,
Elkaar omhelzen, en met schors omhullen.…
De schaatsenrijder
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.519 Over donkre, gladde baan
zwiert de schaatsenrijder,
wijder, telkens wijder
wordt zijn kloeke draai,
’t krachtig, maar toch lucht gezwaai,
al maar verder, rustig verder
al in ’t vallend avondstond,
naar de rode horizont.…
Even ontladen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Wandelen langs stille
paden, gekleurd door
vallende bladeren doet
een mens goed.
Een klaterende vijver
met ganzen die heel
veel lawaai maakten,
waar ik even bij
stilstond.
Heel soms denk je dan
aan woorden die je
raakten en verdrietig
maakten, het kwam als
een volledige verrassing.…
Klankschalenkoningin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 (voor Marys)
Als een Wicca-hogepriesteres slaat ze heel secuur
tegen de kristallen klankschalen rondom haar reine
gestalte, gehuld in een Spiderwomanpak met web
door de hoge klanken bedwelmd trippel ik als een
gehypnotiseerde spin langs de zwarte draden van
haar soepel vallende spinneweb op zoek naar de
kern van haar verlichtingsgeluk…
Verloren liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 In kamers grijs, waar stilte spreekt van jou,
de liefde die verdween met 't vallend blad,
echoot zacht jouw stem, die ik nog steeds vertrouw,
en dwaal ik door herinneringen op ons pad.…
WAT OGEN MIJ VERTELLEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 verwarmen en blijven omarmen
zie sommigen het niet begrijpen en
accepteren van onze levensloop
menig ogen vol van berouw
die wensten iets niet gedaan te hebben
en dat het weer als vanouds blijven zou
en enkelen die me meenemen hemelhoog
en mij leiden langs de regenboog
lopend door de stad zie ik emoties
ze schieten lukraak als vallende…
Kain doodt Abel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 ik bladerde
langzaam door
het regenbogenboek
voelde dat mijn
vingers vochtig
werden ook de
kleuren namen de
grijswitte tinten aan
van vallende regen
uit het gebladerde
kwam een sterke
boslucht die zo van
de opgeschoten
paddenstoelen kwam
ik wilde even mijn
handen afvegen liet
de bladzijde los zag
ze in 3d snel groeiend
ze werden…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn smachten is naar de lente van het sterven
waarin ontbinding zorgt voor de mooiste kleuren
tot de gevelde geuren overgaan in de frisheid
van gierende rust tussen angstaanjagende vlagen
verbijsterd krakende en vallende takken.
Buiten de warmte die weer aan kan voelen als thuis.…
MALHEUR
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.186 in de zomerfriste uit Breslau
probeert of hij bij middel van een convergerend glas
zijn sigaar Uebersee Bismarck kan aansteken
Op 2 meter van de bergtop verwijderd
valt zijn hoge hoed in de afgrond
een waardevol kledingstuk voor een privaatdocent onmisbaar
wat de heer K. begrijpt
hij probeert te vatten zijn vallende cilinder
waarbij hij zelf…
Podium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
842 dwarrellicht als zon door een bladerdak
beschijnt de vandalen die jouw podium delen
ik schuifel wat langs de rafelige randen
en knars je scherven diep in mijn hiel
je woorden leiden langs spiegelwanden
reflecteren silhouetten van verborgenheid
een zijdeur lonkt met de geur van buiten
laat mijn wil wentelen in je palmende hand
tot vallend…
Wereld van glas
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
846 De laatste druppel aan het hangend blad
valt langzaam naar beneden
De zon schijnt in het vallend nat
spiegelt beelden uit het verleden
Verloren gegaande dorre gebieden
kwetsbaar aangetast door droog klimaat
Geen water voorhanden, alzo geschiede
meedogenloos in de zon gebraad
Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen
duinen van…
Avondlaan
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.685 Een laatste rosse streling, eer het licht,
Ten avondrood gedoemd, zacht-vallend zwicht;-
Stil staat het bos te staren, grijs en koud.
-----------------------------------------------------------------------
uit: Liefde's dageraad en andere gedichten (1888-1889)…