Alle inzendingen over van der vaart

29130 resultaten.

Sorteren op:

sneeuw in de zomer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
perspectief vertekend braakt de uil haar maaginhoud in chaos sneller dan ik denken kan volgt de dag de nacht de nacht de dag wordt eikel boom waaronder kinderen nietsvermoedend blindemannetje spelen de schrille kreet van de specht veroorzaakt kil moment van siddering waarin herinnering aan vroeger wordt uitgewist er rest alleen nog snelheid èn vaart…
anneke de jong29 september 2007Lees meer >

een zachte landing

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.593
steengruis ververst zoals de dode even de adem mocht beleven het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien zij kennen de mimiek van een afscheid het best weten de doden over het veld te zaaien en ons vaardig naar de gapende aarde te lokken terwijl de touwen langzaam worden gevierd en de vaart…

wedden dat ...

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.037
ik wedde nimmer op het juiste paard m’n favoriet had steevast zere benen of sloeg op hol, had –ziek- niet kunnen trainen z’n staart hing onvermijdbaar aan de staart ook hadden jockeys moeite met de vaart het rode kruis moest dikwijls hulp verlenen waardoor m’n kans op rijkdom was verdwenen op Duindigt heb ik nog geen sou vergaard nog…

Water

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.062
de trein vertraagt onverwacht vaart, knarsend schuren de ijzeren wielen roestige bouten raken verweerd ijzer, een bleke, jonge vrouw leest de krant soms blikt ze verveeld naar buiten, nipt rode wijn die hart, ziel en zinnen slechts even gloeien doet, treinreis naar het zuiden van Italië, proestend en slikkend, verdroogt en verstikt stof…
Tjoke12 maart 2008Lees meer >

DECEMBER

poëzie
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.370
Door ’t huivrend schaarhout vaart een lange zucht, En tillend klapwiekt, als een bruine vlinder, ’t Verdorde blad, dat trouw bleef aan zijn tak.…

Ornamenten manen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Op fluwelen voeten door velden van distels met de koude kalkoen die mijn huid bekruipt Het honingzoete lekt en druipt op de mosgedoopte zerken van oude en prille paden van gestorven helden De aanblik van het steigerend paard geschuimd en met ornamenten manen duizend penselen in zijn staart sintels vergruizend in volle vaart over winterpaden…

Launching the Boat

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.672
Elizabeth, wens mij vandaag een behouden vaart en de best bewaarde nachtgedachten De smacht beheerst de dagen…

het onderdekse broeit

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 802
emoties trekken spanning aan het onderdekse broeit een felle flits nog traag de donderslag bij heldere hemel muiterij breekt los matrozen pakken macht gezag verdwijnt met stuur en kapitein de scheepsrol is nu omgekeerd zeilen bollen vaart zet aan de nieuwe richting zal het scheepje voor de wind doen gaan…
wil melker18 oktober 2006Lees meer >

in memoriam

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.395
in memoriam sororis meae 23 januari anno domini l998 jij kruipt naar haar toe jij schaart haar in jij weidt haar af tot op het bot heer en meester ben jij kreeft van haar liefde echter niet het laatste vertrek een kist en wilde ganzen uiterwaardenwaarts hellouw door tot aan de waal waar de veerman niet meer vaart in de tocht een wak…

Cool

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 842
Een blauwe trein dendert met adembenemende vaart dwars door de voorgevel van de jazzclub. Spiegels vliegen in gruzelementen, Jackson Pollock replicas fladderen in reepjes door de lucht. De zatlap aan de bar pist met hangen en wurgen in zijn broek en laat een natte scheet.…

Drenkeling in de binnenzee

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 968
De nacht verzwaart wat de dag niet verwerkte verdronken in de grote zee der alledaagse dingen terwijl de boot langzaam verder vaart blijft de drenkeling navelstarend achter geheel omringd door bovendrijvende gedachten zwemt hij richtingloos rond klemt zich dan vast aan zijn levenstaak lijkt niet te beseffen dat ook dit een gril…
Gerardo11 oktober 2009Lees meer >

na pakjesavond

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.693
De Sint vaart onopvallend op de Maas en strijkt zijn witte geborduurde rokken. Hij eet een boterham met pindakaas. Straks gaat hij met de Pieten lekker wokken en daarna mag die lieve ouwe dwaas nog even spelen met zijn nieuwe blokken.…
tantebetje6 december 2009Lees meer >

Fietsen langs de Lindt

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
Bij het “verlangt mijn ziel naar U” mindert ze vaart. Langs het fietspad hoort de Lindt een stroom van levend water, de Zon vormt in de oostenwind een pakkend takkenspel; de lijnen in het grijs schijnen herten uit het niets, zich lavende aan smeltend ijs. De Lindt is een zijtak van het Aduarderdiep.…

Tentoongesteld: gigantische graseter

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
De vaart ging uit zijn gang. Zo toont ons de geschiedenis. Want waar hij berg en vlakte ooit beheerste, rusten nu zijn resten slechts. Als museumstuk aan elkaar gebonden en tegen dinosauriër afgezet.…

De overtocht

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.034
De eenzame zwarte boot vaart in het holst van de nacht door een duisternis, woest en groot, de dood, de dood tegemoet. ik lig diep in het kreunende ruim, koud en beangst en alleen en ik ween om het heldere land, dat achter de einder verdween en ik ween om het duistere land, dat flauw aan de einder verscheen.…

Jo

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.709
een kerstplaat kroop op tafel sloot zijn ogen en dirigeerde in staccato het voor hem geëerd publiek dat om de goeie lieve vrede en het kindeke op aard maar door bleef zingen totdat Jo zijn Stille Nacht had uitgestaard Dan bleef het twee minuten stil voor iedereen het wachten waard die met een toestel in de hand zag hoe dat Jo in volle vaart…
jan haak27 december 2010Lees meer >

Ziekte

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.269
En de sombre klacht Die door het duister vaart is welgekomen: Men weet zich eenzaam, alles lijkt volbracht. Zó is het best, zó hoeft de strenge dood Met zachte waan ons niet meer te overreden.…

Slingertijd

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
Benen recht naar voren wiegt ze zich vooruit om langzaam met het lichaam vaart te maken. Wind suist langs haar haren, schakels kraken, in haar maag zweeft vaag het draaierig gevoel. Ontspannen laat ze zich door lucht en ruimte voeren, geeft zich over, aan hetgeen ze hoort.…

Voorjaarsextase in het bos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
slijmerige slome slak op ’t pad, ik ben de nieuwe knop, de honinggeur, de strakke hemel en haar blauwe kleur, de lichte zang van vogelfluit, de zachte twijg, zijn nieuwe huid, ik ben de dans, de sprong, de frisse lucht, de lichte vlinder op zijn vlucht, het hert ben ik, dat heel stil naar mij staart, ‘k ben ook de zwarte golven op de vaart…

vreemdeling

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
gij vreemdeling die onverwachts gebaart verhaalt van verre kusten waarvan ik ‘t bestaan vermoedde, maar niet dorst heen te gaan ge neemt me mee in grote vaart wolken, slierten, licht, beweging, flitsen toverlantaarn met brekend licht dat kleur geeft en mijn ziel verlicht mijn kern raakt tot atomen splitsen ik staak ’t verzet, ruik…

Vergulde eieren?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
Hoe heet de zonde die voorbij vaart met volle zeilen gebold door de waan van de passaat en z’n vergulde eieren door gelijkheid uitbroeden laat? Hoe heet de eigenwaarde die in gedachten over grenzen waart gelooft dat de wereld rond is en verloren zielen over oceanen jaagt?…
Pama9 mei 2014Lees meer >

Prooiboom

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
Over lage velden rolt dreigend de nacht uit een zee van duisternis spoelt als een onstuitbare vloed over het weerloze woud het daggeluid sterft in de stilte achter het masker van het inslapende licht fluisteren geesten lange avondgebeden die schijnbaar loos hun weg langs dode takken de vaart van de wolken achterna zweven de verstoten boom…
Kees Keizer11 augustus 2014Lees meer >

Daar is geen dood

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.393
Ons wat van lae strand dit sien, en speur hoedat hul vaart die afstand steeds vergroot ons kan nie sien wat anderkant gebeur, en daarom noem ons die verdwyning: dood. Daar is geen dood.…

Poolruiter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
De hoeven staan scherp op het beijzeld raam, een kronkelende vaart, dichte lagen star gekrompen tot grote witte sterren, overrompeld door de harde sporenslag, maar de hemel daarentegen blijft onheilspellend leeg. Achter de glasplaat schokken traag de wijzers als bevroren.…

Snertweer

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
traditie zijn verknocht, die vrieskou van weleer komt echt nooit meer terug, omdat de aarde alsmaar meer warmer wordt en de sloten voor schaatsers gesloten blijven, hoe kien en vlug ze ook denken te zijn, het heeft niets te maken met hun kloten en doorzettingsvermogen, maar alles met het wrange feit dat er nooit meer genoeg ijs op de vaarten…

eland

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
groot en machtig als een paard komend uit zomers waterrijk moeras waar zij bomen en struiken aten trekken als koude tijden dagen donder en bliksem het bevroren land op hun hoeven de jagers vluchtend op het noordelijkst van de aarde vinden jaarlijks zij hun schuil bij die altijd wit bebaarde claus voor wie in vliegensvlugge vaart zij de…

Pijn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Visvinnen fladderen door volle visgeulen en bruisende waterwegen, in volle vaart achter aarzelende azen aan. Toegeslagen! Een haak vlijmt ingewanden, au! Vloeiend bloed, omhoog gezogen vis. Pisces natare oportet! Dat is Latijn voor mij! En dan het kind, papa papa! vispijn vispijn!…
AVaG10 februari 2018Lees meer >

Kwetsbaar

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 433
Er is een horizon vol zwaartekracht gestorven in geruchten uit een droomland alsof er een boot met een vergeten ziel door het warme zand van de woestijn vaart alle emoties zijn weer als die van een kind een geest danst rond kwetsbare schoonheid maten komen zij aan zij, eenzame wolven verliefde libellen zweven in die ratio tussen weifelende…
mobar25 juni 2020Lees meer >

In Memoriam H.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Wanneer de avond op roze slierten vaart, daagt met neveltred de weemoed die tranen welt in het gemoed, herinneringen schemeren laat en gestalten baart. Ik zoek je tussen bramen en struiken, verloren kinderparadijs, gesloten Eeden. Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten. Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?…
Marcus Dehond20 augustus 2021Lees meer >