29130 resultaten.
sneeuw in de zomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
575 perspectief vertekend braakt de uil
haar maaginhoud in chaos sneller
dan ik denken kan volgt de dag de nacht
de nacht de dag wordt
eikel boom waaronder kinderen
nietsvermoedend blindemannetje spelen de
schrille kreet van de specht veroorzaakt kil
moment van siddering waarin
herinnering aan vroeger wordt uitgewist er
rest alleen nog snelheid èn vaart…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 steengruis ververst
zoals de dode even de adem mocht beleven
het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een afscheid het best
weten de doden over het veld te zaaien
en ons vaardig naar de gapende aarde te lokken
terwijl de touwen langzaam worden gevierd
en de vaart…
wedden dat ...
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.037 ik wedde nimmer op het juiste paard
m’n favoriet had steevast zere benen
of sloeg op hol, had –ziek- niet kunnen trainen
z’n staart hing onvermijdbaar aan de staart
ook hadden jockeys moeite met de vaart
het rode kruis moest dikwijls hulp verlenen
waardoor m’n kans op rijkdom was verdwenen
op Duindigt heb ik nog geen sou vergaard
nog…
Water
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.062 de trein vertraagt onverwacht vaart,
knarsend schuren de ijzeren wielen
roestige bouten raken verweerd ijzer,
een bleke, jonge vrouw leest de krant
soms blikt ze verveeld naar buiten,
nipt rode wijn die hart, ziel
en zinnen slechts even gloeien doet,
treinreis naar het zuiden van Italië,
proestend en slikkend,
verdroogt en verstikt stof…
DECEMBER
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.370 Door ’t huivrend schaarhout vaart een lange zucht,
En tillend klapwiekt, als een bruine vlinder,
’t Verdorde blad, dat trouw bleef aan zijn tak.…
Ornamenten manen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.081 Op fluwelen voeten door velden
van distels met de koude
kalkoen die mijn huid bekruipt
Het honingzoete lekt en druipt
op de mosgedoopte zerken van oude
en prille paden van gestorven helden
De aanblik van het steigerend paard
geschuimd en met ornamenten manen
duizend penselen in zijn staart
sintels vergruizend in volle vaart
over winterpaden…
Launching the Boat
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.672 Elizabeth, wens mij vandaag
een behouden vaart en de
best bewaarde nachtgedachten
De smacht beheerst de dagen…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 emoties trekken
spanning aan
het onderdekse broeit
een felle flits nog
traag de donderslag
bij heldere hemel
muiterij breekt los
matrozen pakken macht
gezag verdwijnt
met stuur en kapitein
de scheepsrol is nu omgekeerd
zeilen bollen vaart zet aan
de nieuwe richting
zal het scheepje
voor de wind doen gaan…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.395 in memoriam sororis meae
23 januari anno domini l998
jij kruipt naar haar toe
jij schaart haar in jij weidt haar
af tot op het bot
heer en meester ben jij kreeft
van haar liefde echter niet
het laatste vertrek
een kist en wilde ganzen
uiterwaardenwaarts
hellouw door tot aan de waal
waar de veerman niet meer vaart
in de tocht een wak…
Cool
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
842 Een blauwe trein dendert
met adembenemende vaart dwars
door de voorgevel van de jazzclub.
Spiegels vliegen in gruzelementen,
Jackson Pollock replicas
fladderen in reepjes door de lucht.
De zatlap aan de bar pist
met hangen en wurgen in zijn broek
en laat een natte scheet.…
Drenkeling in de binnenzee
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
968 De nacht verzwaart
wat de dag niet verwerkte
verdronken in de grote zee
der alledaagse dingen
terwijl de boot
langzaam verder vaart
blijft de drenkeling
navelstarend achter
geheel omringd door
bovendrijvende gedachten
zwemt hij richtingloos rond
klemt zich dan vast
aan zijn levenstaak
lijkt niet te beseffen
dat ook dit een gril…
na pakjesavond
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.693 De Sint vaart onopvallend op de Maas
en strijkt zijn witte geborduurde rokken.
Hij eet een boterham met pindakaas.
Straks gaat hij met de Pieten lekker wokken
en daarna mag die lieve ouwe dwaas
nog even spelen met zijn nieuwe blokken.…
Fietsen langs de Lindt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 Bij het “verlangt
mijn ziel naar U”
mindert ze vaart.
Langs het fietspad
hoort de Lindt
een stroom van levend water,
de Zon vormt in
de oostenwind
een pakkend takkenspel;
de lijnen in het grijs
schijnen herten uit het niets,
zich lavende aan smeltend ijs.
De Lindt is een zijtak van het Aduarderdiep.…
Tentoongesteld: gigantische graseter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 De vaart ging uit zijn gang.
Zo toont ons de geschiedenis.
Want waar hij berg en vlakte ooit beheerste,
rusten nu zijn resten slechts.
Als museumstuk
aan elkaar gebonden
en tegen dinosauriër afgezet.…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.034 De eenzame zwarte boot
vaart in het holst van de nacht
door een duisternis, woest en groot,
de dood, de dood tegemoet.
ik lig diep in het kreunende ruim,
koud en beangst en alleen
en ik ween om het heldere land,
dat achter de einder verdween
en ik ween om het duistere land,
dat flauw aan de einder verscheen.…
Jo
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.709 een kerstplaat
kroop op tafel
sloot zijn ogen
en dirigeerde in staccato
het voor hem geëerd publiek
dat om de goeie lieve vrede
en het kindeke op aard
maar door bleef zingen totdat Jo
zijn Stille Nacht had uitgestaard
Dan bleef het twee minuten stil
voor iedereen het wachten waard
die met een toestel in de hand zag
hoe dat Jo in volle vaart…
Ziekte
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.269 En de sombre klacht
Die door het duister vaart is welgekomen:
Men weet zich eenzaam, alles lijkt volbracht.
Zó is het best, zó hoeft de strenge dood
Met zachte waan ons niet meer te overreden.…
Boodschap van de nooit aangespoelde fles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 De man sterft en alles vaart naar rust’…
Slingertijd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
677 Benen recht naar voren
wiegt ze zich vooruit
om langzaam
met het lichaam
vaart te maken.
Wind suist langs haar haren,
schakels kraken,
in haar maag zweeft vaag
het draaierig gevoel.
Ontspannen laat ze zich
door lucht en ruimte voeren,
geeft zich over,
aan hetgeen ze hoort.…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 slijmerige slome slak op ’t pad,
ik ben de nieuwe knop,
de honinggeur,
de strakke hemel
en haar blauwe kleur,
de lichte zang van vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans,
de sprong, de frisse lucht,
de lichte vlinder
op zijn vlucht,
het hert ben ik,
dat heel stil naar mij staart,
‘k ben ook de zwarte golven
op de vaart…
vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 gij vreemdeling die onverwachts gebaart
verhaalt van verre kusten waarvan ik ‘t bestaan
vermoedde, maar niet dorst heen te gaan
ge neemt me mee in grote vaart
wolken, slierten, licht, beweging, flitsen
toverlantaarn met brekend licht
dat kleur geeft en mijn ziel verlicht
mijn kern raakt tot atomen splitsen
ik staak ’t verzet, ruik…
Vergulde eieren?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 Hoe heet de zonde die voorbij vaart
met volle zeilen gebold door de waan
van de passaat en z’n vergulde eieren
door gelijkheid uitbroeden laat?
Hoe heet de eigenwaarde die in
gedachten over grenzen waart
gelooft dat de wereld rond is en
verloren zielen over oceanen jaagt?…
Prooiboom
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Over lage velden rolt dreigend de nacht uit
een zee van duisternis spoelt
als een onstuitbare vloed over het weerloze woud
het daggeluid sterft in de stilte
achter het masker van het inslapende licht
fluisteren geesten lange avondgebeden
die schijnbaar loos hun weg langs dode takken
de vaart van de wolken achterna zweven
de verstoten boom…
Daar is geen dood
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.393 Ons wat van lae strand dit sien, en speur
hoedat hul vaart die afstand steeds vergroot
ons kan nie sien wat anderkant gebeur,
en daarom noem ons die verdwyning: dood.
Daar is geen dood.…
Poolruiter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 De hoeven staan scherp op
het beijzeld raam,
een kronkelende vaart,
dichte lagen star gekrompen
tot grote witte sterren,
overrompeld door de
harde sporenslag,
maar de hemel daarentegen
blijft onheilspellend leeg.
Achter de glasplaat schokken
traag de wijzers als bevroren.…
Snertweer
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
478 traditie zijn verknocht,
die vrieskou van weleer komt echt nooit meer terug,
omdat de aarde alsmaar meer warmer wordt en de sloten
voor schaatsers gesloten blijven, hoe kien en vlug
ze ook denken te zijn, het heeft niets te maken met
hun kloten en doorzettingsvermogen, maar alles met
het wrange feit dat er nooit meer genoeg ijs op de
vaarten…
eland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 groot en machtig als een paard
komend uit zomers waterrijk moeras
waar zij bomen en struiken aten
trekken als koude tijden dagen
donder en bliksem het bevroren land
op hun hoeven de jagers vluchtend
op het noordelijkst van de aarde
vinden jaarlijks zij hun schuil
bij die altijd wit bebaarde claus
voor wie in vliegensvlugge vaart
zij de…
Pijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Visvinnen fladderen
door volle visgeulen en
bruisende waterwegen, in volle vaart
achter aarzelende azen aan.
Toegeslagen! Een haak
vlijmt ingewanden, au!
Vloeiend bloed, omhoog
gezogen vis.
Pisces natare oportet! Dat
is Latijn voor mij!
En dan het kind,
papa papa!
vispijn vispijn!…
Kwetsbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
433 Er is een horizon vol zwaartekracht
gestorven in geruchten uit een droomland
alsof er een boot met een vergeten ziel
door het warme zand van de woestijn vaart
alle emoties zijn weer als die van een kind
een geest danst rond kwetsbare schoonheid
maten komen zij aan zij, eenzame wolven
verliefde libellen zweven in die ratio
tussen weifelende…
In Memoriam H.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 Wanneer de avond op roze slierten vaart,
daagt met neveltred de weemoed
die tranen welt in het gemoed,
herinneringen schemeren laat en gestalten baart.
Ik zoek je tussen bramen en struiken,
verloren kinderparadijs, gesloten Eeden.
Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten.
Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?…