804 resultaten.
HOSTEL DE STIJL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 Binnen knusse struiken en hoge hagen
geeft de tuin keuvelende drinkgroepen,
ook de stille eenling vredig behagen.
Kruimels op tafels, bij het gras, roepen
vogels uit stad en wei, die zich gedragen
als gevederde speurende smultroepen.…
Ik weet niet wat ik heb gedaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.203 Ik weet me zo beraden rusten,
o schone, in ons verénigd-zijn,
en vredig, als een vege schijn
op 't aanschijn van verre avond-kusten.
- En God, die mij misschien begrijpt,
die om mijn weze' uw stem liet suizen,
is als een vrucht die in me rijpt...
- De vlier-struik geurt naast al de huizen...…
Voorbij mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 van een kloppend hart
je zult jezelf aanschouwen
(als ooit het grijs jou bedekt
dan wel eerder)
het is een moment al dan niet
door de ziel of het heelal
of door eigen vlees opgewekt
in een lach of blik
een stap of woord
soms middels een aanraking
uit het onvervangbare niets
dan blijkt dat mijn ware gestalte
beschreven in een vredige…
UITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Menselijke drang wil zich vertonen,
vredig, soms stormachtig, in wijze spraak,
zang, verfgefluister of beitelgekraak,
wat men steeds zal eren, dan wel honen.
Afbeelding en klank mogen blij wonen
in vele geesten, die het als schone taak
doorgeven aan wetenschap en vermaak.
Zal sterke trots bij kunstenaars tronen?…
spiegeling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 zij ziet een engel met vredige oogopslag
een somber tobbend hoofd
een kreng met kwaad in de zin
een verloren achterblijver
een duivel met flikkerende blik
zij ziet een pias van Hide & Seek
een kind dat groot moet zijn
een oude vrouw die beter weet
iemand die verliezen draagt
die het niet weten schraagt
zij ziet een uitgeputte renner…
kapseizoenen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 hoopvol spreekt men over een korte
doch strenge en vervullende winter
te midden van de veelkleurige pracht
en onstuimige kracht van de herfst
men draagt het verlangen naar lente
naar een vredig ontluikende wereld
vol nieuwe geuren en kleuren zacht
op handen door de zeurende winter
de verwarring slaat toe bij de vroege
vracht aan gele en…
Onder uw handen
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.196 Onder uw handen
die veilige ogieven
word ik weer de stille
de zachte
de lieve
die vredig d'ogen kan laten varen
over de herfst en de verloren jaren.
Onder uw handen
mij binnen halen
in de kleine portiek van de zeer hoofse zalen
waar ik hoor zingen
dat vér-ijle lied
als ge mijn naam zegt
of zacht naar mij ziet.…
Dageraad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.148 Zo voorzichtig, zo schuchter
is het nog nooit dag geworden
alsof op duizend schaakborden
een volgende zet, nuchter
en toch vol passie
gedaan moet worden
een nieuw spel
met onzichtbare horden
Aarzelend tikt de schemer op de velden
vanuit het woud dampt het eerste gekrakeel
en onder de wieken stuift het jongste meel
een vredig krieken…
Begraven
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.098 dragen we je weg
Gevochten heb je
Tussen hoop angst misschien
Het onvermijdelijke
De schaduw kwam je ophalen
Geruisloos zonder woorden
Stil dragen we je weg
Je lied zingen we
Zacht en gedragen
Precies zoals jij dat wilde
Stil laten we je afdalen
We huilen lachen
Om wie je was
Lief heerlijk mens
Het missen is enorm
Rust nu maar vredig…
de Haagse beek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.386 tussen loze duinen welt het water
door moeder aarde voor het laatst gekust
nog helder, van geen zorg en kwaad bewust
een kalme stroom -timide, geen geklater-
vervolgt zijn weg langs dromerige straten
een pelgrim op zijn doelgerichte reis
na Zorgvliet en een vredig oud paleis
besluit hij om het daglicht te verlaten
z'n diepe dal is nu volkomen…
Drie sonnetten voor de maangodin - 2 - Luna
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
2.467 De nacht komt, liefdevol en vredig
en sluipt op kousenvoeten door mijn huis
waar ’k wakend dromen vul en glazen ledig
waar alles slaapt en ieder weet zich thuis
Het kind met tranen op de wangen,
de jonge vrouw, de moeder, de godin
in ’t droomkasteel heb ik ze nu gevangen
de heks, de keizerin en haar slavin
Tranen van bloed en wijn genoeg…
Kerstgedachten
hartenkreet
2.4 met 55 stemmen
12.192 Kerst een vredige gedachte,
waar menigeen naar zit te smachten.
Doch enkel Kerst in vrede
is een flauwe reden.
Iedere dag moest die gedachte overheersen,
niet enkel die twee dagen per jaar!
Maar niets is zo vreemd als de mens, ieder denkt voor zich
en heeft voor zichzelf die wens.
Gun ook anderen hun geluk
maak je eens om anderen druk.…
Pauze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.265 Het laaggelegen land
met vertrouwde akkers overzien
en even de illusie en het gevoel
dat het overal zo vredig
zou kunnen zijn.
Maar we schuiven geen poppenwagen
maar onze fietsen
door vochtige klei
dat niet los wil laten.
Stevig aan de wielen klevend
tot aan de verharde weg.…
Een engel in de nacht
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.776 geeft het
Zolang ze mij maar kust
In alle stille klanken van mijn rust
Als een engeltje
Of ze speciaal zo is gemaakt
Niet meer maagdelijk
Niet puur en niet volmaakt
Maar wat geeft het
Zolang ze naar mij kijkt
Terwijl mijn ziel intens in haar bezwijkt
Als een engeltje
Stralend in de nacht
Niet lief en niet geduldig
Niet vredig…
Zeemans herfstlied
poëzie
4.1 met 16 stemmen
3.466 Na 't zwerven en stuurse staren
Over de eeuwige zee,
Na 't eindeloos tumult van gevaren:
De stilte van een vredige stee.
Maar het is anders geworden,
Mijn makkers zijn vroeg gestorven
Of in ander alleen - zijn verzworven.…
wat komt dat komt
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
852 de pas ontloken zomer
kent al een weelderige bladertooi
als een overrijpe puber
te vroeg volwassen
nu al aangrijpbaar mooi
het doet mij even verwarren
dit ritme van de natuur
zal het lover nu eerder vallen
heeft de koude dag nog rust
voor een vredig openhaard vuur?…
In retraite
gedicht
3.0 met 24 stemmen
33.197 Het koele zonlicht schijnt sereen naar binnen;
de wielewaal zingt hoog en madrigaal,
accoord met het Gregoriaans koraal;
en ik wil vredig mijn ontbijt beginnen.
Maar onverwacht dringt tartend animaal
gegiechel van een vrouw tot in de zaal
en als betoverd spannen zich mijn zinnen.…
Vuurwerk
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.584 Ik zou willen wensen
voor al die mensen
maar vooral voor de
kinderen daar:
Irak en Liberia
vredig nieuwjaar!…
George en de ballade van de wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
940 Kan het niet vredig, dan met bot geweld,
want macht is al wat er voor jou telt.
Maar ooit komt een einde aan je droom,
en druip je af, gebukt onder schroom,
als een hond met de staart tussen de benen.
En je grote mond ... is ineens verdwenen.
Dan keert voor de hele wereld het tij,
is men los van jou, eindelijk weer vrij.…
de erfenis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
788 stijgen en zien dalen
een ongekende hoogte of een goot
beladen tafels, soms genadebrood
beschuit met muisjes, dan weer galgenmalen
ik heb mijn stad zien lijden en zien beven
na weer een aanslag op haar warme hart
dan oogde zij vaak somber en verward
maar steeds had zij de wil tot overleven
ik zie mijn stad verbleken en verkleuren
een vredig…
Roos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
873 Nog zachter dan een zedig streelgebaar
Ontvouwt de roos haar vurig rode kroon
Haar volle blaad’ren in het ochtendschoon
Dodijnend door een zoele zucht aldaar
De doornen deren niet haar zoete toon
Zo vredig vlammend deze tijd van ‘t jaar
Hier breeduit bloeiend, licht, helder en klaar
Zulk woekerende weelde; ongewoon!…
VANDAAG
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.441 namelijk het bangst
Wees niet bang de vrijheid komt er aan
De angst is ook maar een minuscuul geestje
Eigenlijk zelfs maar een heel vreesachtig beestje
Dat helemaal geen recht heeft in het menselijk bestaan
Morgen regeert de hoop
Dat vooruitblikkende gevoel
Een toekomstgeest die niet vreest
Maar leidt naar het meest haalbare doel
Een vredig…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
787 De tuin is sprookjesachtig wit,
vredig stil
en zacht.
Mijn hond
ruilde zijn plekje in de zon
voor wintervacht.
Zijn pluizige pantoffelpoten
plooien bij het lichterlaaien
van de open haard.
Gedachten vinden een bezoek
aan Pachelbel en poëzie
of een gewoon verhalenboek
opnieuw de moeite waard.…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 de stilte wordt jouw lichaam, mijn lief
nog groter dan de neerwaartse gloed tussen leven
en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot…
Zielsbedrog
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
667 ik wandel zo graag
met de vredige waan
dat de nacht zich gedraagt
als een goede vrind
maar in de oude sporen
van mijn voortbestaan
drijven dromen weg
met een noordwestenwind
nu brengt u terecht
zonder enige schroom ter sprake
waarom juist in die waairichting
idealen verdwijnen
vaak gepaard gaande
met regen en ander hemelbraken…
Met lege ogen staren
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
935 MET LEGE OGEN STAREN
Met leeg gehuilde ogen staar ik
in mijn diep donkere duisternis
Wijl ik stil in mijn kussen snik
weent mij ’t hart van droefenis
Zachtjes vertel ik mijn verhaal
wijl mijn kussen vredig luistert
Wenend fluister ik het allemaal
hoe de wereld rond mij duistert
Zwijgend hoort het kussen mij
terwijl ik zachtjes…
VERLANGENDE BLIK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Krijgt deze eens een vredig aangezicht,
dat samendenkt met het ruimteleven?…
CHRISTENFEEST
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.150 vol eerbied staan ze om het verwachte Kind,
vredig horend naar zingende Hemelstem.
God zond de Heiland. Hoe gedenkt men hem?
Zich behoeden voor koude natte wind;
weelde of smullen, wat een ieder zint?
Het geld drukt met vriendelijk manende klem.…
AURORA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Drachten soest vredig bij stille dageraad.
Hoge gebouwen staan dof te wachten;
kleine huizen tonen eeuwige krachten:
nietig leven, dat bestendig bestaat.
Lome wolken, in plechtig grijs gewaad,
hangen laag boven de schaduwstad, trachten
haar te houden onder sluimernachten,
maar zeilen weg, na wijs beraad.…
zuidwester
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
654 gedraaid naar mij
zo ging je in zee
het was laag water
je maakte verlangen in mij wakker
het was als een zomers lied
dat over het vlakke water wreef
moeizaam keerde je de golven om
en je paard, je stoere boerenpaard
aanschouwde vredig de verte
terwijl het zware sleepnet
als een zilveren schubbenkleed
het licht binnendrong
twee grote…