1059 resultaten.
Oost West .......
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 of moet ik toch misschien
eens naar de West gaan
naar dat volk wonend in
het beloofde land waar alles kan
waar men verkeert in de waan
van die geblondeerde Amerikaan
in welk van de twee voel
ik me het meest gezien
wat een keuze is het toch
die mij nu nog rest
alles overwogen heb ik
het nu voor ogen – ‘t is hier
helemaal niet zo slecht…
LAIS CCXLIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 In de nare tombe van het bestaan
waar mufte heerst en van de nijd het kwaad
verzegeld met de letters van de waan,
geketend aan de regels van de haat,
komt plots weer leven vrij.…
ZELFBOUW
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Terras gelegen op het zuiden
En naast het huis een houten brug
Waarover nu en dan geluiden
De planken veren steeds terug
Dit paradijs ligt goed verscholen
Ik waan me in een hemel hier
In duizend jaar verrukking dolen
Seizoensgebonden kijkplezier
Wat een uitstekend woongenot
Ik heb je lief mijn huis en haard
Ben helemaal aan je verknocht…
Elevato
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.239 Dus waan ik mij telkens op de Olympus,
blijkt er iets in hemelsnaam gedaan...!
Je schrijft het op en staat versteld.
Je hebt de hemel omlaaggebeld.
Al stond je op aardse voeten.
Nu staat het op een site vermeld.
'Dank, redactie, voor uw tolerantie.
Dichters zullen hier tóch iets mee moeten.'…
zonder reisgids
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
513 groot en klein vergeet
grijp je zo maar naar de zon
of sta je op ’t puntje
waar alles echt begon
dan kun je
op je eigen verwekking
neerkijken
als was ‘t de oerbron
voel de kille streling weer
van die ene hand
door jouw lichtjaren heen
of knikker de sterren
in ’t zwarte gat van ijdel heden
waarschijnlijk
ga jij je dan wel god wanen…
Verdwenen
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
1.837 Liefde waar ben je nou
Voel me zo intens leeg
Mis de glans de warmte
Die elk geluk oversteeg
Kloppend hart in m'n lijf
Gevuld met dikke tranen
Vlinders die er verdrinken
En zich in de hemel wanen
Gedachten blijven komen
Ik voel me zo erg bezeerd
Je beeld zo dichtbij en echt
In mijn ziel geprojecteerd
Mijn dagen zijn lang en stil…
Najagen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
636 De avond voor het duister
breekt het zwijgen van de dag
omwoelt haar donker denken
schenkt bezield die ene lach
de nacht voor altijd eenzaam
onder het schijnsel van de maan
verwoest gesmolten zinnen
verdrijft gewonnen waan
de ochtend voor het weten
tikt zware uren naar het noen
op jacht naar nog een leven
vergeet zij het verloren toen…
Eenzaamheid2.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.028 Daarstraks was er een teer gebaar,
heel even was ik weer
diep in de waan van een gedachte,
ver in de droom van gisteren.
Maar in het donker van de dag,
en in het kissen van de boter
kwam ik weer thuis
van al dat ver gegaan.
Ik heb wat peper op het eten,
wat weemoed in vandaag gedaan.…
Heimwee
netgedicht
3.4 met 79 stemmen
27.566 Ach kon ik nog één keer als vroeger,
al is het enkel in mijn waan,
met mug, met zomer en met moeder
weer in mijn ver bed slapen gaan.…
‘De rituele dansschool’
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
4.003 Dans hier niet uit de pas
Volg het juiste orgaan
Verhef uw wassen neus
En let niet op de waan
Van uw liederlijke droom
Het middel is het doel
Wanneer u op de maat
De protocollen volgt
Zoals geschreven staat
Sinds de nieuwe maand
Vergeet nooit hoe sterk
Eén der vele bazen
Vecht voor aller welzijn
Maar tijdens het razen
Het ritme soms…
langs de strijk van wat violen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.031 ik zie de hemel opengaan
wat wolken dwalen langs
het blauw en lossen op
ik voel de zon en wind
waan me weer een kind
op eindeloze vlaktes
muziek waait zacht
langs strijk van wat violen
ik vang met lach je melodie
we dansen hitte van de
poesta's en wijken later uit
naar permafrost van toendra's
nu gaan we lente brengen
in…
Zondag stad
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.048 De rust op zondag in de stad
Is een weldaad voor het oog
Zo kuierend door mijn stad
Kijk ik naar mooie panden
Statig hoog de herenhuizen
Ontdek de lijnen en de bogen
De zware deuren en hun oude taal
Aan de singels en de grachten
Hun tuinen en de lanen breed
De hofjes die de stad herbergt
Waar ik mij in een sprookje waan
Een wereld…
Broer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.954 En niet een uur, een dag, een maand
maar achtenvijftig jaren lang
fungerend als projectiescherm
als evenbeeld, slechts uiterlijk,
leeft verder die hij naar believen
gebruikte in zijn waan-bestaan:
('Je weet toch hoe hij is') zijn broer…
Eenzaamheid.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
898 Daarstraks was er een teer gebaar,
heel even was ik weer
diep in de waan van een gedachte,
ver in de droom van gisteren.
Maar in het donker van de dag,
en in het kissen van de boter
kwam ik weer thuis
van al dat ver gegaan.
Ik heb wat peper op het eten,
wat weemoed in vandaag gedaan.…
Imagine
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.237 land waar paarden bloemen kussen
terwijl de pad de stoel versiert om
te zien hoe elfen bankjes schilderen
Imagine
een land waar de blinde muggen ziet
terwijl de schol eksters vangt
en ma de liefjes vertroetelt
Imagine
een land waar de nacht vlinders baart
terwijl de aal bessen draagt
en de week dieren telt
Imagine
een land waar de waan…
Aan zee
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
677 Moe van 't stadslawaai
komt hulp uit onverwachte hoek
m'n oren raken verstopt
het wordt stil om me heen
men zegt dat ik iets aan
m'n gehoor moet laten doen
maar ik houd me doof en m'n
oren fossiliseren tot schelpen
geluk is slechts 'n gevoel dat
we door denken opwekken
zo verwezenlijk ik 'n ideaal
waan mij in 'n houten huis
in de…
Overspel
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.921 Ik zie je verdwijnen
in de kloof van je waan
de grillen van het vlees
zullen je hitte verteren.
Misschien sterf ik eerder
zo licht als een veertje
dat je hebt weggeblazen.…
Buiten de wereld
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
663 meegesleurd door het intense
bittere gevoel dat haast afstandelijk
de buitenwereld omheint
in hooploze berusting
op aarde
koud van ledige woorden
leg ik mijn hoofd en gebreken
verder omlaag, lager dan
mijn geschramde knieën
in bedorven waan
met gezwollen buik van zwarte angsten
schuurt mijn ziel het laatste uur
langs rode vruchten…
Polemiek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
2.332 Hangend in mijn luchtkasteel
waar ik met kleine stipjes mee
hoog vanuit mijn wolkenzee
zie `k herhalingen van te veel
Aan gronden neem ik geen deel
want ik waan mij een goede fee
Verwerp de schaduw van elk idee
waar ik van droom en of mee speel
Ik heb het land aan zeeën tijd
en overdrijf uw stranden graag
Die grenzen loos ik…
Heimwee
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.620 Ach kon ik nog één keer als vroeger,
al is het enkel in mijn waan:
met mug, met zomer en met moeder
weer in dat ver bed slapen gaan.…
Jouw onbesponnen web
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 woorden
gevlochten naar jouw
zinnen, je beeltenis
vereeuwigd op het vlakke water, je hand
gerijmd onder mijn dichterswoorden
noch mijn stortvloed die ons
deed waden door het onverkorte koren
beitelde jouw besef terug in de volkomenheid
van trouw, neen jij stierf mijn dood
alvorens mijn adem stokte
nu woel ik door jouw onbesponnen web
en waan…
Energie gemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
523 Verstrikt me
in mijn nachtbedrog,
de waan als korte droom,
heb ik mijn schroom
in reine slaap verkocht,
het blind zijn als
een tweede klacht,
de eerste verschuilt
zich in beloften, en
achter maskers, van
aangezicht, in lot
volbracht, te mogen
troosten aan je borsten,
die vind ik in
mijn lege dromen,
verzadig mij met
het verloren zijn…
weggegleden
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
896 de maan vermoeit
verlaten
elke stap die schreeuwt
om dichtgeknepen ogen
alsof ik er niet ben; de uren met jou
zo vreemd de kus met tussenpozen
jij kijkt op, neer
mijn woorden en stenigt het geluid
van uitgeteerde stilte
de steeds herhaalde vrees
tussen waarheid en waan
en alles wat ik daarbuiten
nog ken
de vogels zwijgen…
Toch blijf ik van de heide dromen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
593 Ik zal dan maar mijn eigen leed vergeten
en verder kijken dan de daagse waan.…
een godganse nacht
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
654 zeg niet
dat ik me mijn dromen verbeeld
ze zijn er, levensecht
zeg niet dat ze uitzichtloos zijn
als antwoord op een eigen teken
maar beschrijf
het onophoudelijke, het ongerepte stromen van de maan
zelfs als ik hier zou sterven
in zwarte kleren van de nacht
of in de scherpte van mijn waan
ik zie de vele harten
het vuur er dwars…
The Cranberries
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
693 Ze komt bij me binnen
en ik waan me bij haar.
Het rood in de glazen,
denkend aan daar; de HMH.
Haar frele gestalte,
haar accent in mijn hoofd
En ik schenk, schenk, schenk.
Ze raakt, ze ontroert,
of is het het rood, dat mij zo vervoert?
Heerlijk dat youtube,
een volgende clip.
Alleen toch erg jammer;
ik kocht maar één fles.…
De Kerk
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
909 Op deze plaats gaat alle waan aan gruis.
Wie durft hier nog op eigen goedheid hopen?
Maar op de kansel ligt de Bijbel open!
"Ik droeg uw zonden aan het kruis."…
Om jouw lover van sterrennevels
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
654 Draag me weg
naar het wonderlijk licht
in verzachtende toverogen
Weg van kermende hartenpijn
in nieuwe jaarringen
Gelijk zeven sloten
de tijd verdichten
in kruisende hemelbogen
Waan me ver
over de rivier van het sonore
en geef het gezicht
aan mijn lief
die de schoonste droom
verwaait in mijn verlangende schoot
als de zwellende…
Vier dagen lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
848 De lucht scheen blinkend door de blaren
Ziedaar, bevangen door de waan
De strompelende karavaan
En ik? ik liep erachteraan
Ik wou het ook een keer ervaren
De lucht scheen blinkend door de blaren
Au! hoeveel meters nog te gaan?
Waarom in godsnaam meegedaan?…
beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
644 De warme en stille gloed van buiten
overmeestert mij, in trance waan ik
mij nog met haar
in grote zalen, tussen sculpturen van
gips, was en brons, waar Brancusi’s
muze slaapt.…