621 resultaten.
De bloeiende amandeltak
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.358 Ik sluimerde in de bloemenhof, in 't malse gras gelegen;
Toen wekte mij een zwoele geur de heugnis van weleer...
En op mijn moede wenkbrauwboog voelde ik, vertroostend, wegen
Een wichteloze vrouwenhand, zacht strelend, heen en weer.
En 'k stamelde in mijn droom: Waarom? Gunt gij dan geen vergeten?…
SMAAKMAKER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.990 Nog houdt de omheining, als weleer
– een hoge muur – de hoven dicht.
De middag groent in schemer neer:
een loof-getemperd bovenlicht.
Dezelfde mooi-gebogen dreef
koel, zwijgend, als een kerkenbeuk.
Mijn tuinbank – of ze wachten bleef
verscholen onder rode beuk.
De merel, in de koepelkroon,
fluit bij deze avond als van oud?…
Het verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 De gezelligheid van toen is er niet meer
We leven in een drukke moderne tijd
Met knappe uitvindingen door de mensheid
Soms verlangen we naar de tijd van weleer.
De techniek schrijdt steeds maar weer voort
We zullen het verleden wel moeten vergeten
En blij zijn met de tijd die ons nu is toegemeten.…
Moeder Meera op tournee in Europa
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Eilandje van verstild geluk, verre van de roes
bij een dronkaard of eigen aan een dromer
en zelfs anders dan een hapje paddo santo,
restant uit Gaia, de oercultuur van weleer:
vandaag, staan yin en yang naast elkaar.
In mij, zo vredig, mengt zich lauw water
met het theater van Siberische luchten,
een oase van turquoise.…
Gevangen en toch vrij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 aarzelende kus van
begroeting, lippen stijf
gesloten, verdooft het
denken, lichtverval verdampt
de trede in de ruimte
of vult zich met mist,
daarin een gebroken stem,
in een tegendraads bestaan
een blik die oplicht, kleine
glimp van herkenning
kleefden beelden in haar
hand, vaag album van de geest,
contouren en beelden
van weleer…
Big city
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 hand
getuige goudeneeuwse monumenten
van picturale faam in landschapsprenten
tableaux vivants van tal van compagnieën
metiers van gilden en in zelfportretten
paleizen synagogen kerkgebouwen
De koetsen werden auto's en de vrouwen
hooggekapt met wijde kanten rokken
in dure stoffen mantels zijn niet meer
noch zijn de standverschillen van weleer…
De dag van vandaag...
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
598 (....telt jaren van weleer)
Vertoeven aan de Rode Zee
Water voor zowel mens als dier
Egyptes levensader echter is
De meer dan majestueuze Nijl
Stromend van noord naar zuid
Op de oevers wonen Egyptenaren
Tussen Schatten van Cultuur
Die door architectonische
Klasse d'wereld voor zich winnen
Echt hebben gewonnen.…
Ik heb niets meer te geven
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.144 Ik heb niets meer te geven
Want alles wat ik gaf
Was voor jou te weinig
Niet compleet en ook niet af
Ik heb niets meer te vragen
Wil ook geen antwoord meer
Want ik wil niet meer geloven
In de leugens van weleer
Ik was een meester in vergeten
De waarheid werd vrolijk ingekleurd
Ik heb mezelf steeds bedrogen
Mijn geweten voorgelogen…
woordbreuk
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
867 paradoxen
levert enkelvoudige letters
aan het edelachtbare Hof
en de betere huizen
geblakerd hun tradities
en rijk verleden
ogen en oren
koloniseren gewetenloos
de lamme hersenen
beheren strategisch
spraakkunst en bloedsomloop
parallellen van prikkels
golven door het lijf
triomferen jubelend
zwaar toegetakeld
mijn ware wezen van weleer…
De tand des tijds
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.056 Er is niet veel meer over
van het rijke dak van weleer.
Ook dat heeft zijn eigen verhaal.
Scheef hangen twee luiken,
maar de ramen zijn nog helder.
De deur gaat vriendelijk open
en ik kan het eten ruiken.
Onderhoud wordt moeizaam
en kost ook steeds meer tijd.
Af en toe hapert de techniek,
maar men verhelpt dat heel bekwaam.…
Verjaardag
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
15.073 gedachten spelen op
Vandaag is het bijzonder
vandaag niet zomaar dag
Het jaar is omgevlogen
het is vandaag
mijn dag
Deze dag zet aan tot denken,
nog voor hij is gestart
over vreugde, liefde, weemoed
en geliefden in mijn hart
Tijd en geluk dat zijn momenten
dat is wat ik me realiseer
Toch mijn jaartjes ouder,
komen sneller dan weleer…
Haar 2 de leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.203 De glorie van weleer vergaan.
Einde van haar mooi leven,
het is gedaan.
Vroeger kreeg ze rond haar ranke lijf
mooie kleren
bijkomende accessoires.
Alle kapsels hebben haar
hoofd getooid.
Iedere sterveling bleef
naar haar kijken
Ze stond in de belangstelling.
Daar genoot ze van.…
De oude speeltuin
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 Het zwarte heden balt zich samen
in het wit van de speeltuin uit mijn jeugd,
beelden van weleer vertalen zich
tot contrastvolle beelden die wederklinken
in zwart/wit op celluloid.
De harde g klinkt zacht
in de speeltuin uit mijn jeugd,
lijnenspelen van het verleden
wederklinken tot oude mechanismen
die prachtige principes zijn.…
Afgezonken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.385 Op helder kiezelzand rust mijn rug
boven mij het nimmer stilstaand water
wegglijdend naar straks en later
hier vind ik de fossielen terug
de herinneringen van weleer
van stroomopwaarts en het gletsjermeer
Aan het oppervlak spiegelt het beeld
van daagse oevertaferelen
oorlogen en kinderspelen
een schilder die het riet penseelt
in de koele…
de meisjes uit vervlogen dagen
gedicht
3.8 met 33 stemmen
31.070 de meisjes uit vervlogen dagen
we weten niet meer waar ze wonen
nooit zullen zij zich meer vertonen
waar wij weleer hun lichaam zagen
de buren hun adres te vragen
zal in geen straat de moeite lonen
we weten niet meer waar ze wonen
de meisjes uit vervlogen dagen
de liefdesnacht met zijn sjablonen
wanneer die eindelijk ging vervagen
dan…
ARCHIVARIUS TOT DE LEVENDEN
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.097 Lees aandachtig de namen
van hen die liggen in lange rijen
geladen in stalen sarcofagen
rug aan rug in cocons van karton
tot iemand hen ontrolt tot namen
in jaren van weleer en eeuwen
geleden en begraven.…
Nabij Zeus
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
978 op het dode punt
van de boulevard
nabij een ijzeren wapen
van weleer
staart hij ver weg
concerteren
schreeuwende meeuwen
in lawaai van golvend geweld
melodieën in een witblauwe sfeer
hij ziet in de verte
gedachten passeren
schepen, af en aan,
doch op wisselende afstand
in de herinnering
wel te verstaan
haren, dun door de jaren…
Heuvelachtig terrein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Stemmig gebogen onder wind en weer,
mild vertroebeld door het kreupele hout,
was het in het jeugdig land van weleer
qua heldere herinnering warm noch koud.
De zon scheen in kleuren geel, goud en groen
langs het schelmendecor van stad en land.
De willoze rede met ongeschonden blazoen
ging met ongebreideld geloof hand in hand.…
Mist in de ruimte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 er kleven beelden
in haar hand, een
album van de geest, de foto’s
van weleer verwaaien in
een wind die de gevallen
bladeren leest.
ze schuift het boek opzij
en klapt het dicht
het is stil, zij vraagt en wie ben jij?,
ik knik, er rollen tranen
over het gezicht
het is hier stil en vrij.…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 Er is een huis uit de schemertijd
ver weg in het wazige van weleer
met schilfers en scherven in een bont mozaïek
boeketten wandelen door de hortus
jij zweeft nog altijd door de vertrekken
in zwierige japonnen van valschermstof
je vult de ruimtes met een glimlach
zoals een zwaluw de zomerbries verrijkt
je waait notities op
elk woord dwarrelt…
Uitgestreden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
738 (voor Rogi Wieg)
Na tweeënvijftig jaren meer hel-
dan paradijsgevoel,
was je volkomen uitgestreden,
je kreeg moeite met het woordenspel,
je verkrampte pijnlijk in nestgewoel,
je had als duizenden geleden
en de downmakende schimmen van weleer
kwamen in veelvoud terug
en keer op keer
solden ze met je als een tere mug,
die niet langer…
Balen als een stekker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 drugs en rock en rol
Ik baal zeker als een stekker
van al die vrome christelijken
veelal al op jongere leeftijd
hun zonden te hebben overwonnen
en nu te leven met en in De Heer
Want als je goed kijkt naar hun mimiek
als vragen: wat, wanneer, waar, hoe vaak
gretig gesteld; welwillend beantwoord worden
zie je hun heimwee, het gemis van weleer…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Hij mist de lenigheid van vroeger,
de vlotte vingers van weleer,
en de soepele omgang met de natuur.
Stevige schoenen met versleten zolen,
eelt op zijn taaie, doorleefde ziel.
Zijn te strakke broek toont nog altijd trots;
zijn billen raken nooit vermoeid
van het starre zitten op een steen.
Maar de jaren wegen, hij heeft een mank been.…
Verloren vrienden
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.590 Ineens blijken er vrienden niet meer de mensen
te zijn die je kent uit de tijd van weleer.
Ze delen niet langen jou hoop en je wensen;
leggen hoogstaande waarden gewoon naast zich neer.
Ze maken zélf uit wat krom en wat recht is;
wat vroeger niet kon, lijkt nu heel normaal.…
Sinds ik het weet...
poëzie
3.4 met 20 stemmen
4.953 onzuiver klinkt van toon, -
Sinds ik het weet, werd mij de overvloed,
De schoonheid en de zoetheid aller dingen,
Die mij alom omgeuren en omringen,
Nog wèl zo liefelijk en wèl zo zoet,
Sinds ik het weet, schijnt mij de atmosfeer
Doorwasemd en doorgeurd van zoele togen,
Het is of ieder zintuig en vermogen
Nog fijner werd en scherper dan weleer…
Als heersende vrouw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 ik reik je met liefde dit speciale tapijt
jij vlijt je neer op het paradijs van weleer
samen ontvluchten we de groene oase
het brandend zand van de woestijn zal
ons met zijn thermiek naar de hemel dragen
onder ons bergen en de oude stad
waar het eonen geleden goed toeven was
beelden met mannen op de achtergrond
vrouwen met scherpe neuzen…
Even als voorverleden jaar
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.098 Ach, die hemel zie ‘k niet meer,
Die mij tegenloech weleer
Uit twee minlijke ogen.
Even als voorverleden jaar -
Ja, het waar zo zag ik haar,
Die in ’t hart zich prentte.
Wat baat, nu ‘k haar missen moet,
Zang en bloem en stralengloed…
Treurig zijt ge, o Lente!
----------------------------------------
uit: Nieuwe gedichten (1880)…
Een wit vel vol zwarte woorden
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
718 In de nachten
Van al dat wachten
Gaan gedachten
Dwalen
Ze gaan tekeer
Triest naar weleer
Emoties zoveel meer
Blij
Erbij
Dichterbij
Dichter je moet wel bij
Het dichten blijven
-Ja, Ik ben weer bij-
In de stilte van de vroege ochtend
Maken ze me erop attent
Waar is je dichttalent
Gaan ze snel weer leven
Om zeven het is maar om…
Het Allerdroefste
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.280 Kon ik maar wenen als weleer!
O God, ik heb geen tranen meer.
Kon ik maar bidden! ’t was zijn spot
Die mij vertwijflen deed aan God.
O schoon gelaat! o zonnig haar!
Demonische ogen, diep en klaar!
O sfinx-lach om die fijne mond!
O raadsel dat ik nooit verstond!
Hij boog mijn trots, hij brak mijn wil,
Mijn afgemarteld hart werd stil.…
Land over de drempel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.027 Niet uit het lichaam, maar uit de ziel geboren
reis jij in je mantel van licht met mij mee
zoals je ooit tegenover mij zat en gebaarde:
lichtgestalte, aan dood en leven ontstegen,
tunnelend door mijn tastend, hunkerend bestaan,
eeuwen ver en meer nabij dan mijn harteklop,
belofte van weleer, oerlicht en einddoel tegelijk,
mijn handen schrijven…