7678 resultaten.
Kleurenpracht
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.275 Maar plots was mijn droombeeld weer kapot
En ging mijn gevoel weer helemaal op slot.
Maar ondanks alle sombere en verdrietige gedachten
Wil ik niet meer op een droombeeld wachten.
Ik denk dan weer aan al die bloemen met prachtige kleuren,
Zodat mijn gedachten weer beginnen op te fleuren.…
Op de hoge
gedicht
4.0 met 23 stemmen
25.478 Liep augustus op zijn einde,
sloot de badmeester de hokjes af,
fietste neuriënd september in.
Niemand was er dan ook bij
dat ik de plank betrad. Ik was
geblinddoekt als een deserteur.
Dit zijn de stappen bang bang bang.
In het Bospad op de hoge
zweet men het peentje bangverlang.…
Confiteor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Kraakt
sloten passioneel open. Het
stilleven is uitgestorven.
Het landschap een feest geworden.
Straalt koninklijk blind onze
vrede naar de horizon. Daarvoor
was ik niet
meer aansprakelijk.
De god in mij luistert
aan het gonzen van de wolken.
Geen berg verzet zich. De hemel
buldert heeft vrij spel draait ons bestaan
kadul.…
Onmacht & Hoop
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.326 Maar ooit, ja dan
gaat jouw hart van slot.
Datgene wat niemand kan
kreeg ook hij niet kapot.…
Zomersproetjes
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.291 zomersproetjes telde
die een jaar waren gebleven
evenals die ene merel
die weer van het voorjaar floot
En ik verstrooide er de zomer
met mijn hand nog wat verlegen
voor mij uit - in één beweging
die je navel had ontbloot
waarna je wangen zich verbloosden
om de kus die werd gegeven
en bleef hangen - net zo lang
de zon haar zienderogen sloot…
Afscheid van het kind
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.851 Hij trilde van verlangen
Zo lang had hij gewacht
Hij kon niet meer
Ze was ten slotte de zijne
Doe je jas uit : zijn stem
klonk schor.
Ze wist dat ze er deze keer
niet onderuit kwam
Krampachtig dacht ze aan
haar geliefde.
Haar gezicht verraadde haar
gevoel niet .…
Rijzende historie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
987 vierhoekige laden in koloniaal
dragen elkaar van onder naar boven
elk draagt een ovaal slot van staal
dat herinneringen beschut tegen beroven
ze zijn als mijn opgebouwd geheugen
iedere ruimte gevuld met ontweesde dracht
ongeacht de kleine waarheid of grote leugen
veel is naar een gistend onbewuste gebracht
de toren draagt een kroon van ronde…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 Alles ging terstond voorbij
met zwarte kraaien die zij lichtte
zachte lippen die zij stiftte
met karmijn - het diepste rood
om in betovering verheven
koningin te zijn in steden
met haar peperkoeken hart
waarin zij lege zielen sloot
Zij woonde overal en nergens
in een tijd die nog moest komen
strooide kruimels tussen bomen
brak geloftes…
Hoe kon je
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
746 Hoe kon je in godsnaam
luisteren naar mijn verhaal
terwijl je de oorzaak was
van mijn angstdromen
zo lang op slot
te lang gezwegen
omdat ik mij zo schaam
nu vertel ik het allemaal
durf ik dan eindelijk
recht op te staan
met eigen macht en kracht
te zeggen nee je mag
nooit meer aan mij komen
de heilige doofpot
zal ongenadig open gaan…
Passanten ?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
543 Droom op droom te bouwen, de
wolven hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte gaten leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
in het licht tot het duister
als een klucht geketend door
list met de tong verscherpt,
verwerpt het zuivere wiel van
geest en ziel, absorbeert de
energie tot beelden waarin
de…
Zeven echo's uit de natuur
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
884 een oude bladluis
zei fier en zonder blozen:
ik zit op rozen
***
een jonge glimworm
staart afgunstig naar de maan:
jou kan ik niet aan
***
een naaktslak smeekte:
genade zus huisjesslak,
bied me onderdak
***
Het web sloot zich niet
“geen vlieg”, zei de oude spin
de mot zit erin
***
Bram, het vliegend hert
liet zich finaal verblinden…
Anne Frank
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
921 ‘Ik zal hoop ik aan jou alles kunnen toevertrouwen’
Je eerste zinnetje; het dagboek is rood-wit geruit
de troost in ’t Achterhuis, de enige die jouw geluid
begrijpt, geen ruzie maakt, zoals de beide vrouwen
om niets en al die ‘grote’ mensen halen altijd ouwe
koeien uit de sloten, vinden je brutaal en een flapuit
Anne Frank, je liefste dromen…
De ganzen roepen me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
603 langs de schemer van mijn adem
zoek ik zorgen langs de kade wei
de ritssluiting van de deur staat open
hij drenkt het weten in de wijn
zo knevelt hij de stad
maalt zijn engelen klein
hangt het vocht aan het plafond
en druppels vallen
in lege handen van een volle maan
tastend
vind ik je hand
ontspannen in je eigen zijn
en
sloot…
Intercity
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
582 Tot slot bereiken wij 't allerlaatste station.
De treim remt af, alle sporen komen hier samen.
Er is een druk gewemel op het perron
en iemand leest van alle reizigers de namen.
Over ons wordt niet geoordeeld. Niet de wet,
maar de liefde is het die uiteindelijk regeert.…
Verliefde reiziger
gedicht
2.4 met 47 stemmen
14.003 Bij 't afscheid werd geweend; op zo'n station
spant alles samen tegen een romantisch slot.
Hij reed naar huis en voelde zich een vod,
maar leerde spoedig, dat hij snel vergeten kon.
---------------------------
uit: De gedichten, 1974.…
Harde lijnen ?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
607 Emoties glijden door sloten de
akkers in, in lekke boten vol
hoorngeschal, stuift zand in
rauwe stemmen, lichamen te
groot voor peddels waar zij
mee roeiden en werden zij
intieme vrienden in de woelige
wateren van de nood, een reis op
beider deugd waarop zij roeiden,
voor jeugd en waterland.…
Dag
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
889 Jij sloot je ogen,
na nog eenmaal
in de rondte te hebben gekeken,
de zon ging onder.
Jij ging.
De avond naderde kwam
ging langzaam over
in de diepe donkere nacht,
die jij niet meer zag.…
Amsterdamse grachten ( over de onvrije wil )
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
778 In de Amsterdamse grachten
ligt ook wel eens
een lijk
verborgen in een koffer
als de karikatuur
van
Mozes in het biezenmandje
zij vrezen het nat meer
dan de dood
een ander lotsbestel
langs grauwe hemel
ergens in een sloot
bij de Haven –
het regende lijk
de zondvloed – duisterlijk
anonymus driepoot
ligt
op het kerkhof
kofferlijk…
De held van Labbertong IX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 (slot volgt)…
Een dag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
952 Huilde
Smeerde me in met lipstick, viel niet op
en sloot mijn boze, radeloze ramen
voordat ze mij er bleek en bloot in zagen:
Het was een dag als alle andere dagen.…
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 Maar 't raadsel dat het in zich sloot
Was de nabije dood.
Gevallen in de chaos als een vonk,
Heeft haar gestalte ons kort bekoord.
Een vonk - die weer verslonk.
Nu tasten wij naar verf en woord
En voeden onze herinnering
Met een gedicht of tekening.…
Verborgen geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Geen vaste grond onder mijn voeten
en mijn zintuigen op slot.
Toch adem ik en zie alles om mij heen
en hoor daarbij ieder geluid.
Het lot lijkt mij te bestieren en
dringt binnen door mijn huid.
Ieder porie, elke vezel wordt geraakt,
terwijl ik een zucht van verlichting slaak.…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Ooit zullen we samen zijn, al drong
een wervelwind het leven binnen,
weelde gesplitst in de verbindingslijn
sloot zich op in een woord van spijt
de wereld ligt een strobreed van het
spoor wat ons dolend verder leid.…
Onomkeerbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Hij zal het woordje dooi slechts laten horen
wanneer het ijs dat ligt op sloot en plas
- nadat ze voorshands waren toegevroren -
weer vloeibaar wordt zoals het vooreerst was.
Kortom als ‘t weer zo blijft zoals ‘t nu is
dan lopen we van ’t jaar de dooi wel mis.…
Sterven. IV.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.194 ‘Ik heb geen vleuglen,’ kreet ik en ik sloot
Mij vast aan Hem, die voortzweefde als een vogel.
‘Eens breng ik ze u. Zult gij dan 't volgen duchten?’
En opziend, kende ik wie daar sprak: de D o o d.…
voor jordy
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
727 een rozenburgse
- een schoonheidsprinses -
ontmoette haar liefde
- een zelfstandig ondernemende kwast -
een rotterdamse prins
'weest gekust'
schreef zij hem
en hij
hij doorkruiste de woestijn
- beklom de hoogste berg -
om bij haar te zijn
verliefd werden ze
- op elkaar -
verloven gingen ze
- met elkaar -
een huwelijk sloten ze…
Weerzien met moeder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
604 Ik wandel naar ons oude huis,
en steek de sleutel in het slot.
Ik loop naar boven naar mijn kamer.
Mijn moeder wacht al jarenlang op mij.
Nu pas durft ze haar geheim te delen.
Gewoon.
Mijn armen sla ik veilig om haar heen.
Een jonge moeder kust haar oude zoon.…
Aubade ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 Ooit zullen we samen zijn, al drong
een wervelwind het leven binnen,
weelde gesplitst in de verbindingslijn
sloot zich op in een woord van spijt
de wereld ligt een strobreed van het
spoor wat ons dolend verder leidt.…
De smalle weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 De smalle weg, die leidt tot God
In tegenstelling tot de brede weg, vol pracht
Maar die niet leidt tot God, als slot
Op het einde van de smalle weg, is God die wacht.…
De schaatsenrijder
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.519 Alles lijkt zo leeg en ijl –
door berijpte weien
lange sloten rijen,
’n kerkespitse aan de kim,
’n dorpscontourtje, ’n molenschim...
’t is al star en strak… en verder
zwiert de rijder op zijn baan,
of hij eeuwig door zal gaan.…