5664 resultaten.
Dat Ene Woord
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
930 Woorden schieten mij te kort
Ze blijven steken in mijn keel
Hoe kan ik toch beschrijven
Wat ik zeggen wil, wat mijn hart bezwaart
Soms zegt één woord meer dan duizend zinnen
Eén woord meer dan een heel verhaal
Men kan vertellen, men kan verhalen, de uren volpraten, zogezegd
Begrijpt men dan niet dat spreken zilver is, en zwijgen goud?…
Aan mijne kunstbroeders
poëzie
2.8 met 16 stemmen
10.151 De roef der Goudse schuit is thans mijn Helicon;
De schipper, mijn Apol; de vaart, mijn hengstebron;
Dies vang ik aan... o Ramp! mijn potlood breekt aan stukken.…
Ik mis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.224 Ik mis je lach
jouw troostende handen
de mindere dagen
maar ook de gouden randen
ik mis zachte woorden
van gestifte lippen
elke maandag het beppen
het koffie nippen
ik mis "het is vandaag
dinsdag toch"
het marktgebeuren
het samen over regen zeuren
ik mis het voetbal
de woensdagwedstrijden kijken
het heerlijk over
een doorgebroken…
het koningschap wordt uitgekleed
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.070 de hogere kringen
van het moederland
willen de koningin
uitkleden tot in d'r blootje
voor ceremonieel
als de koning
van swaziland
dat is toch hard
voor de liefhebber
van bontmantels
livrei kroon epauletten
goud bestikte
inlegkruisjes
op het Haagse Koningsplein
ingericht ter ere
van Willem de Derde
staat het koninklijk paard
als…
Marloes
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.243 Er staat geschreven, gebeiteld met erin wat goud,
een meisjesnaam: Marloes; ze was pas zes jaar oud.
Er lag een pop op vers omwoelde aarde,
een schoteltje, een vorkje en een klein fornuis,
wat speelgoed her en der, waar ik naar staarde.…
Geen dragender, doodlijker wonde
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.895 slechts een blindlings
en donker verslaven
aan de koortsen
van het genot,
kan de ziel
- uit het duister ontslagen -
weer zuiver
doen ademhalen
in een hemel
van blauw en van goud.…
liefde niet te wissen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
795 steeds aan de neurie
hikkend van de lach
ééns in de honderd jaar
jij dan jij schone blitse scharrel
met je pronte borsten billen
je gulzige blik
ik kwam in vlammen
dronk me niet in te dammen
mijn god je naam weet
ik niet meer zie nog je gezicht
je ogen die al ontblootten
voor ik bij je kon staan
je ging zo kort zo diep
voor geen goud…
De Berg van Liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.283 Kom en neem mijn hand,
de gouden berg wenkt;
verzegel onze band en
mijn lief, gedenkt, al
wat de liefde schenkt.…
uitzicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 de maan die traag, langzaam
beweegt door de ruimte heen en de geur
van gras inademen, de hemel als een duis-
tere rivier zien en de halmen langs de sloot
horen ruisen en hand in hand in slaap
vallen en morgen door een haan worden
gewekt en anders door de torenklok
die geluiden lekt op de voorgrond
van een stralend nieuwe zon..het
goud…
Leonoor
poëzie
3.4 met 16 stemmen
4.961 Vonken folie aan die git,
Gitten met uw gouden pit,
Bliksemt niet zo fellijk
Dat het hart, dat u aanbidt,
T' ene maal verwellek.
Lieve Leonoor, gij moordt
't Harte dat u toebehoort
Met uw lieve lonken,
Zo mij niet een troostig woord
Komt in 't oor geklonken.…
bloedeloze zondag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
607 een sirene,
de zon van goud begeleidt
de voortrazende wagen,
ergens ligt bloed op de stoep
of andere wonden moeilijk
te zien, je houdt je stil
en wacht af, vergeet gauw,
drukt de angst weg.…
de Avond
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.073 De maan schijnt nu in menig glas
het bier lijkt goud op ons terras
de avond is een feit.…
Assepoes en Kikkerprins
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
681 vanuit zijn diepe put gooit de grijze kikker
een volgende gouden bal de paleistuin in
lokaas voor een blondronde droomprinses
voorbij dansende assepoes, donker piekhaar
blote voeten en parmantige petietjes,
vangt verrast de veelbelovende kwinkbol
bewondert de kaatsende glinstering
verkent de gulden stuitering
geniet de speelse zindering…
Vonkende God, of geest van Godes naaste neven
poëzie
3.4 met 9 stemmen
5.685 Sonnet
Vonkende God, of geest van Godes naaste neven
Die hart aan hart met vuur gezuiverd innelijft,
Waarin uw gouden grift gloeiende wetten schrijft,
Daar niemands wil af schrikt, of tegens denkt te streven;
Onttern mijn borst en bid de voedster van mijn leven,
Die met een zoete wind mijn teedre zinnen drijft,
Zo lang tot op mijn hart haar…
Revanche
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.485 Dichter zijn binnen de landsgrenzen van Nederland is
dubbel zo zwaar, zoveel felle kleuren kan men in dit
grijze, afgestompte niet verdragen, India ligt ver weg,
maar ooit zal er een opbloei komen, zal men aan mij
terugdenken, die dan zal zwijgen als een gouden beeld,
een verstoten heks in een bos vol heilzame kruiden en
geheime tekens.…
- Nocturne van mijn hart -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
554 Augustus, de zomer doet geen pijn,..zijn koren rijpt
want alle oudheid, alle gouden granen
gaan op in hun betoverende verlichting
en al de liefde, al het goede streeft in jou
en al het slechte, wilde met klanken betoverend zijn.…
- Regendagen -
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
946 Als ik jouw moed niet had,
als mijn hele wereld wrang aan dingelen lag
en het licht was donkere tussenruimte,
puntige golven zonder enig gevoel,
zoals een gouden malle streep van licht
lichtere zijstrepen,
matglanzende regen met structuur
die mij aan het huilen maken,
zonder keelgeluid barst mijn krachtig hart,
zonder balken heeft geen…
Vreemd
poëzie
2.6 met 16 stemmen
3.228 Vreemd, dat boom en tak zo stil staan
In het gouden licht vandaag,
Dat de bladertjes zo stil gaan,
't Een na 't ander, naar omlaag.…
Koldinghus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
856 Franzosen en reiz’gers als ik
vreemden wiens waarde sterk overschat wordt:
goud vult geen muren van trouw
van trouw aan het land, het volk dat je lief kreeg
Jannie Roodhof -Pool…
Mijn Sharia ?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
588 Het koperen haantje op het kruis beleeft
zijn zonde in de weerschijn van de gouden
halve maan, het lijkt of zij beiden hun zinnen
claimen om de aardse pijn te keren in de
waarheid van het handelen naar een zinnelijk
leven in het dogma van mijn eigen sharia?…
Mijn kind, ik ben niet rijk
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.341 Vaak, levend maar van hand in tand,
Een zwerver door der mensen land,
Zag ik in toegestoken hand,
Hoe klein en armlijk koperstuk
Tot klinkklaar goud werd van geluk.
Dus ben ik niet zo arm als 'k lijk,
Al ben 'k niet rijk;
Want al bezit is wonderlijk,
Omdat een mens alleen volkomen heeft
Wat hij verloren geeft.…
de dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 klanken van het ijzig soort maar o zo lieflijk
in het vertrouwde stadsgewoel
de klok slaat elf slagen vol gezang
de zon geeft warmte aan haar melodie
en rust aan mensen in hun haast
alsof de dag geen einde kent
voor even schreeuwt een man
zijn koopwaar prijzend aan
is dan weer stil en kijkt verlangend uit
naar mensen die niet kopen
de gouden…
EEN EEUW LANG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 zeelui en reizigers
die een verborgen graf kregen
dat sterke herinnering schenkt
een blijvend gedenkteken
eervol _ met uitdagende vragen
afschrikwekkend én aantrekkelijk
dit sterke rijk van vergaan leven
herbergt allerlei broednesten
waar geheime vissen der diepte
hun komend bestaan verwachten
het reeds lang rustende schip
bewaart goud…
Heuvelachtig terrein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 De zon scheen in kleuren geel, goud en groen
langs het schelmendecor van stad en land.
De willoze rede met ongeschonden blazoen
ging met ongebreideld geloof hand in hand.
Waar de vlakke bergen liggen ben ik vergeten,
of waar de oneindige einder verscholen is.…
Heel mijn leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.859 Maar nu der zonne gouden val
Vloeit langs gelaat en blinkend kleed,
En zij gaat, zingend of zij zal
Zó eeuwig zingen zonder leed,
Nu voel ik - of 'k mij zelve wieg
In dromen die maar kort bestaan
't Is beter zo 'k mij zelf bedrieg
Dan 't leven droomloos door te gaan -
Nu voel ik zalige vreugde in mij
Bij 't luistren naar haar lach…
Slapend kind
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.137 De blonde lokken, gouden sluier, vloeien
Om 't zacht gezichtje, dat mijn blik blijft boeien.
't Half open mondje heeft nog pas gebeden.
Slaap, kindje, en droom van vlinders en van rozen,
Van 't wuivend woud, waar blijde vogels kwelen
Of van de pop wier wassen koontjes blozen!…
Zijn gezicht straalt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
562 de man tegenover mij straalt
we delen het terras
bij de “ Gouden Leeuw”
onder een kunstmatige gloed
dat hij pas opa was,
een schrede verder in zijn tijd,
is mooi zichtbaar
dat doet ook mij goed
in deze herfstige dagen
zetten we de kachel weer aan
de zon moeten we
zo dat lukt, in ons dragen
je hart kan jezelf verwarmen
en in gedachten…
Mijn lief is blij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.520 Maar nu der zonne gouden val
Vloeit langs gelaat en blinkend kleed,
En zij gaat, zingend of zij zal
Zó eeuwig zingen zonder leed,
Nu voel ik - of 'k mij zelve wieg
In dromen die maar kort bestaan
't Is beter zo 'k mij zelf bedrieg
Dan 't leven droom-loos door te gaan -
Nu voel ik zaal'ge vreugde in mij
Bij 't luistren naar haar lach…
Grensland Lauwersoog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 Lauwe lentebries verwarmt mijn gezicht,
Wangen die gloeien gaan van zoveel buitenzijn
Waddengolfjes die kabbelend
Tegen de zeedijk van onze late jeugd
Zachtjes hoorbaar in stukjes slaan;
De grilk die stiekem met ons meeloopt
Onderaan de dijk, en wel goed uitkijkt
Dat hij niet te dicht bij ons komt,
Maar die ons ook voor geen goud…
Parijse daken
gedicht
4.0 met 2 stemmen
9.244 goud, en je haar, ongekamd nog, welke
kleur in dit licht - ik keek op. De lucht
was van lood boven de daken, golfde
grijs de kamer in en vrat broodmand
confitures boter benen je stem en je handen.
Weer niet gelukt. Ik sloot de deuren.…