Alle inzendingen over herinneringen

6818 resultaten.

Sorteren op:

Nog tikje troebel

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 449
wij gaan geen herinneringen begraven die nog nauwelijks werkelijkheid hebben gedragen ja warmte en liefde in het leven van nu zonder te beseffen dat je ook drijfnat wordt van regen zonder plu vitaal in het dansend nemen van kleine drempels die hun stempels niet onopgemerkt op ons achterlaten maar die in spanning en vernieuwing…

Borsten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Op herinneringen drijf je naar de zee via de rivier die men het leven noemt alsof je in een lied van Bob Dylan bent gaan wonen je trekt de zoete lakens over jouw verlangende borsten op de achtergrond klinkt muziek uit de oude transistor belangrijk dat je het nu gaat voelen, die gouden toverdoos nu je bent afgebeeld op een schilderij van Picasso…

Opzienbarend

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 447
bloot kennen wij niet daar vallen onze ogen niet op is meer een entourage voor de aankomende top wij accentueren juist de zaken die mensen zich pas veel later realiseren in een luchtig herinneren kantjes roesjes en het half doorschijnend weglatend in het kleine en toch heel opzienbarend zijn waar het mat wit van de fragiele…
wil melker21 november 2022Lees meer >

Zonder spijt

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 572
ik zag mijn vingers jou zachtjes raken lieve kleine gevoelige plekjes achterlaten die in roze wit herinnering maakten van het kleine vlammetje dat ons samen aanging als gedeelde ervaring het was nieuw deed geen pijn of zeer maar voelde juist fijn en vroeg vooral naar tikje meer we lachten om dit dichten het deed toen de…

dromen tussen bomen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
dansen tussen lange bomen doen zij, de slanke vrouwen als gewillig riet bewegen de schimmen het doet mij herinneringen beschouwen waarin de liefde groeide en bloeide tussendoor de zwaarte van de dagen hoe droeg ik een werkelijkheid die zo bovenzinnelijk vloeide doch het zicht verblindde, ik zag geen dubbele lagen toch is het tot in alle…

In memoriam matris (9)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
En in de stille avonden, de herinnering aan lang vervlogen dagen.…

Zachte boter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 606
Herinneringen drijven mee. We glijden door de tijd. Voordat je het weet, zijn we uitgegleden.…

Voordeel van nadeel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
Waarom schrijf ik nog de woorden uit mijn brein dat die mij na mijn leven nog verraden de dagen uit mijn vroege jeugd mij schaden herinneringen aan toen groot of klein. Ach was ik nog zo in geluk geborgen een jonge knaap nog in zijn vaders huis gekleed in spijkerbroek en wollen buis geheel frank en vrij en zonder zorgen.…

Zinken als een kiezel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Maar de steen zal zich jouw handen herinneren. Sinds hij zeker weet, dat jij de laatste was die hem ooit vasthouden zou. Laat mij dan toch een steentje zijn.…
Chloë14 oktober 2024Lees meer >

Ontelbaar feest

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 687
elkaar te zorgen: er kwamen belastingen van dus moesten we leren tellen Hartstikke leuk, we tellen stoeptegels en knikkers de kaarsjes op de taart en het geld op onze naam We begrijpen de wereld en delen alles netjes in jong en oud, arm en rijk (hokjes die met ons meegroeien) tot de getallen te groot worden zoveel herhalingen en herinneringen…
Zywa2 januari 2025Lees meer >

Dezelfde vaas

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 386
Dezelfde vaas met verse wilde bloemen, geplukt op mijn verzoek, staat al dagen tussen ongebroken fotolijstjes met mijn dierbaarste herinneringen. Die gaan nooit meer stuk - noch mijn dromen, uitgesproken, noch mijn diepste verlangens, woorden die ik met heimelijke angst voor lijf, en af en toe leven, bijna vergeten was.…
S. Struyke16 augustus 2025Lees meer >

meer dan ‘n lichaam

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 187
ik of wat daarvoor door moet gaan of voor welk beeld ik sta in jouw ogen dans met alle verbeelde voeten in de woordenmodder van velen voor mij maar welke taal resteert welke woorden zonder aangeboren of aangeleerd geloof zonder haalbaar idealisme doorstaan meer dan ‘n lichaam meer dan ‘t gevoel de aangetaste herinnering aan ‘n toen ‘…
R.E.N.S.28 augustus 2025Lees meer >

De muren spreken niet,

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 363
De muren spreken niet, de verbeelding daarvoor schiet jammerlijk tekort; de tranen voelen niets, geluiden dringen voor in de wirwar van herinneringen. De hemel mag dan sterven, ongedierte blijft smetteloos voortbestaan; leven is lijden, geloven de dwazen, alsof zij onvermijdelijk zijn.…
R.E.N.S.2 februari 2026Lees meer >

Komen en gaan

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 455
Het was een komen en gaan nieuwe taal in nieuwe verhalen de voordeur ging open en dicht leugens staken de kop op als raadsels waarheden verschenen en verdwenen alles kwam terug in herinneringen in het stille voorjaar van jouw verlangen. Trui, trui, trui fluisterde je zachtjes tegen de bruine herfst van mijn bestaan.…
mobar19 april 2026Lees meer >

Schaken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 261
Wij spelen en herinneren ons hoe dictators vanuit stenen torens bevelen gaven, in paleizen waarvan de muren niet geloofden in instorting. En dan: pionnen worden opgeofferd. Een koning wint, een koning valt. Een ander bord wordt uitgespreid voor een nieuw spel.…

De wereld ontvouwde zich

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 390
De wereld ontvouwde zich voor jou in wat vrijheid heten mag ik voorvoelde jouw gaan overmoedig zelfvoldaan Toen op vaste bodem – invoelend een simpel mens onverhoopte dromen Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur waar verbinding gezocht wordt Wij zijn nergens meer te bekennen nooit meer als licht wat wel schijnen zal Jij zit klem…

Gisteren waren al mijn problemen weg

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 276
De herinneringen dansen door mijn hoofd, Geluk voelt soms als een vluchtige zucht. Dus laat me dromen van die tijd, Waarin elke stap vol liefde en vrijheid was Gisteren, mijn toevlucht, mijn kracht, Ik omarm de magie die het vandaag bracht. Henk Dekkers 2026…

Mijmeringen over leven

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 134
Wat is toch leven, wat herinnering, wat wens en hoe kan ik de ander echt nabij zijn? Wat komen we hier doen, hoe groeit de liefde en wat is ouder worden dan? Ik weet het niet.…
Adeleyd16 juni 2026Lees meer >

zoektocht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 145
gedrogeerde dauw, maakt plaats voor alles wat je bent en schoont mijn hart van het deelbare dat alle smart voor deze opklimmende dag het miskende gevoel van een verstoten maan in de sterren die jij strooit te doen vergeten zelfs in de plooien van het gerimpeld verleden maakt het heden het oppervlak weer rein van alle opstuwende herinneringen…
elze3 juli 2026Lees meer >

Echo van de rivier

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 192
Wat rest is vage herinnering, gevangen in de mist van de vroege morgen, en trage stroom die alle geheimen voor altijd houdt geborgen.…

Nepal

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 208
nog niets wetend van al die doden die nu nog ademen in de vlijende wind die hen voortdrijft tussen het onherbergzame van gaan en komen en plotseling hun vriend, statig majestueus rotsvast wolkendrager, braakte plots een zee van water dat alles wat voor iets staat wegvaagt zoals dromen zich verplaatsen in een tijdelijke herinnering de…
elze28 augustus 2026Lees meer >

het geluk is een verrekt klein olifantje i

gedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.321
het geluk is een geste van de herinnering ---------------------------------------- uit: Het innerlijk behang (1950)…
Hans Lodeizen31 augustus 2026Lees meer >

Zomers Afscheid in" Dichtregels voor een warme thuis" dichtplatform "Woordentij." in de solidariteitsweek van de Vlaamse warmste week"voor Kerstmis

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 271
Rustig als de bomen die ééndrachtig uitwuiven Zonnebeken voor het laatst bazuinen De eerste bladeren vallen af Dagen krimpen Het levenspad Klanken woorden Gaan en komen Het klokje dat niet langer tikt De omgeving valt stil Het na-zomertje verliest zijn kracht De herfst komt in het land Eindigheid klopt aan de deur Herinneringen…
arensoog22 september 2026Lees meer >

Na het uur van de Wolf

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.450
hem vol trots Zou bijna suggereren: ’t is niet ‘herinneren’ maar ‘eren’ En hij vervolgde, hij liet zich niet interrumperen Of toch?…
Jeroen Zwaal16 februari 2005Lees meer >

Waar de tijd blijft (prozagedicht)

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 818
Sleur vormt moment van onbewust bestaan en laat geen herinnering na, we zijn niet bij de tijd, die onverstoorbaar door gaat, ons tijdspoor zit vol wakken waarin wij onbewust bestaan en geen tijd beleven, bewust beleefde tijd bepaalt gevoelsduur. Voor Doornroosje duurde een eeuw slapen gevoelsmatig een dag.…

Het land van de toekomst.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
Je verzamelt herinneringen, zowel mooi als verdrietig, vindt je ziel, het diepste van jouw zijn. De plek waar gisteren, vandaag en morgen samenkomen, waar nu een stille kracht zit die je steeds meedraagt. De plaats waar je het verleden en herinneringen zult omhelzen, je leerde hoe te beminnen.…
J van Dijck24 november 2023Lees meer >

BERMWEG 181 - 183

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 585
passie en leven genoot op die plek bloeide liefde in een klein maar knus wit huisje waar ook ons wiegje stond tot pa en ma net als wij ieder een eigen wegen gingen een in de tuin geplante eik aanschouwde statig groeiend jarenlang stil dat alles tot hij met getekende blad door een storm werd geveld hij blijft deel van ons verhaal herinnering…

in paars en te pril lentegroen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.401
ik zag je zonnig in de kou de handen diep in zakken weggestoken de stoet was zwart alleen het wit van bloemen had zijn kleuren al ontloken in paars en te pril lentegroen hij was een boom in jouw tuin vol herinnering aan een horizon die nooit verging want zij is eeuwig jouw vriendin jullie speelden in zijn schaduw maar het licht werd…
wil melker9 februari 2005Lees meer >

tastbaar nog in bijna raken

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.034
na de klap in mijn gezicht voor jouw dood zijn geen woorden ik had de lente thuis gebracht met kleur en geur op je gewacht het komend weekend in mijn lach nu sprokkel ik naar kracht zoek verbijsterd naar een voorjaar dat niet mag na een lange winter dromen leek eindelijk de zomer aan te komen voortijdig breekt die af ik raap herinnering…