5005 resultaten.
Veronica en de krul-wc
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
619 Als ik hier mij zo neder zet, voel ik de koude wind
vol rond mijn blote billen slaan en ik moet concluderen
dat ik een openbaar toilet beslist niet prettig vind.
De dominee stond in de buurt en overwon zijn gene:
Begrijp ik goed dat u graag hebt dat ik een kiekje maak?
Ik hoop dat u het niet bezuurt, zo’n curieuse scene.…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 De wind, geurend naar aarde,
strijkt vluchtig over het koude stervende groen
om te verdwijnen tussen de duisterrode uitgebloeide novemberbomen.
Een straal zonlicht en haar iriserend spel bevriest nog voor ze grond kan raken.
Geen enkele bloem, bloesem of vrucht laat zich eeuwig dragen.…
Leegloop in de Franse Campagne
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
961 een verlaten dorpje in de Cevennen
natuurlijke troosteloosheid, intense hitte en 's winters koude
je moet wel heel erg van deze plek houden
hier te moeten wonen zal buitenlanders nooit wennen
slecht een kleine oude woning staat er nog te koop
restant van de huizen is reeds tot ruïnes vervallen
daarvan resten nog slechts muren en afgebrokkelde…
Uit de bocht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
701 Te hoog gegrepen; zoiets laat vanzelfsprekend een ieder koud.
Nieuwsgierige kijkers, had ik toch maar op tijd geremd;
zelfoverschatting doet je soms met oprechtheid buigen.
Geen waarderingscijfer als respons, alles viel in duigen:
want ik lees: “er is nog niet op deze inzending gestemd”.…
De Rhône en mijn vergezicht
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
595 Langs de winterklare, doodsbleke waterkant,
versiert met blote sneeuwkristallen neerslag,
rilt de eeuwige grijsgroene Rhône, snelvliedend
maar ijzig koud, in zijn grandioos riviergebied.…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Angst komt als twee koude handen...
Veelkleurige strandhuisjes, ik zoek naar nummer 47,
ergens in de eindeloze rij.
Blauwe luiken, kunnen wel een verfje gebruiken.
En ik keer terug naar de open ruimte.
De branding wist mijn voetstappen uit.
Ben ik hier ooit geweest?…
Het stormt in mijn hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Hoe mist in ligging en uitgestrektheid een nieuwe
tijd inluidt waarin een koude steeds meer de overhand neemt
Bijgestaan door de in onrust en verwardheid waaiende vlagen terwijl ik me
laat meestromen op golven van woelige zee van waar het einde nog niet is geschreven.…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 Misschien zijn het ballingen,
verstoten
uit een warmere, vergeten plaats
buigend in berusting
voor dit koude, genadeloze koninkrijk.
Misschien dragen ze wel de herinnering
aan een wereld
ooit bruisend van geluid en geur en kleur -
vluchtelingen,
bleke restanten van iets groots
dat verloren is gegaan.…
Luisteren naar de stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 Stel je een stem voor
die fluistert in je nacht,
woorden als koude vingers
langs de kamers van je hart.
Een stem die niet loslaat,
ook niet als je dat wilt.
Langzaam kantelt je leven,
relaties vallen, werk verbleekt,
je zoekt uiteindelijk hulp -
soms pas veel te laat.…
De vluchteling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
320 En noemde niet het kille zweet onder zijn jas
En niet het zwarte zuigende moeras
Hij noemde niet de kracht van ‘t koude water
Dat drukte op zijn borst
Het trillen van zijn lijf
en niet zijn honger en zijn dorst
Zijn eenzaamheid
Dat er geen slaapplek was waar hij toen schuilde
En niet de zwarte angst
de metgezel die huilde.…
Toen de Storm Gingen Liggen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
876 Een half jaar later viel de klap, het voelde als een koud verraad,
Jij koos voor hem, en plotseling veranderde mijn liefde in haat.
Alles leek nep, alsof onze vriendschap een leugen was geweest,
Ik smeet de deur dicht, zocht de schuld bij jou het allermeest.…
Odysseus’ verhaal; intermezzo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
101 Onder andere door koude handen,
uit zwarte grond strekkend, die snijden als tanden
door mijn gebutste geweten, mijn dikke huid ten spijt.
Hier, voorbij het einde van mijn zijn, ben ik mijzelf kwijt-
geraakt.…
Straat zonder naam
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.139 Er brand licht achter een raam in een straat zonder naam
en de nacht is koud en kil.
De wind ruist verhalen, van hoe het was voor die tijd
verscheurd door haat en nijd, je hebt je prijs moeten betalen.
Kom sta op, kijk om je heen en probeer te verklaren
hoe je voor die tijd hebt liefgehad.…
Enkele reis Noordwijk - Sarajevo
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
4.486 Luid lachend springt mijn zoon in de golven,
z'n lange lichaam onder koud water bedolven.
Het kan hem niet schelen, hij heeft plezier,
het leven is goed, het leven is prettig hier.…
In memoriam Wim Keursten
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
3.082 wat bijblijft zijn
een krakende stem
een lang lichaam
borstelige wenkbrauwen
een warm zangerig accent
de uren die we hebben gesleten
met praten over de verschillen
en overeenkomsten van een landsaard
het hart verloren in Nederland
teruggevonden in Brazilië
voor altijd daar
hier rest de koude
van een meteorologische winter
en het geloof…
Tussen seizoenen
gedicht
4.2 met 9 stemmen
7.577 De druppel van gedooide rijp
draagt vuurkleur van de regenboog,
het diepste geel, haast groem koud blauw,
nieuw wit, water dat brandt.…
Tussen seizoenen
gedicht
3.6 met 38 stemmen
17.314 De druppel van gedooide rijp
draagt vuurkleur van de regenboog,
het diepste geel, haast groem koud blauw,
nieuw wit, water dat brandt.…
Samenzang
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.547 De koude valt lastig bij dag en bij nacht.
Dorinde.
Maar gij zult mij evenwel nimmer bekoren.
Een praatje begeert gij, en ik ben geboren
Om vreugd te hanteren in 't lachende groen.…
Handen
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.915 Als ik bedenk wat die handen, in die tijd aan wassen hebben gedaan, geen luxe van een volautomatische wasmachine, maar zo één waar een wringer aan zat waarna gespoeld moest worden, met in en in koud water, ze werden het gewend, maar moeten wel blij zijn geweest dat de was partij uiteindelijk aan de lijn hing.…
Rivierenland (Naar Mijn vlakke land .. van Jacques Brel)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.917 niet meer bestaat
Dan wacht mijn land
mijn rivierenland
Wanneer de straffe wind de bomen weet te plagen
en de grijze golven niet meer kabbelen maar jagen
wanneer het water met de mooie kribben walst
en de herinnering aan rust zo vreselijk lijkt vervalst
wanneer de donkere lucht zich als een zware deken spreidt
over de dorpen en koude…
mijn gevoel
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
2.240 iemand in mijn ogen staart
gevoelens kan ik niet uitspreken
ik kan ze niet goed overbrengen
dan nog liever mijn hart breken
en de tijd steeds weer verlengen
nu ben ik bijna op
geen motivatie en geen kracht
mijn binnenste zegt stop
een begrijpend iemand is waar ik op wacht
mijn leven staat al tijden stil
vrienden zijn hem gevlogen
koud…
Nog een keer die zoen
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.913 Hoor nu zo bij het leger van de bangen
Deze laatste dagen, deze maanden
Ik weet dat ik jullie al te vaak vertel
Dat ik het niet meer red, dat ik ga malen
Dat ik jullie nodig heb, mijn niet te vinden vrienden
Dat alles logisch is, da’k dit na alles wel verdiende
Maar toen ik jullie weg liet gaan, was het nog niet zo koud
Kom terug, vanavond…
Klaasverdwazing
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.335 in die koude heldere nacht
van 5 op 6 december van dat jaar
nam ik geheel onverwacht
een mysterieus gebeuren waar:
er klonk ver vanuit het duister
een aanzwellend gedruis
van gemurmel en gefluister,
mijn hemeltje was dat wel pluis?…
mag ik dan even huilen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.931 misschien
als ik dan stil naast je zit
pak je plotseling mijn hand
en geeft daarop een zoen
zie ik heel even de mist optrekken
ben je terug in de tijd
een blik van herkenning
ik jouw kind en jij bent mijn moeder
een glimlach op je lieve gezicht
daar is die nevel weer
en ik weet ik ben je kwijt
dag mevrouw doe je jas aan het is koud…
BALTISCH GOUD
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
815 Maar m'n wonderlijke brein wel
muziek verandert je humeur snel
Ik werd warm en koud
van het Baltische goud
Waar 20 koorleden garant staan
heeft me meer dan 'goud' gedaan…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Het was op zo een koude zondagmorgen,
de stramme handen heiden traag de klok
die boven in de toren wakker schrok
en begon een wijsje zo lang verborgen,
want door de week slaat hij de stille uren
die vertellen van vergeten en voorbij
van de houten banken, de mijmerij
van de jaren in zijn zware muren.…
De eenzame schilder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
573 “
maar het geschilderde skelet
antwoordt niet in de stilte
maar in zijn onheilspellende zwijgen
ligt de dood, gemaskerd, om de hoek
nabij te vroeg ontwaakte bollen
om het er koud van te krijgen
herkent hij de rillingen tot aan het bot
van het verstilde gebeente.…
Lydia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
843 Het voelt koud,
niets is minder waar.
De tijd vliegt,
maar toen zag ik dat niet.
Mijn leven was een achtbaan,
met speed, drank en wiet.…
Diepte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Verder dalen wil ik
dieper door de
mistige lagen
Dante's Vergilius volgen
door de lijkgevulde
loopgraven in Ieper
in de schreeuwende vlammen
op de Mont Ségur
langs gedeukte Romeinse helmen
afgebroken zwaarden
mismaakte lepragezichten
zijden gewaden en
valse inzichten
naar naakt rennende
krijgers op grasgolvende vlakten
tot in koude…
Groene Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.249 Men ziet ze langs straten en wegen,
Men vindt ze op het feest, in de kerk;
Zo glanzend en diep zijn haar ogen,
Haar boezem zo koud als een zerk.
Zij zingt niet zo als de nimfe;
Maar sterker dan woorden en zang
Bedwelmen haar groen-blauwe ogen,
En nemen het hart in bedwang.…