Alle inzendingen over boom

7674 resultaten.

Sorteren op:

Paradijselijke hartstocht

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 478
ik wist de vruchten van de boom ongrijpbaar voor mijn handen zij tergden mij door in hun volle wasdom daar te blijven hangen ik joeg boze dromen als wervelwinden door hun hoge kronen ze rijpten verder in de warme zon voelden dat het oogstfeest bijna begon ik fluisterde liefde met armen om de stam geslagen mijn bede werd niet opgedragen…
wil melker18 oktober 2016Lees meer >

herfstparade

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 716
wanneer de nevel zal verdwijnen en de zon piept door de bomen dan is de tijd gekomen dat herfstkleuren zullen verschijnen het bos wordt stilaan kaal de vele bladeren op de grond kleuren schilderachtig in het rond in een tafereel van pracht en praal voor de dieren wordt het even wennen aan een omgeving zonder lover ze moeten oppassen voor…

wolkenkunst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Door de inval van het licht waren de bomen fluorescerend geel of wijnrood Dreigend als de dood. Bruin met oker wel honderd soorten. Ik was overdonderd door het landschap, die zoveel verscheidenheid bracht.…

ontwricht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
we zien de verlaten huizen de bomen die aan hun wortels rukken om zich los te wrikken van de aarde we voelen de grond openbreken onder onze voeten geen gaas op de grillige slingergang van onheelbare diepe wonden we horen de angst in zwarte verhalen in het boomloze landschap waar elke beweging dodelijk is en licht zich verbergt…
J.Bakx8 december 2016Lees meer >

niets blijft er nog over

netgedicht
4.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 862
vogels vluchten uit de stilte van het huis zelfs verborgen zwervers sluiten 't gemijmer in de ramen en 't geschrijf naar hun geliefden die het verleden vulden toen de bomen nog rechtop hun handen op de horizon legden planten verdorren vanuit alle hoeken hun geroep wordt niet meer beantwoord en zelfs de buien worden naar een botte kist gedragen…

Magnolia

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.689
Dit is de tak met de bloem alleen de andre bomen gaan al moe en zwaar van loof naar de aarde toe. Dit is de tak die ten hemel biedt In zuivre kelken van albast de witte wijn uit de donkere bast zó teerheid die uit droefnis wast.…

absolutio

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
er is een thuiskomst in de haven als einde aan onderweg, inderhaast dat lijkt op huid en rijmt op huis als reikende bomen in de straat en hun wortels in de grond die zoeken en genade vinden onder tegels gelijkend op een stenen beeld dat zondaars bekeert tot hun vlees en bloed op een verlaten sokkel zodat het heden nooit vroeger valt…

Zuchtje wind

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Dat zal ze je altijd blijven geven van boom tot berg van beek tot zee.…

omzomen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
ik weet 't, het lijkt zonderling zo alleen door bos en hei te gaan maar vergeet niet één ding hier kun je bevrijd gaan en staan of verwaaien met ruisend blad hier vinden hersenhelften elkaar strijkt licht elke schaduw glad reiken zintuigen tot de evenaar op 'n pad dat nergens naar gaat tel ik gaandeweg mijn bomen die zijn zich van geen…

lente

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Lichte bries streelt jeugd van het jaar in bomen en over velden zacht. Nieuw leven dartelt in weides, vogel zit op haar kostbaarste bezit en wacht. De lentebloesems schitteren in het licht en tonen exhibitionistisch hun pracht. En misschien is het allermooiste, fijnste, meest bijzondere gevoel door haar nu in m'n hart gebracht...…

Knar

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.095
(bis) Wanneer je als boom door menig teder kind met zang en armen wordt omringd, moeten je nerven zich beheersen - ooit was jij een zaailing: een sprietje met trillend blad dat opkeek toen z'n moer plezier voor twee had terwijl een bries voorbijging.…
K.Bladzij14 augustus 2017Lees meer >

over het lopen

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
intussen woon ik al zo lang in de beweging het lopen neemt de vorm aan van mijn lichaam nestelt in mijn hoofd maar waarom ik loop je zoekt in je gedachten vrijheid, verdriet, heimwee en herkomst en de eenzaamheid om bij de bomen, de zee, het veld, de hemel te zijn en niet alleen moest je vertrekken en aankomen de tussenliggende…

Sneeuw

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
Op zijn weg in vrije val dwarrelt daar een ijskristal samen vormen zij een vlok toen de wind hen samentrok Vlokkenspel dat binnentreedt vormen straks het witte kleed kinderen met een hoop geschreeuw spelen buiten in de sneeuw Aarde ligt in ’t witte bed om me heen een silhouet van bomen in serene rust dieren zijn in slaap gesust Op…
Robert Doek10 december 2017Lees meer >

Een oud vers

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.389
Maar dit is alles niets, al deze dingen, Gezegend, en te min; 't is eens niet meer; Men hoort de vogels in de bomen zingen, De jaren gaan, de winter keert steeds weer, De sterren staan. Ik heb niet goed gekozen. Wat doet een bedelaar met rode rozen?…

Zalige kerst

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
Een opgetuigde boom Met kadootjes er omheen De kalkoen in de oven En bij kaarslicht huichelen wij: "Vrede op aarde,voor iedereen". Zoals "God zij met ons" Met de gulden verdween Heb ik steeds meer moeite Met dit sprookjes fenomeen.…
Juun Voorzaat22 december 2017Lees meer >

Tintelende maand

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 612
Noem mij een tintelende maand en je neemt 'april' op de lippen, wanneer de bomen barsten van belofte, men weer kwiek wordt door gekwinkeleer. Bekijk de prunus: zoiets teers ontgaat de meeste mobilisten. Je kunt al zonder jasje buiten lopen.…

Een oud vers

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Maar dit is alles niets, al deze dingen, Gezegend, en te min; 't is eens niet meer; Men hoort de vogels in de bomen zingen, De jaren gaan, de winter keert steeds weer, De sterren staan. Ik heb niet goed gekozen. Wat doet een bedelaar met rode rozen?…

Gras en meer

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
Zijn bewoners waggelen achter de grasmachine aan, scheren het gras en meer over 1 monotone kam en beknotten bomen in hun groei. Het leven strandt op de oprit; de vlammende open haard soest enkel in slaap. Opstandigheid vlucht langs de schouw omhoog. Laat het gras en meer toch groeien: flamboyant en met veel dank.…

treinrit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Ik rijd door de brede vleugelslag van de akkers die versnellen als licht geveerde velden in de lijn met de trein de voren op het land zijn lange slagpennen rulle veren het zand bomen verglijden als hoog geplante twijgen om licht aan te rijgen mijn hoofd rust op een kussen van glas ik ben me van geen kwaad bewust zowel achter als voor…

Voorbije tijden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
ik wist dat de bomen eens op zouden zijn van de rij die ik al een leven lang aan het tellen was waren zij ooit groot dan zijn zij nu klein in verscheidenheid seizoenen spelen voor stammen geen rol die zitten al overvol met data van voorbije tijden het aantal is ook niet van belang wel de vraag voor hoe lang ik tel en zie…

Drie muren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Ik kwam van de Arafat en kon de stad niet bereiken ik stuitte op drie muren gebouwd van verstand, die vrucht van de boom der kennis die verleidelijke slang met de slechte naam duivel de duivel die sprak tot Eva en Abraham die zei: doe het, eet doe het niet, offer je zoon niet die zijn vrouw en zoon opstandig…
Zywa7 juni 2018Lees meer >

Een kind

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
‘k Zit achterover op m’n zomerstoel onder de bomen beschut tegen de hitte echt lekker koel Tussen de takken door speelt subtiel de weinige wind met de aan hem overgeleverde wolken en ‘k besef er weer even naar te kijken als kind Een land een schip een bloem een fabeldier zie jij ze ook ze knikt en glimlacht om mijn kinderlijk vertier…
c. ale13 juni 2018Lees meer >

Leeftijd der grijzen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
ooit zal ik met je mee gaan samen op reis een zomerse ochtend je hand die me met liefde leidt het perron tussen schaduw en zon rondom statige bomen eerst koffie voor de trein arriveert want haast is aan ons niet gespendeerd de bestemming is bekend maar gelukkig bepalen wij tijd en verblijf het is een genoegen om ongedwongen…
wil melker8 december 2018Lees meer >

Wintersonnet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
De kale bomen, de zwarte takken ik zie ze voor mijn ramen staan de winterkou heeft het te pakken grijsblauw stalen luchten die overgaan. Het lage licht schijnt hier binnen reikt diep de kamer in ik schrijf er woorden, zinnen geef zo de stilte zin.…

Zal helledood zijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
een brandende wind langs het steen waar zij vroeger polijstte schuurt nu de grove korrel het fijne zand is verdwenen in duinen die al de benen hebben genomen hier brokkelt alles af dat zachter is dan rots tot ruïnes van muren die eens de winden keerden bescherming boden aan de kleine oase nog vegeteren de laatste bomen…

ik laat u weten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
als ik dood ga zal de wind de bladeren van de bomen het elkaar al ritselend laten weten zullen vogels het elkaar al kwetterend vertellen dat ze mij nooit mogen vergeten zullen zeeën woelig baren zullen rivieren tranen stromen en kunnen het verdriet niet langer voor zichzelf bewaren ben ik dan zo bijzonder nee want voor ieder mens…
catrinus13 maart 2019Lees meer >

Winters hart

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Tussen het lover van bomen, ademt het gif van wraak. Men jaagt op vrede, ja, men schiet raak. Deuren van liefde gaan niet meer open. Alles is geblust, men gaat kogels kopen. Men bemind zijn echo veel te graag en geven elkaar het ergste kwaad. Geweld is de grootste therapie, weet men met zijn geweten nog raad?…

Hun erfgoed

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
wij zijn gezien en herkend niemand vroeg ons naar een legitimatie of ander document wij horen hoe bomen een zacht welkom ruizelen bladeren ritselen snel paadjes vrij blij ons te zien in groene doorkijkjes tonen kleine bosrijkjes hun erfgoed in een pluizig stralende zon wij voelen ons voor het eerst deel van dit tafereel…

Het bos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
Menige bomen waren gespleten door de harde windvlagen. De wind bewoog zich voort, in mijn adem. Langzaam kwam er een stilte toen de wind zachtjes, leek uitgeraasd. Enkele verwelkte bloemen lagen kriskras over elkaar. De zon liet haar licht schijnen toen de wolken lichtelijk verdwenen.…
Dick Voogd21 augustus 2019Lees meer >

mien

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
waar de ochtendzon ons wakker roept waait een lentebries het frisse weten van de nieuwe jaardag die wij vieren mogen met vogels in de bomen die deze dag bezingen zoals langs de oever van de sloten rondom ook de sneeuwklokjes door violen begeleidt wit en vrolijk klingelen er is er een jarig hoera slaat de radio aan juist op het moment…