15209 resultaten.
Grafmonumentenstraten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
372 Het Breinaaldenmuseum
heeft een preutse naam
die de schoolkinderen schrik aanjaagt
en de onderdrukking van wanhopige
en verkrachte vrouwen verdoezelt
Ook het foltermuseum
en het oorlogsmuseum
ontberen de inspiratie
door een muze
Ze zijn grafmonumenten
en zouden zo moeten heten
Naast de ongebouwde musea
van vernietigde kunst en
oude…
Ochtend in maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Vanuit de keuken kijk ik uit op de tuin
waar vogels zoeken naar zaad en pieren
de esdoorn heeft nog een kale kruin
blauwe druifjes rinkelen met hun belletjes
de eerste lentejurkjes geven mij zwier
geen idee wat de nieuwste mode wordt
de krant verkreukel ik tot oud papier
gastvrijheid pruttelt in de koffiepot
de buurvrouw zet haar raam al…
Open eindes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Niet uit elkaar
gegroeid
nog even vertrouwd, veranderd
/door elkaars aandacht
Meegegroeid
in de ander
in wie we zijn
Voor alles
kan er een tijd zijn
Voor langzame dagen
/Voor dichter bij huis
Voor steeds weer orde scheppen
Voor nieuwe projecten
en oude vrienden
Af en toe
een bericht
zonder houvast
/of het past
in het moment
en…
Albino
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 slechts een enkele keer
ik weet nog dat het zo
een van die avonden was
die de zomer samenvat
ik weet nog waar je zat
dichter bij mij dan je ooit
was geweest maar toen
daar zat je dan langs me
op de oude stenen tuinmuur
je haalde je neus op voor de
vogels voor de vleermuizen
voor elk zoemende beest
je keek alleen de nacht in
ik…
zee in zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 nieuwe dag
één druppel voor
grensverleggend
nieuw leven
één druppel slechts
draait
een leven om
één druppel
in de woeste zee
en
ik hoor hier en nu
de druppel vallen
en zie
de zee zoals ik
die nooit eerder
zag
maan verbleekt, blijft wel
tussen de wolken staan,
maar toch
één druppel
woordenloze zon
verzacht de oude…
Kamer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
550 Ik knapte - onlangs
mijn kamer op
Veegde het stof
van de plinten
Witte de vale muren
grijs van vele winters
Boende de oude
planken vloer
Deed alles in de was
Tooide mijn bed met
nieuw bloemig beddengoed
dat ik zag in een brochure
Hing een reproductie op
van Gauguin, om het sfeer
te geven - iets met kleuren
iets met vrolijke dames…
Winterklaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
700 Hing
het slot eromheen
Het metaal schuurde
Een oud bekend geluid,
dit piepen en dit kraken
Het deed me denken aan al
die vorige winters en aan
het knarsen van ijs. De lucht
is zwaar en kil. Stil, alsof het
de zomer wil bewaren -
conserveren…
boulevard de favauge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 geklodderd ineen
alleen, als een bulldozer
eenzaam op het strand
weg, murw, uit zee gebrand
vormt zijn stalen muur
de golven van het zand
dichtend in het bos
de boulevard van het zijn
ligt bedekt onder mos
schoon is die schijn
mijn schaduw
wees alles
wees iedereen
een lantaarnpaal op een geblokt plein
een duif op een bankje
een oude…
LEERPROCES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.097 kaalgeslagen stompen bos
met nacht en onmacht in donkere darmen
gorgelend grommend en fluitend
duister drab van eigen brein komt los
schuifelt over de vuile verbodsgrond
knarsend het legergroen roestig kolos
primitiever dan toen we onwetend waren
het stamhoofd bevroegen op zijn wens
en bovenop de zere blaren zaten
naast de karkassen van oude…
Nobele echo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
533 Er klinkt een nobele echo
van onbezonnen jeugdige adoratie
het idool van de vitale liefde
is als een oude totempaal verzadigd
de zon daalt
in mijmeringen
over het idee
van het diep verbinden
van onze zielen
en het bevredigen
van onze menselijke verlangens
veroorzaakt opwinding
die moeilijk te beschrijven is
omdat liefde ons…
NIEUW GELUK
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
718 Dansend door het leven
Vind het leven goed
Ben vrolijk van binnen
Kijk uit naar wat komen gaat
Heb geen ruimte voor depressies
Of ravenzwarte gedachten
Wil zo wel oud worden
Zing een positief lied
Huil tranen van geluk
Heb veel sores overleefd
Eigenlijk ben ik een winnaar
Blijf niet steken in verlies
De horizon is helder
Als een mooie…
Kopland.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
831 Of snuisteren in verlaten huizen dan
een oog dat valt op oud behangpapier,
gekruld door de tijd en vochtige kieren,
een muur die fluistert van kindervertier.
Een bank onder een appelboom,
laatzomer nu, de zon die stemmig door je glas schijnt.
De schemer die ons soms verrast,
de merel, zijn lied en jij, voordat je weer verdwijnt.…
Holland schilderachtig.. op zijn mooist
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.871 Omsloten door waterrijke natuur
leidt het oude pad naar een hoeve,
een lofzang dreigt verloren te gaan
veranderingen ongewild meedogenloos
kaatsen weerbarstige wolken in ‘t water,
evenwel omfloersen ze de lucht
mede tot bedaren
al eeuwen met penseel gevangen
staat de tijd onwerkelijk lang stil,
toch zowel sierlijk als onbewogen
schilderen…
Lentejas
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
737 Voel jij ook dat lustig verlangen
door kwetsbare voorjaarsbloesem
op zoek naar onzekere schoonheid
nu de oude stad ligt te slapen
ochtenddauw in het park parelt
nu je in jouw kloffie koffie drinkt
nadenkt over problemen in de wereld
terwijl zij zorgt voor zoete koffiekoekjes
zie jij dat domme mensen vrolijk worden
van dat beetje felle…
Muze's onderdanen
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
405 tellen
Geen wist welk leven elk van mijn kompanen
geleid heeft in de strijd om mijn bestaan
maar van hun schepper kon ieder op aan
Apollo's zonen, Muze's onderdanen
Zijn zij ontheven van hun fundamenten
ontkomen aan compulsie en obsessie
of keren zij weer, in lyriekmomenten
postuum, in een herkenbaar zinsverband
in echo's van hun oude…
LeegLoos
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
324 Soms heb ik heimwee
naar ijsbloemen en een kruik
oude winterfantasieën
bij foto's van het plein
ons huis vol tantes
de tuin vol appels
een mand vol noten
altijd iets te vieren
toen, maar voor nu
is dat veel te ver
nu is het leeg
achter de foto's
die ik mee kon nemen
Ik mis het woeste land
het wonder van de tuinen
ik mis de onverpakte…
Wonen aan erven, straten en kades
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Archeologen van onze tijd
monsteren het blootgelegde zand
tussen de funderingen
voor de toekomst
Retro is modern
auto's worden geweerd
toeristen consumeren
de oude stad
Het grote geld rolt
buiten het centrum
Binnen de grachtengordel
romen vergunningen het af
De bewoners verlaten
de harde wereld
van steen, glas en beton
ze wijken…
LUZERN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
192 Luchtstromen boven
het Vierwoudstrekenmeer
worden licht samengeperst
binnen hoge rotswanden
dalen gedwee
op het wijde water
schenken heilzame adem
aan de stad vol oude pracht
en krachtige toekomstbloei
geven op het wijde plein
hoge bonte bloemenzuilen
de wenkkracht om overal
in steden en langs de oevers
steeds meer te ontdekken…
Absurdistisch onbegrip
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 Een oude hippie in mijn hoofd
probeert te schaken met de wolken.
Misschien ... is dat het dus,
het onbegrijpelijke:
dat alles maar dan ook alles klopt,
zolang je maar niet probeert te denken!…
Smeltend wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
235 Wat bleef van wit smelt in het licht,
het oude zwijgt, het nieuwe zicht.
De tijd verdwaalt in zachte vaart,
en alles glijdt, geen hand die spaart.…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 worden de doden zichtbaar
niet iedere dag is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten
van een perenboom verse scheuten
het oude…
Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
224 Het oude gezegde, na regen
kom je zonneschijn tegen,
is een waarheid als een koe,
dat geeft ieder ruiterlijk toe.
Hij legt zijn blote bast te zonnen,
maar nauwelijks ermee begonnen
of de eerste druppels vallen weer
heel fris op zijn fraaie tors terneer.
Dat is Holland in een notendop,
altijd vol verrassingen, echt top.…
adem van de knopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
252 Letters vielen als regen,
ideeën bloeiden in mijn handen,
dagen ontvouwden zich
als zonlicht door oude ramen.
De vreugde raakte zacht
elke stap,
en ik liep,
ik leefde,
ik was thuis…
Rond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Rond zijn de appels
Rond zijn je veren
Rond zijn die je beminde
Rond is de potlood in het vet
Rond is de grimas in je gezicht
Rond is licht
Rond is het huis waar je viel
Rond is de wereld en een beetje fragiel
Als de lucht ronduit een ventiel
Rond is de aarde
En de maan
Laten we leven
Laten we gaan
Rond nog een keer
Als een oude…
Over dichters - Lieke Marsman lezend
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
333 is het de moeite waard om oud te worden',
lees ik in Tijd en expertise.
Ook biddende dichters, vraag ik me af,
terwijl ik naar de Norbertusmis in de abdijkerk rij.
Ben ik een dichter?
Nog nooit vermeld in DSL of NRC-Boeken.
Op X, dat wel. Gedichten.nl, zeker.
Kortom, telt online wel mee?…
Een weg door de schaduw
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
213 Een lied van lang geleden
over somberheid en kwalen
deed ons in een eigen hel
reeds dwalen in de wanen
zoete flarden van de ochtend
breken door het dichte zwart
zij fluisteren een ander ritme
naar het bange liefdeshart
bittere kou verliest haar grip
zware mist trekt langzaam op
het oude lied verstomt voorgoed
stille passie brengt ons…
Zomernevel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
153 Kom laat me nu
in subtiele nieuwe verten dwalen
reizen totdat de zinderende zon
in mijn gedachten explodeert
een nieuwe horizon blijft vaag
in de warmte van een oude dromendans
zodra je toestemt in mijn avonturen
zullen we lustig vrijen in de avonduren
terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren
gaat er weer een nieuw gedicht verloren…
Het onverwachte Stil
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
134 antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg niet aan haar lijn,
een vogel valt
en even mag dat zijn
ze laat het liggen
waar het liggen wil,
het oude…
Het onverwachte Stil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
203 antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg niet aan haar lijn,
een vogel valt
en even mag dat zijn
ze laat het liggen
waar het liggen wil,
het oude…
Liefdesbron
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
246 hemden zitten strakker
dan hun huid, ze kijken
trotser dan een pauw
en paraderen
met zelf-gebonden handen
in de lucht van hun droogwindige
darmbacteriën, ze zien het niet
als hun probleem
dat mensen gespannen zijn
opgejaagd door de maatschappij
uiteindelijk uitgestoten en gemeden
soms dakloos, overlevend
van de natte muntjes
uit de oude…