7704 resultaten.
Messcherpe tanden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
500 nog krioelde
het leven
bewogen
vervaarlijke
poten stonden
messcherpe tanden
op de voorste rij
kende testosteron
geen enkele genade
het was ik of jij
maar waar
vroeger het zwart
reptielenbloed
veelvuldig zichtbaar
was overheerst
nu het vurig vers
rood na een
zeer pijnlijke dood
dat zijn historische
romans het bleke
licht…
Plat du Bonjour
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
420 Een sterrenrestaurant in Leidsenhage
Exquise als in Herman Kochs Diner
Bood voor de goedgevulde portemonnee
Een zalm, speciaal voor reikhalzende magen
Te elfder ure arriveert een
gans
In zwart gehulde tafelheer
bij mij
Met bord waarop, verscholen achter prei
Een mootje zalm, daar leek het op althans
Enfin, protesten mochten niet meer…
Hologram van het heelal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Alle elementen die we schikken
in het Periodiek Systeem, de allereerste
bacteriën en ook wij, mensen
zijn scheppers van het heelal
In tijd en ruimte veranderen we
de energie en schrijven we mee
aan de onvergankelijke feiten
aan de randen van zwarte gaten
Die informatie bestond al
als de Schepper
die er met een oerknal
ruimte en tijd aan…
Estafette
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 buitenbaan
maken meters en leren veel
krijgen steeds meer stokjes
aangereikt verhalen waarheen
we op weg zijn een finish
waarna niemand meer hoeft
te rennen hand in hand
zullen we verder wandelen zullen we
in vrede leven zullen we allemaal
winnaars zijn geen estafette meer
de jongsten in de buitenbaan
oma's in de binnenbocht
langs het zwarte…
Bodemde ons
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
353 ik ben
met je mee
geweest
heb gelift
op de donkere
blik in je ogen
voorbij een
nog lichtende
horizon die
in al donkere
tonen depri
weg zwom
het beklemmende
raakte mij met
vochtige kou
die zwart glimmend
schimmelende
muren bedekte
jouw vooruitziende
blik bodemde ons
voorzichtig jij kende
als geen ander
de verleidingen
van…
Ontheemde bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 Je ziet
ontheemde bloemen
tijdens de regenzomer
ontzielde wezens
treurig mooi
en er lijkt een schoonheid
in het verdriet te huizen
de mooiste bloemen
proeven regendroppels
de tranen van wulpse goden
vallen neer op het nachtwoud
je gaat zitten op het mos
laat nu dwanggedachten los
ruikt aan die ene zwarte bloem
je ziet de tranen…
Horror vacui
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 De diepe angst van homo
sapiens
is vrees voor 't grote zinloze
luchtledige
het zwarte gat het niets
zinledige
dat is de angst er niet te
zijn als mens
Kan hij zich wapenen,
verdedigen
existentieel poserend voor
de lens
z'n grijns of glimlach heeft
iets van dat snedige
hij lacht zijn doodsangst weg -
er is een grens
Zijn leven…
een overbodig mens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
610 slaapwandelt door lege straten
een verkleumd talmend hart
leeg omhulsel in de onbewoonbare
wereld een niemandsland
niet bestemd om te leven
de tijd met ballast beladen
achter ramen zonder uitzicht
een overbodig mens
te laat voor spijt
te laat om weg te sluipen
nu weet zij
dat hij het kind uitkoos
om hem te herbergen
tegen de zwarte…
paarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 loom en moedig
uit zwart gesneden
houden ze doezelige
warmte van de aarde
in een lome droom vast.
ze staan als een voorbode
van wat groot hoger is
in een kleine losse groep
ongemoeid zonder een
vaste gedachte of een besluit
aan zichzelf genoeg met
hun huid en de zachte adem
de brede neusvleugels uit.…
Roependen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Dat ik, iemand,
vaak denkt
iets
iets te moeten roepen,
schrijven, zeggen, appen
Anderen deelgenoot wil maken
van wat we vinden
net ontdekt,
bizar, hilarisch
de moeite waard te delen
Bijvoorbeeld ik,
wortels
die in de zwarte aarde
zelf niet kijken kunnen
goed voor onze ogen zijn
Misschien kunnen ze zien
ze hebben oranje irisjes…
Ontbijt op bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Met blootgelegd hiaat
reikt ze me de beker aan
uitgebeten, zwart.
Niets verraadt
wat vanaf haar vingertoppen start.
In niemandsland beweegt ze
tot ze de plaatsen met elkaar verbonden weet.
Dan ringt ze haar gedachten
een voor een,
lijkt hen een duw te willen geven
richting zuiden
waarop de beker als vogel
uit haar hand beweegt.…
La Tierra
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
678 De man wilde vluchten
toen de taaie grond
onwrikbaar bleek
De zwarte houten
waterput geen
water meer gaf
Bezieling bloed
en pijn
verstrengelden zich
Hij trapte op de harde
aarde als moesten
zijn voeten de grond in
Hij hoorde de klanken
van gitaren het stampen
van voeten en handgeklap
De man voelde de extase
van passie…
Strijdbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
413 Terwijl oude mannen, de boomers
zogezegd, zich nog ontworstelend
aan jeugdtrauma’s van verdoemenis
uit de zware zwarte kerk, heel heftig
hun stoffige leuzen scanderen,
iets dappers over vrouw en aanrecht.…
Regenglans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Onder glanzende druppels
ziet de vensterbank zwart
van schimmels, stuifmeel
en vliesjes eten ze, geplakt
op een bed van honing-
dauw uit de lindebomen
Ik zit vast in verdriet
niet wetend waarom
...…
Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 De wilde rozen
Vergeten in het donker
Wie of wat ze zijn
De bergen zwijgen
Ze zien ons zwetend lopen
Later bezwijken
De maan verschuilt zich
Zwarte wolken wegen zwaar
De wolven zwijgen
Het kind is van slag
De ouders zijn van ijzer
Tranen zijn van glas
De doffe kerkklok
Het kruipen van de wijzers
Uren bloeden dood
Muis voelt…
Het palet van jouw dromen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
315 Je zei dat ik groen was
als de kikker en het gras
maar ik voelde me zwart
op het palet van jouw dromen
in een ingewikkelde wereld
zonder vrees gekomen
in het vervolg, de nachten blauw
dacht ik steeds in kleur aan jou
ik voelde mij niet fris of groen
bekeek het glimmen van mijn schoen
ik vond mijn kracht in donkerrood
jouw droom had…
Dagelijks geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
316 Het leek al genot
geluk dat de wereld bracht
in die helder
schijnende ochtend
na het duister
van die zwarte nacht.
Alle bloemen in de borders
alle vogels in de eikenkruin
vissen en kikkers
in het water van de vijver
beschenen door de gouden zon
brachten ode aan de Schepper.
Zo geen enkel mens dat kon.…
Good morning Sweetvoice
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
314 niet misschien
maar toen ik naar buiten keek
zag ik een kleintje
een lief poppedijntje - een jonge Amean
in een lijfkleurig rose tuniekje
ze deed op de balk een evenwichtsoefening
snel en behendig als een ballerien
en na de afsprong rende ze weg
als een speer, over 't schoolplein
tenger en slank met een lieflijk gezicht
met haar zwarte…
versplinterde vleugels
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
238 Mijn hart, een caged vogel, klapt
tegen tralies van bitter stof en leugens,
maar stijgt, stijgt als maanstof in olie-
zwarte aderen, fenomenaal gebroken.
Dromen drogen op als rozijnen in razernij,
festeren, stinken, exploderen in keel-
hete schreeuwen – toch draag ik jouw afwezigheid
in mijn borst als veer zonder einde.…
DRIE MAAL BIDDEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
188 aanroepen
toont pas ontwaakte wolken
vol stralende gouden glans
om de komende uren
opgewekt tegemoet te gaan
midden op de dag
onder felle zonneschijn
zware lucht of onweer
de Heer om kracht vragen
geeft zegen bij het daagse doen
en voor wachtende verte
´s avonds laat
de Hemelse Vader danken
je te mogen geven
aan het omringende zwart…
Een Kraai bij Siena
gedicht
4.0 met 3 stemmen
304 Hoe een kraai vliegt over de heuvels
bij Siena: een verkreukelde zwarte lap
boven het koperen landschap.
Werkt zich rot, denk je van onderaf,
met die averechtse vleugels.
Door de kijker zijn slimme snavel,
zijn eigenwijs hoofd: hij lapt
het toch maar.…
Altijd
gedicht
5.0 met 3 stemmen
713 De zwarte, dikke wereld rond
laat ik mij onder het gaan
steigeren, kantelen op mijn mond,
opstaan en slapengaan,
opsteigeren, omkantelen op mijn mond,
opstaan, slapen gaan.…
Het stoffige zilverglas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
127 het glas
waren ooit van vlees en bloed
een jonge man met vrome ogen
een moeder die zacht zong
nu zijn ze opgelost
in het kille kwikzilver van de tijd
hij schraapt de achterkant
van de spiegel kaal
in de hoop een glimp
van zijn eigen jeugd op te graven
maar hij vindt slechts
het stof van een mislukt bestaan
zijn vingers zijn
zwart…
Portret
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
69 Het kleinkind heeft mij afgebeeld
In zwart en wit, tot grijs geveegd
Ik heb een mond zonder gebit
Dus lach ik niet, ik grijns
Ik heb geen benen want ik zit
Niet nodig, zegt ze eigenwijs
En armen? wil ik van haar weten
Ook niet, niet nodig zegt ze
Je moet maar met je handen eten
Heb ik die wel?…
Schaduw zonder tegenlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
41 onbewogen
een afdruk die de oorsprong overleeft,
een vorm van onveranderlijkheid
waaronder het onherleidbare leeft
een rangschikking van het onverenigbare,
de orde die zich niet laat verklaren
het ongerijmde, ontheven van rede,
een nagalm zonder begin of verleden
de schijn van vaste verhoudingen,
het evenwicht nauwelijks bestand
onder het zwarte…
De Nelly
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
669 Haar zwarte buik helemaal zichtbaar drijvend.
En langs de kant op de Schinkelkade
de zondagsschilder die haar voor zich ziet
en haar tekent volgens de ideeën van het symbolisme
of wat daar volgens hem voor door moet gaan
want hij heeft er iets over gelezen voor het slapen.…
Grafkelder
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.044 Ze staat daar door verdriet overmand
ze is een onbekende bij haar graf
haar ogen zijn leeg en onpeilbaar
een eenzame traan glijdt langzaam weg
Ze vindt hier de rust van haar verleden
auto, gil, ziekenhuis naar de achtergrond
geen pijnlijke herinnering in haar hoofd
ze staat stil in het heden
Ze is in het zwart gekleed
rouwend om haar verlies…
Schemering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
958 Waar kleur ontbreekt
verliezen de nuances van
de klare lijn en
zwart-wit wint terrein
buiten is vrijer nu dan binnen
de schemering vervaagt in blauw
en lokt de schimmen in de val
tot alles ingesloten is
Water en brood zet men hier voor
te vinden is het op de tast,
omstoten leidt tot wisse dood
en morgen is geen andere dag
Ik roep hem…
meer kleuren
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
983 dat lijkt toch altijd beter
Ik denk dat er meer kleuren waren
meer geur in alledag
Bewegen ging met meer gebaren
Ik keek beter naar de dingen die ik zag
Rijmen ging ook vlotter
"ik hou van jou, ik blijf je trouw"
Gek genoeg was ik toen zotter
Rood was rood en blauw was blauw
Maar goed, wat baat het te treuren
om iets dat doder is dan zwart…
Blad voor de zon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.336 Ik klim weer uit de nevel
zoals vanmorgen toen ik verdwaalde
in mijn slaap; de nacht – jaloers op wil
en wezen – maande mij tot doodstil zwart.
Roerloos werd ik als plant gerukt
uit droom en horizon. Het snakken
naar het licht maakte weerloos,
een donkere wolk in een bodemloze leegte.…