5363 resultaten.
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 glinsteren
het voelt vochtig en klam
De zomer kan niet eindeloos duren
zoals ze gaf in onvoorspelbaarheid
zo vleugellam
laat ze ons achter
om te schuilen voor aankomende stormen
grote hoogtes zijn genoten
om met eerbied te vertrekken
nou vooruit nog even dan
een laatste keer ontbloten
omdat de bomen nog zo groen zijn
omdat de vogels…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Lucht hangt laag en blauw, als
een zachte belofte die nog niet is verbroken,
vogels schrijven hun richting in stilte. Ik ben geen held,
geen dichter, slechts iemand die leert verdwalen zonder de weg kwijt te zijn.
De rivier vraagt niets, draagt wat
haar wordt toevertrouwd — oud hout, gebroken
stem, verhalen zonder begin of eind.…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Lente ademt zacht
vogels schuilen in het gras
stilte in de lucht
Soms is het genoeg om
stil te staan in het zachte ochtendlicht,
de geur van natte aarde te ruiken, riet te horen ritselen,
bloesemblauw te zien oplichten — alsof alles wat buiten ook in mij ontstaat.…
tijdperk ‘na-de-lichtkrans’
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.793 onthouden
’t hoofd zo langzaamaan van sluimerstand af
bedrand na bedrand zijn uitgezeten
’t zand in brandende gewrichten doorstaan
de wolken en hun schaduw zijn verdwenen
de wilskracht en ’t doorzettingsvermogen
hebben de levenslust niet geheel opgevreten
morgen ’n wandeling in ’t mooiste stadspark
luisteren hoe haar stem klinkt tussen vogels…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Het ijs aan de randen van
de donkere sloot glinstert in bleek en
aarzelend zonlicht, en wanneer een vogel lichtvoetig
landt, kraakt het alsof de winter iets kwetsbaars in mij openbreekt.…
De mens die weigert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Een vogel zingt
zonder schaamte.
Maar wij
met handen
en een hart dat open staat
kijken in spiegels
alsof wij rechters zijn.
Wij meten ons aan schaduwen.
Wij verbergen onze scheuren.
Wij dragen gezichten
die niet het onze zijn.
Wij knikken naar verwachtingen
alsof het wetten zijn.…
Ruimtelijk ontluiken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
300 haar ruimte groeit niet recht
maar buigt zich om wat
geen antwoord behoeft
en juist daardoor
precies daar blijft
blijft de vogel door het
raam vliegen zonder glas
te raken en
laat een veer achter
die langzaam besluit geen
veer te zijn
en zo haar tafel bereikt
bereikt haar tafel,haar wortels
en krijgt schors langs
haar poten en fluistert…
stijgochtend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
321 Reiger wit
blinkend zilver
dal en beek
al
de vogels vallen
De bomen in de wind gebroken
gedogen wild trillend de richting van hun vingers
In wrange wortels
waardoor de tranen gaan
zingt de orchidee
vrijwel ongeoefend
noch sterker
niks wilder
niet wilder
Alsmede vaagt licht uit
alsmede zachterbij
Zachte blauwe-lucht-vleugels
eerste…
poème nature
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
249 Ook als wij de vogels zouden verstaan
de bloemen begrijpen, het beest in ons verslaan
de rijpe vruchten der bomen en hun dromen doorzien
al het klaterende water onze diepste dorsten lessen laten
het gif uit onze aderen persen, deze grond waarop wij leven
teruggeven aan de aarde onder onze voeten
ons heilige moeten gunnen diep tussen wortels…
Waar niets van mij verlangt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
319 Aan de rand van het zandmeer,
waar vogels lage cirkels trekken, voel ik een
voorzichtige trilling in mij opstaan - een herinnering aan
hoe het voelt om zonder haast aanwezig te zijn in wat zich ontvouwt.…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 Geen vogel die nog stijgt, geen blad dat durft te trillen,
het veilige domein houdt star zijn adem in.
Dan krimpt de schemering tot een scherpe streep.
De eerste vlaag slaat gaten in het broze glas,
een kille rilling over de slapende hei.
Het stof danst op het ritme van de eerste slag,
het veilige verleden valt in as.…
de vijf sterren van hoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
248 Ster 3
Vijf sterren dansen in de lucht,
vrij als vogels in hun vlucht.
Ze stralen samen, groot en klein,
en laten zien hoe mooi vriendschap kan zijn.
Ster 4
Een ster voor lachen, een ster voor kracht,
een ster voor dromen in de nacht.
Een ster voor avontuur en plezier,
en één voor iedereen die je dierbaar is hier.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Nevel op het pad
door de takken breekt het licht
een vogel zwijgt
In het prille morgenlicht
drijft een nevel over het pad, een bijna
onhoorbare stilte tussen de bomen, waar het water
glanst en de opkomende zon geleidelijk door de takken breekt.…
schreeuwen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
130 claimden als de verlossing
kon wat door ons stuk is gemaakt
met een draai of door een gebed
weer worden hoe het moet wezen
de aarde als waardevolste
kon ik nog maar op zo’n manier
met kracht en uit het hart spreken
dat mensen dit diep zou raken
en gedrag zich zal aanpassen
kon ik maar met schone handen
een held zien in de spiegel
als vogel…
Ballade van de jaren
gedicht
3.4 met 25 stemmen
13.695 Wij willen hun vogels, hun blindheid, hun fruit,
hun gras. Wij willen hun tijd niet uit.
--------------------------------------
Uit: 'Liereman', 1996.…
NEVELIGE AVOND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 velden
en buigen zich over een heg
Als onder een wollen deken
wordt de wereld om me heen zachtjes ingestopt
Het is een andere wereld
die zich geruisloos aan mijn oog ontpopt
In de verte klinkt gedempt het loeien van een koe
ergens in een wei
Ik loop hier alleen deze avond
en voel me heerlijk vrij
In de bomen is het ritselend geluid
van vogels…
11 september 2001
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.019 en toch zullen er kinderen spelen
en poppetjes tekenen
en zonnetjes
en huisjes
en er zal muziek klinken
van trompetten en triangels
en er zullen vogels vliegen in vrijheid
omdat de wereld eigenlijk goed is
omdat de wereld eigenlijk goed is…
verstoorde stilte
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
1.972 De natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt
Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht
De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels
Langzaam verdwijnt het duister van de nacht
Het schuchtere licht geeft een levensbrengend impuls
Kokette dansende muggen, in hun waaierig ballet
Hoog in de lucht het glijden van zwaluwen
Vogels…
Te laat..
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.428 Zo vrij als een vogel, maar denk aan mij.
De mooie glinstering van het water in het meer verdwijnt,
alles is nu voorbij.
Behalve jij, jij bent niet meer bij mij.…
zandloper
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.310 strompelend
misschien tot de eerste of tweede rij
van jouw zoetgeurende struiken
het onfeilbaar digitaal fototoestel
vereeuwigt jou, mijn kind, met Ashamir,
terwijl hevige schuld, ja schaamte
mij overvalt, want niets,
nee, niets ben ik of beteken ik,
ik bezit niets, laat staan wijsheid,
niets begrijp ik van deze wereld,
terwijl de vogels…
erge streken
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.622 Niet zo vrij zijn als en vogel,
Maar in een cel met een pistool zonder kogel.
En als ze dan nog die pistool zien,
Zijn ze echt streng en bovendien:
Zou het toch niet zo lang duren,
Dat ze in je zakken gluren!
Of steel je helemaal geen dingen
Maar ben je een liedje aan het zingen?…
HET IS LENTE
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.023 Vogels zorgen met hun gezang
voor een vrolijk begin van de dag
het is beslist geen klaagzang
soms doe ik even mijn beklag
en vraag om een uurtje meer
slaap, helaas gaan ze vrolijk
verder met zingen en fluiten.
Iedereen is blij met de lente.…
In de bril van Bertha Teughels
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.612 ‘k Zag daar eens een vogel vliegen,
‘k Zag de kap van Soeur Chantal,
‘k Zag een venster met gordijnen,
Zo met bloempotten en al.
En een kleine muizenlandkaart
En een stukje Gibraltar,
En een gieter voor de bloemen,
Te koop in de brilbazar.
In de bril van Bertha Teughels
Staat de wereld in het klein.…
Elke dag weer
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
865 Elke dag zijn er weer wonderen
die wij als mensen mogen aanschouwen
bloemen die weer knopjes laten zien
en straks de vogels die nestjes bouwen
Elke dag zo'n wonder te mogen beleven
wat je als mens bijna niet kunt vatten
die hele kleine dagelijkse dingetjes
het zijn voor ieder mens toch ware schatten
We zien de lente zachtjes nader komen…
Mijn geloof is niet doof
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.080 Ik kijk nu eens goed om mij heen
en zie een wereld vol met kleuren
vogels die fluiten, ik ben niet alleen
de natuur geeft aan mij haar geuren
het laatste seizoen kan lang duren
daarom geniet ik volop van het leven
ik tel niet de minuten en de uren
want God heeft mij het leven gegeven.…
Regenboog 1
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
971 Een vogel nipt van het frisse nat
Op het tapijt van vochtig mos.
Wij gaan zitten midden op het pad,
Jou bruine ogen ontmoeten de mijne.
Niets hoeft, alles kan en mag.
Niemand die iemand wil opeisen,
Liefde laat zich niet bewijzen.…
wild geraas
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.160 ach, ik doe maar wat
volg mij, pak mijn hand
ik maak je weer gelukkig
verlies je eigenwijs verstand
nee, vluchten doe ik niet
ik spring weer over hekjes
die daar in het groene veld
of huppel langs de vliet
alles kan ik bedenken
ik ben zo vrolijk vandaag
en wil niemand krenken
ik zing over de witte wolken
de vogels in de lucht
o…
vlieg op
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.392 leep te blitsen
terug van mokkels gaaf jennen
bleek mijn plek bezet ik moest verkassen
zat een staartmeesje daar dom te krassen
aan pixels nog te herkennen
brutaal klonk si si si sirrrrr churrup
piepte tsie err opstaan plaatsje vergaan
meteen na mijn verzoek beleefd te gaan
het dronk mijn koffie met slurrup
patience misschien is de vogel…
OERSTILTE
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
819 gevoed en gelaafd aan eindeloze woorden,
dansend langs de woordeloze einders,
onzuiver trekt een satelliet zijn spoor
langs Grote Beer en Poolster,
in geluidloos, zilver blinkend metaal,
nu alle vogels zwijgen, geen ritseling
geen bladerfluisteren meer, een stille nacht,
terwijl met een helder, zilvereren silhouet,
de blinkende maansikkel…
ZOMERONWEER
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
526 Fel en grijs, met scherpe gouden randen,
trekken wolken langs het loden uitspansel,
en de kleine, dappere gespikkelde lijster
- sommigen noemen deze vogel de regenroeper -
is hoog opgeklommen naar de zwiepende top
van een zilvergrijze, jonge berk,
dit zwerk is nu vol en zwaar, zo vochtig,
zo warm en broeierig, vol onbekende erotiek,
intens…