7749 resultaten.
Onbegrip
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
493 het Heilige
hierboven daar
kom jij
ook eens
voor te
staan
de vraag
zal gesteld
worden hoe
heb jij
het op
aarde gedaan
jouw zoon
was het
einde net
wat jij
had gedacht
oh wat
gebeurt nu
ineens dit
had jij
als ouder
niet verwacht
die lieverd
wil bij
voorkeur als
mooie vrouw
door het
verdere leven…
Fingerspitzengefühl
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
458 ik zag hoe
vlugge vingers
orde in een
chaos brachten
door natuurlijke
krachten hun
bestemming te wijzen
geen dwang of
verbale eisen
maar met
fingerspitzengefühl
problemen
naar de juiste
paden leiden
jij had ook de
innemende lach
die ontspanning
bracht in een grimmig
presteren waarbij
proberen vaak
het kortste einde had…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie dooi
Die tunnel kent een eind…
In ontheemde staat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
424 glinsterden
geluiden zijn
verdwenen als
in watten verpakt
zo voelt buiten
aangesloten op nat
niets ontziend
snerpt kou de
miezervlagen zo lang
huid en haar dat
nog kunnen verdragen
koude leegte
trekt warmte uit
het lijf dat langzaam
in ontheemde staat
eenzaamheid begrijpt
totaal verlaten
resoneert alleen
nog angst voor
het einde…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Onhoorbaar bestond daar een lelie
Witter dan ik kon betreden, heden
Begreep ik de wil en de waan
Aanlandige winden te smaken
Onroerbaar te zijn als het kruid
Geen ogen zelfs voor zon of maan
Er zal, voor het einde komt
Nog heel veel moois verbloeien
Dat om zichzelf toch bloeien wilde
Laten we lopen
Nog een rondje tegen de dood
Zodat…
Het openhaardvuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 onder een
warme zon
kabbelen
herinneringen
als golven tegen
het wit gele zand
dat vele jaren
verblijf is geweest
voor vakanties
zonder eind
in het zeldzaam
winterse van
vandaag de dag
is de warmte
nog voelbaar
als wij de dromen
van het verre
strand lezen die
opvlammen in
het openhaardvuur
guur tocht nog
de koude wind
en we…
Hopperiaans
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 de blauwe nacht
zwijgzaam en stil
nachtuilen dier en
avondmens
een nachtelijk kantoor
je kunt niet
binnenkomen
er is geen deur
tankstation aan het
einde van een snelweg
het huis in de buurt
van de spoorweg
in de ochtendzon
zit zij op het bed
staart naar buiten
wat gebeurt er
als je alleen bent in
een stilgevallen stad…
ommuring
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
468 vragen in ‘t zog van verwarring, halsoverkop
in ademnood gevangen, belichaamd
door ruwe rauwheid van ontelbare woorden
die elke winter weer overleven
dan volgt diepgevroren spijt, gevolg van
wederkerigheid ergens halverwege
een onbeslapen ochtend, een avond
zonder bomen, het einde dat geen kant op kan…
CUL-DE-SAC
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
480 zij die het hoogste ambiëren
bewandelen daartoe soms
alle mogelijke wegen
en als ze aan het einde daarvan komen
blijken hun carrièredromen
niet met wat ze dachten te
bereiken overeen te komen
maar zelfs op dit vlak
bestaat misschien toch de
mogelijkheid om op
schreden terug te keren
en van misplaatste
inschattingen te leren
als je maar…
In memoriam matris (10)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 Ik zit nu in mijn cel
en hoor de regen op het dak
mijn eenzaamheid verinnigen,
zodat het plotse einde van de vlaag
me schrikken doet
en ik in de holle gangen van het huis
een naam verklanken moet
waarvan ik weet dat hij mijn hart
zozeer beroert dat even maar
de stilte draaglijk wordt.…
Heraclitus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 ander woorden
Woorden die stromen
over mijn lippen van de dag
naar de nacht
Als iets verdwijnt
dan is het geweest
zoals het laatste licht
als de dag is weggeslopen
En dan
over geluk gesproken
als het leed al is geschied
Ik zou moeten huilen van het lachen
Ik zou een rondedansje moeten maken
Cirkels trekken in het zand
Het einde…
Sfeer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 de een
loopt warm
van een
nostalgische auto
grappig toch
doch
de ander
van de
hoop op
lotto's hoofdprijs
misschien verloren
tijd is
dit wijs
weer een
ander krijgt
een warm
hart gedurende
het daten
hoop op
einde eenzaamheid
weer iemand
rustig van
binnen fouten
zijn vergeven
na betoonde
oprechte spijt
voorts sfeermakende…
Oud en nieuw, onvoltooid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Een einde aan al het gezoek.
Maar waarom steeds weer voorwaarts kijken?
Sta eens stil en kijk weerom.
Laat wat eens was het heden verrijken.
Maak recht, wat was eens krom.
Schipper zijt gij van uw eigen boot.
Wandelaar van uw geboorte tot uw ... .…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Want een boom weet niet hoe laat het is
Tijdloos waaien de takken in de wind
Aan de stoeprand is het zaterdag
Maandag begint bij de voordeur
Aan het eind van de straat is het al overmorgen
Achter de horizon is het kwart over drie
Achter het ochtendlicht begint de schemering
Alleen als wij ontwaken
vroeg in de morgen
krijgen de…
Ritambhara
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
547 het kan ons ticket uit
haar uitzicht-bodemloze
diepe dal zijn
Als we voor de nacht
de luwte niet achter
ons kunnen laten
vrees ik dat onze zielen
altijd soulmates
blijven tot het einde
op de oeverloze zee
tot waar Ritambhara
stagneert…
BESEF IS ONHANDIG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 Dat alles een einde kent, denkt men.
Wellicht is dit ontleend aan de natuur.
Ja, gewis komen levens bij een punt.
Mensen beheersen slechts momenten.…
SAMEN TWEE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 vrinden
vaak komen er situaties voor
waarbij zij ondervinden
dat ze elkaar even niet verstaan
de een wil meer van de ander
maar soms kan dat niet
de geest eist te veel van
het lichaam dat lijdt
tot groot verdriet
verander toch verander
zeggen ze elkaar want we
we hebben nog een moeilijke weg te gaan
en vlak voor het bereiken van het eind…
Ringslang
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
466 Reed jij ook op het blakende asfalt
van de ringslangen A10 en 9
verstrikt in een kringloop van wegen
zonder eind of begin, zonder halt?…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
341 in een stuurloze droom ontvang ik een ansichtkaart
iemand zendt me vanuit Auschwitz
vele hartelijke groeten
geen afdruk op de voorkant
geen teken van leven
het duister treedt binnen
de geur van het einde schemert
tussen stille bomen
bergen zwarte aarde brokkelen uit elkaar
de doodgraver duwt spades
in ontelbare handen
vele…
Sentiero di Giulietta
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
383 Het pad der liefde bestaat uit twee
en kent twee wandelaars
leeuwendelen van lichtjaren van elkaar verwijderd
zullen ze elkaar tot het eind missen.…
De platte wereld [Digitaal]
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
294 begrijpt men half de wetenschap
die in het eigen straatje past
Volksvertegenwoordigers vangen elkaar
vliegen af en nemen geen besluiten
buiten hun eigen sprookjeswereld
waar ze overal kunnen komen
zonder een stap te verzetten
Ze trekken iets uit de automaat
en een goede oude tijd wensen
om in te spelen - een vals spel
omdat het geen einde…
Gesloten wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
315 uitgang, geen start
mijn vinger die zoekt
naar een knopje van licht-
een flits, een begin
het dooft in mijn zicht
ik tast in het duister
mijn vinger wordt klein
verliest zich in muren
die nergens meer zijn
een knop die ooit licht was
blijft zwijgend en stil
alsof zelfs het donker
mij houden wil
ik draai door de nacht
die geen einde…
Ongerijmd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
185 is het daar niet,
Scherven op het strand,
Zijn daar bewust beland,
IJzer in het vuur,
Daar verhit al menig uur,
Man en vrouw in bed,
Hebben het samen zeer vet,
Kikker in de sloot,
Ooievaar brengt z’n dood,
Moeder voedt kind,
Kind heel gulzig drinkt,
In oost en west,
Wordt de aarde verpest,
In zuid en noord,
Men zich daaraan stoort,
Eind…
Excelsior
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
415 Zij was aan ’t eind van d’r Latijn,
Had 't Griekse al eerder laten vallen,
Toerde nu door de Apennijnen,
Op weg naar waar ze ooit begon.
Erg opschieten deed ze niet,
De schoten hoorde je al van ver,
In de verte heerste ’t duister,
Zag je dus geen hand voor ogen.…
Mijn tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Er is een tekort aan stoelen
om mijn tafel, voor de jong gestorven
neven en nichten, voor de oude familie-
leden en de vrienden van overal
die hier afwezig aanwezig zijn
zonder dat er een duidelijk einde is
en terwijl mijn hart gewoon blijft slaan
in warmte, kou en wind
en ik het leven leid dat wij
elkaar hebben toegewenst
aan de feesttafels…
Drinklied in een kring van jongelingen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.505 Vriendschap sterkt door tal van jaren,
Als des gullen gastheers wijn!
1830.…
Verdomme !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.459 Het snerpt door mijn hoofd
die weg, die kronkels, het
zwaailicht blauw, dat krassende
geluid, die scherven, overal
is er misschien nog slipgevaar,
gewoon een stranden, vlak voor het
einde, een klein beetje tijdloos,
geen vangrail, maar de invoegstrook
zomaar een vraag, dat is toch niet
teveel gevraagd, schenk dan verdomme
dat laatste glas…
Ja dan ...
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.318 Tik mij even op mijn schouder
laat mij nimmer wakend slapen
geef de nacht haar rust terug
sluit mijn ogen niet meer voor
de mist in de morgen, schenk mij
de lach weer in mijn hese stem,
toe laat mijn ogen stralen, zie
mijn zand, zon en zee, laat het
zout verwaaien op kleine golfjes
van de wind, waar jij gedragen
wordt tot het einde…
De dood
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.278 De dood is voor iedereen
Voor alles is een eind
Waarom is het dan gemeen
Dat je uiteindelijk wegkwijnt
Geen geintje over sterven
Want ooit zal je het merken
Zal het je leven bederven
Of misschien juist versterken
Het leven uit je ogen
In een fractie van de dag
Zomaar weggezogen
Net als je glimlach
Elke dag komt de dood
Bij ons op…
IJzeren tranen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.207 niet kunnen verdragen
Eelt houdt niet langer mijn hart gevangen
Als een stalker haalt uiteindelijk de monsterlijke angst
De geverfde glimlach van mijn gezicht
Het koude afscheid doet haar plicht
Verdriet verjaart niet, doch duurt het langst
Voor het eerst in tijden
Neem ik mijzelf op schoot
Troostend maak ik mijn hart bloot
Komt er een eind…