8372 resultaten.
Prediker
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
756 Lucht én leegte.
Was uw aangelijnd,
en uw halsband vol nare spijkers,
dan nog droeg u het lijden
vol trots en gratie.
Ongetwijfeld ook
de vlag van uw land
aan uw stok.…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 Grijs-witte lucht
die, in beeld van wolken,
langs de kale bomen trekt
en tot schrijven brengt.
Ranja met ijs
of cola met een harde twist,
als ambtenaartje wordt gedist;
al lavend zich weer opgefrist.
Daar in dat vellenbos.
Stronken nat,
bladerzooi,
zandstroom
en alles dat hij zeggen wilde.
De winter is al onderweg.…
kerstgedachte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.568 Vogels schrijven onze namen
ondertussen in de bevroren ijs-
blauwe lucht. en wij ademen
wolkjeslucht uit. En thuis
bij de ecologische kerstboom
nog een verhaaltje voor het
slapen en/of vrijen gaan.
en morgen staan we op
met een echt nieuwe zon.-…
Melissa
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.077 Ik zoek jouw ster in de lucht,
laat een diepe zucht.
Ooit zullen we weer bij elkaar zijn,
zonder zorgen, angsten en pijn.…
waar naar toe
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
908 de vogel vliegt en vliegt
z’ n vleugels moe
waar moet ie naar toe
om in het land
van zijn dromen te komen
in een boom
blad met roet
ontspant hij zijn veren
en denkt stilletjes
aan een plaats
met schone lucht
en heldere meren
de realiteit doet hem bekeren
ontwaakt door uitlaatgassen
voelt hij dat de tijd daar is
om op te krassen…
Geplastificeerd
gedicht
2.2 met 40 stemmen
10.734 Boven de daken rekt een onverschillige
lucht zich uit. Buiten nieuwbouwmuren
gapen blokkenwijken gelaten. En hier lig ik,
huisnr 6, in het rechte rijtje buren.
Verscholen tussen lakens. Oren in koepels.
Handen, knieën om mijn kin. Nog zo’n ochtend.
Nog zo’n illusie van nieuw begin. Het huis krimpt.
Minuten kruipen.…
In obscuur kleine kroegen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
576 je hebt gezucht
onder een zwarte lucht
het kopje laten hangen
zacht tegen mijn wangen
jij bloeide voor
vorsten in paleizen
zag in woestijnen oases
als kleine paradijzen
in theaters
grand gala gedaan
in obscuur kleine kroegen
op de planken gestaan
jouw ster is gaan rijzen
in de glamour van geluk
ik mocht bij je blijven
en toch…
Als Dante's prayer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 het water schaatst niet meer
op een zacht zuiderwindje
gelijk de dans als een koorddanser
die zichzelf maar moed inspreekt
in de blauwe lucht
ik weet niet waar ogen rusten
liggen vingers verzonken op een bladzijde
melktobbe gedachten doen verdwalen
voordat ik er erg in had
maar adem herstelt (verkwikt)
als Dante's prayer
nog zonder…
De Projector
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.009 Je lievelingsfilm speel jij af in gedachten
op mijn gezicht op mijn borsten (b wordt d) en mijn kussen is lucht.
En mijn kussen is haar van de film.
Nooit was zij zo dichtbij, zo tastbaar aanwezig
want zij danst en lacht schalks. Ze zucht
verliefde meisjeszuchten.…
de jas
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 letters schrijven
in voorbijstromend water
is niet zo zinloos
als van iemand te houden
die geen liefde kan geven
zie het leven van een afgedragen jas
dragen is beschamend van wegdoen wil je niks weten
we vergroeien ermee als bijenwas
geeft geen liefde maar gedraagt zich als een broeder
schrompel ik in ijzige lucht
zou dan ik de zwakke mens…
ik zou je willen vragen
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.185 innerlijk beweegt
wat waren je verwachtingen
je verlangens
en
heb je durven dromen
wat heb je
gewonnen
en
wat heb je
verloren
en
hoe heeft dat
jou
innerlijk bewogen
ben jij iemand
waar je uiteindelijk van houdt
ik zou
je willen vragen
dat leven
goh
hoe is dat
voor
jou
uit:'als de ongrijpbare lucht…
mens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
850 in de bast van een boom
schrijf ik haar naam
heilig het liefst
een vrouw van de stam
zonder troon geboren
ongekroond voor het oog
bewust in dit leven
een aura als de regenboog
omringd door woorden diep uit de kosmos geboren
de essentie zoeken voor wonden
wat duidt op een spiegelbeeld
inspirerende gewaarwordingen in de lucht geschreeuwd…
VLIEDENDE ZOMERDAG
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Avondkoelte
glijdt over hellingen van 't Geuldal
tussen hoog gras en laag lover
waait langzaam je huid binnen
geurt
als een rol verse geharde room
waarin
halfzure weke kaas versnipperd is
een frisse kaarsvlam flauw schijnt
strooit ruime lucht uit verre bergen
door deze knusse heuvelplooi
loom bezadigd ogenblik
na een pijnlijk moeizaam…
Visarend
gedicht
2.6 met 43 stemmen
9.737 Iemand zei je moet zoveel vaart krijgen
dat je de lucht in glijdt, roerloos
blijft hangen, onaangedaan
naar beneden kijkt.
--------------------------------
uit: 'Hartenbeest', 2009.…
Zijn
gedicht
3.3 met 19 stemmen
11.543 Ik at het brood in plaats van het te strooien; honger
maakt alle wegen eindeloos lang en laat geen tijd voor rust
in de berm, de lucht te zien en daar een vogel thuis.
---------------------------------------------------------
uit: 'Jij bent mijn mooiste landschap', 2003.…
JAAREINDE
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
674 Ik sleep me sneeuwdronken naar het einde
De sneeuw viel dit jaar met bakken uit de lucht
De dooi treedt langzaam in, ‘k voel me opgelucht
'n Laatste sneeuwbal sterft aan mijn voeteneinden
'k Ben het spuugzat dat sneeuwruimen van mijn stoep
en zout hoort thuis op chips of in oma’s soep
De winter begon dit jaar al in november.…
Korzelig ?
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
487 De luie dag is weer gekomen,
mijn blik op de tijd is weids, ik
peddel fietsend huiswaarts om
verder uit te dromen, neem afscheid
van het korzelig zand, het duin en
horizon zijn beknopt, de lucht gefopt
door wolken bijeen gedreven schapen.…
Jij + ik = 3
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.330 De symbolen van atomen
de gezichten van gewrichten
de doorzichtige kijk
op zaken nooit gezien
misschien ga ik het snappen
nu is het slechts naar lucht happen
bij de gedachten aan het kloppend hart
dat in ons woont
jou en mij heeft gekozen
als veilig huis gekroond
Het voelt zo goed en ook zo nieuw
ik zie de horizon oplichten
Woorden worden…
Op je schouder...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
894 Romantiek in de lucht, echt iets voor dromers.
Iets vertelt me, zo is het goed
In gedachten tover ik een glimlach op je liefste snoet.
Een gloeiend hart, ligt bij je in bed en geniet stil
Dat is toch wat je wil...
Al wonen we beiden in een ander land
Liefde kent geen afstand.…
Hoezee het is weer dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 naar gelang de tijd stijgt
het zuiden donkert en flankeert messcherp
richting het oosten, de brijachtige substantie
vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar
die wij dragen in onze hand
het westen gedraagt zich als een wesp
die te vaak gestoken en slachtoffert
zichzelf in stilte waar bloemen en kransen
de stuivelingen zijn die uit de lucht…
Zwijgende landman
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 Het grazige verzuurd
door de aanzwellende zomer
onder romige luchten zwenken zwaluwen
door de geopende gordijnen
van het uitrustende voorjaar
De wind geeft gul een geluid
aan alles wat stemloos leeft
niets blijft zonder ontdekking
Al mijn vragen verwaaien
– zonder beantwoord te zijn –
in het overvolle landschap
terwijl het een uitnodigende…
Weilanden hebben avond
gedicht
3.5 met 6 stemmen
6.383 En daarboven, zwart op witte lucht,
fladderen de doodsbrieven, die kraaien
blijken te zijn, zo slordig vliegen ze:
god laat z'n correspondentie maar waaien.
-----------------------------------------
Uit: De hectaren van het geheugen', 1985.…
Abe Lenstra
gedicht
2.5 met 78 stemmen
14.407 Vader, weet je nog hoe het even doodstil werd,
de bal kwam, hij kwam uit de grauwe lucht
en woei voor het doel,
niemand had gezien dat hij daar stond.
Weet je nog hoe hij toen even met zijn hoofd knikte,
bijna ootmoedig, bijna verlegen, bijna verontschuldigend.
We hadden verloren voor we het wisten. Abe.…
Moment van milieubewusteloosheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
553 'De vervuiling van lucht ben ik beu,'
redeneerde d'r buurman Mathieu.
Hij verkoos groene stroom
en hij vond 'r een droom.
Hij was vriend'lijk voor haar en 't milieu.
Hij trachtte d'r voor zich te winnen.
Ze zei hem: 'Je prikkelt m'n zinnnen,
Mathieu, maar hou maat:
schep een luchtje op straat
en in elk geval niet meer hier binnen.'…
Ineens weet ik het niet meer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
515 De zomer is vergaan, de bomen kleuren
tot goud en geel, maar vallen vol van
weemoed die de lucht zelfs kleurt tot
grijs en somberheid. Ik weet het niet,
niet meer.…
Niburu.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
918 verzilverde zijden
flonkerend in een hemelse hel
draaiend in planeten banen
spugend met het draken vuur
centrum van je eigen manen
leegte kent geen levensduur
vlammend aan de aardse hemel
brenger van het nieuwe licht
schreeuwend in het hels gewemel
onweer donder bliksemschicht
jij planeet uit vroegere tijden
godenschepper door de lucht…
eenzaam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 een waas van blekend blad
de geur van oud geworden lucht
onaangenaam en bitter stil
bewegingsloze ruimte
zijn wereld is op slot
hij lijkt vergrendeld
voor alles wat naar binnen wil
slechts flarden van rumoer
dringen angstaanjagend door
vreemdheid gevend aan de ruimte
hij zit daar stil en bijna stijf
hij is alleen zijn oude lijf
zijn geest…
op weg
gedicht
2.1 met 94 stemmen
20.195 de lucht voorspelt verandering
de wind, een herfstorm midden-
winter, blaast ons omver
takken, nu kwetsbaar kaal
wachten op een schone lei
midwinterdonker maakt me bang
geen heen, geen terug, geen dromen,
wat blijft is enkel dag en dauw
geen vogel in dit grijs en grauw waar
maar geen einde aan wil komen
't is bijna kerst, geef mij je…
Laatste blad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
521 jaar de ogen sluit
zie niet om naar de rijk gedekte tafels
waarop geen ander voedsel dan verdriet
vergeet het spreken met de stenen
achter de ontwrichte poorten
baad je in het wervelende wonder
van de onbestaanbare kleurschikkingen
laat je in laagjes water weven
tot een spinsel op de bodem van het woud
bewonder de voortjagende luchten…
Hiaten*
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.442 Was het een vlucht die ons plots deed scheiden,
ik gis met wilde slagen in de lucht
naar wat wij nooit tegen elkaar zeiden,
met onbegrip zucht ik een diepe zucht.
Wellicht wilde je mij niet kastijden
en moet ik heel blij zijn als in een klucht,
had jouw antwoord mij veel meer doen lijden,
toch heb je in mij onvrede bevrucht.…