Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

Hoe zal ik u toch noemen!

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.304
Wanneer gij in het kruid verscholen, waar vogelen vol liefde in dolen, een liêken zingt zo engelachtig, zo los, zo fijn en toch zo krachtig, dat mijne ziel begint te springen en niets haar vreugde kan bedwingen: Hoe zal ik u toch noemen? Hoe zal ik u toch noemen?…

Gustav Mahler

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 865
Op de altijd stille Karel Lotsylaan kon men zich arcadisch verstaan verwijlend wandelen bij Beethoven's genie luist'ren als naar zijn Pastorale Symphonie vogels krekels klonken in alle toonaarden Vanwege sportavies aan de bezetter besloot de Gemeenteraad tot herdoop Gustav Mahler gaf hier nu zijn naam nimmer bevroedend als toonzetter in…

en de ontmoeting vind plaats

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
Door de zuigende rode lichten op de wolkenkrabbers, omhelsd speelden we met de schaduwen van hoge bomen van Yoyogi park en we dansten als vogels roken het ontstaan van de lente en werden weer mens. II. Zoals de metro golfden we ritmisch op het lawaai van bewogen lucht.…

Hysteria

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 714
Hij blijft alleen achter niet alleen zoals in een rij onmondige lotgenoten rood aangelopen van schaamte en kou daar staan ze voor uitgekleed, te kijk, voor schut, maar vooral als in een bos waar elke andere boom onvindbaar is en je uitgestorte grimas eindeloos weergalmt op eeuwenoude doofheid en dat je dan merkt dat de laatste vogel…

Leidens Ontzet 3 October 1574

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 988
stad standvastig op haar zware pad in aangezicht van honger en de pest massale sterfte en valse glippers die de vuige spanjolen berichtten dat Leiden stond op zwichten Valdez briefde als belegeraar wees zeker dat ik de bevolking spaar dus opent nu maar snel de poort de stad zond stoer het antwoord “De vooglaar, op bedriegen uit, den vogel…

Kom op met uw boodschap

gedicht
2.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 15.581
't Is jammer nu dat het zo regent en vies is de vuilnis daarbuiten de roestige fiets maar spoedig verwacht ik weer vogels uit Ghana ondergronds stroomt al het sap voor de bomen, 't is schijn slechts die winter ik weet wel het echte is bezig maar wacht nog op later opdat het vervuld wordt zoals het bedoeld is er komt nog iets groots wonderbaarlijks…

Meer van Geluk

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 936
water zou de pot verteren en de zon zou er van zuigen op haar uitgebrande dag toen hij een laatste maal zijn gang nog ging langs witgestilde meren en besefte dat volledigheid de dood was die hij zag Want de koningen verloren er hun rijk om te regeren en de kardinaal verkeerde met de duivel naderhand ook de dolende bleef dolen als een vogel…
jan haak11 januari 2009Lees meer >

Uitgevaren

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.288
meegenomen op een wereldzee van dromen die je koesterde zolang je naar me zwaaide met je hand omdat jij zo graag wilde leren van dat wat jij hier ontbeerde en niet vinden kon in dit door jou en Hem verlaten land Dit land waar wij gelukkig waren in ons eeuwig navelstaren was het land dat je in vrijheid als een kind hebt liefgehad om alle vogels…
jan haak23 februari 2009Lees meer >

Muziek

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.327
Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee, En de nacht weekt mij af van de schamele aarde, En bevleugelt mijn ziel als een donkere vogel, Dan wil ik grijpe' al de sterre' en de stede' en de golven, En dan luidt mijn lijf als een klok op de duinen, En dan wil ik leven en kussen en zingen en zingen - En dan gilt door mijn hart Een wilde…

winterhaiku

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 620
ook in de winter pikt ie bij het leven winterwit de kust en een vogel in het donker neemt mij de maat in stukken smeltend als sneeuw voor de zon de grote pop op de breuklijn breken blinde krachten door wie ziet nog toe?…

Het bomenhuwelijk

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 756
stille getuigen bomen zwijgen over ons huwelijk terwijl wij niet zwijgen over de bomen want wij zijn natuurkinderen volwassenen met zwerversbloed wij zwerven langs oevers van rivieren hoe zou ik zijn als eik vraag je maar ik voel me meer een eikel hoe zou jij zijn als es vraag ik maar je voelt je meer een bespit hoe voelen de vogels…
mobar1 februari 2010Lees meer >

afwezig op de curve van wellevendheid

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.022
fictieve glas en wat hersenplaten die zich buitenaards wanen het strekt zich in de genoeglijkheid van mijn schoot en het uitwikkelen van repen chocolade in Hollywoodverpakking het forum het plat het platform van verhalen met het hoofd, het hoofd dat halfrond is de heilige eenledigheid in tweeërlei dimensie op de buis spelen sprekende vogels…

Een goede morgen

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 569
In gedachten neem ik me zoveel voor zo gaat dat iedere nieuwe morgen maar bij het openen van het raam stroomt frisse lentelucht binnen en dan zijn er dromen die worden aangedragen dan is het of het fluisteren van de wind me zoveel beloftes doet ik zie de bomen bloesemen de vogels vliegen met twijgjes in hun bekjes, anderen zingen lokkend…

Oud hart, dat niet bemind en heeft

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.327
Maar elke vogel at uw brood die, kloeg geen enkele u zijn nood, 't genoot tot op de laatste korste; en gij, die geen beloning zocht, wist dat gij niet begeren mocht de min die klopt in mensen-borsten, oud hart, dat niet bemind en heeft dan als een bedelaar, die geeft om eigen armoe te vergeten; en voelt, ter laatste rust gestrekt…

Emotiesurvival

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
De vogels tsjilpen vriendelijk. Ik ben blij. Het begin van mijn tocht. Het gaat heel goed. De wind juicht me toe. Ik ben trots. Ik ga verder met mijn tocht. Bijna val ik. De diepte staart me aan. Ik ben bang. Zo gaat mijn tocht. Gewoon doorgaan. De eindstreep houd me bezig. Ik ben moedig. Mijn tocht gaat door.…

Een witte wenk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
De vogel, de vis een vijver, mijn voeten Het water is helder, het water voelt koud Een witte wenk dwingt mij naar het midden Vandaag is voor eeuwig Ik geef mij geheel…

Voor andere vrouwen

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.827
Dan zingt een vogel, die het oog niet ziet, Dit moede hart een vrede- en vrijheidslied. En andre vrouwen ('t smart mij dat ik 't weet!) Zullen dán lijden wat hun zuster leed. Zie!…

De gure wind

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 804
Vogels jaagt hij zo op de vlucht, die gaan naar warmere landen wijken. De winter kondigt zich nu aan, de lampen zullen nu vroeg al branden. Snel zie je een fietser voorbij gaan, terwijl hij blaast aan zijn koude handen. De natuur is grauw, de bomen kaal.…
Hermien28 oktober 2010Lees meer >

De stille hof is vele doden rijk

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
De stille hof is vele doden rijk, geborgen in de schoot van moeder aarde, hier rust het lichaam in de eigen waarde, oneindig ver en binnen handbereik, de bloesemvruchten door de zon gerijpt zijn hier geruisloos tot hun recht gekomen, het ritselt in de struiken en de bomen, geen vogel die de stilte hier begrijpt, de groene hof is hen een…
jan mul25 maart 2011Lees meer >

Lente.

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 753
De lichtjes in mijn hoofd weer branden Ik als een vogel weer op het stokje sta En weer liedjes durf te zingen. Maar ik heb geen lente want ik ben zonder tandartsassistente. Ja als je geen tandartsassistente hebt dan heb je geen lente. Dus ik heb dus geen tandartsassistente dus heb ik ook geen lente.…
cornil29 maart 2011Lees meer >

Aan een gevallen makker

gedicht
2.2 met 164 stemmen aantal keer bekeken 27.623
Een lied brak af na d'eerste teedre strofe een dapper hart hield plotseling opmet slaan een makker minder op de donkre wegen die door de modder onze voeten gaan, maar deze morgen zet een jonge vogel zich op een tak en zingt en zingt en zingt het schijnt mij of in 't zoete vogelfluiten de stem van mijn gevallen makker klinkt.…

Volle maansmagie – 3-

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
wijde cape Het is rustig op de snelweg op de vluchtstrook liggen de restanten van wat de mensen zoal wegdoen tussen kleine en grotere dieren die niet meer op tijd konden vluchten -Je weet, van elke soort maar één, zegt zij en opent de veldfles giet wat op haar hand telt met haar vingers de druppels voor een bijna ontstekelde egel een vogel…

daar waar verleden lijnen trekt

netgedicht
4.6 met 37 stemmen aantal keer bekeken 2.483
na lang en zwaar zo uitgeblust in schemerige schijn geslapen word ik door wimpers heen gekust om uit mijn schuilplaats te ontwaken mijn prins de witte vogel vliegt onwennig sla ook ik mijn vleugels uit ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt en ik klap-lieg met je mee ertussenuit de uil is weggevlogen verlamd blijf ik in ons gevangen…

Verward

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
en ik zag een oude schildering van een lady in red, die met een vogel aan een touwtje speelde, veel mooier dan al die uitvergrote foto's vol met opgedirkte allures. Ik wilde terug naar de eeuwen, waarin kunst nog tijd kostte en het niet om zeep geholpen werd door populaire grootdoenerij.…

Gods aangezicht het is...

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.276
Gods aangezicht, het is de atmosfeer, Het zijn de bomen, is der wolken veer, De akkers en de gronden en de dalen, De bergen en de schitterende schalen Der zeeën, waar de zilvervis in school, Gods aangezicht is in de veldviool, In struik en plant en in der dieren oog, Het is Gods beeltenis, die uit de takken vloog, Wanneer de vogel op…

Een glimlach, twee mooie ogen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 637
de brandstof ontbreekt In het donker kijk ik toe zie hoe zij lijdt de draak die nooit zal spuwen want de brandstof is mijn hart Eén glimlach, twee mooie ogen en mijn uitingen van onvermogen Die lach is als zuurstof voor mij nooit weg te nemen neem weg en maak mij dof zonder haar zal ik altijd wenen Die ogen zijn als vogels…

Makker, de dag is óp; lóóp, om je deel te halen

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 998
Een donk're rozelaar, een vroege verzen-schrijver, Een bronstig peerd, dat draaft, de lucht welft stil en strak, Een vogel rijst en daalt en scheert de koele vijver... Makker, de dag is schóón, die door de windsels brak! Hij schrijdt in jong geweld en spilt zijn vreugd en ijver. En géén keert leeg naar huis, die hèm de hand toestak.…

Amsterdam

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Vogel die de vis vangt. Vrouw die met vuur in haar handen loopt tot het dooft maar steeds weer aanjaagt met woorden. Een meer waar laat licht over glijdt. Tot het vervaagt. Tot het slijt. --------------------------- Uit: 'Sintering', 2000.…

Scheuren

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.123
Je vermaant; stel je niet bloot, zeg je, val niet ten prooi aan de vogel die rooft. Ik kan van jou niet weg: je splijt niet slaat steeds met me op de vlucht en brengt me thuis. Je staat om me heen als een muur, hard, blindelings. Loop niet te ver, zeg je, loop je niet dood in de steile scheur in je hoofd.…

De laatste roos

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 693
De laatste lichtval tussen bomen, de vogels en drinkbak. Het laatste restje leven. Ik heb er al die tijd goed voor gezorgd, dat wist ik en dat wìlde ik. Nu het loslaten. Voor altijd loslaten van deze schuilplek. Om te gaan staan in het volle licht!…