5288 resultaten.
Hoe zal ik u toch noemen!
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.304 Wanneer gij in het kruid verscholen,
waar vogelen vol liefde in dolen,
een liêken zingt zo engelachtig,
zo los, zo fijn en toch zo krachtig,
dat mijne ziel begint te springen
en niets haar vreugde kan bedwingen:
Hoe zal ik u toch noemen?
Hoe zal ik u toch noemen?…
Gustav Mahler
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
865 Op de altijd stille Karel Lotsylaan
kon men zich arcadisch verstaan
verwijlend wandelen bij Beethoven's genie
luist'ren als naar zijn Pastorale Symphonie
vogels krekels klonken in alle toonaarden
Vanwege sportavies aan de bezetter
besloot de Gemeenteraad tot herdoop
Gustav Mahler gaf hier nu zijn naam
nimmer bevroedend als toonzetter
in…
en de ontmoeting vind plaats
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
717 Door de zuigende rode lichten
op de wolkenkrabbers, omhelsd
speelden we met de schaduwen
van hoge bomen van Yoyogi park
en we dansten als vogels
roken het ontstaan van de lente en
werden weer mens.
II.
Zoals de metro golfden we
ritmisch op het lawaai van bewogen lucht.…
Hysteria
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
714 Hij blijft alleen achter
niet alleen
zoals in een rij onmondige lotgenoten
rood aangelopen van schaamte en kou
daar staan ze voor uitgekleed, te kijk,
voor schut,
maar vooral als in een bos
waar elke andere boom onvindbaar is
en je uitgestorte grimas eindeloos
weergalmt op eeuwenoude doofheid
en dat je dan merkt
dat de laatste vogel…
Leidens Ontzet 3 October 1574
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
988 stad
standvastig op haar zware pad
in aangezicht van honger en de pest
massale sterfte en valse glippers
die de vuige spanjolen berichtten
dat Leiden stond op zwichten
Valdez briefde als belegeraar
wees zeker dat ik de bevolking spaar
dus opent nu maar snel de poort
de stad zond stoer het antwoord
“De vooglaar, op bedriegen uit,
den vogel…
Kom op met uw boodschap
gedicht
2.3 met 32 stemmen
15.581 't Is jammer nu dat het zo regent en vies is
de vuilnis daarbuiten de roestige fiets
maar spoedig verwacht ik weer vogels uit Ghana
ondergronds stroomt al het sap voor de bomen,
't is schijn slechts die winter ik weet wel
het echte is bezig maar wacht nog op later
opdat het vervuld wordt zoals het bedoeld is
er komt nog iets groots wonderbaarlijks…
Meer van Geluk
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
936 water zou de pot verteren
en de zon zou er van zuigen
op haar uitgebrande dag
toen hij een laatste maal zijn gang nog ging
langs witgestilde meren
en besefte dat volledigheid
de dood was die hij zag
Want de koningen verloren
er hun rijk om te regeren
en de kardinaal verkeerde
met de duivel naderhand
ook de dolende bleef dolen
als een vogel…
Uitgevaren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.288 meegenomen
op een wereldzee van dromen
die je koesterde zolang je
naar me zwaaide met je hand
omdat jij zo graag wilde leren
van dat wat jij hier ontbeerde
en niet vinden kon in dit
door jou en Hem verlaten land
Dit land waar wij gelukkig waren
in ons eeuwig navelstaren
was het land dat je in vrijheid
als een kind hebt liefgehad
om alle vogels…
Muziek
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.327 Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee,
En de nacht weekt mij af van de schamele aarde,
En bevleugelt mijn ziel als een donkere vogel,
Dan wil ik grijpe' al de sterre' en de stede' en de golven,
En dan luidt mijn lijf als een klok op de duinen,
En dan wil ik leven en kussen en zingen en zingen -
En dan gilt door mijn hart
Een wilde…
winterhaiku
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 ook in de winter pikt ie
bij het leven
winterwit de kust
en een vogel in het donker
neemt mij de maat
in stukken
smeltend als sneeuw voor de zon
de grote pop
op de breuklijn
breken blinde krachten door
wie ziet nog toe?…
Het bomenhuwelijk
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
756 stille getuigen
bomen zwijgen over ons huwelijk
terwijl wij niet zwijgen over de bomen
want wij zijn natuurkinderen
volwassenen met zwerversbloed
wij zwerven langs oevers van rivieren
hoe zou ik zijn als eik vraag je
maar ik voel me meer een eikel
hoe zou jij zijn als es vraag ik
maar je voelt je meer een bespit
hoe voelen de vogels…
afwezig op de curve van wellevendheid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.022 fictieve glas en wat hersenplaten
die zich buitenaards wanen
het strekt zich in de genoeglijkheid
van mijn schoot en het uitwikkelen van repen
chocolade in Hollywoodverpakking
het forum het plat
het platform van verhalen
met het hoofd, het hoofd dat halfrond is
de heilige eenledigheid in tweeërlei dimensie
op de buis spelen sprekende vogels…
Een goede morgen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
569 In gedachten neem ik me zoveel voor
zo gaat dat iedere nieuwe morgen
maar bij het openen van het raam
stroomt frisse lentelucht binnen
en dan zijn er dromen
die worden aangedragen
dan is het of het fluisteren van de wind
me zoveel beloftes doet
ik zie de bomen bloesemen
de vogels vliegen met twijgjes
in hun bekjes, anderen zingen lokkend…
Oud hart, dat niet bemind en heeft
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.327 Maar elke vogel at uw brood
die, kloeg geen enkele u zijn nood,
't genoot tot op de laatste korste;
en gij, die geen beloning zocht,
wist dat gij niet begeren mocht
de min die klopt in mensen-borsten,
oud hart, dat niet bemind en heeft
dan als een bedelaar, die geeft
om eigen armoe te vergeten;
en voelt, ter laatste rust gestrekt…
Emotiesurvival
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
600 De vogels tsjilpen vriendelijk.
Ik ben blij.
Het begin van mijn tocht.
Het gaat heel goed.
De wind juicht me toe.
Ik ben trots.
Ik ga verder met mijn tocht.
Bijna val ik.
De diepte staart me aan.
Ik ben bang.
Zo gaat mijn tocht.
Gewoon doorgaan.
De eindstreep houd me bezig.
Ik ben moedig.
Mijn tocht gaat door.…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 De vogel, de vis
een vijver, mijn voeten
Het water is helder, het water voelt koud
Een witte wenk
dwingt mij naar het midden
Vandaag is voor eeuwig
Ik geef mij geheel…
Voor andere vrouwen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.827 Dan zingt een vogel, die het oog niet ziet,
Dit moede hart een vrede- en vrijheidslied.
En andre vrouwen ('t smart mij dat ik 't weet!)
Zullen dán lijden wat hun zuster leed.
Zie!…
De gure wind
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
804 Vogels jaagt hij zo op de vlucht,
die gaan naar warmere landen wijken.
De winter kondigt zich nu aan,
de lampen zullen nu vroeg al branden.
Snel zie je een fietser voorbij gaan,
terwijl hij blaast aan zijn koude handen.
De natuur is grauw, de bomen kaal.…
De stille hof is vele doden rijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 De stille hof is vele doden rijk,
geborgen in de schoot van moeder aarde,
hier rust het lichaam in de eigen waarde,
oneindig ver en binnen handbereik,
de bloesemvruchten door de zon gerijpt
zijn hier geruisloos tot hun recht gekomen,
het ritselt in de struiken en de bomen,
geen vogel die de stilte hier begrijpt,
de groene hof is hen een…
Lente.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
753 De lichtjes in mijn hoofd weer branden
Ik als een vogel weer op het stokje sta
En weer liedjes durf te zingen.
Maar ik heb geen lente want ik ben zonder tandartsassistente.
Ja als je geen tandartsassistente hebt dan heb je geen lente.
Dus ik heb dus geen tandartsassistente dus heb ik ook geen lente.…
Aan een gevallen makker
gedicht
2.2 met 164 stemmen
27.623 Een lied brak af na d'eerste teedre strofe
een dapper hart hield plotseling opmet slaan
een makker minder op de donkre wegen
die door de modder onze voeten gaan,
maar deze morgen zet een jonge vogel
zich op een tak en zingt en zingt en zingt
het schijnt mij of in 't zoete vogelfluiten
de stem van mijn gevallen makker klinkt.…
Volle maansmagie – 3-
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 wijde cape
Het is rustig op de snelweg
op de vluchtstrook liggen de restanten
van wat de mensen zoal wegdoen
tussen kleine en grotere dieren
die niet meer op tijd konden vluchten
-Je weet, van elke soort maar één,
zegt zij en opent de veldfles
giet wat op haar hand
telt met haar vingers de druppels
voor een bijna ontstekelde egel
een vogel…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 na lang en zwaar zo uitgeblust
in schemerige schijn geslapen
word ik door wimpers heen gekust
om uit mijn schuilplaats te ontwaken
mijn prins de witte vogel vliegt
onwennig sla ook ik mijn vleugels uit
ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt
en ik klap-lieg met je mee ertussenuit
de uil is weggevlogen
verlamd blijf ik in ons gevangen…
Verward
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
675 en ik zag een
oude schildering van een lady in red, die
met een vogel aan een touwtje speelde, veel
mooier dan al die uitvergrote foto's vol met
opgedirkte allures. Ik wilde terug naar de
eeuwen, waarin kunst nog tijd kostte en het
niet om zeep geholpen werd door populaire
grootdoenerij.…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 Gods aangezicht, het is de atmosfeer,
Het zijn de bomen, is der wolken veer,
De akkers en de gronden en de dalen,
De bergen en de schitterende schalen
Der zeeën, waar de zilvervis in school,
Gods aangezicht is in de veldviool,
In struik en plant en in der dieren oog,
Het is Gods beeltenis, die uit de takken vloog,
Wanneer de vogel op…
Een glimlach, twee mooie ogen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
637 de brandstof ontbreekt
In het donker kijk ik toe
zie hoe zij lijdt
de draak die nooit zal spuwen
want de brandstof is mijn hart
Eén glimlach, twee mooie ogen
en mijn uitingen van onvermogen
Die lach is als zuurstof
voor mij nooit weg te nemen
neem weg en maak mij dof
zonder haar zal ik altijd wenen
Die ogen zijn als vogels…
Makker, de dag is óp; lóóp, om je deel te halen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
998 Een donk're rozelaar, een vroege verzen-schrijver,
Een bronstig peerd, dat draaft, de lucht welft stil en strak,
Een vogel rijst en daalt en scheert de koele vijver...
Makker, de dag is schóón, die door de windsels brak!
Hij schrijdt in jong geweld en spilt zijn vreugd en ijver.
En géén keert leeg naar huis, die hèm de hand toestak.…
Amsterdam
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.740 Vogel
die de vis vangt. Vrouw
die met vuur in haar handen loopt
tot het dooft maar steeds weer aanjaagt
met woorden. Een meer
waar laat licht over glijdt.
Tot het vervaagt.
Tot het slijt.
---------------------------
Uit: 'Sintering', 2000.…
Scheuren
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.123 Je vermaant;
stel je niet bloot, zeg je, val niet ten prooi
aan de vogel die rooft.
Ik kan van jou niet weg: je splijt niet
slaat steeds met me op de vlucht
en brengt me thuis. Je staat om me heen
als een muur, hard, blindelings. Loop niet te ver,
zeg je, loop je niet dood
in de steile scheur in je hoofd.…
De laatste roos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
693 De laatste lichtval tussen bomen, de vogels en drinkbak.
Het laatste restje leven.
Ik heb er al die tijd goed voor gezorgd, dat wist ik
en dat wìlde ik.
Nu het loslaten. Voor altijd loslaten van deze schuilplek.
Om te gaan staan in het volle licht!…