6828 resultaten.
Granada: droomstad
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.449 De straten van Granada waar in 't donker
Gitaren gonzen en van 't lang gefluister
Van minnaars aan de traliën de duister
Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker
Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er
Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er
Wening uit rode muren?…
hoe ik je lief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.625 wij drijven met de stroom mee
door donker wordende lucht
als ijsbloemen in een hittegolf
het eindeloze razen van het verkeer
steelt woorden van de lippen
vloeit als een zwarte stroom door ‘t hart
als wij ons overgeven steken
lichten van de stad insectenangels
in mijn huid, maken verslaafd
ogen houden vast aan ‘t rijzen van je boezem…
Wezen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
635 kiezelsteentjes
naar het laatste kruisjespad
waar armen wijd grenzen vervagen
Als de wereld morgen open gaat
verschuif ik het laatste restje zand
en plant een rode roos in zwarte grond
zodat deze kan hechten in moederaarde
Als de wereld morgen open gaat
raak ik je stil nog even aan
en fluister vliegensvlug jouw naam
voor het eerste donker…
liefdesverdriet,4 seizoenen lang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 De wind fluisterd hoorbaar je naam
De bomen wiegen heen en weer
De regendruppels verklaren de liefde op het raam
Ik mis je en dat doet zeer
Het sneeuwt en buiten is het guur
Vroeg donker, sneeuwvlokken tegen me gezicht
Mis de passie, mis het innerlijke vuur
Cupido`s pijlen zijn verkeerd gericht
Vogels fluiten,bijen die zoemen
Lammetjes…
Verre ster
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.182 een zucht verraadt mijn intens verlangen
droom al je woorden met m’n ogen dicht
het is jouw ster die de hemel verlicht
de schittering heeft mijn hart gevangen
het firmament met glinsters behangen
jouw stralen glundert nu in mijn gezicht
toont de schoonheid waarvoor ik zwicht
nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen
het donker en licht…
Vannacht
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.024 De donkere huizen zijn doodop
en deuren blijven gesloten
voor mijn zacht geklop,
de echo van mijn hart blijft
zich hoopvol herhalen.
Mijn ziel ademt de nacht
hoog boven de troosteloze daken.
Ze hoort enkel het geschrei
van mijn dof verdriet,
vandaag zal de avondwind
mij zachtjes omhoog dragen.…
op zoek naar andere bruiden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.711 snorren speurend rond
de mier verlaat de grond
op zoek naar andere bruiden
een kerktoren rimpelt horizon
laat zachte tonen luiden
nee, niet weer uit Muiden
we breien uren aan de dag
totdat het duister mag
in schemering komt licht
zijn eigen schaduw tegen
in overwegen besluiten ze
de nacht een kans te geven
en doven langzaam uit
donker…
soms geen zin meer
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.449 ik wilde dat ik kon lopen
in plaats van op een zitvlak
tussen twee wielen voortgekropen
ik zou willen kunnen praten
staande op eigen kracht
op gelijke ooghoogte
en serieus worden geacht
niemand had hem gezien
het was donker, hij reed snel
ik weet niet dat ik meters heb gevlogen
mijn leven veranderde in 'n tel
revalidatie is vechten…
Groot geweld
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.581 aaseters houden een bloederig feest
Oorlogsslachtoffers bestaan voort in wanen
Moeders treuren om verloren zonen
De wind waait geuren van brand en verwoesting
Er zijn medailles om heldhaftigheid te belonen
Een storm veegt de asresten uiteen
Een hongerig kind zoekt haar moeder in het noorden
De zon gaat onder en even is de hel verdwenen
Het donker…
Dit is niet de weg naar huis
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.055 Moe van alle misverstanden
wil ik eigenlijk weg van haar
Met mijn tong tussen mijn tanden
maak ik een hulpeloos gebaar
En zo sta ik dan te zwijgen
in mijn eigen dode taal
Ik kan de deur niet open krijgen
en voor de zeventigste maal
voel ik haar ogen in mijn rug
Ik beloof,voor het donker ben ik terug
voor de ochtend keer ik weer om
Ik ga…
Om één jaar jong te zijn, gaf 'k ziel en God
poëzie
4.2 met 11 stemmen
2.348 Zo handhaaft zich het eeuwig evenwicht:
Een helft van de aarde is donker, de and're licht;
Lag er geen drek om heil'ge Simeon's zuil?…
MIJN PAPA, MIJN HELD
netgedicht
3.3 met 62 stemmen
10.424 Freud zei dat alle dochters
met hun papa wilden trouwen
dat weet ik niet
maar papa was mijn held
ik liep naar zijn geopende armen
hij liet mijn fiets los
toen ik zelfstandig trappen kon
in mijn ogen kon hij zelfs
een dode goudvis repareren
papa kon alles maken
mijn papa werkte
in een grote, gevaarlijke
fabriek. het was er donker,…
achtergebleven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.477 door de donkere steeg
met grauw gruis
ga ik
omhuld door een nevel
van herinneringen
aan mijn vroeger thuis
als vanzelf vind ik
de weg naar
la Place de Liberté
toen liep ik hier ook
gedwongen mee
unter befehlen
berooid met z'n twee
met nog meer, velen,
wij, schaduwen van schrik
als opgejaagd onteerd vee
ik nader de hel…
DANSE MACABRE
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
953 die allen kennis geven van belet,
liggen de doden, zwanger van een wonder
ze rusten zij aan zij in het vooronder
aanvankelijk bood menigeen verzet
maar nu houdt iedereen gelijke tred
de optimist ligt naast de hypochonder
als ik mijn stappen op het grindpad zet,
knarst het als krakend ijs, ik zoek een vlonder
ontwijk een gapend gat, een donker…
een lach lichtte op in je groet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
758 ik zag je lopen
in het donker verdwijnen
een lach lichtte op in je groet
je wilde geen kus
maar je ogen maakten muziek
van een honger die niet was te stillen
ze zongen akkoorden
die niemand ooit hoorde
van je blikken begon ik te rillen
ik trachtte met flarden geluid
jouw beeld terug te roepen
maar stilte klonk er hard bovenuit…
Donkergekleurd
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.327 Hoe is het, klinkt de vraag
Zoals altijd, antwoord zij
Het antwoord verscholen en vaag
Mensen lopen weer voorbij
Arm meisje, zo vol zorgen
En niemand die dat ziet
Eenzaam naar een nieuwe morgen
Vol pijn, angst en verdriet
Terwijl haar ogen stralen
is haar ziel zwart gekleurd
Donkere gedachten dwalen
Voor altijd somber gehumeurd…
KILLER DAN VOORHEEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.239 niet meer brand
voelt jouw hart verteerd door twijfel verdriet en onmacht kouder nog
dan oostenwinden over poolvlaktes waaien kunnen
alleen met jezelf en de muziek die troost maar ook verdrietig maakt
weet je dat je bent vertrokken uit het huis van eenzaamheid waar jouw liefde lag
om te overleven
jezelf te redden
maar nu in het donker…
kleuren
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
2.086 Ik denk aan mensen als in kleuren
Van bloeiende violen of van buigend romig riet
Soms licht, soms donker
dan weer stralend of heel broos
Ik kijk naar anderen die mij voorbijgaan
waaraan toch niemand iets bijzonders ziet
Maar ik, ik zie een kleur die overheerst
en richting geeft aan mijn gevoel
en aan mijn zekerheid dat ik de goede koos…
BUITEN EN BINNEN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.655 Leest gij zijn verzen zo eens even,
Zo tussen droom en waken in,
Dan speurt ge er in geen licht, geen leven,
Zelfs geen begrijpelijke zin.
’t Blijft alles flauw en scheemrig, donker; -
Doch kom eens binnen, rust een poos:
Gij ziet er beeld- en kleurgeflonker
En op zijn tafel geurt een roos!…
Druppelt regen in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
710 dromend woorden onderkomen
misschien een schim, in hem de ziel
zou deze twijfels thans herkennen
of toch een dweil, met tegenzin
die nog zijn grenzen moet verkennen
vermenigvuldig zinloos zwijgen
verlegen inhoud, het hart paraat
we gaan naar huis, doorbreek de stilte
schaduw der liefde, aangelegen komma
de daad wordt al snel dichterlijk donker…
Slapeloos
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.086 Nu ligt mijn hart op de bodem
van het donkere water
verzonken in de modder,
een koudbloedig orgaan.
Welke zekerheid is er
voor de ontredderden die onvervuld
enkel het ontbreken van de liefde weten?
Welke vloek is er uitgesproken
die hun leven zinlozer maakt
dan dat van de geliefden op deze aarde?…
De dood dichtbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
775 geschreven,
de dichters dragen voor
Lang, de dag voorbij,
het kind beklimt de hoge heg
De zonnekoning kijkt
het glazen venster door
Op de kale vlakte,
de liefde wijst de weg
Vrouwen geuren
als de prille lentegeest
Ergens stijgt straks
een nieuwe zon ten hemel
De dronken vogels,
de dieren druk bedeesd
Ongemerkt scheurt
de donkere…
Droma
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
554 Wanneer het laatste licht gaat slapen
gaan de zware gordijnen toe
weer sluit zij de donkere dagen
haar ogen zijn zo hopeloos moe
in plaats van het schaapjes tellen
telt zij de spijlen van het bed
met één druk kan zij om aandacht bellen
maar haast heeft het ontbijt al klaargezet
de po-stoel is allang in ruste
grauw en grijs, een dode kleur…
nicx
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
714 wat vlinders vliegen rond
in de buik
in het hoofd
er vliegen wat vlinders met me mee
een donkere nacht
december kracht
proef je nog een klein beetje
weet je
dat het niet meer is als mist
die de volgende ochtend weer wegtrekt
was het dan wel echt
of heb ik me vergist
dan is het niet meer als
wat ooit is geweest
wat achter ons ligt
het…
Zestien
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.976 Ze smelten allen
voor haar lange donkere vlechten
die zij uitdagend zwaait:
laat ze maar voor haar vechten!
Ze wordt zestien
bijna, Liesje bij de buren.
Ze mag misschien...
acht ja, er zijn nog heel wat muren,
maar als 't mama niet ziet
dan draait ze met haar kontje
en loopt ze heel rebels
voorbij de jongensschool een rondje.…
Het straatje
gedicht
4.0 met 13 stemmen
11.155 Blad slap en donker.
Geen wiekslag. Geen klokslag.
Ongemerkt vertakt zich de tijd
tot vandaag. Trekt als een web
door bestoft licht over daken en
vrouwen, langs een hoofdje zonder
gezicht in de deur. Daar sta je
dan tegenover ons huis, warm en
verweerd.…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 nacht ontkleedt de dag
schoont legt af voor
eeuwig donkerschap
valer schraler kom
ik duister in zijn macht
alleen wat licht
weerkaatst nog leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 de nacht valt in de stilte
oude vormen tonen vreemd
in zichzelf onherkenbaar
als de tijd
het donker weent
snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken…
naïef
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.055 het kind is dood
het preekt niet meer
ik wurgde het zelf in mijn schoot
om zo zijn naïviteit te smoren
het zijn gróte kleren die ik draag
en op mijn schouders zwaar het weten
van het kwaad dat alom woedt
met wortels diep ingevreten
xxxxx
een opening in de blauwe bol
een kleine deur, een grote poort
toegang tot de donkere…
Bitterkoekjes
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.698 Zinnen dansen pirouetten
in het rond en immer rond
ideeën slechts nog silhouetten;
jouw oorlog vecht je aan het front
waar letters snauwen, bijten, snijden
woordenbloed een helder rood
veroorzaakt door een donker lijden
zwarte zielen; haat is groot.…