8235 resultaten.
Apocalyps?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
610 De Oermoeder sterft
wordt aan verre hemelen
met kind gekruisigd
Alles wordt tot stof
als oog en silhouet kruisen,
degens begraven
De dorstige mens
drinkt het gif uit haar wonden
van dode handen
Uit een nieuwe kern
onder een oud gesternte
werd zij geboren
Op helblauwe kraters
van de zoekende mensheid
rust een felle zon
Zijn stralen…
Tweezijdig ontleed
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 ik staar naar de letters
die stemmingswisselingen
beschrijven, de snelheid is een raadsel
want mijn pas is louter traag
verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed
de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart
soms in mij een chemiepark weliswaar
zonder witte pakken maar het beeld ervan
splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder
draagt…
Kleur geven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 Ik schilder schapen in het weiland
en het bonte op een koe
geef de zwaluw graag haar vrijheid
daar is zij wel aan toe
Ik teken ongetemde wolken
in een hemel o zo blauw
gun de zon weinig draagkracht
druk haar geleidelijk in het nauw
Ik portretteer enige knotwilgen
groene haren in de wind
paars met rode bloemen
die geplukt worden door …
Finis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.117 De hemel heeft zijn zaalge buit.
En - harts verlies blijkt harts gewin.
24-04-1934…
Welterusten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
793 Wanneer ik wil gaan slapen
zingt er iets in mijn hoofd
ik denk aan de dingen
die God ons heeft beloofd
hoe Hij ons komt halen,
Zijn geliefde volk,
wij Hem tegemoet gaan
op een hemelse wolk
ik voel me zo rustig,
als Hij dit voor ons wil
dan word ik als het zover is
vanzelf wel opgetild
zo ga ik heerlijk slapen,
totdat Hij mij weer wekt…
Ontwaken (3)
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
442 Wollige witte knoppen van magnolia's
hoge kantvaren en monarchrozen
sieren de nevelige openbrekende hemel.
Miezerige regen blijft vallen in stille eerbied.
En met tijdloze blik sta ik ontroerd
naar het ochtendwaken te staren
gehuld in een blank, vochtig geworden kleed
gedompeld in duizend mistparels
voel ik mij de dag in gedragen.…
Het kruinenpad
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 De kruinen alleen in hun bestaan
doen hun kop boven alles vertonen
kreunend onder het gezag van groen
ontvouwen zich hemels hoog de bomen,
onze tred kreeg nauwelijks voortgang
in een hogere sfeer van aantrekking
viel een schaduw over het pad.…
Engelenhart
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.611 Voor Hilly Nicolay
Stil en zuiver
uit de zachtheid
van een bloemenkraag ontloken
lok jij de vlinderende dag
van ver
Waar het nectar op
romige lippen glinstert
verzadig jij
als hongerende harten
zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien
Engelenhart en edelsmid
bewonen jouw hemelse gedachten
en toveren het onoverwinnelijk…
Chaotische gebreken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
505 datgene wat in mijn keel brandt
het verlangen
de liefde de hoop
verslonden versplinterd vergaand
verkast verhuist naar de planken
naar hemelse kasten
het rad draait voort en voort en voort
en voorvluchtig ben ik voor het heden
het verleden verhalend vertaald
de taal geliefd de taal gehaat
de tweestrijd
mijn gespleten persoonlijkheid…
Jaagt jouw naam mij na...
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
501 vanuit het ochtendgloren
roept een stem
open je hart voor het wonder
als je in magie gelooft
ik ben jouw droom
kom liefste
volg me, volg me
voel je vrij
want het verleden kent geen toekomst
ik ben het licht dat jij zult zijn
langs de rand van de wereld
kus ik de hemel waarin jij leeft
en geef je vleugels als je valt
langs bloedrode rivieren…
Gemis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.033 In de nacht, dan sluit ik mijn ogen,
laat me meenemen door vele dromen
en voel opnieuw hoe wij samen bewogen
Wanneer de zon dan weer aan de hemel staat
met zijn stralen op mij gericht, voel ik,
nog heel even, je handen als afscheid op mijn gelaat.…
Een brug te ver*
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
4.546 Verduisterd van helblauw naar asgrauw zwicht
de hemel voor mijn laatste levensuur.…
Chaos en goden
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
841 Wanneer de aarde langzaam zal verdrogen
en grote bomen bij bosjes vallen,
pas dan zal men bidden gelijk vazallen,
er de hemel smeken om mededogen
De donkere wolken zijn allang gezien,
uiteen gedreven boven de schapen
die lamlendig hun helling afschrapen
en zich niet houden aan paragraaf tien
van het wetboek -verboden te graven
in dijken…
a
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 ontdek de hemel in het licht van weten
sla de trom om de oren van staal
nog nooit zo lekker gegeten
in jouw onmogelijke omhaal van taal
recht is de bocht in tuinstad
vuur uit water dat vliegt op slag
ruig onder rokken als dat
weert waar vind je deze eigenwijze lach
als zes negen blijkt te zijn
in bossen vol seringen van geluid
lijd dan…
Nabij verleden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Ook God zat 's avonds aan met het gezin,
wij baden om veel onheil te voorkomen
en later zondeloos een nabije hemel in.
Ik weet niet waar het kind mij is ontkomen
maar eens wordt ieder einde en elk begin
toch in een doodstil ruisen opgenomen.…
de weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 een sleutel draait in 't slot
een deur draait in de muur
regels van lange korte, en lange duur
wie wil er in hemels naam nog mot!
het geheim is een klein
geheim in rijm
een reisje langs de Donau
Rijn
de taal is schoenpoets
waar liggen de roots
zonder herhalingstekens in kots
verdwenen was onze trots
ek is
rooikat
hola
hagel…
REEK'NING MAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.089 Daarom is: een cent, bespaard,
't Winnen van een gulden waard'
Wie zijn reek'ning goed kan sluiten
Baat het binnenshuis en buiten —
In de Hemel als op Aard'!…
In eerste instantie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Zolang als nu of nooit duren,
ergens tussen hemel en aarde,
gevangen tussen klamme muren
bewaart u strijdbaar al van waarde.
Het is voor woorden ook te gek,
een broeiend wenselijk verlangen,
doch waarneembaar in kort bestek
als wat uw ogen en oren vangen.
Gedreven door een waterval
van nevelende zinnenkracht.…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 het gras kent geen geheimen dan
waarmee de wind het toerust
een lichte stroom brengt het tot
sussen en zwijgen verstrooid in
rust aan niets hoeven te wennen
het gras glijdt mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 passeren het darmkanaal, worden tot een amorfe brei
in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel mooi
weerkaatst het licht van een geklaarde hemel…
Stof waaruit we gemaakt zijn.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Woorden ontdooien eenmaal
uitgesproken als al het andere,
alleen verzwegen bezitten ze de
schijn van gelijk geluk, misschien
iets anders beschreven, nooit te
weinig en nooit genoeg, de hemel is
vol lof van woorden en uit het stof
waaruit we gemaakt zijn, het klontert
aan mijn ziel en aan mijn voeten.…
Lapsus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 bevroren zijn
in onvolmaaktheid schemert het besef
dat mij in een sprakeloze tuin vervlecht
ik ken geen schrift dat eenduidig is
van taal en begrip en zonder verwarring
louter van zwijgende symbolen, afgesproken
zo lijkt het, als een vleesgeworden mysterie
daglicht implodeert in het dwangbuis van herhaling
zodra zwaluwen nerveus de hemel…
Gebed zonder eind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 ook al heeft september zijn schaduw geworpen
ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen
er zullen nog doden te betreuren zijn
verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven
monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren
een ogenblik lijkt het zwijgzame lichaam de rust zelve
de einder buigt nog altijd voor zwaartekracht
de hemel…
De man met de schaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.096 De spits prikte ooit in het vlies van de hemel.
Er lekt nog wat licht uit het gaatje
De treurwilg verbeeldt zich fontein. Zij heeft
meer weg van een paard. Er slapen doden
onder haar manen.
Hier woont de man met de schaar, hij
knipt de wereld in stukken en lijmt haar.…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Zij jaagt voorbij door
storm en regen langs 's Heren
en langs stille wegen
langs geboorte
een verjaardag
een examen
langs diepe eenzaamheid en
hemels samenzijn
op weg naar de onontkoombare
staat van de ultieme stilte
van de dood.
Niemand houdt haar tegen en
dat terwijl ze niet bestaat.…
Mijn schat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
954 Het genot om te zweven tussen hemel en aarde.
Daar waar de mooiste beleving is van akoestiek.…
de kleuren van gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 zet het prairiegras de toon
en hult zich in felgroen gewaad
de zon kruipt naar het middaguur
en waaiert haar helle licht
over het wuivende gras
een vleugje blauw mengt zich
zacht met het intense groen
de avond verzwelgt
het licht van de dag
de kleur van de grasvlakte
geeft zich over aan het purper
zij heeft al het licht
van de hemel…
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 - de hemel zwijgt -…
Vlammenzee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Broeierige juliavond
De dag is rond
De klus van weer
Een schooljaar geklaard
Rij naar huis, voldaan
Dat ik mijn bijdrage
Kon leveren aan weer
Een generatie die
De school verlaat
Mijmerend over
Het voorbije werkjaar
Zie ik aan de donkere
Hemel vlakbij een vlammenzee -
Een passerende auto
Heeft vlam gevat
De bestuurder…
De prijs te hoog ?
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
821 Klasjes kinderen rennen uit school
parapluutjes werpen schaduwen
over zon en regen en over het aureool
van het verleden, door hun praatjes
bewegen de hemelen en wordt
alles gewist, boort hun schater
duizenden kleine gaatjes als een
zegen die in plassen aan het asfalt
zweeft de moraal van schaamte
in een geveinsd boetelicht, kleeft…