Alle inzendingen over hemel

8235 resultaten.

Sorteren op:

Apocalyps?

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
De Oermoeder sterft wordt aan verre hemelen met kind gekruisigd Alles wordt tot stof als oog en silhouet kruisen, degens begraven De dorstige mens drinkt het gif uit haar wonden van dode handen Uit een nieuwe kern onder een oud gesternte werd zij geboren Op helblauwe kraters van de zoekende mensheid rust een felle zon Zijn stralen…

Tweezijdig ontleed

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
ik staar naar de letters die stemmingswisselingen beschrijven, de snelheid is een raadsel want mijn pas is louter traag verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart soms in mij een chemiepark weliswaar zonder witte pakken maar het beeld ervan splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder draagt…
elze18 mei 2011Lees meer >

Kleur geven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
Ik schilder schapen in het weiland en het bonte op een koe geef de zwaluw graag haar vrijheid daar is zij wel aan toe Ik teken ongetemde wolken in een hemel o zo blauw gun de zon weinig draagkracht druk haar geleidelijk in het nauw Ik portretteer enige knotwilgen groene haren in de wind paars met rode bloemen die geplukt worden door …

Finis

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.117
De hemel heeft zijn zaalge buit. En - harts verlies blijkt harts gewin. 24-04-1934…

Welterusten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
Wanneer ik wil gaan slapen zingt er iets in mijn hoofd ik denk aan de dingen die God ons heeft beloofd hoe Hij ons komt halen, Zijn geliefde volk, wij Hem tegemoet gaan op een hemelse wolk ik voel me zo rustig, als Hij dit voor ons wil dan word ik als het zover is vanzelf wel opgetild zo ga ik heerlijk slapen, totdat Hij mij weer wekt…

Ontwaken (3)

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 442
Wollige witte knoppen van magnolia's hoge kantvaren en monarchrozen sieren de nevelige openbrekende hemel. Miezerige regen blijft vallen in stille eerbied. En met tijdloze blik sta ik ontroerd naar het ochtendwaken te staren gehuld in een blank, vochtig geworden kleed gedompeld in duizend mistparels voel ik mij de dag in gedragen.…
Katty19 juni 2011Lees meer >

Het kruinenpad

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 470
De kruinen alleen in hun bestaan doen hun kop boven alles vertonen kreunend onder het gezag van groen ontvouwen zich hemels hoog de bomen, onze tred kreeg nauwelijks voortgang in een hogere sfeer van aantrekking viel een schaduw over het pad.…

Engelenhart

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.611
Voor Hilly Nicolay Stil en zuiver uit de zachtheid van een bloemenkraag ontloken lok jij de vlinderende dag van ver Waar het nectar op romige lippen glinstert verzadig jij als hongerende harten zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien Engelenhart en edelsmid bewonen jouw hemelse gedachten en toveren het onoverwinnelijk…

Chaotische gebreken

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 505
datgene wat in mijn keel brandt het verlangen de liefde de hoop verslonden versplinterd vergaand verkast verhuist naar de planken naar hemelse kasten het rad draait voort en voort en voort en voorvluchtig ben ik voor het heden het verleden verhalend vertaald de taal geliefd de taal gehaat de tweestrijd mijn gespleten persoonlijkheid…

Jaagt jouw naam mij na...

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
vanuit het ochtendgloren roept een stem open je hart voor het wonder als je in magie gelooft ik ben jouw droom kom liefste volg me, volg me voel je vrij want het verleden kent geen toekomst ik ben het licht dat jij zult zijn langs de rand van de wereld kus ik de hemel waarin jij leeft en geef je vleugels als je valt langs bloedrode rivieren…
Elinora13 oktober 2011Lees meer >

Gemis

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.033
In de nacht, dan sluit ik mijn ogen, laat me meenemen door vele dromen en voel opnieuw hoe wij samen bewogen Wanneer de zon dan weer aan de hemel staat met zijn stralen op mij gericht, voel ik, nog heel even, je handen als afscheid op mijn gelaat.…

Chaos en goden

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 841
Wanneer de aarde langzaam zal verdrogen en grote bomen bij bosjes vallen, pas dan zal men bidden gelijk vazallen, er de hemel smeken om mededogen De donkere wolken zijn allang gezien, uiteen gedreven boven de schapen die lamlendig hun helling afschrapen en zich niet houden aan paragraaf tien van het wetboek -verboden te graven in dijken…

a

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
ontdek de hemel in het licht van weten sla de trom om de oren van staal nog nooit zo lekker gegeten in jouw onmogelijke omhaal van taal recht is de bocht in tuinstad vuur uit water dat vliegt op slag ruig onder rokken als dat weert waar vind je deze eigenwijze lach als zes negen blijkt te zijn in bossen vol seringen van geluid lijd dan…

Nabij verleden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
Ook God zat 's avonds aan met het gezin, wij baden om veel onheil te voorkomen en later zondeloos een nabije hemel in. Ik weet niet waar het kind mij is ontkomen maar eens wordt ieder einde en elk begin toch in een doodstil ruisen opgenomen.…

de weg

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
een sleutel draait in 't slot een deur draait in de muur regels van lange korte, en lange duur wie wil er in hemels naam nog mot! het geheim is een klein geheim in rijm een reisje langs de Donau Rijn de taal is schoenpoets waar liggen de roots zonder herhalingstekens in kots verdwenen was onze trots ek is rooikat hola hagel…

REEK'NING MAKEN.

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Daarom is: een cent, bespaard, 't Winnen van een gulden waard' Wie zijn reek'ning goed kan sluiten Baat het binnenshuis en buiten — In de Hemel als op Aard'!…

In eerste instantie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
Zolang als nu of nooit duren, ergens tussen hemel en aarde, gevangen tussen klamme muren bewaart u strijdbaar al van waarde. Het is voor woorden ook te gek, een broeiend wenselijk verlangen, doch waarneembaar in kort bestek als wat uw ogen en oren vangen. Gedreven door een waterval van nevelende zinnenkracht.…
Iniduo19 juli 2012Lees meer >

gras

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
het gras kent geen geheimen dan waarmee de wind het toerust een lichte stroom brengt het tot sussen en zwijgen verstrooid in rust aan niets hoeven te wennen het gras glijdt mee met gedachten het ademt diep wat te binnen schiet dicht bij de aarde reiken halmen naar de hemel zonder te bewegen liggen tussen de stand van het gras zo…

Kringloop

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 730
passeren het darmkanaal, worden tot een amorfe brei in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel mooi weerkaatst het licht van een geklaarde hemel…
Iniduo27 januari 2013Lees meer >

Stof waaruit we gemaakt zijn.

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Woorden ontdooien eenmaal uitgesproken als al het andere, alleen verzwegen bezitten ze de schijn van gelijk geluk, misschien iets anders beschreven, nooit te weinig en nooit genoeg, de hemel is vol lof van woorden en uit het stof waaruit we gemaakt zijn, het klontert aan mijn ziel en aan mijn voeten.…
Pama12 maart 2013Lees meer >

Lapsus

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
bevroren zijn in onvolmaaktheid schemert het besef dat mij in een sprakeloze tuin vervlecht ik ken geen schrift dat eenduidig is van taal en begrip en zonder verwarring louter van zwijgende symbolen, afgesproken zo lijkt het, als een vleesgeworden mysterie daglicht implodeert in het dwangbuis van herhaling zodra zwaluwen nerveus de hemel…
Iniduo20 juli 2013Lees meer >

Gebed zonder eind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
ook al heeft september zijn schaduw geworpen ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen er zullen nog doden te betreuren zijn verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren een ogenblik lijkt het zwijgzame lichaam de rust zelve de einder buigt nog altijd voor zwaartekracht de hemel…
Iniduo25 oktober 2013Lees meer >

De man met de schaar

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.096
De spits prikte ooit in het vlies van de hemel. Er lekt nog wat licht uit het gaatje De treurwilg verbeeldt zich fontein. Zij heeft meer weg van een paard. Er slapen doden onder haar manen. Hier woont de man met de schaar, hij knipt de wereld in stukken en lijmt haar.…

de klok valt stil

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Zij jaagt voorbij door storm en regen langs 's Heren en langs stille wegen langs geboorte een verjaardag een examen langs diepe eenzaamheid en hemels samenzijn op weg naar de onontkoombare staat van de ultieme stilte van de dood. Niemand houdt haar tegen en dat terwijl ze niet bestaat.…

Mijn schat

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 954
Het genot om te zweven tussen hemel en aarde. Daar waar de mooiste beleving is van akoestiek.…

de kleuren van gras

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 466
zet het prairiegras de toon en hult zich in felgroen gewaad de zon kruipt naar het middaguur en waaiert haar helle licht over het wuivende gras een vleugje blauw mengt zich zacht met het intense groen de avond verzwelgt het licht van de dag de kleur van de grasvlakte geeft zich over aan het purper zij heeft al het licht van de hemel…
J.Bakx11 december 2013Lees meer >

Vlammenzee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Broeierige juliavond De dag is rond De klus van weer Een schooljaar geklaard Rij naar huis, voldaan Dat ik mijn bijdrage Kon leveren aan weer Een generatie die De school verlaat Mijmerend over Het voorbije werkjaar Zie ik aan de donkere Hemel vlakbij een vlammenzee - Een passerende auto Heeft vlam gevat De bestuurder…

De prijs te hoog ?

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 821
Klasjes kinderen rennen uit school parapluutjes werpen schaduwen over zon en regen en over het aureool van het verleden, door hun praatjes bewegen de hemelen en wordt alles gewist, boort hun schater duizenden kleine gaatjes als een zegen die in plassen aan het asfalt zweeft de moraal van schaamte in een geveinsd boetelicht, kleeft…
Pama16 april 2014Lees meer >