9376 resultaten.
Mijn speels talent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 grote woorden
hebben me pijn gedaan
bevroren knoppen die
nog open moesten gaan
joegen stormen
door het groenend blad
kaalden de takken
die ik al ontwikkeld had
met scheefgroei
vocht ik voor balans
in afzijdig blijven
vond ik zo mijn kans
leerde in pareren
mezelf te verweren
liet kansloos verschijnen
mijn toekomst niet ondermijnen…
Praalzucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
528 Ik heb geen sieraad op die plek
en val een beetje uit de toon,
dus daarom open ik mijn bek
en toon vol trots mijn gouden kroon.…
Druppel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
851 Ogen wijd open, gespitste oren,
lippen aan elkaar geplakt.
Mompel, glimlach, schreeuw
en een halve traan.…
Nog vol uniciteit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
402 jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine gezichtsfoto zag
eindelijk in openheid…
de list van Abraham
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Dat offerde hij
en hij kwam terug met zijn zoon
iedereen opeens vol bewondering:
zijn God was barmharig, eindelijk eens
en iedereen wilde liever
daarin geloven en alsjeblieft blijf
die barmhartige God vieren we nog steeds
maar eerlijk is eerlijk: het was de list
van Abraham voor zijn enige zoon…
Vroeg en laat.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.640 't Open roosje, rijk van blad,
Zei aan 't nog gesloten knopje,
Dat aan 'tzelfde steeltje zat:
Zie eens, dik onaartig propje,
Zie, hoe luisterrijk en schoon
Sprei ik al mijn schat ten toon! -
't Knopje zweeg en hoorde 't aan;
Maar de middag kwam haar wreken,
Deed haar boezem opengaan,
En de volle roos verbleken.…
Een ziel weegt 20 gram
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Elke nacht breek ik de hemel,
steeds een stukje verder open.
Ik voel de bui namelijk al hangen;
er zijn straks geen plekken meer te geef.
Dus maak ik hem elke keer wat groter,
want doodgaan doen we veel te veel.
En al die zielen wegen zwaar.
Om te voorkomen dat ze barst,
sta ik het dodenrijk te rekken.…
Groene papegaaivis
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
517 Terwijl ik diepzeeduikte in de Rode Zee
zwom ik opeens langs jouw kleurenpracht
op land had ik al diverse papegaaien gezien
en bewonderd, maar diep in de zee nog nooit
het leek wel een LSD-trip en je knipoogde
naar mijn verbaasde gestalte in glibberpak
je leek wel een levend schilderij van Monet
en ik wilde je dolgraag stevig omhelzen…
Verloren liefdes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Hoe vaak,
heb ik, met open ogen,
de diepte van de nacht gedroomd.
Hoe vaak, liep ik,
een akker zo bezaaid met zomers,
waar de zwoelte mij verloren,
ruisend namen vol van warmte,
had beloofd..
Ik heb ze,
gekoesterd.
Ze gedragen,
zo ver als ik maar kon.…
Droomland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
638 Het land in halfslaap
onder hoge lucht gedaald,
nog niet bewoond,
open gelaten tussen
boomwallen, in gedachten
dwalende grijze schermen
sluiten aan op een droom,
nooit helemaal ontnuchterd
door de gebroken vogelvluchten.…
gevallen dorp (1916-2016)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 op een open plek
in het bos
waar het dorp was
het cafe, de smederij en
de vele boerderijen
daar ligt de dood net
onder de oppervlakte
verbergt de aarde de vele
lichamen van de doden
onder de grond
in het dorp staat
geen boom overeind
de verwoeste bodem is een
maanlandschap met diepe kraters
waarin nu zeldzame padden leven
elke…
In gestrekte draf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 kobolden achter
hun machinegeruis
wel een jonge
schone fee die eenzaam
in de hoge toren huist
moederziel alleen
haar nachten weent
gespeend van lief en thuis
dan gaat mijn witte
paard al in gestrekte draf
op het tere wezen af
ik glimlach superieur
zet mijn ladder bij de deur
en breng haar een aubade
wij zijn samen weggegaan
het open…
Stille week
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 daar mag ik weten
wie U bent
wat U deed
omdat het antwoord
dan gegeven is
het mysterie openbaar is geworden
de stilte wordt opgeheven
straks als het zondag wordt…
lagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 over vers
gesproken woorden
sla je steeds
dezelfde spijker
op dezelfde kop
sluit je
de ogen voor
de zon die er niet is
soms loop je
door tot
de achterzijde
verlang je
naar het heldere
de kleur en de toon
haal je
de onzichtbare inbreuken
bedachtzaam naar buiten
schrap je
het vergeelde vernis
van gelakte woorden
open…
Dromenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 Mijn open jas
hield ik stevig vast
alsof ik een vlieger was
De wind nam mij mee
Naar alle windstreken
En ten slotte naar de zee
Ik eindigde op het strand
Voelde het zachte, mulle zand
Kreeg een knipoog van de zon
Die net aan haar ondergang begon
Zag de lucht die nog even wilde stralen
Eindelijk kon ik weer ademhalen
Bleef even…
een vriend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.038 als ik verschijn
open jij, voor even,
een poort
en roept mijn naam
klampt mij aan
zoals het enkel
bij stille vriendschap hoort
ik ervaar dan
een gouden moment,
zeldzaam van toon
dat je daarna wegrent
en verhuist naar jezelf
daar ben ik aan gewend
immers ieder leeft
onder zijn eigen gewelf
om je te begrijpen
vertellen…
Groene papegaaivis
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
422 Tijdens mijn duiksport in Eilat
zag ik opeens een kleurrijke vis,
die alle kleuren te boven ging.
Diep in de donkere oceaan lichtte
zij op als een kleurenpalet van
alle meesterschilders tesamen.
Mijn hoofdzaklamp bescheen deze
wonderschone kolos met de meest
sympathieke kleuren die ik ken.…
Wat is verjaren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.296 Wat is verjaren anders
dan met een open hart
je aan de stilte laven
bij vreugde en bij smart.
Wat is verjaren anders
dan met een hoopvol lied
ook naar de toekomst kijken
en wat die ook maar biedt.
Wat is verjaren anders
dan dankbaar verder gaan
en in barmhartig dienen
graag naast een ander staan.…
IN DOEKEN EN EEN TOEFJE BONT
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.313 in doeken en een toefje bont
duffeltjes aan met lappen en scheuren,
schamel en schunnig, verschoten kleuren,
op weg de handen in de broek,
de hoofden neer, de schouders zoek
en om de neuzen onuitsprekelijk,
gedoken musjes bij mekaar,
de kleumenskou aanstekelijk
en lippenmonden droef en wekelijk
klos klos
huiverend langs de open dijken
schokkende…
Wie ben jij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
698 Wie ben jij
Waar kom je vandaan
Kan ik je naakt zien
Zonder dat we iets van elkaar willen
Elkaar zien
Elkaar voelen
Elkaar in gedachten beminnen
Het raadsel van jou
Komt in mij binnen
En leert mij dat leven
Afstand en nabijheid is
Het raadsel
Blijft
En beklijft
Omdat niemand
Open tegen de ander is
Geslotenheid
In de samenleving
Geeft…
Herfstig is mijn tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
713 De stormen van de tijd
hebben mijn wortels los gewrikt,
mijn grootste tak is onlangs afgescheurd
en open ligt mijn zij.
Dit is mijn laatste zomertooi
want allengs herfstiger
wordt nu mijn tijd.…
Jouw Hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Ongerept, met een hek dat je voor mij open laat,
liet je mij jouw bloemen zien.
Lieve Lida wat hou ik veel van jou,
laat mij jouw tuin verzorgen.
Daarvoor beloof ik eeuwig trouw,
vandaag en iedere morgen...…
Verdwaald
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
542 in een vaas
met bloemen
Zijn dwaaltocht
begonnen
aan een open deur
In haar vaart
en capriolen
door mij niet te stuiten
Hier onwennig
de weg -in kleuren-
echt niet weten
Waren het de kleuren?
de geuren? van bloemen
juist van de markt
meegenomen?…
nachtelijke reis naar Emily (4)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 de
dagen de ruïnes
de duisternis vindt in
het verborgene de
doos van Pandora
hermetisch gesloten
in de doorwaakte nacht
reist hij naar Emily
vandaag las hij haar:
'Hoop' is het gevederd iets-
Dat neerstrijkt in de ziel-
Het zingt alleen de melodie-
En stoppen doet het - niet -
een verre glimlach zet
zijn ziel langzaam open…
Oogst van de dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 Open elke dag
Met een glimlach
Alle ingrediënten voor het leven
Zijn al gegeven
De zon, het land en nog meer
Alles te zien, elke dag weer
Gewoon werken op eigen akker
Als schilder, slager of bakker
De glimlach met passie,
Inzet en wandelen als makker
Als gereedschap op de akker
Bewerk het land
Het zal vanzelf gaan
Met een glimlach…
Over een grens
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
877 daar gaat zij
daar gaat zij dan
zij gaat nu pas
de lichtstad wacht
de stad wacht al lang op haar
het leven verwacht haar daar
ik voel haar ruimte
de opening naar morgen
scheppend naar vermogen
een trede omhoog in verder
in kleur en bruisend werk
zo doorgaans sterk
daar zal ze aarden
zonder achterlating, hier,
van waarden
mijn binding…
in mededeleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 vandaag ben ik stil
ik wil de bloemen kussen
die sussend wit, met gouden harten
alle slechtheid tarten
langs de openbare weg
vandaag loop ik in de zon
die aan hun jeugd wreed
is ontnomen
liefde kon het niet voorkomen
dat zijn hart een moordkuil was
maar langs onze weg naar vrede
bloeien liefdevolle bloemen
die vechten, tegen dat…
De nachtegaal zingt
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
942 een late zomeravond – een open raam
een zoete jasmijngeur stroomt naar binnen
in het bos is de nachtegaal aan het zingen
hij zingt en zingt : gezegend is Zijn naam!…
De prijs van chaos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 verbeten trok hij
strakke lijnen op papier
begrensde openheid
ontspande in plezier
met rond verloor
hij zicht en voor
krullige tierelantijnen
is hij nooit gezwicht
zijn perspectief wist
enkel dag en uur
want morgen was vol
onbekende zorgen
hij kende de prijs
van chaos door
teveel impulsen tegelijk
de medicatie voor ontwarren…
daar staat zij dan
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
736 daar staat zij dan
wijd gespreid in t mulle zand
armen trekken lichaam open
laat zij haar fantomen razen
alle gekte en het dazen
en de storm jaagt over zee
met ‘t snerpend krijsen mee
waar haar mond op stukgelopen
wat haar hart woest wilde slopen
jaagt zij met de noordenwind
zij is de vrouw - zij is het kind
dat stormen tegenspreken…