Alle inzendingen over voorbije

8104 resultaten.

Sorteren op:

Smerig licht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Ik ben daar niet zomaar gekomen Eens nam ik de benen Heb van alles gevoeld Stopte opeens met dromen Smeet de deur met geweld dicht Scheldend, schreeuwend in mijn hoofd Angst en pijn werden niet verdoofd Licht werd donker, donkerlicht smerig licht, donkerrood Ik wandelde, rende mijn eigen voeten voorbij Leven kan altijd beter…

Wentelen in weemoed

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
De zomer weer voorbij, het einde van de herfst nabij, die kondigt winter aan, en eindigheid van het bestaan. «Dust to dust and ashes to ashes *» zo mijmer ik dan vaak en wentel me in weemoed.…
Lisa Leyten24 november 2016Lees meer >

luchtschilderijen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Ik kon als kind terwijl ik naar de wolken keek alles voorbij zien waaien van mystieke figuren, landkaarten, dieren en natuurlijk die eeuwige lachende gezichten. Ik kon zo mijn potlood nemen en de contouren op mijn blad weergeven. Verrassend was wat ik toverde. Anderen zagen dan weer stapelwolken schapenwolken, sluimerwolken.…

Triest, zo vrolijk

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 790
Lachend liepen ze voorbij, spraken over 't verlies schaterend om hetgeen verdween zo triest en zo intens gemeen. Ze lachten, lagen dubbel terwijl hij daar lag op straat maakten zich vrolijk omdat vrienden bleven trappen, bleven slaan.…
Johanna16 januari 2017Lees meer >

Door liefde gewist

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
ik leg mijn warme handen op de lijnen in je gezicht volg hun zorgen tot ze verdwijnen door liefde gewist ooit kon ik je scheiding volgen tot in krullende golven maar die tijd is voorbij jij wilde makkelijk en vrij je huid is nog soepel en glad in subtiele mimiek ogen glanzen als je innemende lach uitbundig piekt markant…
wil melker12 februari 2017Lees meer >

vleugels van wol

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 674
ze draagt zijn woorden op de valreep van het leven soms zingt ze zwevend voorbij rondslingerende gedachten door een verrekijker zien ze de vervlogen jaren dapper weven ze een deken van wolkenkliekjes ze omfloerst het licht als zijn rusteloze ogen de duistere waarheid van de lange slaap willen weren ze zet de deur op een kier…
J.Bakx9 maart 2017Lees meer >

Surrealistisch de ontlading

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
uitzinnig in beminnen het steeds maar weer opnieuw willen beginnen door de spanning van het spel we schilderden verleden op doeken die we kleedden met het prille groen dat eerste lentebloesems deed ontluiken in het tedere toen magisch waren de nachten die meer uren telden in het wachten op elkaar surrealistisch de ontlading ver voorbij…

Zoveel ogen uit het hart.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Je wilt iets met hen delen van toen, maar hoe onbereikbaar zijn zij geworden als in voorbije dromen. Soms meen je gezichten te herkennen. Verdwaalde ogen in een voortgang van de tijd. Je hart blijkt dan even met medelijden te kloppen voor een grijs gezicht in zijn eigen strijd.…

Over-leven

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 413
In het smeulend licht van ondergaande zon komt energie tot leven zich lavend aan de Bron Voorbij de dag geleefd zoekend naar bestaan stil verschijnt de nacht het moment om te gaan Kruipend, vliegend, aanwezig baant het zich een pad op weg naar overleven gevaren zijn er zat Nuttig lieflijk leven door de mens vertrapt niet op…
Marjan22 juli 2017Lees meer >

Stiltecentrum

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Woorden zijn hier niet nodig Eigenlijk compleet ongepast De wereld lijkt hier overbodig Van mijn schouders valt een last Buiten trekt de mist voorbij De gevoelens in mijn hart nabij Licht ontroerd door de muziek Neem ik waar de kleuren Alsook de milde akoestiek Vele opgeschreven woorden In een gedenkboek vastgelegd Niet om ooit te beantwoorden…
M. Bos24 oktober 2017Lees meer >

verre echo's (2)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
karavanen door dorre oceanen van zand de lyricus penseelt bedwongen bergen waarlangs gerafelde wolken de dalen binnenzakken in veertien versregels dicht de sonnettenschrijver een onverschrokken reis naar de Noordpool Icarus raakt met vleugels van was de mythische zon wij vliegen hoog maar raken de zon niet aan we komen nog niet voorbij…
J.Bakx3 november 2017Lees meer >

Boekrol

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
Als de boekrol wordt geopend en de poort gesloten de genadetijd voorbij satans list die met God twist staat voor God te beven beschaamd wordt hij terug gedreven door de Waarheid en het Leven naar 't krot der duisternis zijn boze gramschap ontvlamt voor wie Gods Heilige Naam belijden onze Vader God van Israël Messias Jeshua…

het strand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Ze loopt mij straal voorbij, ze ziet mij niet en haar gedachte gaan uit naar: Kwal. Ik staar haar na. Ze heeft gelijk, maar wat kan ik anders? Gelukkig tilt een warme golf zout mij op en ik verdwijn weer in de hongerige en donkere buik van deze oceaan.…
ymir6 januari 2018Lees meer >

Gevoelsgrens

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
mag het roepen en alle pagina’s beslaat van verzen, wat ik lees is lopend vuur verliefdheid zó heet, dat het de dood ontdooit en waar mensen gaan, de haat verbleekt, tot er zinnen vallen, als bladeren gestorven zijn in beide handen, verbleekt maar ongelofelijk rein, dat woord is waar en stil genoeg, de gevoelsgrens voorbij…
Pama3 december 2018Lees meer >

ovulatie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
heeft u al gezegd de winter is voorbij en dat de lente aan haar dans is begonnen in de wetenschap dat zij de baarmoeder is van iedere vrucht ? dat de zomer een vrouw is van het Rubens model, mooi gevormd en gedurfd om gepenetreerd te worden door elk exotisch wonder?…
elze15 februari 2019Lees meer >

Verjaren is

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 715
Verjaren is weer even zien wat al voorbij is in ons leven, dan weten we toch ook misschien dat alles ons hier is gegeven: de vriendschap, ’t licht en mooie dingen, de liefde ook van Hem die leeft waarmee Hij ons hier wil omringen in al wat Hij gegeven heeft.…
Adeleyd26 juli 2019Lees meer >

Bloedvlag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
Het is voorbij, vooruit! Ik moet er maar mee leven! En mezelf niet in de weg zitten! Die last kan ik best wel dragen!…
Zywa11 november 2019Lees meer >

De oude rozentuin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
In de tuin plukken de mensen pruimen en peren, ze bakken taarten van de bitterappels, ze spelen luit en fluit in de oude, oude rozentuin Op de steen brandt het licht de buik van de lamp, boordevol olie, is opgewreven, ik hark de paden tot aan de steigers in de oude, oude sterrenzee Er scharrelt een egel, eeuwen gaan voorbij kinderen op…
Zywa14 januari 2020Lees meer >

Naar virtueel blauw

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 397
jij wist je als geen ander te kleden met de meest charmante gezegdes uit de galanterie encyclopedie woorden en zinnen pasten jou perfect kleuren gaven nog een extra cachet aan het schitterend geheel zelfs fonetisch klonk beschaving uit het emotioneel elkaar voorbij gaan groetend met een uiterst vriendelijk gebaar waar etiquette…
wil melker21 januari 2020Lees meer >

Gebarentaal

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 670
Er kwam een schip voorbij gevaren het grootzeil bollend in de wind doorkliefde moeiteloos het water als maaksel van een spelend kind toen twee matrozen op het dek voor even oogcontacten met mij deelden, zag ik een vrouw aan 't roer zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog ik groette haar terug, zij wist dat dit gebaar een vorm van zegen…

Roodborstje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 691
Het roodborstje huppelde heel vaak voorbij. Het maakte ons heel erg blij en deed ons goed. Nu mijn lieve man is overleden moet ik verder, dat zal zeker niet meevallen. Natuurlijk hoop ik dat het leuke roodborstje mij blijft vergezellen, want ik zal het zeker nodig hebben. Lieve man van mij, rust zacht.…
Dick Voogd24 februari 2020Lees meer >

VLEUGELS VAN SATIJN (oorspronkelijk gedicht van Kerima Ellouise - muziek: Guido De Pelsmaeker - zanger: CROOM)

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 788
nu de lucht geklaard is, laat ik d’aarde los én... misschien ben ‘k morgen, al voorbij de zon mag ik jou nog even dragen, voor ik gewichtloos word of wil je nog wat praten, over die mooiste nacht, toen jij mij vleugels gaf nu de lucht geklaard is, laat ik alles los jij tooide mij met vleugels, hoog en wijd gespreid zodat ik m’n…

Verbonden met elkaar

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
het water slaat schuimig de glimmende puntige keien van de rotsen, hongerige meeuwen vliegen voorbij boven de onwankelbare bergen de rode stekende en de barmhartige liefdevolle witte zon tot de einder de zilveren golfjes verlicht het hoopvol vergezicht met 't hemelicht op blauwe zeeën opgenomen in de zuivere lucht met balsem van de genezende…

vleugels van satijn

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 784
nu de lucht geklaard is, laat ik d’aarde los én... misschien ben ‘k morgen, al voorbij de zon mag ik jou nog even dragen, voor ik gewichtloos word of wil je nog wat praten, over die mooiste nacht, toen jij mij vleugels gaf nu de lucht geklaard is, laat ik alles los jij tooide mij met vleugels, hoog en wijd gespreid zodat ik m’n hele…

Ontvankelijke huid

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 440
voorafging aan de geregistreerde beschadiging van opzet wordt niet uitgegaan kwade lijnen hebben in principe geen bestaan in jouw contacten het is uiterst zeldzaam een tegenpool te ontmoeten die intensiteit zou jij ondanks de pijn nooit willen missen onvoorspelbare interferenties op gelijke frequenties kunnen elkaar versterken voorbij…

samenstaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 378
op een bijna lege dam in de stilste stilte ooit zichzelf niet sparend spiegelt ons de koning meer vernietigend nog die wie de haat zaait is het hulpeloos zwijgen van hen die wegkijken de willekeur van waanzin kunnen wij niet wissen met verborgen verdriet in voorbij kijkende woorden juist als eens gestolen vrijheid dat ons vraagt…

Kloosterenclave

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
te maken omringende gracht is half verdwenen je ziet wel het klooster niet het omringende kloostergebied fundamentstenen van de verdwenen watermolen worden weer zichtbaar in de Molen Aa naast de Ruiten Aa als je weten zou waar het verdwenen poortgebouw stond het bakhuis gasthuis de wasserij brouwerij smederij zijn allemaal voorbij…

Avondschildering

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Ze blijft niet in een woordbetekenis ontheemde droombeelden van prachtige voorbereidingen de zon daalt in haar sprookjeswereld van spreektaal en intieme ontboezemingen haar ademlucht van zuiverheid de dag voorbij, de maan verschijnt bloemen gaan slapen, vogels zingen afscheid maar ze voelt zich blauw en onbeholpen in de wandelgangen van…

Diploma-zwemmen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
ver en diep het bad De randen hard en scherp als hij staat met witte beentjes op Springblok 2 Haar kind zo moedig en vol vuur trekt de voorgeschreven banen Eén voor één klauwt hij ze weg Zijn nog zieke adem breekbaar Het water in haar ogen zout en traag Als lekt in haar de zee Bijtend en oneindig Verdrinkt zij aan de waterkant Voorbij…
Monique L27 oktober 2020Lees meer >

Zonder jou...

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Ik leef mijn leven elke dag weer Dag in dag uit voorbij glijdend in stilte, maar wel zonder jou. Het went al hoor maar herinneringen blijven. Het leven gaf me wat ik wou. Het is wel goed al is het zonder jou. Ik zou zo graag… Zeg het maar niet, leef maar je leven. Aanvaard het zo het is, al ben jij er niet.…
Antje21 november 2020Lees meer >