Alle inzendingen over zee erotiek

7767 resultaten.

Sorteren op:

Het ademland

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 582
niet geconfronteerd met intens persoonlijk verdriet verdween de nachtprins tijdens een feest waar jij ook schijnt te zijn geweest maar niemand herkende de weemoed in jouw stem je verdween gewoon, pakte de laatste tram tijdens het mistig sluieren van de nacht te lang had jij op zuurstoflucht gewacht het ademland strekte horizonnen tot aan zee…
mobar10 november 2010Lees meer >

Als...

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.437
Als de schepen niet meer varen omdat de zee geslonken is en de wonden niet verjaren omdat de droom verdronken is, blijf vooruitgaan... Als de klokken niet meer luiden omdat de tijd vervlogen is en de woorden niet meer duiden omdat de zin gelogen is, blijf niet rouwen...…

gezichtsbedrog

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
anderen die het hier nog amper zien zitten zwalpend in een zee van ellende en haast verdrinkend in een oceaan van pijn blazen zich op. gelukkig ver weg van de massa maar dichtbij de hoop om voor altijd ergens toch nog gelukkig te kunnen en te mogen zijn. zijn deze laatsten: helden of slachtoffers?…

Zedeloos jongleren

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
uren onze liefde, vol in bloei heeft niet lang kunnen duren geleid door innerlijke groei besloot ik ons te scheiden het genot en het vermaak we danken nu ons beiden onze wederzijdse smaak hoe ik het ook probeerde je raakte mij niet aan bleef bij zedeloos jongleren verlangen naar de maan nachten werden eenzaam een vogel vloog naar zee…

het heeft de nacht gezien

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 677
onze liefde was als een kostbare steen in een ruwe rivierbedding we werden ondergedompeld in de heldere stroom die ons kabbelend kuste het leven verliep als een rivierstroom die zich haast naar zee en zoals waterdruppels de stenen uitholt, zo versleet de tijd ons hart de steen is geslepen, gekerfd vol littekens het hart het heeft de…
lijda6 maart 2011Lees meer >

Metalen meeuwen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
Een vlucht metalen meeuwen komt vanaf de zee naar land zwevend boven kilometers strand bewaken zij de mensen daar beneden. Want vol haat en wraakzucht bulderen de megaleeuwen de kamelen van hun stuk dictatuur geeft laatste stuipen wanneer komt toch dat geluk?…

Van belhamel tot Admiraal.

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 639
--om de zee te kunnen zien beklom hij immers zelfs de kerkendaken?-- Dat vraag ik me af. Maar zeker is zeker, hojo hojo! Je zou er zó een liedje van kunnen maken.…
Peterdw.22 maart 2011Lees meer >

Meer dan duizend sterren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 793
te maken op jou Ze schitteren en zweven zijn een geheel met de ruimte die hen draagt wat inleving en aandacht dat is alles waar het universum om vraagt Meer dan duizend kleuren daaruit ben ik gebouwd te divers om in een blik te vangen te verscheiden voor wat voelt als vertrouwd In een hokje ben ik niet te stoppen diep is de zee…

Herkomst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
In de verte liggen mijn gedachten als zachte woorden uitgespreid parelend over dauwbedekte vlakten als een glinstering van warmte in een zee van laaghangend licht waarin mijn geheimen zijn verborgen onder golvend oppervlak.…

Zonsopgang

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Zachte vredige warme stralen overkoepelen land en zee. Neer schijnend en verwarmd steevast gestaag en soms gedwee. Onderhevig aan talrijke kleuren, permanent of 'n enkele keer. Gelijk de wisselvalligheid van 'n schepsel als je 't vergelijkt met z'n eigen sfeer.…

Moeder Aarde

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Als zij oud is – geef het vleugels – laat het koren golven in de wind – zaaigoed voor sagen, zee voor al wat vruchtbaar is – in goede aarde. Als zij jong is – laat haar bezinken en gewiegd worden als een onnozel kind – bodem nog ongerept in de voren van zijn toekomst. Mijn inzicht zal haar niet grijpen.…

een laatste zonnestraal

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 833
nog sprankelt licht over zee een rimpeling danst met nevel de wind al koel omhelst het water een trage golf spoelt over strand waar een eenzame voetstap verloren gaat meeuwen schreeuwen hartverscheurend, klapwieken breed over het water, waar de glinstering verstilt een laatste zonnestraal wordt schaduw de maan trekt een baan…
lijda6 september 2011Lees meer >

Streept horizon bol

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
laat me maar drijven op een oneindige zee oeverloos deinen met eb en vloed mee de wind als mijn vriend golven als huis in hun eeuwig geruis heb aan de hemel mijn leven getekend met wolken in buien en regen als sluiers daar waar zij raken de lucht en het water streept horizon bol eist bestaan weer zijn tol want grenzen verleggen…
wil melker18 september 2011Lees meer >

Een zijden draadje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
ooit heb ik alle eindjes aan elkaar geknoopt mezelf beloofd die draden nooit meer op te nemen ik vlocht er alle kleuren mee verfraaide mijn verhalen gooide ze in zee om golven te bedaren maar kon die klus nooit klaren breide toen mijn netwerken in recht maar averechts liet steken vallen er knapte iets toen alles aan…
wil melker26 november 2011Lees meer >

Los van een houvast

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 653
mijn kwetsbaarheid deelt in oorsprong waar tijd als ballast wordt ervaren, het sterft voorbij de reizen die ik nog had willen verzamelen ergens spint de hemel nog wat garen sproeit de kater zijn water als kaneel over het verdorde gras, schuift de zwerver aan bij het ontbijt de zee blijft het gras maar maaien en kolft haar borst als nooit…
elze4 december 2011Lees meer >

Zeekust

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 989
donk're wolken pakken samen witte regen lijkt voorspeld tot we op de kruising kwamen hadden 't heel anders voorgesteld dat onze wegen hier zouden scheiden had geen van beiden bedacht bleek dat laatste niet te vermijden 'kan niet zonder jou' murmelde jij zacht sedertdien is het gaan waaien in mijn hart en in mijn hoofd bij de zee zal…
LadyLove30 december 2011Lees meer >

vluchten

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.162
een kreet naar verlossing gevangen in mijn dagelijkse routine ik moet eruit ik moet ontsnappen ik heb de zon zee strand en een lach nodig de perfecte oplossing de auto volgooien met benzine en er volledig tussenuit een vlucht om lucht te kunnen happen zo erg is het geworden, alles overbodig alles uit de weg alles stop zetten en gewoon…

Natuur

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 565
Spinnen met tekens Een vlinder vol kleuren Bloemen in elke vorm vol gevoel en geuren Voor ieder een lust De zee een zoute traan De nacht de zon en maan Een zwoele wind of een orkaan De natuur geeft alles aan de liefde de moed Ze doet kwaad ze doet goed De mens die de natuur ruimt en haar niet ziet Is de natuur vol van geduld Zij die…

Terugdenkend aan

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 766
terugdenkend aan de laatste keer dat ik door je haren streek lijkt een eeuwigheid geleden zal nooit vergeten hoe je naar me keek met onze ogen spraken we stilzwijgend hoe innig ik je ook vasthield werd jij zonder entschuldigung weggerukt mij achterlatend, in een zee van wanhoop, geknield voor altijd zal ik je blijven gedenken evenals…

rouw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
vlees en bloed en bijna de nacht en de woorden alles heel donker groen angst voor een vampier bedolven onder bloemen het bevroren slachtoffer tijdens een lange begrafenis iets is van glas grind onder schoenen in de verte een vlakke zee tijd als tussentijd gordijnen gaan dicht vogels blijven in de lucht en dromen glippen…

uiteindelijk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
elk beeld vertelt een oud verhaal rond mooie woorden struikelt het gevoel van volgepakte zinnen om te beginnen was er nog een zachte foto en een valse naam, die afscheid aan zijn slippen droeg waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me uit geen uitgestippelde staketsels of een patroon naar nieuw duinenzand grondt helm aan zee verlaten…
switi lobi15 oktober 2012Lees meer >

Van voor ik moeder werd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 739
Toen ik jou die onschuldig was Aan het redeloos verkeer Verloren had - jij die Deel van mij was en altijd Zijn zal, was er in mijn Hart een gat geslagen zo Groot en wijd en diep Als nooit meer zijn zal, Een krater die niet meer Met heelwording kan worden Opgevuld, tot een zee van tranen Geworden vol leegte, kilte en verdriet -…

Het Nieuwe Koningslied

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Wilhelmus van Nassouwe Die delen aaneen bond, ’t Schild waarachter ik kan bouwen De dijken temmen de zee. Dat ik dankbaar mag blijven, Mijn hart steeds opengaat; De tirannie verdrijven En and’ren binnenlaat.…

Verloren liefde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
De grote zee drijft aan het kleine water waar het leven zich ontbindt en het lijden zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk de dood proeft hier haar vruchten en de mens bepaalt de smaak, doch bitterheid is de wond des duivels waar geen stem de eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten wie draagt mijn hart als het oog verloren het…
elze24 juli 2013Lees meer >

Een afhankelijk bestaan

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
ook in deze vroegte drijft het sterven op het karkas van water, stilte is het moment dat deze morgen spreekt en de dood voltallig is zoals het koren op het land kleine rimpelingen in de grote zee, het besef dat nooit altijd kan zijn en tijd de vrucht is van een afgekalfd verleden, deze morgen leest zich in eerbied gezeteld in de leegte van…
elze4 september 2013Lees meer >

Ik ervaar je

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 885
In de sterren zie ik jouw lach In de wind hoor ik jouw stem In de zon voel ik jouw armen om me heen Ik ervaar je in alles Laat niemand verliefd op je worden Mijn longen willen zich vullen met jouw lucht Ik wil in je ogen vol van de zee mezelf kwijtraken Ik ervaar je in alles Het is me niet gelukt om in je ogen mezelf kwijt te raken Hetgeen…
Ferdinand28 september 2013Lees meer >

Maangodin

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
opschudt wat verlangen tussen de lakens schuift en mijmeringen zachtaardig zijn haast ze zich naar boven geen rolluik die de kamer donker maakt alleen een wellustige maan die stralen schijnend naar haar lichaam hunkert ze ademt zwoele woorden uit ontdoet zich van het laatste weefsel ze denkt aan zweven zichzelf verliezen verdrinken in een zee…

Najaar Normandië

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
Basalt boven de troosteloze zee, die mompelt achter haar nevel. De grijze koeienlijven drijven zonder poten boven de rivier. De geur van vis, die tussen vangst en slacht hier gebleven is. De boten hangen op hoge poten, gevangen in de haven van laagtij. Het cirkelen van schreeuwende meeuwen, die elkaar verjagen.…

Mijn boom herdenkt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Mijn boom herdenkt de stilte van de zee het verhaal waarin jij bent heen gegaan en mijn wanen denken mee mijn droom herleeft de stilte van de armoede in werkelijkheid mijn boom is beleefd en leeft in stille aardigheid zonder opsmuk met een verlegen gebaar staat hij daar in weemoed met alle takken klaar om het leven te vertakken…
mobar3 december 2013Lees meer >

De vogels van morgen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 967
In niets voorbij, de aarde nog aarde, de zee onbeademd, het stof mager uit je borsten schuddend, omarmend de vogels van morgen.…