Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

Rococo

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.929
Gracielijk en licht sterven, een kleine zucht in de paniers en 't is niet meer. die avond heeft men ons gekleed te bed gelegd, als in een rose medaillon voor iedereen te kijk - en o bepoederde horreur, het klavecimbel speelt door. ---------------------------------------- uit: 'Een harp op wielen' (1959)…

Afscheidsvisite

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
De flodderige urbaniteit achter de rug Trekken ze arcadisch aan ons netvlies voorbij Papyrusmoerassen, vulkanische rotslandschappen En theeplantages om en om als een Hof van Eden Twee Neushoornvogels klapwiekend in de verte Zes drommels op een hommelende brommer Wat lodderig wit vlindergedwarrel Over het deinende wegdek En mijmerend in…
Henk Jonker7 februari 2018Lees meer >

ik laat u weten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
als ik dood ga zal de wind de bladeren van de bomen het elkaar al ritselend laten weten zullen vogels het elkaar al kwetterend vertellen dat ze mij nooit mogen vergeten zullen zeeën woelig baren zullen rivieren tranen stromen en kunnen het verdriet niet langer voor zichzelf bewaren ben ik dan zo bijzonder nee want voor ieder mens…
catrinus13 maart 2019Lees meer >

Herinneringen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
Waarom kan de tijd niet terug al was het maar voor even Dan zou ik toch nog heel vlug Jou een dikke knuffel geven Ik zou het niet kunnen laten met veel humor en een lach Om nog lang met je te praten Ik wou dat ik je nog steeds zag Het is een stil verlangen naar dierbaren die er niet meer zijn terugblikkend naar een bewogen jaar met intens…

knipoog naar boven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 404
geen afscheidswoorden waren er geen tijd om "tot ziens" te zeggen weg was je voor wij het wisten en nog weet niemand waarom als tranen een trap konden bouwen of herinneringen mij een weg dan zou ik naar de hemel lopen om direct jou terug te halen ons hart pijnt nog van verdriet dat in stilte tranen stromen doet want elke dag meer dan toen…

De tijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
tikt onverminderd door niet even staat hij stil nu jij ons ontvallen bent veel te vroeg in de bloei van jouw leven omringt door liefde …. en de tijd tikt onverminderd voort…
LadyLove6 september 2019Lees meer >

De nachten

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 546
Het zijn de nachten die als loodzware dekens neervallen terwijl de tijd knaagt aan een wirwar van gedachten nog eer je naam geroepen kan worden scheuren de letters uiteen stuiteren losgeraakt van elkaar op het plaveisel van de uren waarin blijven geloven als er niets meer is dan het leeggeplunderde van je wezen? steeds nadrukkelijker…

Nu de dood spurt zeg ik het je weer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Liefde kan niet sterven de stilte zal het je doen ervaren, ervaren wat te koesteren wat bewaren is en mag zijn, al zal het onmeetbare leed ook altijd voelbaar zijn. Maar weet liefde, liefde kan niet sterven, zelfs als ook het zout van tranen de herinneringen als wijn zoals je zelf ook gaat ervaren uiteindelijk nooit op zullen zijn…

De wandeling

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Laatst liep ik voor heel even Langs het landschap van mijn leven Die ik goed had opgeborgen Achter heuvels had verborgen Tot ik laatst achter die heuvels keek Het landschap daar te liggen bleek Ik was heel even in de schrik Toen keek ik om me heen en ik Zag hetzelfde landschap weer Rook het voor de tweede keer Hoorde klanken van verleden…
Isabel E.18 februari 2020Lees meer >

bij mij blijvend

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
ik kan tranen vergieten omdat je weg bent maar glimlach omdat je hebt geleefd ik kan mijn ogen sluiten en hopen dat je terugkomt maar openen en om alles te zien wat je nalaat mijn hart kan leeg zijn omdat ik je niet meer kan zien maar het is vol van de liefde die je deelde ik kan morgen de rug toekeren en gisteren leven maar ik droom…

Eén moment

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
ik schilder je levend met mijn ogen geniet van het zonlicht op jouw haar zie ik dat kleine meisje stappend met vader door het hoge gras madeliefjes stralen samen rennend langs de vloedlijn, waar luchtkastelen ontwaren in aangelengde zon Mama ging jou al voor zij zal geduldig wachten toch wil ik jou niet kwijt blijf nog een ogenblik…
LadyLove25 februari 2020Lees meer >

warm verdriet

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
in vage ochtendmist dool ik rond op de altijd stille akker van de dood een buitenplaats vol marmersteen met daarin toegenegen gegrafeerd de namen van vele beminde mensen die naar de eeuwigheid verhuisden de koud en kille sluier van het gemis verdunt het zoute verdriet met tranen met de herinneringen aan de belofte dat wij het leven graag…

Ongeschoren leven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
De dag is een soort ploeger die zaait, leven mag zetten schoffelt, ploegt en oogsten mag op een zekere dag. Zou daarboven ook een soort ploeger wonen in de wolken is dat wat soms ook de onweersbuien aan ons vertolken. Mijn leven lijkt op een hortensia of haag nog ongeschoren voor mijn gevoel ben ik weer gisteren opnieuw geboren. Ik leg vaak…

De crematie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Er zijn torenhoge wolken met grijs en blauwwit rest hier de vraag: wat vertelt mijn hart deze dag waarop afscheid nemen voorgoed nog even mag. Wat vertellen de wolken die ook iets van R.I.P. vertolken.…

Verlatenheid

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 686
In het ooit wat wellicht over jaren arriveert houdt mij nu even wakker in de nacht, het toont mij de pracht van eens geëerd en tal van het beleefde andere eens gedacht. Nu loop ik even op een ander pad van blijdschap, zie de grote beer heel anders dan voorheen. Ik struikel over woorden en vraag dan hoe vind je dat we waren samen dat intens…

Vogelvlucht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
zullen we als ik je ooit nog zie het leven waarin ik je nauwelijks zag in vogelvlucht overdoen zodat ik jou echt ken, en jij mij of ken je nu vanwaar jij bent mijn lach mijn traan, mijn hele wezen zullen we dan eens praten elkaar echt ontmoeten samen lachen alles inhalen wat we hebben gemist zul je mij dan begroeten met heel je…

Vaarwel gekust

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Ik heb haar vaarwel gekust. Nog voor het krieken van de dag. Nog voor het zakken van de maan. Ik dacht: ‘nu gaat het komen’ En toen bleek het al gedaan.…

Treur niet langer om mijn dood

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Treur niet langer om mijn dood dan 't trage dreunen van de droeve klok die tijding brengt aan deze lage wereld dat ik gevlucht ben en bij wormen dwaal: Neen, als jij deze regel leest, vergeet de hand die het schreef; om liefdeswil: Geen droefenis is mijn herinnering waard, als aan mij denken jouw zoete hoofd ontrust. O, als jij ooit een…

Eindig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Druk alle dagen net niet bezwijken doorgaan verantwoordelijkheden prestaties dankbaarheid trots mijn naam wordt genoemd doorgaan noodzaak raderen moeten draaien ze draaien snel dagen maanden jaren glippen voorbij doorgaan tot het moment dat het stopt persoonlijke spullen ingepakt kamer make over borrel toespraak geklap…

Reiziger bij de droom

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
Je staat op uit jouw stilte in de benauwde binnenkamer uit het wankele sterfbed je draagt de modieuze jurk van jouw hemelse moeder de buitendeur is een wereld ver van de zwarte lakens de twijfel die je hebt getekend op de muren zonder behang onzichtbaar blijf je in jouw verborgen wereld toen je nog kind was en speelde heb je…

Vluchtende vlinders

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Het is bijna of je de groene bomen hebt leren praten, door te luisteren zo mooi is het bos nu na jouw doodsdrift waar vlinders ademen in de wind en ik luister naar jouw woorden in de stille bossen van mijn dromenland heeft ieder geschreven woord die speciale klank van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken ik lees de zinnen voorzichtig…

zo zal ik zijn

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
zomaar kan ik niet vergeten er zijn te veel herinneringen mijn hoofd, mijn hart ze doen gewoon zoals het hoort ik kan ze niet bedwingen maar dat hoeft ook niet even denken aan even glimlachen om ik laat het toe en als het over is en mijn gedachten mogen rusten want ze maken moe dan weet ik dat het over gaat als morgen de…
Erna Kagenaar14 augustus 2021Lees meer >

Echo van een zomerdroom

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
Of ik iets wilde schrijven voor als je zou ontwaken in jouw doodskist vroeg je mij bij wijze van grap op jouw sterfbed heimwee waaide woedend weg over zilte stranden van verlangen in mijn fantasierijke verbeelding over de zwoele zomeravond intens was de liefde, warm het zand als kleding, naakt was de echo machtig als een vlinderhart…

Nachtwoud van het oeverland

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 515
Het licht van rust scheen op gevallen herfstbladeren alsof ik iets wilde zeggen voordat je weg zou gaan te lang had ik gezwegen bij wijze van eerbied nieuwe verlangens kwamen naar het nachtwoud op het oeverland in mijn verbeelding was het anders in droeve herfstwind van toen vreemde geluiden hoorbaar kalme echo van de nacht er werd…

Liever

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 682
zwemmend in een bloemenzee die eigenlijk voor jou bedoeld was had ik jou liever aan mijn zij om samen te genieten van de schoonheid van Moeder natuur aan wie ik jou te vroeg moest afstaan natuurlijk was het zelf verkozen liever had ik een gezonde moeder die oud had mogen worden in haar eigen cocon…
LadyLove25 april 2022Lees meer >

PAARDENVIJGEN

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
Op de zandweg glimmen bruine bollen, geboren uit de darmen van het rijdier. Aanstaande geschiedenis, vol vertier of schrik, schuilt in die geurende drollen. Een paard nadert, begint bang te dollen. Plotselinge waarschuwing toont zich hier: "Al mijn eigen pad, onder streng bestier," kwam uit een ander en vreemd ros rollen. De liefhebber…

Vitale kwast

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
De vitale kwast schildert het landschap zoals een dichter in dromen zou schilderen aan zee met het uitzicht op de blonde duinen een glas schuimend bier en een sober palet hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast iedere beweging doorbreekt de kalme…
mobar3 juli 2022Lees meer >

Gevallen blad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
Toen je plots heenging, woei de wind je veel te koud, mijn gevallen blad?…
John Loopstra6 september 2022Lees meer >

Voor Allerheiligen en Allerzielen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 696
Gedenkend hen die gingen, die ooit een naam ontvingen en nu in ‘t Licht bestaan, zijn wij nog hier gebleven, betreurend dat hun leven met ons nu is gedaan. We weten hen geborgen; zoals een nieuwe morgen weer vreugde brengt in huis, zo schrijft God alle namen in liefde weer tezamen en is voorgoed hun thuis.…
Adeleyd31 oktober 2022Lees meer >

Soms doe ik dat

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
'Als ik te lang gezeten had bij jou, te weerloos en te dicht tegen je aan … ' Soms doe ik dat, te dicht tegen je aan. Mijn hand op je huid, je hart in m’n oor. “Ik kan jou dromen,” zei je, en toen kwam je nog dichter. Ik had langer kunnen blijven maar dat heb ik niet gedaan. Je blijft altijd nog even steken in mijn longen. Ik hou halt, en…
G.6 december 2022Lees meer >