10903 resultaten.
Nieuwe goden?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 mossen
langs door wortels gebonden
en onder door klimop bestegen
bossen, waar de zon elke morgen
zichzelf en de kim bestijgt om
’s avonds in een onverlaat uur
het heilig vuur vermorst, geregen
in het duister en het licht tot
heilzame korst van natte zoden, een
nachtelijk deksel van een nog te
ontdekken loden kist, gevuld met
oude…
tragisch vermaak
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.063 Herfst
Sterft
Met dat bladgeritsel in de struiken
Zal alles in het water onderduiken
In een week verwelken alle kleuren
In geuren
Troebele verhalen
Zal het de stroomversnelling halen
Langs de geul in de modder
Een verloren zondagsfolder
Weggegooid door een blaag
Bedrukt vervormde toplaag
Als herfst-traag
Een berg oud nieuws
Tragisch…
uit het dagboek van een wintertuin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
786 alles
begint opnieuw
zo ook de roos
die sterft door het niet verstaan
van dode ogen
en hoe de maan papieren vogels oplaat
langs touwen die de eenzaamheid
in lege buiken knopen
gebarsten zoals oude winterbomen
zwart beslagen
het wenken naar de afgrond
de onopgemerkte pijn
bloei dan, mijn roos
en leg je in het helder licht…
ik ben een beetje in de war
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
634 jij bent als een oud hobbelpaard
wat ik na zo'n vijftien jaar
wat kaler en wat meer bereden
ontroerd betast
mezelf berisp
me dan laat gaan
even weer
ik verklaar niet meer
ben moe gestreden
ik weet waar je glanst
ik weet waar je stroeft
blindelings raak ik je daar
waar je splinters verloor en je haar
zonder te blozen kleur ik je
zonder…
Wat troostend zonlicht
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
685 De dagen korten en de mensen
willen maar liever binnen zijn,
met lamplicht, boeken, oude wensen,
gezelligheid en soms wat wijn.
Laat ook mijn ziel maar even dralen,
genieten van het avondlicht
en weten dat de tijd zal komen
dat die weerom versneld zal stromen
en niemand vraagt naar een gedicht...
Waar zal ik dan de moed weer halen?…
De plek is er nog
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
912 En op de andere hoek weerklinkt
nog altijd de galop van het paard,
zijn box in een steeg, oude stad.
Het hakken, het maken van wat
erin zit heeft zijn eigen hoek,
en hoek nummer vier was de plek van
het ziekenhuis waar jij ter wereld kwam
Ik woon in het hart van een cirkel,
ik leef op de plek waar ik hoor.…
Marsmuziek
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
734 Marsmuziek;
Die wegsterft op dagen als vandaag,
op een achtiende december,
bij de oude hermitage
en de Izaäkkathedraal.
De trommels en de laarzen
in de sneeuw verdwenen.
Gouden koepels,
rode pleinen,
dikke hoofden,
lange rijen,
voedselbonnen
op de straat.
Mensen verlangen
naar eenheidsworst
en zij krijgen marsmuziek.…
Een eenzame Kerst
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.243 Een eenzame Kerst
En zo versleet de oud-zeeman de kerstdagen
met zich zelve steeds weer af te vragen
wanneer zal ik haar eens weder zien
Soms als hij in zijn huis loopt te sloffen
barst hij uit in een niet aflatend gegrien.…
Kees en Vader
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
727 Oude vader,
die met grijze duiven heult,
heeft mijn gedicht geslagen.
Jonge Kees zingt
langs zijn slapen heen,
hij droogt de natte sneeuw.
“Vader, oh vader”,
verzucht Kees wat gelaten,
“Was ik aan de overkant,
zouden we dan praten?”
Vader knijpt
zijn bessen fijn,
prakt, met tafelzilver,
in zijn winterprak.…
voorkeur en erfrecht
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
748 hoe de zinsdelen
klinkend ijsschotsen
in mijn hoofd
een klankschaal
het rumoer van 't stad
dat daalt naar het asfalt
het snedige klievend stukvalt
op het beton het lidwoord
het luchtgevecht de metafoor
die altijd op de buik landt
zich wentelt en rolt
en galmt in de maag
het trekt er aan
de oude bloedlijn
de krokodil en
haar lage…
ongelooflijk !!!!
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.576 Ikke, in de ambulance in kapotte slofkes, oude badjas
Alweer, werd ik misbruikt, de vieze geile pervert.
Hij belde prompt de flikken, zijn ontbijtje stond niet klaar
Ach, hij is van een zeer goed jaar;
Een zeer gekend psychiater stond me te woord
Dit keer legde ik alles meedogenloos bloot.…
Pink Army?
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.172 De oud-generaal stelde dat de val van de moslimenclave Srebrenica in 1995 mede te wijten is aan homo's in het Nederlandse leger……
Opa Nardus, wist het feilloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Hij had gelijk, de oude baas
mijn grootvader Nardus
“Coba” zei hij:
“Een bus en een tram en een man
moet je nooit achterna lopen”
die fluister bereikte vanmorgen
mijn oren weer
toen ik me al haastend voort bewoog
maar toch bus honderd dertig
voor mijn neus weg zag denderen
“soms komt Jantje laat thuis
maar soms komt die ook helemaal niet…
Monte Oliveto Maggiore
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.893 In heiligenschijn loop ik in een trance
van gewijde krekelkoren de dreef af die
leidt naar de abdij: zoetgevooisde bomen
onderhouden de lommer kostbaar als ingebonden
oude boeken de kern van god bewaren in middeleeuws
handgeschepte taalkasten van de abdijbibliotheek.…
de zee die altijd terugkomt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
422 zo ver
boven duinen uit
eindeloze golvingen, soms gedragen door het schuim
dat duizend schelpjes brengt en korrels
oude tijd
helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei
scheidt vlinders van het zand
vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus
in zonlicht, achter maanbeschenen woorden
streelt een hand
neem maar wat er komt en neem…
Affirmatie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.574 Als de wekker de dag openscheurt
rugpijn en vermoeidheid ontwaken
en ik mij onder de haperende douche
afdoende verbrand heb
schiet ik in mijn gewoontekleren
stommel woest en wakker de trap af
veeg met mijn arm de vaat opzij
kauw vastberaden het oude brood
drink mijn Senseo en denk aan koffie
verheugd visualiseer ik de tredmolen
ik harnas…
een kusje op mijn hand
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
818 jouw hart in sprongen leven
binnen wartaal groeide zomaar wat vertrouwen
dwars door de vergetelheid
een kusje op mijn hand
vanuit de woordenschat die toch verborgen ligt ontstond
ineens een warme zin; je wilde dat ik bleef
je wilde vast ook van me houden
want
mijn hart vertelde het
en jij vertelde mij
dat het gemaaide gras naar oude…
THE ANSWER MY FRIEND
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
761 op alle koopdagen zag je hem
zittend in zijn oude kloffie
ieder gat verried 'n herinnering
glorietijden van weleer
schitterende ogen tussen
lange verwilderde grijze haren
een mondharmonica tegen zijn lippen
dansend op de muziek
"the anwer my friend"
hij speelde het vol overgave
zijn centenbakkie deels gevuld
door gejaagde passanten…
Muzikale kat
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
923 De kat zit voor de bank
zijn ogen dicht
de borstkas ritmisch wiegend
luistert hij ademloos
naar licht klassiek
oud geworden
onder zang,
pianospel en koormuziek.
Eén instrument
kan hem niet echt bekoren
bij het geluid van blokfluit
pletten zich de oren
zijn ogen staan verstoord
hij poogt er mauwend
bovenuit te komen.…
In de duinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.300 Stil ligt hij in de diepe duinendel
- een krekel sjirpt, blank zaagje, fijn getand -
Hij ligt te turen naar het kleurenspel
en 't dof oud-zilver van de schaduwkant.…
Psalmbeleving
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
582 Op dat moment klinken
de oude onberijmde woorden,
nu weer gezongen door
de bassen en tenoren
intenser en ontroerender
dan ooit tevoren.…
treurzang in het park
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
546 met bloedrode stippen op hun stam stonden ze er
treuriger bij, alsof ze voelden wat er komen ging
want hoe vertel je oude bomen dat zij overbodig
waren, moesten wijken voor een ruimer zicht
wellicht waren ze liever een natuurlijke dood
gestorven, doorheen de tijd vanzelf omgewaaid
nog lang klonk na het harde geluid van de zaag
hun zacht…
Passé
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
553 teruggaan naar het punt waarna ik dwaalde
kan niet meer, die dag is verstreken
en nieuw zaad schiet in de nacht
ik loop langs oude bomen met gedachten
als slingers verstrikt in takken na een feest
dat anders uitpakt dan verwacht
trek de lijnen mee naar morgen
steek mijn pen in de vervaalde vlaggen
waarop gisteren zijn kleuren bracht…
BIJ ELKAAR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Het zigeunergezin
arbeidt vlijtig naast de woonwagen
bereidt lustig de avondmaaltijd
daarbij springt de hamer druk op en neer
gaat een oude gebroken stoel te lijf
geeft haar verjongde kracht en nieuw bestaan
de hoge verlaten molen
ziet gelaten op die mensen neer
zijn gebroken wieken verlangen
vergeefs naar ronddraaiend werk
toch is hij blij…
Ik zou iedereen een engeltje willen sturen.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
707 Aan iedereen
zou ik een engel willen sturen,
aan het kind
wat zo lief zit te spelen,
aan de oude man,
die zijn hond een aai geeft,
aan vrienden en vriendinnen,
die me met raad en daad
terzijde staan,
Aan iedereen zou ik
een engeltje willen sturen,
maar op de eerste plaats
komen dan mijn kinderen,
want als die er niet waren…
De wijsgeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
576 zich bruin rond witte tanden
een kostbaar troostvocht
gloeit warm in rillerige handen
de soesa in zijn bestaan
schrijft hij de wereld toe
hij slikt het leven niet
voor zoete koek
het gedachtegoed
weerspiegelt in zijn blik
de bril zakt van zijn neus
hij voelt het niet
de wijsgeer peinst zich leeg en moe
op het eentonige oude…
OPA 'S SCHOOT
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
853 Beide hummels hijsen zich
op de vertrouwde knieën
van hun oude speelmakker
wringen duwen krijgshaftig
vernauwen bedelven
de begeerde plaats
grote stramme handen
maken ruimte en vrede
twee ordeloze boedha's
zitten rustig samen
voelen overal warmte
die 't waaiende denken roept
de stem boven hen bezingt
onbekend verleden
dreigend…
de trein
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
739 de meesten die eruit mogen
zijn zo oud als mijn opa en oma.
sommigen hebben pech
en verdwijnen in het niets.
anderen lopen door,
alsof er niets is gebeurd,
alsof de trein er niet is.
en we zijn verdwenen in het niets
maar we zijn er wel,
we bestaan wel,
maar we worden niet herkend.…
De slaapwandelaar
gedicht
3.9 met 23 stemmen
9.483 Eenmaal in het graf
wentelde hij zich tevreden om:
's morgens zou alles toch weer
bij het oude zijn.
----------------------------------------------------------
uit: Genoeg gedicht over de liefde vandaag, 1999…
Met dichterlijke vleugel
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
578 Een handvol akkoorden
drijft neerwaarts
als de muze haar lente lispelt
Het is alsof er woorden missen
in de grootte van tegenpolen
Ik herken de eeuwig vallende traan
als nabijheid van seizoen wisselt
en de verte wenkt
in kraters en zwarte holen
Met een dichterlijke vleugel
dek ik graf en kerker toe
Niet zichtbaar voor een oude…