11284 resultaten.
Dromenvanger 2
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
528 een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenenlang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed
in zijn ogen
aan het meisje van toen
dat zijn hart zo bekoorde
windwhisper 11 september 2009.…
alleen jij
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.589 te midden van wind
hang ik rozen tegen de muur
omlijst de bladeren met een museumstuk
rood
zoals het alfabet van liefde
dat verzinkt in vochtige voegen, zo vaak
beschreven en weer heengegaan
een dag, een uur, een week
of duizend en meer jaar
tot er niets meer over is
dan een beknot bedrog, de zware last
van het zwijgen
woorden…
Naar ongekende ruimte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
564 het bos
heeft mij verlaten
ik boom in stilte door
na het ontluiken
onder struiken groeiden
wij naar ongekende ruimte
om later toch
te fluisteren met kruinen
samen te luisteren naar de wind
regen loogde grond
en storm velde de reuzen
waar ik bescherming vond
nog wortel ik maar
aan de rand zie ik
de wei en open lucht
het bos…
Antwoord.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.110 Soms luister ik naar de wind
misschien komt hij mij het
antwoord brengen hoe jij
mij terugbracht naar het
welzijn van het leven
ik ken elke lijn en groef
van het verleden
voelde mij een
eenzame ster in
de nacht
toen kwam jij en
zorgde voor een beetje
kleur tussen al dat zwart
de pijn had zich diep genesteld
maar alles…
Het is dat ...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
451 de winter huivert in haar eigen woonst
ijskoud laat zij de winden huilen
het zout bijt in mijn gekloofde lippen
de last wordt zwaarder
dan mijn arm dragen kan
mijn talent weegt veel te licht
maar ik wil nog lang niet zwichten
ik blijf mijn woorden schikken
want zij zijn wat steeds blijft
in voor en tegenspoed
ze golven steeds weer naar…
Tweelinghart
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
634 In stuivend zand ver overzee
zullen wij een rustplaats vinden
voor ons geteisterd tweelinghart
De wind neemt onze parels mee
om ze tot een snoer te binden
rond de oesters van de smart
Ik krijg antwoord op de vragen
over al wat ik niet wist
nu jouw wijsheid is bezonken
Aan het einde onzer dagen
zijn wij als nagels in een kist
onwrikbaar…
Cycli
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
620 Aarde in een grijze jas,
bomen in het rijp, met
witte adem geschoren,
seizoenen die in de tijd
gemetseld zijn met de
specie van de leegte,
de takken van de wind
zijn dood, in een laatste
kreun verloren, ontbloot
aangepast het zicht, as van
verjaarde bladeren steunt
nieuw perspectief onaangetast
in opkomend licht, vergaan
door te…
Lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
464 Donkere dagen vervliegen
voelde mij volkomen verlaten
het is de kilte die langzaam
verdwijnt jouw glimlach
breekt door alle wolken
het grauwe wordt stilletjes
opgelicht ik denk aan je ogen
ze zijn door vreugde bevangen
zie de wind mijn stilte sussen
liefde doet de pijn verdringen
zit onder een roze wolk bedolven
-een nieuwe…
Deuntje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Ik fluister tegen de boom
dat mijn hart een dansje maakt
voor jou
ik neurie in de wind
het deuntje van je glans
ik draag in mijn borst
een kruidje van de dag
dat ik je klaarlicht
uit de verte komen zag
ik herkende heel je gloed
en schokte bij je blik
die mijn bestaan verlichtte
met de vlam van juist en vol
nu fluister ik naar…
niet tastbaar
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
627 ieder begin gaat naar het einde
zeg jij me, kijk maar naar de draad
wanneer dan, vraag ik
was het voor 't eerst
dat wij de wind ontdekten
zo hij komt en als hij gaat
of anders 't vangen van de zonnestralen
wolken op afstand
daarna het zingen van de regen
al wat ik los zou moeten laten
bestaat bij gratie van wat ik
nu nog bij me houd…
Beloftevol
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 In Morheus's armen
gedragen door droomland
spint ze garen
weeft nieuwe plannen
slaapdronken nog
bij het ontwaken
breekt de glimlach
van de zon
door in haar hart
zelfvertrouwen
recht haar rug en schouders
de uitdaging aannemend
stapt ze in het beloftevolle
van de nieuwe morgen
de wind streelt heel even
door een warrige bos krullen…
Voor het zondagskind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 mag ik in je
landschap dwalen
waar langs zachte heuvels
holle wegen dalen
beukenhagen om
rechtschapenheid vragen
het grint geharkt wordt
voor het zondagskind
waar wind het
klokgelui langs wei en
gaarden draagt de boer
tot rust en eten maant
mag ik bij je zijn
mijn monument van stilte
en natuurlijke geluiden
weg van alle stress…
Zonder liefde?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
579 mijn hart drinkt de woorden
"als de liefde niet bestond"
zou ik sterven
het zachte fluisteren van de wind
zou veranderen in een orkaan
van boosheid
"als de liefde niet bestond"
de glans van mijn haar
zou verdoffen
de zon zou bomen en struiken
verbranden met alle hitte
in zich en alles zou verassen
"als de liefde niet bestond"…
Uit jouw stilte
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
837 Mijn diepste stille ik
dat zou je wel willen zien
begrijp ik uit jouw stilte
terwijl je
mij mijn woorden ontneemt
alsof we samen vleugellam zijn
niet meer alleen, zonder elkaar
in de spiegel kunnen kijken
het antwoord blijft verzwegen
achter vreemde ogen
schuilt de wind
zwaar op de hand
geef ik mijn zwijgen terug
aan jouw verstand…
Jachtseizoen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
944 bliksemstralen en donderdagen
wachten op de wind
die onweer zal razen
wanneer Thor hem vindt
‘t is tijd voor kale takken
zwiepend langs de muur
het splijten van spanten
in de schrankende schuur
knetterende ruzies
in de zwaarbeladen lucht
kokhalzende meeuwen
holbewoners op de vlucht
platgeslagen helmgras
gezandstraalde brillenglazen…
Met het blote oog
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
558 vaak loop ik rustig te wandelen
kijk uit mijn ogen
en aanschouw het weidelandschap
ik kan de natuurgeluiden
aan mijn oren horen
zij vliegen wijd en zijd door de lucht
en trekken verder
met gespreide vleugels
doen ze andere dingen
die ik niet bezit
maar op mijn rug rust de wind
ik adem in, adem uit met vreugde
want aan mijn hartslag…
Ik ben als lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 Eerst heel dicht,
Dan heel licht
vliegen ze uiteen
als stuifmeel
in de wind.
Een pollen flard
glipt mijn adem in.
als kind
spatten in me
rotjes open;
die knallers
schieten ver
en steeds hoger
de zomer in.…
Voorjaarstango
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Op adem van de wind
danst roze bloesem zacht
de voorjaarstango,
een week geleden
was de boom nog kaal,
in schaarse openingen
wachten appelbomen.…
windvangers
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
496 rond knotwilgen
weegt het morgenlicht zwaarder
zich verzamelend in twijgen hijgt wat wind
morgenkinderen huilen doelloos
rond mijn eigen kind -zo lijkt het, immer duurt de dag
ik mag, ik weet het, zonnig wezen
tussen nu en avond uur
binnen het gezang van mezen
ligt de partituur
van haar verborgen lente
zij bevat het eminente van een…
Sporen van mijn ziel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
568 De waterkant, met spiegel van de zomer
bood weinig soelaas tegen de innerlijke onrust
die zomermiddag op het adolescentenkamp
voelde ik de heimwee dieper dan ooit
naar het land waar ik geboren was
als klein kind verkocht aan Hollanders
maar door ‘t Indische bloed in mijn aders
stroomde rivieren van weemoed
voeren zielenboten tegen de wind…
Wiegelied
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
657 ik wieg je in het koren
bij het vallen van de nacht
hoor de treurwilg lieflijk zingen
zelfs de aren neuriën zacht
ga maar slapen lieve jongen
want jouw oogjes zijn zo moe
van al jouw rare bokkensprongen
nu mag je naar dromenland toe
ik wieg je in het koren
op het ritme van de wind
welke niemand kan verstoren
droom maar zacht lief sterrenkind…
Voor in het missen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
655 ik ben de letter
aan het begin
van jouw naam
de zucht, de adem
langs de vleugels
het puntje van je neus
ja heus, ik ben het blad
dat door de winden
in het alleen zijn zwerft
het allerkleinste vogeltje
dat tinkelliedjes fluit
als een zomerdroom sterft
ik ben de hand
die telkens liefde
naar je zal schrijven
door de spelende…
Knotwilgen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
744 Nu zweven wat laatste bladeren
in het rond gedragen door de
wind, straks reiken hun kale
takken als armen naar de hemel.
Hier ademt alles rust en vrede
een vogel klinkt in de verte
het voelt als een late herfstgroet.…
Nog scherpt de rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 geef mij
de stenen
die je vindt
wil de
gedachten zien
van generaties lang
hun zicht in
het weerkaatsend licht
heeft ze gerond
door water
wind en ijs zijn ze
schitterend gepolijst
zo kwamen
de lagen bloot van
hun vloeibare dromen
samen zijn we
ooit ontstaan maar
alles is een eigen weg gegaan
nog scherpt de rots
en…
Hun vluchtig passeren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
585 jij bloeit
seizoenloos in de
border van het leven
regen sneeuw
en storm kunnen
jou niet deren
iedere bloem
haalt vruchten
uit licht en zon
vaak zien mensen
jou niet staan in hun
vluchtige passeren
pas als de anderen
plat slaan door de wind
gekneusd zijn door de elementen
wordt jouw kracht
en schoonheid eindelijk
ontdekt…
'Sur place'
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
828 Zon, zee, wind,
voor niks niet bang.
Denken en spelen als kind,
bloedend, kermend met slepende gang.
De toeschouwers houden zich in.
Ik, zonder bewegen op de pedalen.
Het lijkt een nieuw begin.
Voorheen ligt aan scherven.…
zoek het antwoord
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
629 ik lees je
het antwoord vertraagt
onzichtbaar voor het oog
dode punten en dagen
gaan voorbij; maanden
van ijzer
hoe schrijf je roest
en gaten waar wind doorheen waait
niet anders
dan een onbetrouwbare afstand
of een presse-papier van stilte
op het hoofd geschetst
ogen, schrijf ik
en schuur en schuur en schuur
tot ik mezelf…
Dorstig dromen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
550 ik aanschouw de vleugels van vrijheid
en voel, proef het pure leven
in het speelse manoeuvreren
op het zuchten van de wind
ervaar de schoonheid
van de bewegende ruimte
tussen het blauw, de wolkenpracht
het sluimerlicht zo zacht
waardig fluister ik:
“Mag ik mee, zweven, beleven?”…
In uitstervend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 ik heb
de bladeren geraapt
vruchten terug gehangen
met muziek
van wolken gespeeld
de wind uitgefloten
maar jij
ging niet open
in zomerse bloei
ruiste kou
dwarrelde dood
in uitstervend rood
je ziel lachte zachtjes
want in de grond
stroomde jouw leven
niet jij maar ik
viel aan afscheid ten prooi
bij lentes eerste dooi…
Herfst
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 Het verkeer heeft hinder van je, de kinderen spelen,
de wind giert en het wordt fris,
ik weet het net als iedereen, het is herfst,
met prachtige kleuren, aparte geuren,
regenbuien en herfststormen,
het verkeer heeft hinder van je,
maar ik vind je geweldig, dus waai maar,
laat maar vallen dat water,
laat maar dwarrelen die blaadjes kom maar…