Alle inzendingen over handen

17693 resultaten.

Sorteren op:

Kind in niemandsland

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
Uit mijn diepste holen neemt zij mij bij de hand, er ligt nog steeds een kind in het niemandland.…
Pama5 januari 2015Lees meer >

Ons aller einde is de dood.

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.919
bleek en reeds stil gevouwen haar half geopende mond prevelt nog zacht een laatste gebed arts luistert en buigt zich weer even over haar heen maar het leven is reeds uit haar verdwenen de handen voelen al koud als steen…
Leonardo15 januari 2015Lees meer >

De bekeerling

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
in hand Door Hem geleid in liefde en gezond verstand Maar ‘t eerste weekend van de maand, ’t is altijd prijs Is hij afwezig om zijn zonden te belijden Zijn naaste buurman voetbalt uit, dus is op reis Hij kan zich dan devoot aan ’t kruis van buurvrouw wijden…

De tolk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Ik zie een kind lopend aan moeders hand samen naar de dokter waar het gesprek begint over de ziekte van moeder tussen dokter en kind. Ik zie een kind lopend aan vaders hand samen naar de school de inschrijving begint vader voert het woord met als tolk datzelfde kind.…
Chatfant19 november 2015Lees meer >

Depressie

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.426
het is alsof je blik steeds meer naar binnen gekeerd raakt je voorhoofd steeds donkerder wordt je wangen steeds strakker je mond steeds afstandelijker dan enig iets wat ooit van mij was je lichaam zo doorzichtig alsof mijn hand zo door je heen kan als ik probeer tegen te houden dat je verdwijnt je bent onder ons maar hebt het contact verbroken…
Antjie Krog30 september 2016Lees meer >

Winterliedjes

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.055
Nu dringt ze in de hutten de najaarskou, En hun handen zijn stil en hun ogen zijn flauw Om de doden tijd die begon. En ze hokken bijeen om een huivrend vuur, En ze warmen hun handen er aan. En ze tellen de dagen zo uur na uur, En het blijft in hun harten zo dor en guur, Om de zomer die heen is gegaan.…

mama

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Mama Ik heb je hand moeten loslaten Jij hebt ons moeten verlaten Je strijd is heftig geweest Elf dagenlang heb je gestreden Je hield je vast aan het aardse Nu is dit allemaal het verleden Op het laatst nam je mijn hand stevig vast Je keek recht in mijn ogen Net of je mijn gezicht wilde blijven zien Voor je het aardse ruilde voor hierboven…

op de waagschaal

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
denken daar niet over na geen gedachte zal in een noot kunnen dalen immers het is in het ongrijpbare waarin ik met open handen sta en mijn bewegende vingers de zin bepalen…

Aan mijn wandelvriendin 2

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Sommigen doen het voor hun plezier In de regen op weg naar station de uitlaat (als vegetariër) trotseren van viskraam, poelier Ergens uitstappen in een klein plaatsje In één hand de beschrijving op een a vier dat al gauw een vod, nat, de plu in de andere omhuld door handschoen die nat en koud een 3e hand, waar ?…
Ralameimaar24 december 2019Lees meer >

Grenzen gaan en komen.

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
bevriest, zoekt zijn immuniteit in het bloed, wie dat vindt dat resistentie bestaat even alleen in woordenboeken, wat ik lees is lopend vuur sterk geïnfecteerd dat het zelfs de dood ontdooit de grenzen vallen weg staan als blokkades weer op waar mensen gaan, de haat verbleekt, is even weg, bladeren die al gestorven zijn in beide handen…
Pama2 april 2020Lees meer >

Argwaan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
nu het beest in opmars is, ontwaakt de achterdocht woorden die worden gesproken, veelal worden herhaald, vinden geen houvast boosheid maakt zich meester nu jij vindt dat er over jou heen beslist wordt alle touwtjes die jij dacht te laten vieren, zijn jouw hand allang ontglipt zo verdwijn jij meer en meer in de grijze mist die jou omhult hoe…
LadyLove20 augustus 2020Lees meer >

kerf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
(het glas valt uit je hand). zwijgen is soms meer dan een plicht.…

drup drup

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
het toilet is boven, tegenover de slaapkamer, een fijn gegeven daar mijn kleine tingeling zich telkens 3 x per uur geroepen voelt om even uitgelaten te worden ik doe wat hij zegt, hij is me dierbaar en ik geef hem met graagte mijn hand doch mijn slaap neemt afstand van mijn ontoegeeflijk verlangen om mij als personage in diepe rust te…
elze26 april 2023Lees meer >

Vredesgebed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Vandaag wensen we vrede, werken we aan vrede, staan we voor vrede, en delen we vrede: hand in hand, hart aan hart, vredelievend.…

eindeloos

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
waar jij welverdiend de rust genieten mag van het eindeloos zijn ervaar ik meer dan ooit wat jij mij betekent ik tover mij een lach door tranen van gemis als ik terugdenk weer aan toen wij elkaar eens in liefde overgaven ik ervaar dankbaarheid voor hoe wij samen in voor- en tegenspoed steeds weer opnieuw hand in hand stonden ik…

Sceptisch

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 365
Vertrouwen is een dobbelsteen in handen van iemand die niet kan gooien. Ze beloven hemel en aarde, maar hun handen zijn leeg. Iedere glimlach een oefening in misleiding, ieder woord een schaduw van iets dat nooit was. Ik reik niet. Waarom geloven als zelfs de zon ooit besluit te doven? De leegte applaudisseert zacht. Ik knik.…
Nathan16 december 2025Lees meer >

Monotoon

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 282
Mijn handen geknepen om niets en dankbaar dat niets geen pijn doet. Als de volgende steek komt, zal ik glimlachen. Niet uit kracht, maar uit gewenning. Alles wat kwetsbaar was is al lang opgebruikt.…
Nathan17 januari 2026Lees meer >

Big city

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
In de groene gordel van de grachten kun je met lijn 2 nog spelevaren langs panden waar in vroeger tijden vrachten van overzee der heren van de thee in ruimen over wijde zuidzeebaren verpakt in balen opgeslagen lagen Kunst en rijkdom gingen hand in hand getuige goudeneeuwse monumenten van picturale faam in landschapsprenten tableaux vivants…
Maxim22 januari 2026Lees meer >

Waardigheid onder het stof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 235
de dag brak niet plotseling maar schoof langzaam open als een deur die te lang op slot zat 1 juli iemand fluistert vrijheid alsof het woord nog moet leren lopen ketenen vielen niet tegelijk sommigen bleven nog jaren hangen in hoofden in handen in hoe een naam werd uitgesproken maar ergens diep onder het stof van bevelen en zwepen…

de waarheid is mijn identiteit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 120
ik schrijf geen boeken meer, vertaal nog slechts in het grijnzen van wie ik ben ik was een kolonist, had het ontdekte reeds verloren aleer ik het met mijn handen kon duiden, het waren spaanders die mijn tijd hebben uitgebuit, niet met beloftes die gelegen in een bad met zuur me telkens overrompelde neen, de uitwasemingen die mijn geest…
elze15 oktober 2026Lees meer >

De Koning, de Minister(President), schijt aan corona

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
gewust" verontschuldigen zich plechtig, gaan zogenaamd door het stof slijmen, denken te lijmen met giften aan het Rode Kruis de Koning, de Keizer, de Admiraal de Koning: Willem Alexander en zijn Maxima, met vluchtvakantie in het buitenland: Griekenland lappen na het goed smaken de afstand aan hun laars de Keizer: Marc Rutte schudt de hand…

kom maar- zei je - kom maar

netgedicht
4.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.641
kom maar- zei je- kom maar geef me je hand - en je omsloot de mijne jouw handen -mooie handen ranke - gevoelige - alles-omvattende kom maar - zei je- kom maar geef mij je bagage ik toon je aan mijn wereld aan de dingen die er waren en de dingen die er zijn ik toon je aan de mensen en de plaatsen de pleinen en de kerken vertel je wat ik denk…

De tempel der reinheid.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.248
En 'k vond mij biddend neergezegen: ‘Verlicht, O God, mijn aardse wegen, en aan Uw hand, ach, voere mij, dat ik, genaakt tot reinheids-tempel, een hand gestrekt vind aan de drempel en blije stem: ‘Wees welkom, gij!’…

Afscheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Een traan van liefde schonk ze mij nog, in de laatste minuten die wij nog hadden Al kijkend naar mij kneep ze zacht in mijn hand, ik zeg langzaam het leven uit mijn moeders ogen vervagen, haar hand verloor het laatste beetje kracht wat ze nog rest voor mij. Zacht blies ze haar levens adem uit.…

Sneeuwklokjes

netgedicht
3.9 met 33 stemmen aantal keer bekeken 5.691
" Het voor de hand liggende: "Kijk toch in de tuin!" zei ik gelukkig niet. Bijtijds dacht ik: eigenlijk is de vraag vol verwachting, het zien definitief. Ik echode dus: "Ja, zouden de sneeuwklokjes reeds bloeien in de tuin?" En daar lieten we het voorlopig bij.…

Uitgestrekte vlaktes

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
De wind voert naar vreugde en doet denken aan een troostende hand, begeleidend in het duister. Op weg naar thuis.…
Ine26 januari 2005Lees meer >

laatste adem V

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.201
De vlegel van het dorp was op pad met een dodelijk rietje in zijn hand Op zoek naar een kikker of een pad tussen het hoge riet aan de waterkant Het slachtoffer zette het op een gillen, de dader vulde zijn longen met lucht. En met een rietje tussen de kikkerbillen slaakte de kikker z’n laatste zucht.…
rene martens14 februari 2005Lees meer >

De woorden uit jouw hart

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.469
Jij kijkt mij in mijn ogen strijkt zachtjes door mijn haar Jouw hand in de mijne toen, hier, nu en daar Jij vertelt mij van duizend dingen zonder een woord te zeggen Jij laat mij de wereld zien door mij in je armen te leggen Jij houdt me vast en kijkt naar mij Ik ben hier nu, samen met jou wij zijn er allebei...…
Suzanne29 maart 2005Lees meer >

Gastmaal

gedicht
3.8 met 57 stemmen aantal keer bekeken 13.974
Elk bord een hand, door het glazen dak liggen de bladeren. Een kaars brandt herfst in de woorden, het verkruimelde, broodnodige. Nu zitten ze aan, ik giet ons in brons, en wij rusten. ------------------------------------ uit: 'Een rode sjaal', 1998.…

IK BEN OP WEG NAAR DICHTERLAND

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.172
ik ben op weg naar dichterland het ligt daar aan de overkant en woorden reiken mij de hand ik ben op weg naar dichterland hoe ver is het naar dichterland ik stel aan water, storm en zand de vraag die op mijn lippen brandt hoe ver is het naar dichterland ik ben op weg naar dichterland want dat is mijn beloofde land met dit gedicht als onderpand…