17693 resultaten.
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 Uit mijn diepste holen neemt zij mij bij de hand,
er ligt nog steeds een kind in het niemandland.…
Ons aller einde is de dood.
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.919 bleek en reeds stil gevouwen
haar half geopende mond prevelt nog zacht een laatste gebed
arts luistert en buigt zich weer even over haar heen
maar het leven is reeds uit haar verdwenen
de handen voelen al koud als steen…
De bekeerling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 in hand
Door Hem geleid in liefde en gezond verstand
Maar ‘t eerste weekend van de maand, ’t is altijd prijs
Is hij afwezig om zijn zonden te belijden
Zijn naaste buurman voetbalt uit, dus is op reis
Hij kan zich dan devoot aan ’t kruis van buurvrouw wijden…
De tolk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Ik zie een kind
lopend aan moeders hand
samen naar de dokter
waar het gesprek begint
over de ziekte van moeder
tussen dokter en kind.
Ik zie een kind
lopend aan vaders hand
samen naar de school
de inschrijving begint
vader voert het woord
met als tolk datzelfde kind.…
Depressie
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.426 het is alsof je blik steeds meer naar binnen
gekeerd raakt je voorhoofd steeds
donkerder wordt je wangen steeds
strakker je mond steeds afstandelijker
dan enig iets wat ooit van mij
was je lichaam zo doorzichtig alsof mijn
hand zo door je heen kan als ik probeer
tegen te houden dat je verdwijnt je bent
onder ons maar hebt het contact
verbroken…
Winterliedjes
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 Nu dringt ze in de hutten de najaarskou,
En hun handen zijn stil en hun ogen zijn flauw
Om de doden tijd die begon.
En ze hokken bijeen om een huivrend vuur,
En ze warmen hun handen er aan.
En ze tellen de dagen zo uur na uur,
En het blijft in hun harten zo dor en guur,
Om de zomer die heen is gegaan.…
mama
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 Mama
Ik heb je hand moeten loslaten
Jij hebt ons moeten verlaten
Je strijd is heftig geweest
Elf dagenlang heb je gestreden
Je hield je vast aan het aardse
Nu is dit allemaal het verleden
Op het laatst nam je mijn hand stevig vast
Je keek recht in mijn ogen
Net of je mijn gezicht wilde blijven zien
Voor je het aardse ruilde voor hierboven…
op de waagschaal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
505 denken daar niet over na
geen gedachte zal in een noot kunnen dalen
immers het is in het ongrijpbare
waarin ik met open handen sta
en mijn bewegende vingers de zin bepalen…
Aan mijn wandelvriendin 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Sommigen doen het voor hun plezier
In de regen
op weg naar station
de uitlaat (als vegetariër)
trotseren van viskraam, poelier
Ergens uitstappen in een klein plaatsje
In één hand de beschrijving op een a vier
dat al gauw een vod, nat,
de plu in de andere
omhuld door handschoen die nat en koud
een 3e hand, waar ?…
Grenzen gaan en komen.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
430 bevriest,
zoekt zijn immuniteit
in het bloed, wie dat vindt
dat resistentie bestaat even
alleen in woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
sterk geïnfecteerd dat het
zelfs de dood ontdooit
de grenzen vallen weg
staan als blokkades weer op
waar mensen gaan, de haat
verbleekt, is even weg,
bladeren die al gestorven
zijn in beide handen…
Argwaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 nu het beest in opmars is, ontwaakt de achterdocht
woorden die worden gesproken, veelal worden herhaald, vinden geen houvast
boosheid maakt zich meester nu jij vindt dat er over jou heen beslist wordt
alle touwtjes die jij dacht te laten vieren, zijn jouw hand allang ontglipt
zo verdwijn jij meer en meer in de grijze mist die jou omhult
hoe…
kerf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 (het glas valt uit je hand).
zwijgen is soms meer dan een plicht.…
drup drup
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 het toilet is boven, tegenover
de slaapkamer, een fijn gegeven
daar mijn kleine tingeling zich
telkens 3 x per uur geroepen
voelt om even uitgelaten
te worden
ik doe wat hij zegt, hij
is me dierbaar en ik geef
hem met graagte mijn hand
doch mijn slaap neemt
afstand van mijn
ontoegeeflijk verlangen
om mij als personage
in diepe rust te…
Vredesgebed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
710 Vandaag
wensen we vrede,
werken we aan vrede,
staan we voor vrede,
en delen we vrede:
hand in hand,
hart aan hart,
vredelievend.…
eindeloos
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
525 waar jij welverdiend
de rust genieten mag
van het eindeloos zijn
ervaar ik meer dan ooit
wat jij mij betekent
ik tover mij een lach
door tranen van gemis
als ik terugdenk weer
aan toen wij elkaar
eens in liefde overgaven
ik ervaar dankbaarheid
voor hoe wij samen
in voor- en tegenspoed
steeds weer opnieuw
hand in hand stonden
ik…
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Vertrouwen is een dobbelsteen
in handen van iemand die niet kan gooien.
Ze beloven hemel en aarde,
maar hun handen zijn leeg.
Iedere glimlach een oefening in misleiding,
ieder woord een schaduw
van iets dat nooit was.
Ik reik niet.
Waarom geloven
als zelfs de zon ooit besluit te doven?
De leegte applaudisseert zacht.
Ik knik.…
Monotoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
282 Mijn handen
geknepen om niets
en dankbaar
dat niets geen pijn doet.
Als de volgende steek komt,
zal ik glimlachen.
Niet uit kracht,
maar uit gewenning.
Alles wat kwetsbaar was
is al lang
opgebruikt.…
Big city
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 In de groene gordel van de grachten
kun je met lijn 2 nog spelevaren
langs panden waar in vroeger tijden vrachten
van overzee der heren van de thee
in ruimen over wijde zuidzeebaren
verpakt in balen opgeslagen lagen
Kunst en rijkdom gingen
hand in hand
getuige goudeneeuwse monumenten
van picturale faam in landschapsprenten
tableaux vivants…
Waardigheid onder het stof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
235 de dag brak niet plotseling
maar schoof langzaam open
als een deur die te lang op slot zat
1 juli
iemand fluistert vrijheid
alsof het woord nog moet leren lopen
ketenen vielen niet tegelijk
sommigen bleven nog jaren hangen
in hoofden
in handen
in hoe een naam werd uitgesproken
maar ergens
diep onder het stof van bevelen en zwepen…
de waarheid is mijn identiteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
120 ik schrijf geen boeken meer, vertaal nog
slechts in het grijnzen van wie ik ben
ik was een kolonist, had het ontdekte
reeds verloren aleer ik het met mijn
handen kon duiden, het waren
spaanders die mijn tijd hebben
uitgebuit, niet met beloftes
die gelegen in een bad met zuur
me telkens overrompelde
neen, de uitwasemingen die mijn
geest…
De Koning, de Minister(President), schijt aan corona
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 gewust"
verontschuldigen zich plechtig, gaan zogenaamd door het stof
slijmen, denken te lijmen met giften aan het Rode Kruis
de Koning, de Keizer, de Admiraal
de Koning: Willem Alexander en zijn Maxima,
met vluchtvakantie in het buitenland: Griekenland
lappen na het goed smaken de afstand aan hun laars
de Keizer: Marc Rutte schudt de hand…
kom maar- zei je - kom maar
netgedicht
4.5 met 32 stemmen
1.641 kom maar- zei je- kom maar
geef me je hand - en je omsloot de mijne
jouw handen -mooie handen
ranke - gevoelige - alles-omvattende
kom maar - zei je- kom maar
geef mij je bagage
ik toon je aan mijn wereld
aan de dingen die er waren en de dingen die er zijn
ik toon je aan de mensen en de plaatsen
de pleinen en de kerken
vertel je wat ik denk…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.248 En 'k vond mij biddend neergezegen:
‘Verlicht, O God, mijn aardse wegen,
en aan Uw hand, ach, voere mij,
dat ik, genaakt tot reinheids-tempel,
een hand gestrekt vind aan de drempel
en blije stem: ‘Wees welkom, gij!’…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Een traan van liefde schonk ze mij nog, in de laatste minuten die wij nog hadden
Al kijkend naar mij kneep ze zacht in mijn hand, ik zeg langzaam het leven uit mijn moeders ogen vervagen, haar hand verloor het laatste beetje kracht wat ze nog rest voor mij. Zacht blies ze haar levens adem uit.…
Sneeuwklokjes
netgedicht
3.9 met 33 stemmen
5.691 "
Het voor de hand liggende:
"Kijk toch in de tuin!"
zei ik gelukkig niet.
Bijtijds dacht ik:
eigenlijk is de vraag
vol verwachting,
het zien definitief.
Ik echode dus:
"Ja, zouden de sneeuwklokjes
reeds bloeien in de tuin?"
En daar lieten we het
voorlopig bij.…
Uitgestrekte vlaktes
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
587 De wind
voert naar vreugde en
doet denken aan een troostende
hand, begeleidend in het duister.
Op weg naar thuis.…
laatste adem V
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.201 De vlegel van het dorp was op pad
met een dodelijk rietje in zijn hand
Op zoek naar een kikker of een pad
tussen het hoge riet aan de waterkant
Het slachtoffer zette het op een gillen,
de dader vulde zijn longen met lucht.
En met een rietje tussen de kikkerbillen
slaakte de kikker z’n laatste zucht.…
De woorden uit jouw hart
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.469 Jij kijkt mij in mijn ogen
strijkt zachtjes door mijn haar
Jouw hand in de mijne
toen, hier, nu en daar
Jij vertelt mij van duizend dingen
zonder een woord te zeggen
Jij laat mij de wereld zien
door mij in je armen te leggen
Jij houdt me vast
en kijkt naar mij
Ik ben hier nu, samen met jou
wij zijn er allebei...…
Gastmaal
gedicht
3.8 met 57 stemmen
13.974 Elk bord een hand,
door het glazen dak
liggen de bladeren.
Een kaars brandt
herfst in de woorden, het
verkruimelde, broodnodige.
Nu zitten ze aan,
ik giet ons in
brons, en wij rusten.
------------------------------------
uit: 'Een rode sjaal', 1998.…
IK BEN OP WEG NAAR DICHTERLAND
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.172 ik ben op weg naar dichterland
het ligt daar aan de overkant
en woorden reiken mij de hand
ik ben op weg naar dichterland
hoe ver is het naar dichterland
ik stel aan water, storm en zand
de vraag die op mijn lippen brandt
hoe ver is het naar dichterland
ik ben op weg naar dichterland
want dat is mijn beloofde land
met dit gedicht als onderpand…