5775 resultaten.
Avondregenboog
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
385 Avondregen valt
regenboog breekt door wolken
stilte onder licht
Lucht opent zich na de
laatste druppels en ergens tussen
avond en regen verschijnt een flinterdunne boog
alsof een stille brug zich legt tussen wat was en wat nog komt.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 En ergens in dat stille midden van wat blijft,
waar niets meer moet en alles mag verzachten,
blijft een spoor dat niet verdwijnt maar rust,
een zachte echo van liefde die haar vorm verloor.…
Wat zich toont in licht
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
361 Stil op de distel
het bruin zandoogje rust, zacht
in het middaglicht
In de stille ruimte boven
het gras zweeft een aanwezigheid
die niets opeist, een beweging die de lucht
zacht opent, alsof een gedachte vorm krijgt zonder woorden.…
De smaak van spin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
146 Web in ochtendwind
een trilling door stille draden
wereld wacht mee
Hoe een spin bouwt
aan haar web met draden die
nauwelijks zichtbaar zijn, tussen stengel en
blad groeit langzaam een vorm die uit aandacht lijkt te ontstaan.…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 Haar pen sneed door de nevel van verboden,
door stille monden, dromen zonder naam;
ze koos het eenzaam recht van zelf te leven,
en had de moed te minnen zonder vrees.…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Zij vluchten in de stille eenzaamheid,
nog voor de avond valt.
Wanneer hij plukt, die wrange vrucht
van doelloosheid en lethargie.
Het is voorbij, het werkzame leven —
te moe om nog extra energie te geven.…
Mijn schild ende betrouwe
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
970 Maer daerboven
viert een sachte glansinge
in uwe beyder ooghen,
als een stille wederklanck
van licht.
.
Zij spiegelt
den ongherijpelijcken wegh
naer dat woordelooze ghevoelen,
.
Alwaer liefdevolle herkenninge
het wederzydsche bestaen
tot eene hopevolle eenheyt
verzeghelt.…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Oude wortels rusten
stam draagt sporen van tijd
takken dragen licht
Diep in de dragende aarde verankerd
vinden de oude wortels hun stille weg,
ze putten uit de verborgen levensbronnen
en schenken standvastigheid aan de stam.…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen
die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken
die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.
Kijk naar de lantaarns die vroeg aangaan bij de Magere Brug.…
Zelfgekozen schemering
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2 De stille schaduw blijft over.
De klok vertraagt haar ritme.
Het licht is zacht.
Tussen de regels groeit begrip.
Een fluistering van wat ooit luidruchtig was.
Nu is er rust.
Gevonden in de plooien van de tijd.
De schepen zeilen verder.
Ze varen naar de horizon van de nacht.
Beladen met flarden van gisteren.…
De zoektocht
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
3 Dit is de stille, intense reis van de zoeker,
die blijft reiken naar het licht aan de horizon,
tot diep vanbinnen de onrust verstilt
en de ziel in zichzelf geborgenheid vindt.…
Waar het licht de stilte raakt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
22 Het licht schuift sidderend over het stille water,
een dunne schemering die de horizon losmaakt
en het zoute fluisteren van de branding wekt,
zonder dat een mens de stilte hoeft te verstoren.…
De tijdgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
694 Nachtmerrie, plicht of feest,
aanbeden of gevreesd,
de tijdgeest is een beest
dat nooit lijkt weg geweest.
´t Is of ´t er altijd was,
maar ´t is er nog maar pas.
Opeens was glanzend dof,
succes sloeg om in sof,
geleerd werd gedateerd,
waardeloos gewaardeerd
en ´t minste werd het meest
tot glorie van het beest.
Ben je geen onderdaan,
dan…
Tussen wat was en kan zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 Tussen wat was en kan zijn
Een recept voor morgen
Er zijn dagen die zich nauwelijks laten afronden.
Ze blijven hangen aan de rand van het jaar,
als licht dat weigert te verdwijnen.
Misschien wil het nog even blijven -
omdat ook wij aarzelen voordat we verdergaan.
We kijken terug.
Niet om het verleden vast te grijpen,
maar om te…
de leegte zonder jou
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
4.591 Je markante persoonlijkheid en je vrolijke gezicht
zullen wij ervaren als een groot gemis
Want een dag zonder lach
was voor jou geen dag
Van vele dingen had je nooit genoeg
je laatste reis kwam veel te vroeg
Plotseling ging je heen
Nu ben ik alleen
Onuitsprekelijk verdriet
Vergeten zal ik je niet
Dwars door de stille leegte
klinkt…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Een stem in mijn hoofd
vervulde ooit de ruimte met lente,
maar werd drukkend –
één woord: mislukkeling,
golvend door de dagen als een schaduw.
Ontwaken in een lijf
dat niet meer van mij was,
koffie smaakt naar bitter en kruidig
maar kon mijn hart niet bereiken.
Kinderen glimlachten –
de zon scheen onbewogen voorbij.
Was dit alles –
beton…
Vrijheidsvisioen 1944.
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.124 Ik loop vanavond in de Visserstraat,
De duisternis hurkt in haar duisternissen.
(Oorlog gluurt heimelijk door de coulissen.)
De straat buigt nauw merkbaar de ruggengraat
Daar waar een zaak zijn leesbehoeften doet,
Een beetje achteraf, zoals het moet.…
ONWEDER
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.195 De ganse lucht, de zee, het aardrijk, is
Een groot toneel van sombre duisternis.…
Zita
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
772 Misschien toch een lichtje in de duisternis.
Lieve baasjes kwamen me halen.
Och, ik ben zo gelukkig nu.
Ik krijg eten voor mijn hongerige maag.
Mooie slaapplaats voor mijn tenger lijf.
Een aai over mijn kop
Nu heb ik proper haar
na een bezoek aan een waterplas met schuim.…
De zwarte zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 zal de morgenzon alles bederven
Miljarden stippen maken een raster
Geen halo maar een masker
Je naam klinkt veruit
In stilte schreeuw ik het uit
Het pad is bekend, niet recent
Droog en hard met verdriet doordrenkt
Glad als olie op glas, onbedacht
De slang grijnst en lacht
Een goed aardige dans
Geeft een tweede kans
Zon bevecht de duisternis…
Het zomergraf
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
534 zon doet zich poëtisch voor
maar jij vertolkt complete onzin
alles is in juli
zomers met bloeiende velden
van vergeten verledens
je bent een dag uit een verhaal
jouw geest bezoekt het heden
ik heb je weer lief
maar het weerzien is te pijnlijk
de maan is lieveling van de nacht
sterren zijn weeskinderen
die als licht lachen in duisternis…
VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.193 melodie: ‘Sì dolce è’l tormento’ Claudio Monteverdi)
De mistige morgen verhult het gezicht
De grauwgrijze nevels verstrooien het licht
Je staart naar het water
Het zinloos geklater
Is zonder gewicht
Niets komt bij je binnen
Niets prikkelt je zinnen
Het venster is dicht
Je vragen en wensen zijn wijd als de zee
Maar golven vol duisternis…
de rivier
gedicht
3.5 met 14 stemmen
18.226 uit al haar armen brandt de rivier onder de rotsen
en onder de kleine zon boven de bossen
spuwt naar tellurische wortels naar de staart van de wolk
en met gesperde muil dwars door deinende scherven zij zwermt
met grillige warmte over de wereld
de duisternis dicht bij haar buik buigen gulzige bloemen
en daar is een hol en een poel en het kraken…
dageraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 De dag breekt aan de nacht kraakt
en de maan valt door het zwarte laken
ze zakt verslagen met een touw onder de aarde
wachtend op een duwtje naar ‘t zenit
als het kussen van duisternis weer opgeklopt wordt
De zon draait zich uit haar vergeetput op haar zij en
werpt haar fotonen in lange linten rond de wereld
trekt ze weer binnen en rolt de…
Ik wil de wereld een betere plek maken voor jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Ik wil de wereld een betere plek maken voor jou
Leiderschap is iets natuurlijks voor mij
Ik gebruik mijn intelligentie (kennis) en geloof in jou
Om het leven aangenamer te maken voor jou
Ik wil jouw licht zijn in tijden van duisternis
Je steun en toeverlaat als je het moeilijk hebt
Je bijstaan en sturen wanneer het nodig is
Maar je ook liefhebben…
Zo helder als kristal breekt daar schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Laten we de duisternis niet vervloeken,
lucifers en kaarsen schrander bewaren
en hoopvol gebruiken,
onze onschuld van ooit niet verliezen.
Laten we niet leven naar het oordeel
van dat leger en die dictator die ons en
zelfs de grond naast en om ons huis niet kent.…
SPRANKJE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
434 samen door
je zegt nieuwe kansen komen weer
vandaag morgen echt waar ooit een keer
je fluistert heb nog even geduld
nee nee echt waar jou treft geen schuld
gebeurtenissen kiezen soms als
vallende sterren hun eigen baan
en jij hebt je uiterste best gedaan
in het voorkomen blijf koesteren je dromen
mijn ‘Sprankje’ mijn licht jij die
de duisternis…
Tussen linkse en rechtse politiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 een verdeelde glibberige straat
de donkere ronde stenen glanzen
tot ver langs de wegen, met
in 't nachtelijk licht
een wit gepoederd gezicht, ze
draagt een zwart mondkapje
in 't flakkerend schijnsel van de straatlantaarn;
spookachtig belicht
links een omgehakte boom waar
geen twijgje is blijven hangen
in de oneindige
duisternis;…
Flermuzanus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
608 Van 't heilig roomse rijk
- tweeduizend jaar -
Zou dra de tellerworm
de wereld tarten
Het eind zou het begin zijn
van de doem
De drempelbug op 't einde
van december
Toen old fool Streisand Barbara, remember,
Zich opsloot in haar huis
van tien miljoen
Doch wat verscheen was noch een bug noch worm
Geen lava-overstoven duisternis…
Zomerschemering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
580 Dat de duisternis weer haar weg heeft gevonden in
de natuur waar zij zich kronkelt tussen vrijheid en vrijzinnigheid
Verbonden tussen hemel en aarde, het ongezien en ongehoord verschijnsel
dooft zachtjes uit tot wanneer een nieuwe nachthemel tevoorschijn komt; jouw ster nabij.…