7969 resultaten.
Liefde als water en vuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
662 Wanneer we beminnen,
met hart en ziel.
Wanneer we voor grote liefde,
helemaal open durven staan.
Wanneer we sterven begrijpen.
Met Liefde durven verslaan.…
In koude huiver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 nog kwamen zij
binnengeslopen
uit blauwwitte lucht
met kilometers zicht
jij was meer
van de contrasten
alleen op het strand
zonder andere gasten
met koel gefluister van
golven in koude huiver
geen intens
genieten van
levensenergie wel
actie en reactie in het
overweldigende spel
dat zand laat stranden
wij hebben onze
ziel…
Lucia Rijker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
528 Meedogenloos versloeg je opponenten,
je liet ze ijskoud alle hoeken zien,
ontroerend roerend dus dat jij sindsdien
gebruik ging maken van je coachtalenten
Je richt je nu op anderen, maar anders
en vecht om zielen krachtiger te maken:
integer, liefdevol, gepassioneerd
Zo maak je nu van tégen- médestanders,
ik moet bekennen: jij weet mij te…
Bijdegronds donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 schor krakend
zwaaiden monumentale
kerkdeuren open
voor in het zwart
geklede mensen met
hun hoge hoed
die in stijf raffinement
het publiek verstrakten
tot het ultiem moment
in bijdegronds
donker murmelden
talloze overleden
stemmen over de pijn
aan hun gemankeerde ziel
beroetten walmende
kaarsen het wit graniet
van de zerken uit…
In Woorden Vangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
561 ongekende gedachten
en die kleurrijke ondergaande
zonnen weten te vangen
die letters aan liefde kunnen hangen
soms onbegrijpelijk soms apert
die al wat je ziet of juist niet
emoties als vreugde en verdriet
en die je laten vlammen
van weemoed en verlangen
die jij alleen en een ander soms niet ziet
poëzie is misschien wel
de ware ziel…
HIJ VERTROK IN DE NACHT
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
610 hij vertrok in de nacht
zo plots en onverwacht
geen deur was geopend
niemand had hem zien lopen
alle luiken bleven zelfs dicht
en nergens lag een bericht
het laken onaangeroerd
het lichaam omwoeld
zijn hart had het begeven
zijn ziel naar het Hoogland gedreven
daar in 't Eeuwige Licht
kreeg de aarde 'n tranengezicht
niemand die…
EEN NITTE KERSTTUIN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
788 waar alleen de merel en het roodborstje
gehuisd zijn,
zoekend naar mijn brood kruimeltjes…
In dit land van rijm en ijskristallen
wanneer de avond valt
spiegelen de gouden lichtjes
aan de dennenbomen
zich in het magische van een witte kersttuin
een ijskoude schoonheid die mijn ziel beklijft!…
Engelbloem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 door een mariposa,
een lustbeluste zinderende
vlinder,
en hoopt op meer dan weihnachtengesang
Daar komt een schöne schmetterling vorbei
ze fluistert hees in 't spaans
mi corazon
als ik jou ook eens 's nachts
verwarmen kon
Wij hoeven niet een winter lang
te wachten
ter lafenis van lijdelijke smachten
ik ben een ademtocht, de ziel…
Lichtschip
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 is maar een vlag
geweldloze communicatie
in de wind
een zwijgende blik
De stok een toverstaf
een zieneres, baken
van geduld
uit goed hout gesneden
Eik en linde, vlier, vijg en kers
de bomen van Moeder Aarde
beuk en berk, ceder, cipres
zoveel meer dan olm en es
Een helende staf
met een kleed om te dragen
in de kleuren van onze ziel…
Verdrieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 De punt comma´s dansen
raken de einders op de notenbalk
geen mens zal weten
hoe diep of hoog haar dalen
haar ziel geraakt...
Alleen nog beelden
geuren
Kleuren
die ze in elkander goot
zwijgend voelt ze leeg
stilte in haar staart...
Ze lacht
Ze huilt
Ze schuilt
tussen haar tranen....!…
GOD KENT GEEN WONINGNOOD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
576 Waldkirchen, Zuid-Duistland
Laat Hij zijn nederigheid zien
Niets groots, ’n altaartje, wat bankjes
Geen orgel, toeters of bellen maar wel
De kruisweg, Christus smalste weg,
Mooi gehangen doch confronterend
Het aantal plaatsen is beperkt
Maar in het grootse huis des heren
Zijn vele appartementen, flats, woningen
Dus zoekende gelovige zielen…
Gulden mêlee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
472 Heerst doodse stilte in engelenbak
Gespeend van hemelrijk en merelzang
Nog voor het vroegste krieken van de dag
Nog voor de allereerste zonnestralen
Reik ik hals uit naar goud der dageraad
En doe ik kond in 't uur der morgenstond
Van 't rijk der chaos die mij zal belagen
En mijn gemoed zal kwellen
met zijn vragen
Doch voor haar ziel…
Haar scherven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 hetzelfde glas is
ooit jouw spiegelbeeld
geboren dat na veel
oefenen en bewegen
ondanks kleine haperingen
in de motoriek bij
een onregelmatige
groei en incidentele
a- sychronie toch een
bewewgingspatroon
heeft ontwikkeld
in een dansant gaan
bijna los van de vloer
waar ooit haar
scherven vielen
juist met ogen
die als ramen
van de ziel…
Gekwelde queeste
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
560 Wel eenentwintig dagen ondergronds
Onzichtbaar van de aardbodem verdwenen
Geloken ogen, spieren zonder zenen
Kwijnde onhoorbaar leegte
zonder ons
Haar lelieblanke huid is niet van grenen
Zij zwijgt als 't graf - waar moet mijn zang nu henen
Is het haar ziel, de duivel of haar genen
Moet ik om mijn gekwelde queeste wenen?…
In de ban van de ring
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
592 voor een moment zag ik haar
de zon door het raam
ze raakte me aan, ze raakte de zachte kant van mijn ziel
het heeft nog geen naam, maar het was een warm gebaar
een ander speelde met het hart van een kind
plotseling was ik even in de war
of was ik het die het verleden aanraakte
ja, dat moet het zijn geweest
het was die gedachte of een verlangen…
Episch ge-ik
netgedicht
1.9 met 21 stemmen
673 Zo dacht hij bij zichzelve,
emoties strelend, wegend
voor het decorum van zijn ziel.
(Zo'n trigger moet toch zeker
zijn inzet vijzelen. Of wijzigen...)
Hij wist het niet. Zag slechts
fanatieke rijmelaars, vertederd
door het Grote-mensen-gevoel,
clichés smeden met een legoblik -
wie weet wordt Dat ons oeuvre!…
Liefdesverhaal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
461 in het stille ochtendgloren
waar de nevel traag verdwijnt
ontmoet ik jouw mooie ogen
een blik die mijn geluk verfijnt
onze zielen raken verweven
in een dans van licht en snel
elk tel uitvoerig beleven
in ons matineuze liefdesspel
hand in hand door stormen
lopen wij op verdwaalde paden
tussen waarden en normen
van onze eigenzinnige daden…
Zus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Zo tastbaar en fragiel,
een klein meisje zonder ziel.…
Verstekeling
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
535 Je ziel wordt
leeggesmeten!
Doe het niet hier, maar bij de
Hartenkreten!…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 als zand dat door vingers glijdt
een schaduw in de ochtendtijd
zo is de jacht naar groots en meer
een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert…
Fascinatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Arme ziel - buiten het bootje -
verdrinken doe je nog net niet,
maar je Zweistein-fantasieën,
echt gewéldige strapatsen,
blubben nog slechts na
in jouw zo typisch
ambitieus
moeras.…
Wet wet wet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
719 in de gaten
diepbruine ogen zag ik
even later
die mij betoverden, 't was een brunette
die mij die zomer zwemmende verleidde
Zo was het hoe het allemaal begon
de handen strelend waar ze ook maar willen
als slangen glijdend over het gazon
van heuvelrijke dalen naar haar billen
van onderwatertrappelen tot duiken
ik kuste haar mijn ziel…
Gestrikt en brandschoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 voor vreugd hebt u zo vaak uw ziel gegeven
zij hoort, zoals ik zie, in uw geheel.
Een masker hoeft u niet meer te dragen.
Bij uw kleren zwijgen stil de gordijnen.
Voor mij hoeft u niet meer te verschijnen,
of verschuilt u zich achter hoge kragen.…
De bloesems blijven bij mij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
179 Ik huil om mijzelf
vergeefse tranen
die niets veranderen
Nergens tussen de gordijnen
in de binnenvertrekken
is mijn schoonheid veilig
Mijn ziel zoekt onwetend
wat waar is, naar de liefde
van mijn man in mijn schoot
Niet lastig gevallen
door een oosterse prins die
betoverend fluit speelt om mij
op zijn paarden van de zee mee
te nemen…
Schaduw van jouw glimlach
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
472 Want ware liefde die de ziel omstreng’t,
blijft eeuwig branden, ongeacht de wegen…
in tijden van ijzer
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
481 rondom hoge muren
blikkeren bomen en
paarden van staal
binnenin het ijzerpaleis
lacht een gedaante in
zijn metalen vuist
niets mag wegsijpelen
uit het geharnaste
misvormde hoofd
gehamerde handen
smeden geweren en
wankele tronen
hoofd hart en ziel
hermetisch afgesloten
van de straten buiten
de Via Dolorosa waar
wezens…
" De 10 geboden van de indianen" Levensfilosofie dat de indianenvriend Dirk Jozef Soenen dierbaar was, nagelaten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 Open je hart en ziel voor de Grote Spirit.
Al het leven is heilig,
behandel alle levende wezens met respect.
Doe wat gedaan moet worden,
in het belang van Allen.
Wees dankbaar voor elke nieuwe dag
die de Grote Geest ons geeft.
Spreek de waarheid,
maar allléén over het goede van anderen.…
In afstandelijk protocol
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
354 in afstandelijk protocol kan ik mij niet vinden
omdat door deftigheid zoete appels zuur worden
en de tomatensoep nooit zo heet wordt gegeten
ooit zal ik weten waarom ik me niet heb vergist
in het zoeken naar vrijheid van authenticiteit
ik kan mij niet vinden in afstandelijk protocol
huis in ruime zelfstandigheid
de woning van mijn ziel…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
261 raam
terwijl u geniet van mijn Poëzie
het venster is van glas, spiegelend
ben ik dat, denkt u, het is een loser, die ik zie
met onkunde waarvoor ik me welllicht schaam
gelukkig weet u beter, uw ego is groot
dus aan geslepenheid geen gebrek
u geraakt niet snel uit het lood
maar wat de dichter in alle vroegte bood
veroorzaakte in uw ziel…
Metamorfose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
227 dan vlieg ik weg met gouden vleugels
wanneer jij me vrijlaat
uit jouw lachende mond
het is zeker niet onmogelijk
dat ik zwijg wanneer jij luistert
dat ik niet buig voor argumenten
nu jij ze opschrijft in de schaduw
jij weet dat ik geen hoop geef
in het donker van de onmacht
geen glimp van diep vertrouwen
of heldere glans van een ziel…