7973 resultaten.
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 ik bemin,
het lijkt alsof de huid zich sluit
wijl een zucht zich weliswaar
vast in een herinnering neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk dooft de lente
neen, de nacht is thans
nog niet onomkeerbaar
wel wacht dat wat nadert
achter…
Mezelf vlooien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Ik kijk schuin opzij naar de bloemen
die ik vanochtend plukte in het bos
ze rekken zich uit in de warmte
van mijn slaapkamer
buiten ruist de regen
over het verkeer, de stad
gaat schuil achter de zachte wand
van de gordijnen
het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed
mijn huid is glad…
BEHANGER ONDER DE PLAK
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 Toen hij weer eens ergens plakken bleef,
kwam Truusje achter zijn geheimen.
Zijn huwelijk zit tijdelijk scheef,
maar hij is het al aan het lijmen!
(hij heeft haar voor Valentijn zo-even,
een cd van Marco gegeven)…
Dodelijke voetzool
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
451 het jaar dat de geschiedenis in zal gaan
als het jaar van dood en verderf
o dagen van nacht
en ontij toen de zwarte vogels
zijn overgewaaid en onze plannen doorkruiste
het verderf ons voor de voeten liep en zijn
dodelijke voetzool plaatste op onze
persoonlijke vrijheid
o dagen van isolatie
en onzekerheid moe als
bevroren sta ik achter…
geniet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 De plotse rust in de agenda
Een duim achter je naam.
Wij hameren voor kleine gaatjes te vinden
in ons al zo korte leven,
om toch nog iets goeds te beleven.
Ik neem rustig een douche,
bekijk aandachtig een bloem
die aan het ontluiken is.
Ik ren naar de brievenbus voor de krant.
Ik geniet van een kopje koffie.…
Orpheus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Zelfs Sisyphus ging zitten op zijn steen
Toen Orpheus met zijn liefelijke klanken
De wezenloze schimmen bracht tot janken
De Hellehond werd pup en wel meteen
De dichter - zanger won en hij ging heen
Met lopend achter hem die hij bevrijdde
Mits hij niet omzag tot de zon hem wijdde
Hij zwoer het, schraapte al zijn moed bijeen
Toch werd hij…
Even boom zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
427 Gewoon op een dag in jaar als de zon vrolijk schijnt
tot zij in de vooravond achter de horizon verdwijnt.…
Groot gelijk! Proost!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Daar kom ik nu pas achter,
nu ik drieënzeventig ben.
Vroeger had ik ongelijk.
Mijn vader bezat de waarheid,
maar kon me die niet schenken.
Hij wilde knokken tot het einde,
voor zijn zuurverdiende recht.
Een ieder, die me daarom vraagt,
geef ik mijn meningen nu kado.
Mijn gedachten zijn gratis.
Mijn groot gelijk nu ook.…
De Geest Leest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
419 de blinde ziet door
iets aan te raken
maar z’n geest gaat
er de beelden bij maken
de schilder zet iets fraais
en abstracts op een doek
de geest gaat naar de
diepere betekenis op zoek
de schrijver zet woorden
achter elkaar op een rij
wil met proza verhalen gedichten
iets van zichzelf toelichten?…
pop aan een draadje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
667 het kind mist de bus
op smalle schouders
draagt het de dood
alleen achter de
vergrendelde luiken
de boze bittere mama
het verdoolde kind
draagt de schuld van
alles met zich mee
de pop aan een draadje
veert op als iemand
haar lege ziel doordrenkt
met zijn kwaad
een ontsnapping aan
duistere eenzaamheid
hij lokt zijn…
Schaatsen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 De striemendgure wind bevriest de wangen
De tenen en de vingers worden blauw
Al klappertanden bijters van de kou
De schaatsen zullen niet aan wilgen hangen
Publiek begint te klappen en te zingen
Als één man staat men achter Neêrlands hoop
De koning en de koningin incluis
We zullen doorgaan! Ondanks tintelingen
Rijd door!…
De zang van jouw adem
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
533 ik zag de
vingers van
je handen zacht
spelen met lieve
lichte geluiden
die opklonken als
jij ze openden
en dichterbij kwam
met warmte die
eindeloze rust en
bescherming gaf
achter jou
kleurde alles
nieuwe verbazing
in langzame
melodische tonen
die zacht nader
kwamen en weer
verdwenen elkaar
strelend in en op
de muziek van
het…
Nergens zet je me neer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 In deze kille wereld
van vervreemde planeten
de wijsheid in een kan
aan het glazen raam gezeten
deze ronddraaiende aardkloot
zonder dromenland achter de horizon
heb je hulp nodig, vraag je me indringend
nee ik red me wel, de wereld staat in brand
nergens zet je me neer, ik verblijf in jouw leegte
jouw schaakspel in een niemandsland
onder…
Werk en balans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 doet het onbewust
als het dragen van een ring
maar een must
een gevangenis
een gave
terughoudend
erin doordraven
ook tussenin is veel te vinden
want daar is waar ik
mijn geluk zal bevinden
een balans
een kans
gegrepen want wie weet,
wanneer het te laat is want zo wreed,
kan het leven soms zijn
het laat je denken
het laat je achter…
HET KERKHOF
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
821 de ligusterhaag kort geknipt
de populieren op een rij
de doden zij aan zij
de ijzeren ingangspoort
het loodzware hek
aan kettingen vastgelegd
de brede hoofdingang
de oude zerken gerestaureerd
Of verlaten en verweerd
de kapel gewijd aan Jezus lijden
achter een gesloten traliehek
zijn bloemen voor het kruis gezet
het gazon dor en…
GROOTSTE WATERSNOOD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 schuim
die op de Zeeuwse kust
beuken en spoelen
's avonds davert
het woeste wind- en zeeorkest
rondom geborgen leven
in schijnbaar veilige huizen
is een nietig voorspel
van komend nachtgebeuren
omkneld door grimmig duister
rollen wilde waterkolken
en dwingende stromen voort
verwinnen polderland
slaan verwoestend stad en dorp
maar achter…
Poëzie
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
538 poëzie is een rivier
die de verbeelding draagt
meevoert op haar stroming
zij is de regen
die de voetstappen
van de dode meeneemt
de gedachte
waarvoor je achter
tralies belandt
poëzie is
de schoonheid van de kanteling
naar de zwartheid van het licht
zij is de angst die op een
zonnige dag in het heldere oog
van het hert schijnt…
Vreemdganger
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 dat ben ik
even vergeten
Een briljant stel
waren we niet
strijd en twijfel
vlochten ons samen
dreven ons uiteen
Zoveel later
trok je de deur
laf achter je dicht
soms laat je je even zien
als in een schimmenspel
ik voel me verlaten
kan het zere missen niet aan
jouw straffeloze ontrouw
beroofde me van mezelf
van wie ik was…
Je bent niet hier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
518 Donkere vogels krassen geluidloos
jouw naam in donkere wolkenlucht
er valt in mij een droeve stilte
die ik moeilijk kan duiden
mijn ratio wil niet verder zonder gevoelens
achter de horizon, een eindeloos landschap
ik hoor ook geen geluiden
in de nacht, een machteloze droom
dat je terugkomt met een boodschap
een bos bloemen en een bonzend…
het kleinere kwaad
netgedicht
4.9 met 30 stemmen
704 dat we op de echo zagen
toen de afdelingsdeuren openzwaaiden
en ze je wezen welk bed
wilde ik je in een deken wikkelen
je optillen en met je vluchten
de straat op het park in
maar ik verroerde me niet
en toen ze je wegreden
om je geweld aan te doen
omdat dat het kleinere kwaad was
zwaaide ik machteloos naar je
onderdrukte de aandrang
achter…
Ambiguïteit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
604 bezwaar:
als het opkomt verschijnt er
geen licht
als het ondergaat wordt het
niet donker
Beschrijf het als vorm
die nog niet gevormd is
als omvang nog steeds
zonder inhoud
of zeg dat het vaagheid is
die je verwart:
kom je het tegen, heeft het
geen voorkant
en volgt je het, heeft het
geen achterkant
de oorsprong ligt achter…
kiezelsteen
netgedicht
1.9 met 290 stemmen
1.569 zachte regen krast
de stilte op schuldige grond
je noemt de naam
van je dode vader
je gedenkt zijn naam
je ziet hem
hij zwaait halverwege
het tuinpad
nog één keer
kijkt hij achterom
een laatste maal achterom
je legt een kiezelsteen
op zijn graf
in uitgesproken taal
noem zijn naam
blijf bij hem laat hem
niet achter…
Rust op een lentedag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 Daar achter het golvende gekrookte riet
de zwaluwen die over het water scheren
een schilderij waar menigeen van geniet
en de schepper voor te danken en eren.
Dromerig zit ik daar aan die waterkant
alleen en stil genietend zonder zorgen
dit is mijn geboorte plek mijn vlakke land
hier kan ik zijn vanaf de vroege morgen.…
Als ik doodga
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 En jij blijft achter
met misschien een kater en een lege koekendoos,
maar ook met de gedachte:
die klootzak was gelukkig.
En ik ook een beetje…
Fluistergrond
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
678 Ze wilden hem niet op het weidse land,
of achter de struik bij de oude kerk,
waar mos en onkruid kerven in de zerk,
en schimmen overleggen met hun klant.
Het land kon hij tot dan toe niet kopen,
en zelfs de roos op het militaire graf
sluimerde stil onder een grote vlag.
Vannacht hield men de ingang voor hem open.…
Vullen / Legen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
326 groeien, groter
dan Alexander de Grote
Baruch en meester Kong
Ik trouwde en kreeg kinderen
Huiselijke gewone jaren
van vrede en vervulde wensen
Het ging maar door, de mensen
met wie ik sprak, de plaatsen
waar ik steeds kwam, de lessen
die ik ging geven, de wereld
die ik uitdeelde en de ziel-
snippers van mijzelf
die ik overal begon achter…
Enkelspoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
274 Wie kan ik vragen
om met me mee te gaan
achter mij aan op een enkelspoor
van valse hoop, onvervalste hoop
tegen beter weten in
op weg voor te weinig
schamele minuten om samen te vieren
maar toch tijd die ik niet missen wil
ook al biedt hij niet wat ik wens?…
Beerput
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
175 Daar moet je niet lopen
zegt oom, je weet het
zegt vader, je wilt niet
wegzakken in de stront
We durven tot aan de rand
van de kuil en verplaatsen
ons gewicht om de grond
te voelen deinen
De wc staat achter, tegen het huis:
een hok met een rond kijkgaatje
in de deur, op een put
die oom Sjef komt legen
De kuil doet hij samen
met de…
NACHT, LANTAARN, DROGIST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Blok, drogist
op de rand van de verlaten kade
roerloos, verhuld door vette mist
sloeg hij het klotsende water gade
achter hem in de gele nevel
door een straatlantaarn fel verlicht
grijnsde een gaper aan de gevel
wachtend tot hij zou zijn gezwicht
vloog boven een zolderraam open
jongen, ik weet wat je in ’t leven mist
kom eerst m’n zelf…
Laatste woord
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
395 Ik laat niets achter.
Noem dat geen gemis.
Noem het waarheid.
Meer is er niet.…