27000 resultaten.
Kijkje in het Leven.
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.272 Vlak over mijn deur komt de lijkkoets thuis.
Daar stalt hij, de sombere wagen!
Hij bracht er weer een naar zijn laatste kluis -
Dat doet hij zo alle dagen!
'k Hang uit mijn raam; 't is heet in de stad,
Een stikkendheet Julidagje;
De zwarte koetsier heeft het warm gehad,
Veel warmer dan ‘zijn vrach'je’!…
Jeugddromen
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
3.547 rug
op andere zij
de onrust allengs bevordert
zodat ten einde het hemelse
verandert in plichtmatige dwang
die dekens van zich afgooit
als in een wederkerende aardbeving
om weldra de lach
weer een spiegelende glans
te geven zoals vermeld
op de tube met een
bigsmilende dame
waarin ik mijn eerste
frustraties wegknijp
en als de deur…
Vriend
hartenkreet
2.7 met 28 stemmen
2.125 doe de deur niet voor mij open, als je mij liever zou laten staan.
neem de telefoon niet op, als je liever mijn stem niet wilt horen.
pak de post niet aan, als je liever geen brieven van mij wilt ontvangen.
zeg geen 'ik hou van je', als je dat niet zo voelt.
voel niet met mij mee, als je gevoelsmatig niet met mij mee kan voelen.…
Herenwegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.229 zat-
om je nog dieper dan de duivel
ooit zou buigen je te schamen
je te schamen - voor het vlees
dat je verweekte en je had
gegeven aan die ene man
die je er kuste tussen ramen
waar een echo zich verstilde
ver voorbij het hazenpad
U moest U schamen - meer dan schamen
klonk verstervend nog zijn Amen
maar ze hoorden hem niet meer
toen deuren…
Bizar beestenfeest
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.309 De kamer stonk nog naar het bier
en de deur stond op een kier...…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten
ze heeft haar terugkomst beloofd
in het achterlaten van haar reisweg
je hoeft de deur…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Honger en dorst, altijd de strenge cel
Enge beklemming om uw hijgen heen,
Muur noch deur wijkt voor uw gesmoord geween
En waanzin wenkt naar zijn glimlachend spel.
Wat is hier hemel? Achter 't matte raam
Een grauwe plek, eender of de zon straalt
In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt.
Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…
Valencia
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.326 De uren en de dagen,
die soms als maanden voelen
in deze wereldse stad,
ze dreunen als vuisten op deuren,
als handen op trommels,
als zon op water ook.
Een kaartje met de groeten,
met liefs, met liefde en plezier.
Maar liever nog dan kaartjes,
was zijn liefste hier.…
DE CEL
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
898 Ingesloten in mijn cel
breng ik de dag door
die mij weer gegeven werd
mijn vrijheid houdt de wacht
staat voor mijn deur
door de tralies schijnt de zon
de stralen breken in mijn brillenglas
ik pak de kleuren stevig vast
en verdeel ze over mijn gedachten
zo kan ik verder leven
een kleurrijk bestaan in deze vergetelheid
is nu mijn deel,…
As the world turns
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
803 ik zie een open deur
van een huisje op de hoek
stap wat naderbij
en ruik de geur
van een motor,
grof geweld
met een gele kleur
is het hier wat ik zoek
ik roep met luide stem
volluk, tot twee maal toe
zo heerlijk ouderwets
en bescheiden
men stapt niet zomaar binnen
dat veroorzaakt burengeklets
kom maar door
hoor ik vanachter uit…
O liefde!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
682 Ik kan wel willen en mezelf opzwepen maar ik
weet dat er geen redden aan is voor mij, dat ik
ten onder zal gaan als een angstige haas die z'n
demonen niet wegkrijgt, al gebruik ik een breek-
Ijzer, geen deur zal ik ooit kunnen openbreken,
en dat wil ik eigenlijk ook niet, omdat ik dan
geen meelijwekkende gedichten zou kunnen
opschrijven,…
Eigen regels & eigen wetten.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
610 Zoveel regels, in bepaalde geloven,
die allemaal volgend hen,
worden ingegeven door hem van
‘daarboven’
Zoveel regels, teveel om op te noemen,
sjaals die moeten worden gedragen,
vrouwen die achter de man moeten lopen,
vrouwen die de deur bij aanbellen
niet mogen openen
als daar een man voor staat.…
Ik ben maar een zwerver: Zeg me.
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.113 al eens eerder bij me weggegaan
Ik probeerde je het te zeggen, maar je wilde het niet weten
deze keer ben je anders en vastbesloten te gaan
Je moet me zeggen
dat je terug komt bij mij
Je moet me zeggen
dat je terug komt bij mij
Ik wacht terwijl tot de dagen voorbijgaan
Ik verlang dat de nachten voorbijgaan
Ik hoor de klop op mijn deur…
Moissac
gedicht
2.0 met 27 stemmen
8.130 Ik kijk omhoog en zie de deur
die is geopend in de hemel.
Ik zie de troon en op die troon
versteent hij die tot leven wekt;
zijn linkerhand rust op een boek.
Hoe kom ik onder dit visioen
vandaan?…
Stukgeslagen liefde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
781 Zijn rug, jouw laatste aanblik, ontnuchterend ontwaken, door het slaan van de deur.
Achtergelaten, met stukgeslagen liefde, bijeenrapend, in teneur.
Nu weer op eigen benen, het stuur van het leven in eigen handen genomen.
Het dal verlaten, boven op de berg, berusting, met de tijd gekomen.…
D~rã~cu~lã
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Deuren knarsten en vensters vielen uit het slot
gebroken ramen hingen scheef in hun schanieren
en anders blies wel de wind overal door kieren
hier en daar lag het service op de grond kapot
de oude tafel stond scheef gezakt op zijn poten
omgeven door kapot geslagen stoelen en banken
de holten vulden zich met klagelijke klanken
iedere hoek bewoond…
LEUTJE MAAID
gedicht
4.6 met 8 stemmen
16.128 Kovviekringen op kraant, swaarde
vingers op deuren, houk van baank
daipweg immekoar zeten, niks
opschud, aal hangen, aal
stinken noar braand.
Computerschaarm groeterg,
in reten van toetsenbord ales tabak,
vlouerklaid dijkaant koamer net zo
slim, koal versleten, aaske-
graauw.…
Deel tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 met het strijken,
het meer wijken van de jaren
minder deelbaar voor mij zijn
Opgelost
vervlogen uit mijn jeugd
de buurt als vesting van mijn idealen
mijn hoop, de eenvoud die zo kostbaar is,
alles wat van toen tot later maakt
als troonzalen zijn ze opgeslagen
onaantastbaar zomers goed
nog steeds
voel ik die wind van herbeleven
een deur…
Het dorp.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 De wind heeft er vrij spel,
rukt aan ramen en aan deuren,
jaagt vergane kranten tegen 't hek.
Grijs en grauw zijn er de kleuren.
De muren zijn gescheurd.
De ramen zijn gebroken.
Jaren is er niets gebeurd.
Dit dorp is van de wereld uitgesloten.
De fabriek is er gesloopt.
Er was voor ons geen toekomst meer.…
Overgave
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
880 dan het hart
waar geen geest kan reiken
maakt het verward
Verdwaald zijn in nevels nog amper denken kan
willoos overgeleverd
geheel in de ban
Muziek onverdraaglijk schoonheid doet pijn
herinnert met smart aan
wat nooit was en nooit zal zijn
Groter dan banaal verlangen trilt door de geest
doelloos gerichte wanhoop
voelt zo verweesd
Elke deur…
Met je vuist op tafel willen slaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
603 Met de vuist op tafel,
een voet tussen de deur,
wanhoop op gezichten
moedeloosheid voorop,
wanneer is het nou STOP
met die ellende?…
Eerste vraag
gedicht
3.6 met 7 stemmen
5.187 ' Hoe ik ook geduldig probeerde het
haar uit te leggen, drie, vier keer, dat ze al
jaren geleden niet meer zelfstandig wonen
kon, niet goed ter been, mijn geboortejaar
wist ze feilloos, maar niet dat waarin we
heden leefden, dat 'diepblauw' de kleur
van de deur van haar grootouderlijk huis
was geweest, maar niet hoe de verpleegster
heette…
Geschiedenis herhaalt zich
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
676 Kan nog steeds niet tekenen,
schilderen ook al geen optie en verven, op doek,
of deur, geeft mijzelf een andere kleur,
maar de verf komt nooit,
waar ie terecht moet komen en toch;
mijn lieve kind, je komt er wel en ik vind,
dat er meer dan genoeg andere dingen zijn
die je meer dan goed doet!…
Onthechting
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
569 prachtige voortgang in de vaart der volkeren
het noodlot trok een koord rond ons
samen
deed ons in geen-tijd belanden
Waarop jij je biezen zocht, vond, pakte
trok toen voor mijn neus, de deur voor
altijd dicht
hopend op slechts die ene, ware kans
die jou en mij toen werd misgund... .…
Zevenentwintig april
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
581 De kijkbuis kondigt met Vaderlandse zang
de geboorte van een koningskind aan
ik een vijftienjarige knaap vol geestdrift
fiets door het avondduister naar Breda 's stadshart
sta daar stil voor een oude taveerne
de waardin opent haar deur _ vraagt me verbaasd
waarom al die blijde mensen bijeen komen
mijn tong werkt sneller dan mijn nuchter…
Ik wil ook wel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
556 Ik wil ook wel een plezierjacht voor de deur
en een op maat geknipte, Franse tuin met
hier en daar peperdure tuinbeelden.
Ik wil ook wel een onuitputtelijke bankrekening
en vakanties naar tropische bestemmingen en
eindeloos dineren in de duurste restaurants.…
herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 o, mooie herfst, mijn jaar getij
je komt al dichter, dichterbij
soms voel ik je al even
wanneer ik vroeg de deur uitga
de zon al schijnt, dan sta ik af en toe
al wat van kou te beven
en later op zo'n mooie dag
dan pluk ik als het even mag
een emmer vol met bramen
zo heerlijk lopen door het duin
of ik pluk asters uit mijn tuin
en zet ze…
Nacht van bloed en tranen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 een zwarte nacht van bloed, angst en tranen
vluchten de mensen door deuren en ramen
knallen de kalasjnikovs als vuurwerk voort
wordt over de wereld d' angstkreet gehoord
wordt Parijs ooit nog die mooie stad van licht
of hangt daar nu blijvend het terreur gezicht
wordt Parijs ooit nog die prille stad van liefde
waar haat plots harten tot in…
In de sluis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.313 Ik hoor de winden lopen
Buiten langs de vrije reê -
Aanstonds gaan de donkre deuren open
Op de morgenlichte zee!…
uitgepierd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
541 ook die waaier
urenlang hing amechtig hij
aan het reddend elastiek
dat nog een bus werpen wilde
met grinta gretig harkend
draaide houterig en vierkant hij
om vluchtend weg te kletsen
het gat viel groter echter
toen wapper van hongerklop
op vals plat hem lossen deed
nu staat hij geparkeerd
bij de man met de hamer
die dicht de deur…