5388 resultaten.
Marokaans-Nederlands meisje van 15
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Jasmina ik heb de betekenis van je naam opgezocht
maar bloem valt in het niet bij wat ik zie, wat ik voel
ik voel een stevige struik, zich ontwikkelend tot een boom
met veel takken, veel schors, veel schaduw en omarmingen
Jasmina ik zie zoveel rots bij jou zich als trots verinnigd in mij je oom Jan Jacob
die op "Paula Familias" de oudste is…
Hun voetstappen in ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Verdriet mag elders op een rustige plek met schaduw
of in de hoek van de kamer aan de salontafel rusten
want gisteren wensten ook zij elkander nog welterusten.
Ik zelf ging vandaag op weg buiten een pad vinden.…
Dromengewaad
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
400 zingt over de zomer
zwaluwen die scheren tussen dansende wolken
het geluid van een koekoek in avondrood
een stem die laat fluisteren wat ware liefde is
zo vaak samen in diepe nood geweest
het verleden altijd manmoedig gedragen
hoor ik de woorden van zo dikwijls verlangen
de angst om het samen toch niet te redden
nu de zon in droefenis en schaduw…
voluit - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 lachen en huilen
deelt zowel het leed als het lief
wie het leven voluit durft te leven
zal niet de jaren zien verstrijken
telkens als een jaardag voorbijkomt
wordt deze weer als mijlpaal gevierd
voor jou daarom oprecht deze wens
dat jou de warmte van de liefde
voor de mensen en hun volle leven
jou vele gelukkige uren tellen laat
ook als schaduwen…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 Wat ruis voor mij
Op een muurtje ben ik gaan zitten
Op de grens van tuin naar plavuis
Alleen, voor mijn huis en schuif
De gordijnen van de dag opzij
De zwangere lucht staart mij aan
Vlijtige liesjes zwaaien per abuis
De klimop staat moederziel alleen
De schaduw staat met handen in de zij
Het geluid om mij heen is verdwenen
Ik wil de wind…
Waar zijn de vogels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 huilde de koude doeken nat
Zijn armen waren sterk als pilaren
met blote handen
kon hij een leeuw aan stukken scheuren
alle vrouwen hielden van hem, ze hadden
geen rust, liepen de straten en pleinen af
altijd kwamen ze langs zijn huis
Woelend droomden ze
van zijn zwarte haren
ze grepen hem vast en lieten niet los
ze wilden in zijn schaduw…
Skuumkoppe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 zoek de zeep’ zingen
En het stukje aventurijn
dat door hun handen glipt
Een vijftienjarige ikke
die van die volle rochels tuft
En verliefd en geil
een toetertje hasj puft
Een vriend die staat te kotsen
na het eten van een eierbal
En onze buikpijn van zijn braken
gelach dat door de straten schalt
Een beeldje van Ganesha
in de schaduw…
Een beleefdheidsbezoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 De Weimaraner's van Chateau Le Bois
liggen galant uitgespreid en majestueus
voor ons, met het oog op de "edelen"
en de uitgenodigde aanwezigen;
mijn broer, zijn vrouw en ik,
allemaal vol kennis van doodlopende wegen
In de schaduw van een afgelegen eikenboom
maar met volledig zicht op de trotse residentie
we drinken wat wordt…
De pracht van de zon
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
672 Wanneer de pure zuivere stralen eender welke
donkere plek of schaduw innemen, gaat de natuur door met
ontplooiing en ontwikkeling waar ik me laat meestromen in onverwacht en
plots terwijl mijn adoratie voor haar onvolmaakt en echt nog altijd klimt; een liefde nabij.…
in de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 vlakbij slokt een schaduw tegels
daarboven kussen onze tandenborstels
tussen peterseliestekken
op de vensterbank
vanaf de schutting komt klimop
de nieuwe scheuten willen meedoen
als het groen tussen de wegen naar je hand
bij je vingers loopt het dood
als je nou een ring droeg
wind jaagt de veren over het gras
misschien als de wind…
Zonder jou
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
521 Niettegenstaande helderheid wordt gebaand
schaduwen regeren in mijn breekbare-en-kwetsbare die
eveneens verdrinkt in verdriet daar zij een verbinding heeft gemist en
waar men onregelmatige en zwakke slagen in afwezigheid van geluid kan waarnemen.…
Morgenlicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
484 Voel de warmte van gemengde rood en oranje tinten
Vormen van schaduw accentueren of kleuren de schoonheid
van de ontwakende natuur mee, refrein en rijmregels van badende
vogels terwijl dauwdruppels kleven op de gladde grasstengels en bladeren.…
Reflecties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Hoe de schaduwen van bomen glinsteren of de ranke
rietstengels gewoon nog overeind staan en mooi meewuiven
met de wind terwijl de zon als een gloeiende lamp schittert en zich
verbindt met het gladde wateroppervlak, voel haar warmte kleven op huid.…
Mijn allerliefste vriendin
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
596 Zij is het gidsend licht tijdens mijn donkere dagen waarin
iedere duister, mist of neerslag op de achtergrond zullen treden
Van een verleden tijd geaccepteerd naar toekomst gericht op samenzijn
O lieve vriendin, je bent mijn allerliefste, zonder jou ben ik slechts een schaduw.…
Wakend licht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
434 Elke vorm van schaduw stante pede weggeveegd
zodat ze schitteren in al hun blauwkleuren tot roodtinten
Iedere kijker en liefhebber (amateur of professioneel) kan hen
tijden spotten waarin zij vorstelijk en persoonlijk worden verwelkomd.…
Beneveld
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
652 Mijn schaduw zit mij op de hielen,
iemand zegt iets met hamerende stem,
't geluid gonst als een echo door mij heen,
ik versta er niets van, zie slechts een schim.
Van het starre denken losgebroken,
beweeg ik mij zwevend voort als in dromen,
maar wat ik mij wel ongerust afvraag:
hoe nu in vredesnaam thuis te komen?…
Aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 In de vroegte van de morgen tot op late
avond laten vogels zich ook horen met meesterwerken
in roepen en zingen op hetzelfde moment bloeien warme kleuren open
Geraakt door hun spelende schaduw dansend als een reflectie op het wateroppervlak.…
Wegdromerij
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
449 Wonderlijk eiland waar natuur rustig
haar gang gaat, hangende palmbomen zorgen voor
schaduw terwijl hun vruchten zoete verfrissende smaak hebben
Wandelen langs kronkelende paden van waar het einde nog niet in zicht is.…
Venus achterna
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
493 Verder ben je ook nog eens in het
huwelijk getreden met het uitgestrekte waar je veel
moois tovert uit je krachtig lichaam waarbij elke vorm van donker en
schaduw steeds meer naar de achtergrond treedt terwijl eender welk licht zal regeren.…
Zalig Pasen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
542 volgelingen van de
gedachten van een
vrij land zonder bezetting
met oude rechten op
de geboortegrond sinds
het scheppingsverhaal
in vervlogen geschiedenis
de tweedeling in afstamming
historische rechten in tal
van overleveringen bevestigden
de breuk in vertrouwen
tussen de twee groepen in
een overheerst bezet land
die als een verraad schaduw…
tableau
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 is het een vroege morgen of later in de middag het ontgaat omdat
de fijne bladerkronen een laatste zucht wind intomen en geen
vlugge schaduwen met de paarden meelopen.
de ruimte op het paneel is verbeeld de ruiters gaan goed gekleed
knechten en honden volgen de stille galop naar het zwijgende bos.…
Levenszee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Dat ook om het even welke donkerte
schaduw en somberheid vervagen in opklarende
lucht die voortaan rijkelijk wordt gevuld met heldere blauwtinten
op hetzelfde moment ga ik door met reizen om dusdanig het onbekende te verkennen.…
Fatamorgana-oase
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
479 Vind geen schaduw om te rusten
slechts een fatamorgana aan 't verschiet
spiegelbeeld van waan en zelfbedroog
zelfs enig voedsel vind ik niet.
Uiteindelijk valt mijn oog op rijke oase
met palmbomen en spuitende fontijn
maar ik keer terug op mijn schreden
het zal wel weer een drogspiegel zijn.…
De stem van de aarde
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
562 Ongehoorde melodieën fluisteren naar mijn breekbare en kwetsbare
ziel; een voortdurende resonantie van het oeroude, dat zich als schaduw onthult.
Wind spreekt in fluisterende adem door de
bladeren, die verhalen dragen van reizen en thuiskomst.…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 In keizerlijke tuinen, omringd door schaduw en steen,
draagt elke bloem een verhaal van macht en sereniteit.
Geen stem verheft zich, toch roepen ze herinneringen op
aan een rijk dat bloeit en sterft, zoals de seizoenen zelf.
Hun dauw glinstert als een medicijn, teder en genezend,
alsof ze de pijn van de wereld met één druppel verzachten.…
Breekbaar recht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
496 De stemmen zwijgen, gebonden in ijz're koord,
Hun woorden breken waar schaduwen hen ontkracht.
Het recht blijft breekbaar, net als een spinnenweb,
Een vluchtig lied dat alleen samen blijft klinken.
Wie niet beschermt, loopt met gesloten gebed,
En ziet de vrijheid langzaam in duister zinken.…
Veel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
600 Binnen veel familie
in een rond en op een rij,
zoals bij ons
en alle gezichten waren blij
'k Kreeg foto's ook van dochter
van de hei, van bomen,
de zon scheen tussen takken
hun schaduwen erbij
een hondje lopend vrij
een groene orb zag ik
Een flat die schoongemaakt
en nu verkocht, zij blij
En jij kwam weer naar mij
Jij die altijd…
De ruimte tussen woorden
netgedicht
2.3 met 37 stemmen
1.015 In haar ritme leeft een verlangen dat niet
te stillen is, een verlangen dat zich uitstrekt voorbij het
begrijpelijke dat zich voedt met de schaduwen van ons denken en
zich steeds verder uitbreidt zoals licht dat een kamer in de morgen langzaam vult.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 In elk vallend blad hoor ik haar stap, in elk briesje haar adem,
een schaduw van nabijheid, onzichtbaar en toch niet weg.
Ik spreek in gedachten, vraag of ze luistert, of ze nog weet,
of de afstand slechts een sluier is, dunner dan de sterrennacht.…
Als de lotus zich opent
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
604 Tussen modder en schaduw,
onaangetast, ontvouwt zij haar breekbare bloemblaadjes in warm zonlicht.
Diepe wortels reiken ver in de
veranderlijke aarde, vol verdriet, geworteld in
water dat haar pad heeft gesneden. Toch stijgt zij op, bevrijd
van alles wat haar bindt, gedragen door het licht, ongerept door pijn en tijd.…