11459 resultaten.
Een zwart-witgeblokte kloof in verhard cement
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
90 Het bewustzijn gespleten,
tweemaal nu
En tweemaal gisteren, vannacht
Ik wachtte op het schaduwkind
Vertrapte stenen, wilde dingen
Geluiden van een schaterlach
Maar dan, een blinde spiegelwand
Die lijn bewoog oneindig
Moro deed mee, die schreeuwt en lacht:
De zon blijft eeuwig schijnen!
En ik,
ik denk aan jou vannacht…
Gaia (3)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 De oceanen
zijn niet alleen de baarmoeder
van Moeder Aarde
waar alle leven geboren wordt
maar ook
de buik
in ieder van ons
waar onze aderen
als rivieren
onze vitale organen voeden
in verbinding met
ons hart
dat als een regenwoud
het ritme van ons leven regelt
aangestuurd door
ons brein
dat als de korstlagen van…
Tante Jo en haar heengaan...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
726 Toen ze nog zicht had (75)
haar ogen nog voldoende zagen
zag ze ook het uitzicht
op haar eigen verlijden
haar eigen overlijden, haar dood
beging tachtig (80)
altijd heel actief geweest
gingen vooral haar ogen achteruit
dus ze ging aan de slag
voor haar overlijden, voor haar dood
midden in de tachtig (85)
werd het zien vooral tasten
maar…
De trol die niet kon schrijven
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.068 van eekhoorn
verstopte hij vlug
konijns blaadjes
kwamen nooit weer terug
omdat trol steeds stout was
bleef hij heel alleen
niemand speelde met hem
waar moest hij heen
als de zon nou
eens schijnen zou
werd hij vast liever
net wat trol wou
maar door de bomen
kwam geen zonneschijn
ze hielden 't licht tegen
als een gordijn
trol wilde…
in de slobkopkous
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.039 en wie hun rust verstoort
wordt met angelen doorboord
van dichtbij en toch afstandelijk
blijkt de honingbij echt gestoord
bestuift en betrekt haar nektar
van alles wat groeit en bloeit
het aroma van lavendel geeft naam
letterlijk voor zwendel en blaam
de wilde bij blijft wel bij één soort
niet zo primitief en in de war
zwermt niet - is…
Kasteel, Chateau Neubourg te gulpen
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
908 Gekropen door het prikkeldraad
Mocht eigenlijk niet, maar door de verhalen
Wilde ik niet dralen
En wilde actie.
Dit duurt niet lang
En is van belang,
Dat dit binnen vijf jaar opgeknapt wordt.
Alle ramen zowat aan gort.…
Het model van zijn dromen!
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.145 De voordeur deed hij voor d'r open,
toen zij van 'm weg wilde lopen.
Ze viel op z'n erf
in de vijver met verf
en ze bleek na geborrel verzopen.
De kunstenaar voelt zich genomen:
eens was ze de vrouw van z'n dromen.
Nu heeft-ie berouw,
daar het lijf van de vrouw
niet zo goed uit de verf is gekomen.…
- Parel van Afrika -
netgedicht
4.9 met 45 stemmen
703 Het trotse land bestaat uit droge
en vochtige savannen, daar ben
je wild en in vrijheid geboren,
tussen miljoenen wilde dieren.
Liefdevol heeft de ruwe natuur
je ebbenhout gezoent.
Soms glanst je huid,
voelen krullen nat van de regen.
Regen toonde je misleidend
zijn ondoorgrondelijke wegen,
de plek waar je hut vroeger stond.…
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
771 Amerikaanse indiaan
de wilde broeder op zoek
naar tatanka, roep van bizons,
broederliefde die naturel
de schreeuw van de adelaar
met zijn ogen volgen wil
en het grommen van
de bruine Canadese beer
diep in zijn hart horen kan.…
Verblindende schoonheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
998 Je stal de harten van rijke mannen, want je
wilde vooral rijkdom verwerven via je pure
lichaamsuitstraling, die volop betoverde en
zelfs een Engelse prins voor je deed zwichten,
van een van je prooidieren erfde je een groot
landhuis nabij een kalme baai, waar je vaak
eenzaam langs het kabbelende water liep, met
een glas cognac in je hand en…
Edith en de Kierewiet
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
652 Hij was wat praatziek en verward
van huis en haard verstoken
Zijn situatie was zo slecht, benard
Zijn vreemde geest gebroken
Men noemde hem de Kierewiet
wild, onaangepast, oneven
Men gunde hem zelfs geen krediet
en stond hem naar het leven
Zijn kapsel leek op wuivend riet
en rafelig zijn outfit
Hij verlangde naar een leuke griet
zoals…
het geluk van meneer foppe
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
605 BEGRIJPT U WAT IK BEDOEL
eerst was ik blij en enthousiast
en dat ben ik nog steeds als ik
een leuke begeleidster zie
maar wat ik wilde zeggen is
geluk is maar heel gewoon
als je gezond bent
en alles goed is
het is niet alle dagen feest
maar het leven is goed en mooi
maar eenvoudig
zo is de mens nu eenmaal
je bent zoals je bent…
Aan New-York (3)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
786 ' Hoe lokt ons 't wild
In luwt' van maagdelijke bossen; —
Een ongerepte wereld geeft
Aan elk haar tarwe, aan elk haar trossen,
Aan ieder wat zij weeldrigst heeft; -
Dáár dagen ze op, de Rode Wilden,
Maar brengen kostb're pelterij, —
Onmenselijke! wie dan gij
Stiet ze uit tot zij hun spietsen drilden
Op kind en grijze?…
Protuberans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 De veer staat te strak
en schiet mij te ver door
naar toen; naar
waar ik niet meer wilde wonen,
nooit meer wilde zijn
en altijd weer wind ik de veer
te strak op,
mijn tijd kan het niet duren.…
Piwi
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
428 Wat is toch een souvignier gris, madame
vertel het ons in 's hemelsnaam
groeit het in 't wild als knolrapenras
is het in kassen gekweekt bolgewas
ik zocht het met mijn diabolische oog
dat op het oude vertrouwt, analoog
in flora's van medici en florentijnen
in graven der doden op de apennijnen
de grot van lasceaux waar stieren en zwijnen…
rode rozen in woestijnen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
926 ze strijkt
met pen
teer teder
zwijgend
precies concies
op perkament
fragiele streepjes
trillen
van zonder
woestijnen eeuwige
stilte
verlaten verlangens
zanden verstuiven
bloem en palm
zij tooit zich
in roos in jurk
eeuwig haar zand
nomaden
zwerven
zwijgend
langs haar
haar rode rozen
ogen geloken
versluiering
zware gewaden…
Fluister flinterdunne woorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.004 Liefste, fluister flinterdunne woorden,
maar serveer geen plastieken bloemen van groen
die verlangens stotteren in kreupele zinnen
zonder de smaak van een zoen.
Liefste, dip versleten woorden eerst in morgendauw
en laat ze zonnen in het morgenlicht.
Spel hun letters als vlinders op dansende lijnen.…
Tederheid zal ik u noemen
gedicht
3.5 met 122 stemmen
47.037 Gij maakt mij wilder, wilder dan gras
en bloemen, ik die al wilder dan water ben
hoe zal ik u in mijn hartstocht noemen
u die ik nauwelijks ken.
Zal ik u lief en beminde noemen
in hoeveelheid namen vloeit gij mij uit
nooit stond een zomer zo te bloeien
in al zijn linden, in al zijn kruid.…
de jaarringen heb je geweten
netgedicht
3.4 met 35 stemmen
11.512 je hebt
mijn boom gemeten
je vingers
op mijn bast
de jaarringen
heb je geweten
waarin jij
voor de helft past
aan wortels
kon je niet veel vinden
je storm
verstond geen kracht
de takken
droegen nauwelijks bloemen
ze bloeiden
slechts als jij ze zag
jij hebt me
aan die boom verhangen
alleen de dood
kwam later pas
je dacht…
glasscherven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.131 haar gronden en haar stammen
een massagraf van scherven
die languit in het bos
verder liggen te sterven
de kleinste vonk
die de zon onnadenkend
aan onze hemel verliest
schieten ze tot een vlammenleger
dat de tedere kleuren
en al wat de bloemen geuren
in zijn hete armen wurgt
het landschap smelt weg
in een bloedbad van asse…
Zon.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
924 Zon, zon
Gouden bol
Laat de bloemen bloeien
Zon, zon
Overal
Doe mijn wangen gloeien
Smelt het ijs
In mijn glas
Laat je stralen
Stralen
Schijn je licht
Op mijn hoofd,
Op mijn huid
En haren
Kom,
Zon
Laat je zien
En jaag weg
Die regen
Kom,
Zon
Warme bol
En straal
Aller wegen…
tuinpad van mijn vader
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.837 starend over het pad zie ik hem
nog lopen
kijk ik met dezelfde ogen naar
z’n kwistig gezaaide bloemen
langs het zomergroene gras
beluister de vogels met gelijke
oren en betast ik de wereld
met zachter hand
starend over het pad zie ik hem
stilletjes verdwijnen, sluimert
in het lover een droef gemis
voel diep van binnen dat…
Engel
netgedicht
4.1 met 69 stemmen
16.240 Ik hoorde jouw stem
en zie
er was licht
ik proefde je lippen
voelde je gezicht
je liet me in je hart
in een tuin met de prachtigste bloemen
mijn vingers glijden door je haar
gedachten vliegen weg
en even ben ik daar
het paradijs
ik ril, naakt
kippevel over mijn lichaam
en zie,
jij bent daar
om je armen om me heen te slaan
ik verdronk…
vlindersonnet
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
10.889 gulzig draait razendsnel
een klein harmonicaatje
rondom een frisgroen blaadje
als een dolgedraaide carrousel
vreet zich wel 5x uit zijn vel
telkens een groter maatje
dan weeft het zich met een draadje
tot een pop: dag rups, vaarwel
plots knapt wat het omspon
en kruipt met natte lapjes
als een verregende bloem
uit zijn beschermend cocon…
klaprozen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
808 catacombe di san callisto a roma
als ik als een tere bloem
ophoud te bestaan
in een wiegend veld
van pure schoonheid
zullen velen me
nooit missen
maar jij bloeide naast me
ik hoorde jouw muziek
en zag je zuiverheid
vergeet me niet
we deelden de zon
zagen de sterren
lachten naar het leven
dat altijd weer zal
opbloeien in hen…
ijsland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 gletsjers stoom en zwavel
een donkere dreiging
van verre sombere vulkanen en
traag gloeiend lavageweld
rokende watervallen
eeuwig beukt wit schuim
op zwarte basaltstranden
onder wolken krijsende vogels
op ongenaakbare rotsen
bloeien kleine bloemen
fel rood en paars
op de troosteloze aarde
eens gloeiend en trillend
nu koud en wachtend…
Blad en schemer
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
920 Alles bloeit in het begrijpen;
zeepbellen, de zomer, wind
blauw, wit en roze
bloemen die lachen vanuit
het heden
naar morgen. Om het stilzwijgende
van liefhebben en het bewegen
in licht
en op een dag
zal ik naar huis terugkeren
om het afscheid te beginnen;
in de schaduw van een déjà-vu.…
De vlucht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.909 En mocht hij zich verschuilen
In liefde en plicht,
Een kever in rozentuilen
Tussen schaduw en licht,
Gij schudt hem uit de bloemen
Met tedere spot,
Tot hij U zal noemen:
Mijn Heer en mijn God!
----------------------------
uit: Kringloop (1936)…
Ben geen hemelpaard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
655 ik ben geen hemelpaard
weet als geen ander
wie jouw bewaarder is
de engel die
steeds op je schouder zit
stukjes geluk vergaarde
jij draagt ze aan
met kleine deeltjes in een
goed gevoel van verder gaan
opent klavertjes van vier
papavert de bloemen
ja bloei en kom maar hier
jij voorop mijn hemelpaard
in groen en rood geef ik mezelf…
glimlach
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.920 de zon kantelt
en de aarde slaat om
een dode moeder
laat een tuin achter
de heg en de kastanje
keken door het raam
naar een bleek, wit gezicht
zij was hun klein gedicht
langzaam kleurde de dag oranje
naar de helende nacht
vlinders en bloemen
begroeven haar heel zacht
de aarde kantelt
en de zon schijnt niet meer
lichtvoetig waait…