7969 resultaten.
RUIGOORD: 'N FIJN OORD, voor een plaatje van een man!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
439 In een kluwen van kleurrijke mensen
uitgerust in veelzijdige kledingstukken
zittend in een volledig natuurlijke omgeving
verpakken de mensen hun ziel en zaligheid
zich richtend op het zijn van het mijn
van hun zovelen in 'n zinderende stilte
luisterend naar 'n zwoele, mooie,
zwijmelende zingende en spelende vrouw!…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 duister fluistert geheimen van de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe ziel…
CHRISTINE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
162 uit het niets
Bellen en kouten en grappen en grollen, ten gepaste tijden de nodige ernst
Dit voelt gewoon perfect mits de ontdekking grandioze noodzakelijke aanvulling schitterend, spetterend
Mysterie ten voeten uit mits onverklaarbaar puur en zo oprecht
Lieve Christine, ik beschik niet over glazen bol, ben compleet niet helderziend
Mijn ziel…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Maar rijk van ziel,
fantasierijk in gedachten.
Eenzame dorpsgenoot,
tegen wil en dank.
Daar lag hij te slapen
op een kille, houten bank.…
Schaakmat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
120 Terstond zond ik een ziel naar beneden
niet zonder haar eerst te verkleden
deze zondige bengel
straalt als een engel
tussen de parlementsleden.
Grootmoedig trad zij in debat
daar werd zij dit snel zat
ze boog treurig ‘t hoofd
haar woord werd gedoofd
dit zette d’er schaamvol schaakmat……
Onder Spotlights…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
114 voor hem
en liegt zichzelf voor
Schone kunsten grijnzen
achter een glazen wand
vol internationale stempels
gedrukt in het zachte zand
Als almachtige heerser
van deze roemrijke oceaan
verdringt hij de gedachte
daar alleen te staan
Werpt hij honderd rode rozen
allen kunstmatig gemaakt
en ontvangt een luid applaus
omdat zijn ziel…
Olieverf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
31 De liefde heeft het leven menselijk gemaakt
het linnen doek wacht voorzichtig en verlegen
vol van verlangen naar een leeg geknepen tube
doorwinterd alsof de oude kerstboom status geeft
okergeel is in de mode, doe dan maar paars en groen
olieverf – beweer je
en ik geef je gelijk
er is tijd voor nodig
om de natte ziel te drogen
geef die…
Niet .....
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.536 nee, de dagen zullen slikken
wanneer men oogt en waarheid ziet
niet de oren zullen horen
noch de stemmen zullen verstaan
nee, de monden zullen spreken
vertalen verbeten levenswaan
niet de handen zullen reiken
nimmer zijn zij meer gevuld
nee, zij breken sterke dijken
klauwen vast in tijdsgeduld
niet het hart zal willen doden
noch de ziel…
Depressie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.245 Ik zie eerst in dit vale licht hoe zwaar de
Ziel moet zijn waaruit dit lied ontstaat,
Hoe droef lig ik geketend aan de aarde.…
De kunstschilder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 horizon
Blauw en gejaagd grijs
Dichtbij, door de natuur
Vormgegeven grillige rotsen
Een rijzige gestalte, jij
Loopt over de onbetreden paden
Langs met mos begroeide aarde
In een mist van onbehagen
Zocht je naar monumentale bomen
In de schaduw schilderde jij ze ijzig
Voor jou waren ze het verband
Op de wonde, wat leven heet
Jouw ziel…
Wezenswetten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
993 vervulling van ontwakend bewustzijn
dat zich al ontplooiende geduldig lonkt
Jouw reis inwaarts naar innerlijk weten
waarin troost en kracht zijn uitgemond
is het wilsdoel van de Geest, met jou in zielsverbond
Wees in openheid vertrouwensvol en ervaar zo onbevreesd
het worden in dat je bent, de kracht in de bewuste wil
de liefdevolheid van de ziel…
als het verlangen sterft
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
824 ik wil zo graag
mijn diepste verlangen
ketenen aan mijn ziel
of strak omarmen
bezingen met
liefdesgezangen
het zegt zoveel
over het aardse lijden
nog meer over
ons menselijk bestaan
we willen de
onontkoombare
eenzaamheid
zo aldoor mijden
ik wil zo graag die
momenten herbeleven,
de tellen van intimiteit,
maar word dan gejaagd…
Illusie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.223 de grootste zon in mijn leven
In dat leven waar nu een schaduw over teistert
Ik ben niet meer ik
Zonder jou die zo eigen durfde te zijn
Ik lees je in mijn dromen
Ik hoor je in mijn teksten
Zonder jou ben ik zo alleen
Zal nooit kunnen accepteren
Het komt nooit meer terug
Kijk terug naar foto's
Van hoe het ooit is geweest
Twee zielen…
Houd me even vast .....
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.140 Houd me even vast
gewoon even vast
Zodat ik kan voelen
hoe het was
'n Arm, een schouder
om op te leunen
Een lief woord
'n vriendelijk gebaar
Een woord, een zin
'n lachend begrijpen
Een verdrietig zwijgen
'n hoopvolle blik
Een glimlach, een wenk
'n woordeloos spel
Slikken en doorgaan
'n roep om geluk
Twee zielen
één gedachte…
die zich vliegensvlug verrijken
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
2.136 ik jaag op je in nauwe
stegen waar de zon geen
donker ziet, het ondoorzichtige
gebied van handen die
zich vliegensvlug verrijken
ik zit je op de hielen
voel je tussen roekeloze
zielen, zie hun ogen glanzen
door een mooie actie van je lijf
ze weten dat je altijd bij hen blijft
handen vol beloften
strooi je om je heen, je
kruipt onder…
cardialgie
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.410 ziel valt voor hart op knieën:
verklaar lichaam blitzkrieg
niet, lichaam noch oud noch zwak.…
KAPITEINS HOUTEN POOT
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.552 bezwangerd
Met de geur van stinkend vlees
Kapitein stuurt immer door
Met een heldere blik zonder vrees
De ijsbergen omzeilend
Het schip diep in de vaart
De vrouwe van de stuurman
Die een kindeke baart
De loopplank reeds verrot
Het zurevat staat leeg
Scheurbuik verteerd de mens
En de wijnfles al halfleeg
Een spookschip op de zeeën
Alle zielen…
Onthulling
poëzie
2.3 met 9 stemmen
2.652 En zúlk een liefde is niet, die elk begrijpt:
Uw schoonheid heeft mijn ziel daartoe gerijpt.…
kerst verwensing
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
5.370 ze haasten zich
hun blik neergeslagen
en ze staren star
naar voor gericht
de koude buiten kruipt
heel diep en kraakt
het hart, het lijf en leden
de ijzige regen druipt
ongenadig en vaagt
de modder van de wegen
de muziek huilt
tranerig hysterisch
en draagt
mijn ziel naar de hel
zoals die man daar
met de bel
op…
Engel in mijn bed
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.297 Die engel waakt zelfs in zijn slaap over mij
Omdat hij om me geeft
tot in het diepste van zijn ziel
Hij zou voor me door het vuur gaan
Dat is wat ik zeker weet
Morgen ligt er weer 'n engel in m'n bed
Met zijn vleugels om me heen
Zodat ik veilig de nacht door kan brengen
in het land der dromen
Al is naast hem wakker worden,
nog steeds…
EEN DING HEB IK BEGEERD
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.033 Want, als op 't strand geslagen door de drift der branding
Een kinkhoorn, draagt mijn ziel uit dit mijn leven mee
De één onzegbre vreugd, die Gij mij hebt gegeven:
Het Ruisen van de Wind: het Ritme van de Zee!…
Levensmoe
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.545 geroofd
De mond trekt een droevige lach
als gedachten naar zijn Magda gaan
die lang geleden al haar ogen sloot
hem voorging in een oneindige dood
de vreugde meenam uit zijn oude dag
De traan die in zijn ooghoek welt
en glijdt over het rimpelig gelaat
vertelt het verhaal van eenzaamheid
,,Oh God, wanneer word ik bevrijd”
snikt de getergde ziel…
Ontdubbeling
gedicht
3.9 met 17 stemmen
17.037 als een ziel zo wrikbaar.
-----------------------------------------
Uit: De groeten, de bundel die Hugo Claus schreef in opdracht van Poetry International voor de derde Gedichtendag, 31 januari 2002.…
Geen Keuze Gelaten
netgedicht
2.4 met 15 stemmen
1.870 Gelijk witte bloesem afgerukt van een lenteboom,
de ontstuimige storm zonder mededogen verjaagt
een liefde, welk ontsproten in onze zielen bloeide,
om te verdrinken in mijn zilte tranenstroom
waardoor het leven uit jouw geliefd gelaat,
kansloos, ondraaglijk langzaam wegvloeide.…
Verdriet
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.078 Een doffe, droge, felle pijn
omvat en wurgt mijn ganse denken;
mijn ziel en zinnen zijn zo leeg
ik kan geen aandacht schenken
aan de helderwitte morgendauw
die als een sprei van fijn satijn
ligt uitgespreid; 't graf bedekkend.
De pijn dreunt als een droef refrijn.
Waarom heb ik steeds vergeten
te zeggen dat ik van haar hield?…
Melancholie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.794 Eenzaam besloot mijn inner wezen
de leegte trotseerde mijn staren
en mijn ziel, kon niet meer genezen
van hen die ooit mij nader waren.
Woorden galmden tegen lege muren
zo kaal en grauw en koud en rauw
enkel nog de echo die blijft maar duren
verdwaasd bleef ik achter in mijn rouw.…
uit de stilte van vroeger
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.556 zacht streel ik
je huid zonder geluid
hoor ik je woorden
uit de stilte van vroeger
de valse accoorden van
muziek die niet klonk
geen toon die vibreerde
wat je ook probeerde
je ziel ging altijd op slot
gesloten door pressie
barricades van agressie
alle gevoel ging kapot
hij jatte je vrijheid
de trouw aan jezelf
ondergroef…
het verdriet van de man
netgedicht
3.2 met 35 stemmen
4.694 Van armoe zoekt de stakker buitengaats
de warmte die z’n lijf en ziel ontberen.
De klaagmuur voor z’n opgekropt verdriet.
Daar wordt hij niet bestempeld als ‘melaats’
en zullen kou en scepsis hem niet deren.
Hij lucht z’n hart: “m’n vrouw begrijpt me niet”.…
...verder ben ik dichter
hartenkreet
3.3 met 36 stemmen
6.894 of weet je, eerst dit kortbetoog:
Wat is een metrum, ritme waard
als de ziel ervoor moet zwichten?
je ’t gevoel dat door je kamers waart
niet vrij met vlekjes kan betichten
van welgemeende poëzie
immers, zonder sproetjes op zijn bekje
is de giraf maar licht vervormd paard
met een wel
h
e
e
e
e
e
e
l
lang nekje…
Huwelijk 2 - Herkansing
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
5.947 ondergegaan
Niet gelukkig, haar wereld grauw
Angst voor 't onbekende doet voortgaan
Kinderen worden ouder en ze scheidt
Ontdekt dat sociale vangnetten bestaan
Er was nooit tijd en gelegenheid
Voor evaluatie van huwelijk en leven
Voor 't groeiproces naar volwassenheid
Geluk mocht ze tenslotte beleven
Toen ze als zichzelf woonde in haar ziel…