5616 resultaten.
Liefde voor zwemmen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
895 Fonkelend blauw lig je reeds klaar
een enkeling is er nog maar
jij van top tot teen gevuld
met water dat lokt vol ongeduld
Traag bewust raak ik je aan
om door je oppervlak heen te gaan
en licht als een veertje voel ik me weer
als ik in je koele golven verkeer
Toch moet ik bekennen, met alle eerbied,
ben je in 't begin echt de makkelijkste…
Vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.156 Zij
is een mozaïek
van schijngestalten van de maan
houdt krijgsraad in het eerste huis
wapent haar waterdragers en ascendanten
dan graaft ze zich diep in
in de loopgraven van de taal
schiet met metaforen
om haar stellingen te verdedigen
zwijgt Pruisisch blauw
als de kanonnen spreken
de landmijnen in haar blik
zijn kromgegroeide uitroeptekens…
Wintermorgen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.158 't Is late nacht, de lamp brandt laag,
De ruiten glinstren van de blauwe koude,
En koel is 't hart, dat gaarne branden zoude
Van ongeduld naar Uwe komst. Vandaag?
O, nacht en morgen vloeien traag tezamen,
Ontberen en genieten smelt ineen,
Maar nòg heerst over ziel en de verbleekte ramen
Het grijzen van de schemering alleen.…
MEEUWEN
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.141 Gij vaart en scheert
onder blauw 't gewelf
en laat de zachte winden gaan,
en doet de blanke vleugels staan
als blaren van 'n bloeme.
Lijk corpulente vrouwtjes gaat
g' op ijsvloer wiegend, wiegend maat,
en oogt al naar uw heertjes
en naar hun bonte veertjes.…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 in zijn ogen
klieft de dag
wellen tranen op verhoord vlies
doorlopen met gedachten
vastgehouden jaren
achterom
in zijn ogen
grijnzen tanden
geel opgegeten
stil als een dode poel
sijpelt zijn blik in de spiegel
achter hem
in zijn ogen
rilt een zenuw
een herinnering geleden
schikt zich zijn dorre geest
doorbroken wanden
blauwe beken…
Sneeuw van de Mimosa
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 Openbaring van heimwee
die zich aan de zielen hecht,
bron van alle rouw maar dan
wel echt, niet afhankelijk
van welke religie je berijdt,
op bedden gele sneeuw
van Mimosa, versleten
rouwranden onder de nagels
van de tijd en het hemels
blauw van de Mediterranee.…
Zoveel Vincent te veel te veel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
537 zijn afgeschuimd, waar mijn kwasten
canvas raakten in het groen, heb al mijn
energie erin gestoken, noppes heb ik er
verworven, het was bijna niet te doen,
geen blik, geen streling hen nog waard
waar mijn hart en ziel in zijn gestorven
doch ik heb er niks verworven, zeker had
ik vijf of tien schetsen moeten slijten zodat
ik rood, wit en blauw…
Eloge du Tarot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Door het gat heen in een rozenhaag
licht op, in blauwe waas, een hooggebergte.
"De diepgang van Tarot is groter dan u gissen kan".
"Numerologisch tellen uw gelegde kaarten 'drie'.
Wees dan crea en bea, ontwikkel uw innerlijk magma".…
Voor de allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
619 Onder 'n blauwe sterrenhemel
Zij aan zij
Verdwaald in 't duister
Wandelen wij
Op 't ritme van de wind
Deint het gebladerte op en neer
Terwijl de krekel teder sjirpt
voor z'n laatste keer.…
Zone
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.922 Wie kan het
zeggen en dan niet te zwijgen ver de blauwe pijn. over de blues,
een roestige schaar op je tong.
Dit is het laatste. het regent en ik hoor de rivier al nachtenlang
zwellen. Hier kan ik zwemmen. Er druipt nog steeds bloed. Too
many teams all over this town.…
hartverwarrende woorden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.253 Blauwe aderen in de kaas
vragen om bloedrode wijn
- maar alleen voor 40+
En paarden oren eten: dat hoort niet
Paranormaal is doodnormaal - maar niet bij leven
Ervaar het bedlegerig betweterig devies:
prozac maakt prozaïsch!…
O lief
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.004 O lief elke letter geeft een onbekende taal,
geen bibliotheek waar ik je boek vinden kan
33 becijfert gefronst de Delfts blauwe schaal,
liggend in de tekening geen betere talisman
O hartje een naderende datum als het cijfer,
de gedachte even angstig als het eerste thuis
Je diamanten ziel versnelt naar moordende ijver,
een oude onschuld betraand…
Kent gij het land?
poëzie
4.0 met 2 stemmen
908 Kent gij het land, waar de citroenboom bloeit,
in 't donker loof de sinaasappel gloeit,
een zoele wind de blauwe lucht doorgeurt,
de mirte groeit, de lauwertak zich beurt:
kent gij het wel?
Dáárheen, dáárheen,
richt ik met u, Geliefde, mijn schreên.
Kent gij het huis? Op zuilen rijk en hoog
verheft de zaal haar trotse, brede boog.…
De dans op het graf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 spinsels vast in wetten
speelde zijn spel geraffineerd
en veinsde genegenheid als hij zijn
hang naar macht de liefde had verklaard
Hij stapte over weerstand als over lijken
en eiste het eeuwig leven
omdat hij niet verder kijken kon
dan zijn verwrongen wil
Hij vormde de spil waar dode kinderen
om draaiden, gedwongen offers
die een blauwe…
De camping in het zuiden.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.152 het weer logenstraft de vele toeristische gedachten
dat de zon zich hier altijd dagelijks laat zien
‘een pokken dag vandaag,’ roept een verbolgen tante Mien
terwijl 't land toch om wat water zit te smachten
tussen de vochtnevel welke optrekt over het Zuid Franse land
zien we op de grond kleine stroompjes door regenwater ontstaan
blauw gele…
Onbekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
763 Een eerste glimp verraadt de scheuring van het voelbaar,
stil geweven, blauw gevormd gewelf.
Bekend met alle plooien van structuur,
draag ik de klanken ver vanuit mijzelf.
Er is toch waarlijk geen besef om te verstaan.
Een kort verhaal, een snelle groet.
Het masker recht.
En alles terug, bedekt.
Ik loop weer verder.…
Binnen Wereld
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
657 middenrif, een onderwater-varen
En zweeft er langs die klier een kreeft met opgeheven scharen
Glijdt tussen de organen door een waternimf omhoog
Impressies worden beelden, kleuren voor het geestesoog
Neptunus dirigeert z'n vissenschool synchroon te zwemmen
Terwijl de sidderaal zich schoolt in tijgerhaaien temmen
Dan: duisternis, een blauwe…
Stille taal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Hoe simpel, nietszeggend een cirkel is
of blauw en groen.
Juist de samenhang resoneert tot
het woordje aarde.
Het is de samenhang die mij namen biedt
voor woorden die onuitgesproken
altijd al op mijn netvlies leefden,
en dus in mijn ziel.…
Bisclavaret
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
596 Lekker opschieten met elkaar, best mogelijk, dromen en hopen
Me in blauwe blazer hullend en rode rozen dansend aankopen.
Is het voor jou dan zo moeilijk of te pijnlijk
.... jouw verontschuldigingen aan te bieden.....…
Aan mijn wandelvriendin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.149 De passen en angst die je overstak,
op keien die groen-blauw blonken,
beekjes, niemandsland
uren in het stenige,
kreet van een vogel,
contouren kammen, een waterval.
In Mesocco een picknick op de ruïne
geflankeerd door hellingen steilte,
turend naar verten en ijlte.…
is dat niet zonde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 laatste wind blaast
ook jouw steentje vallen kan
natuurlijk blijf ik
na vandaag luisteren
de shake rattle and roll
die jij ons erven laat
ik dans natuurlijk
op elk feest van leven
als in nieuw orleans
jouw boogiewoogie baby
ik droom ook
van de zorgeloze liefde
die jij bezingt
elke avond rond deze tijd
natuurlijk hoop ik
op de blauwe…
overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
646 rimpels
als littekens van het leven
geen ontkomen aan
de reis gaat almaar verder
een eindpunt is er niet
zelfs niet aan die andere kant van de heuvel
waar het gras groener lijkt dan het is
waar alle mysteries ontnuchterend ontrafeld zijn
de magie van het leven
duurt zolang het leven duurt
wordt door ieder kind naar de aarde gebracht
de blauwe…
De rode meidoorn bloeit
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
677 de rode meidoorn bloeit naast d’ oude linde
waar een klein Mariakapelletje verscholen staat
waar ik als kind mijn veldbloemen tot ruiker schikte
aan het groen geverfd hekje dat altijd open staat
binnen in een nis straalt een versierd Mariabeeld
koperen kandelaars waarin blauwe kaarsen branden
Maria die alle tranen van haar kinderen heelt…
Goden, bergen en woestijnen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 Aan de lido's van de Krim,
de sneeuwbedekte Kaukasus
tot aan de hoogten van de Oeral
wordt de zomer voor de Rus
een maandlang 's werelds schouwtoneel:
een volksverhuizing wordt zijn deel,
van blauw-en-gele Vikingen
tot 't donkergroen van Senegal.…
de liefde en de lente
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 hartstochtelijk aan weidse plas
de lente bruist, de liefde groeit
zo de kwistige schilder met kleuren knoeit
tooien zij zich in vurige jassen
laten de wnter in stilte verassen
jij lief, mijn lente
jij lente, mijn lief
uitstralend verwarmen
beschermend omarmen
de lente taant, de liefde gloeit
van binnenuit, hecht vergroeid
in groen, in blauw…
EVA
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 gisteren liepen ze me
vanuit de verte tegemoet
een man een vrouw
wandelend in het bos
hij stil verscholen onder z’n hoed
zij druk met armen gebarend
kwebbelde er lustig op los
vandaag liep ik in ons Blauwe Bos
een groep vrouwen liep al giebelend
en kwekkend achter me aan
ze ervoeren niets van de natuur
lieten waarvoor ze kwamen
volledig…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 Gevangen uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen op
het zand van beide wangen, ze
verbleken in de zon die als wachter
verrijst uit een leeg geviste schoot.…
Schoolfoto
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
689 Het meisje met de blauwe
plekken, waar is ze toch? Het was zomer,
met iedereen in vrolijk kort, zonder
mouwen en met geknipt haar.
En dan zij op rubberlaarzen, in lange
broek en coltrui. Ongekamd. Ik vind haar
stoer, ze lacht niet. Dat
doet ze nooit, dat springt van haar af.
Ik ken haar niet. Dat moet ik zijn.…
de val
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
505 Op de houten tafel zit het kind
Gekleed in haar blauwe broek,
Vragend kijkt het om zich heen,
Net las zij nog haar boek,
Haar boek over een gezin,
Dat samen op vakantie is,
Dat is toch hetgeen
Wat ik erg mis,
Ze zit erg hoog,
Haar voeten raken niet de grond,
Maar toch voelt ze zich zo laag,
Door diegene die haar aanstaren,
Voor haar staan…
Avond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 De blauwe regen voor mijn venster,
staat daar roerloos groen te zijn.
Een zachte koelte brengt
langzaam wat verfrissing
na een dag vol zonneschijn.
Hoe heerlijk is het nu buiten.
alle geluid is verstomd.
Waarin alleen de eigen
innerlijke stem te horen is
Om de voorbijgegane dag te overdenken.
Genietend van de schemering die komt.…