6828 resultaten.
Lichtspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
553 De takken verduisteren
en steken donker af tegen het mos.
Ik wacht nog even, hoopvol,
maar het spel is uit.
De takken zijn gewoon weer takken.
Alles is vergankelijk.…
Verborgen stemmen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 van de wind
en wat men alleen maar hopen kan
maar niet voortijdig ziet, laat
het getijde zich niet foppen door het,
kreunen van de vals gestemde instrumenten
de kraag opgestoken in het geschoren griend,
wat voor alle
buitenlieden als concertzaal dient,
op het gedimde voetlicht
en met z’n zwaarste bas
recipieert het sluipend donker…
Fluwelen contract?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Te vroeg donker op een
avond van stilstaand water,
wij voeren vooruit op een
naderende bui die de
emotie heeft verwoord in een
landschap van het ongewisse.…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 De koude stilte van de donkere kerk.
Ik zie de oude monumenten weer,
ruik de bestorven wierook van weleer,
herken de schedel, de gebarsten zerk.
De kale koster, zuchtend aan het werk
bij 't altaar, zet daar doden bloemen neer.
Een duif vliegt op en laat een witte veer
en ritselt aan het venster met zijn vlerk.…
SUBMISSIE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 over Hrabove in de oblast Donetsk
verbijstering rits men niet meer dicht
bewoners blijven verstoken van stilte
meer nog kommer over verre grenzen
waar knuffels en beelden domineren
onder ronken van overvliegende
storm op weg naar eeuwige vrieskou
er branden weer ontelbare kaarsen
want kerst en nieuwjaar sympathiseren
dwars door diep donkere…
NACHT UIT ENKEL ZWART
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 De schemering vergleed tot nacht
een nacht met enkel donker zwart
‘t Leven had louter droef gebracht
dat zich ook vestigde in mijn hart
De nacht bevroor van eigen koud
wijl wind gleed door ‘t naakte riet
Voor mij leek zij ’t mooiste goud
goud, dat gehuld bleek in verdriet
De maan keek over wolken heen
edoch trok zich direct weer terug…
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In de nacht komt stil de maan
ziet mijn drinkend zilverlichaam
s’ Ochtends zal de zon me zoeken, want in ‘t donker meer
lig ik nu in schaduw, en eeuwig leg ik me neer.…
Mijn-Museum, Beringen
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
671 ik glimlach om deze zoete tijd
en keer terug naar mezelf
watervrij drijven mijn gedachten
naar boven, een luchtbel aarzelt niet
en hapt in zijn eigen vrijheid
ik open mijn handen van binnen
naar buiten waar gedempte schachtbokken fluisteren
over de tijd die niet stil staat
een koeltoren vult het raam
als een hemel zonder regen, een donker…
Nieuwe wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 ik hield vroeger al van donkere luchten, van
harde striemende wind en regen die kletterend
op de ruiten van mijn kamer uiteenspatte en
de balkondeuren in de sponningen deed ratelen
alsof ik in dat monotone geratel weer naar nieuwe
wegen kon gaan zoeken en ik reizen kon naar
werelden die nog onontgonnen waren, zonder
dat volwassenen bezig…
Hij zag het licht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
944 Hij zag het licht
Zij zag het ook
Tot hij het knopje
Ineens bewoog
Lopend in donker
Viel ze over iets heen
Maakte ravage
Deed pijn aan haar been
Licht werd aangeknipt
Man zegt; wat nu
Zij zegt; ik lig op de grond
Wel sodeju
Het licht is die nacht
Niet weer uitgegaan
Zij was bang
Opnieuw onderuit te gaan
De blauwe plekken …
Osewoudt en Dorbeck
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 Het zwaard van Damocles uit zijn gevest
Wordt geheven voor de ultieme test,
Zodat straks kan blijken, dat alleen
De negatieven onze zoektocht belonen;
Als de donkere kamer opengaat
En bewijst, dat het alter ego bestaat,
Dat zo vaak onze droom kan bewonen.…
Umbra Nihili
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
955 zou je dat voelen
en dan het diepe graf
waarin je niet wil zijn
die nauwe kist
in het donker van je nacht
zou je dát nog voelen
of…. zou je niets meer
niets, zelfs dát niet ...…
Zee en zand (2)
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
805 Te lang geleden dat ik jou heb gevoeld
Mijn geliefde zand
dat mij doet aarden
natte klei tussen mijn tenen
vaste grond
verwarmend poeder
dat het harde eelt
op mijn hart
verzacht
Te lang gedacht dat ik jullie niet meer zou zien
Mijn vrienden
zeester en schelpen
krabben en wier
die mij begroeten
na een lange reis
van een donkere…
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 in de verte komt ze reeds aangeslopen
grijs gekleurd met donker omrande wangen
spookachtig, groots, nadert onbevangen
dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen
keurt kennelijk het landschap beneden haar
is gereed haar last te laten vallen; terstond
daalt reeds de temperatuur op de grond
ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar
haar…
Novembernachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Zo donker heb
ik slechts eenzaamheid aan
de hand.
Ik kan begrijpen, noch
grijpen. Lijk te dolen in
de nacht. Voor de morgen
valt de regen. Glijden
druppels roerloos zacht.
Wat ik versta van de regen
is dat je zo ook gelukkig
kunt zijn. Eenzaamheid huilt
als een zegen die met november-
nachten niet thuis kan zijn.…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 voor mijn gevoel ga ‘k in galop
en ben de tel der dagen kwijt
ik ben een zware zwoeger
ben in de war met later
en nu vooral met vroeger
ik speel maar mee in dit theater
dit schouwspel van de wisseling
van dreigend donker naar het louter licht
brengt mij tot grote aarzeling
mijn tijdsbesef totaal ontwricht
ik blijf niet langer vechten…
De Wierschuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 's Nachts moeten pissen betekende met
de zaklamp door het donker waden, naar
een koude, houten WC met tochtgaten.
Viel de batterij uit, dan was het extra
eng en maar de vraag of je je slaapzak
nog heelhuids wist te halen.…
Onverwachte weersverandering in het zuiden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
819 het begon vanmorgen zo mooi
een hemel blauw als azuur
kersenbloesem glinsterend in
de dauw
eerste bloeiende amandelboom
stond fier te pronken in de zon
bij een oude vervallen tuinmuur
doch 's middags veranderde het weer
donkere wolken kondigden zich aan
weg was de zon waarmee
de dag zo vriendelijk begon
tulpen bogen hun koppen…
De hoge tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 ik ging mee met
de galmen van kerkklokken
zag hoe vogels op het land
van de hoge tonen schrokken
zij kenden het onderscheid
wisten de tijd van de
vrolijke stoet die met aanhang
vertrok voor de huwelijksreis
kozen hun plaatsen in
het lommerrijke groen van
statige bomen om maar niets
te missen van wat er zou komen
bij het donkere luiden…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 De verre heuvels liggen dof te blauwen,
Een donker waas ligt om hun kruin te dauwen,
De vogels lachen luid met klare klanken,
'k Ontvlucht de stad en vlij me op groene banken.…
Een mantel van Liefde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
948 in donkere eeuwen, ooit
het ongekerstend land.
de schamele oogst
ternauwernood een schutse
tegen honger en kou.
een zonnewende draait
naar Wodan en Wulder als
de landman omheen
hoogslaande vuren danst.
hij smeekt om
goedgemutste winterdagen.
uit het warme zuiden de mare:
Martinus, de nobele heilige,
van soldaat naar pontificaal.…
Naasten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Naasten een plaats in ons hart
voor diegenen die aankloppen in
donkere en droeve eenzame tijden.
Naasten zij vervullen juist datgenen
dat meevoelt in compassie bij een
andermans lijden.…
Regendag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 De lucht is afgezonken als een grijs dok
donkere wolken tornen de regen los
die striemend valt op de spetterende
schaal van de straat
haastig golft een veld van paraplus
nat opgestoken glimmend overgoten
fietsers rijden voorover gebogen in
een zorgelijke horde malende pedalen
de wind haakt in regenjassen
reizigers bij de bushalte.…
Atlas torst de hele wereld.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
573 Daar waar het eerder nog nachtelijk
donker was.…
Winterdroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 dagen dat de zon zich niet laat zien
Zie ik in gedachten weer de gele rozen
Zie ik struiken bloeien die ik heb gekozen
En wacht tot ik alles eens terug zal zien
Dan komen weer de vlinders en de bijen
Bevolken vissen en kikkers weer de sloot
Dan is het veld niet meer uitgestorven en dood
En zullen wij onder open hemel vrijen
Ik vergeet de donkere…
Foto met opkomende zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
676 Het donker van het voorplan
zet zich krachtig door
in rijzige, stevige stammen,
hun takken afgetekend
tegen een almaar duidelijker blauw.
Op een zandweg buiten beeld,
staan de wandelaars,
centraal onderaan.
‘Mooie foto’, zegt mijn zoon.
‘Met mijn ouwe C2-Nokia’, zeg ik.
Hij fluit verbaasd.…
goud
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
542 Het goud als stof
Blinkend
Klaterblad
Goud een schat
Als sterren goud kunnen maken
En dat geheim
De mens in bewustzijn
Verder doet ontwaken
Glinstert de hemel zo nu en dan
Van lichtflitsen
gezien door menselijke gidsen
Die in verbinding met zijn met
Het groot en klein
Bemind of onbemind
Het licht
Dat uitgaat
Daar waar je in het donker…
Heer, onze Heer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Wij verwonderen ons over de sterrenpracht
Ook over de maan die licht verspreidt
En die overal te zien is, wereldwijd
Tijdens de avond en de donkere nacht.
Onbegrijpelijk dat U naar ons omziet
En werkelijk aandacht aan ons schenkt
U die ook alles wat op aarde leeft denkt
Wij zien het, maar doorgronden het niet.…
Al scharrelklaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 ik trek morgens
langzaam de wereld aan
laat donker achter mij
kleed me met nieuw licht
dat wat ik heb
biedt zich al aan in
vroege aandachtspunten
bedaard zet ik alles op een rij
heb door frequent vergeten
geleerd mijn tijd goed
af te meten tegen de energie
die ik beschikbaar heb
lach terwijl ik koffie zet
ook zonder hek is de dam…
Doodstil bij jouw graf
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
758 Het was doodstil rond jouw graf
er hing een donkere schemering
In mij kwam jij die trap weer af
met in jouw ogen die glinstering
Het was doodstil op je kerkhof
geluiden klonken flauw, van ver
Samen bereisden we dit doolhof
en nu bewoon jij een verre ster
Het was doodstil op je rustplek
een enkele uil kraste in het bos
Ik leun maar even…