6608 resultaten.
Ideale vrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 En zij, zij danst door het groene woud
over de paden als de hinde, als een ree
zij is een legende, een wonderschone fee
een schilderij gevat in een lijst van goud.…
Apollo op drift
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
543 mespuntje van de tong
van de god die geen god is
maar een afvallige schutspatroon
die wij in zijn doemval achter Icarus hebben waargenomen,
joyridend met Helios' zonnewagen
achter pijlsnelle merries en hengsten
nederdalend langs de gladde paal van macht op het heiligdom der Helicon
met zijn gedoofde toorts,
schuilgaand achter groene…
Fatale vlucht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
467 Met zijn gedoofde toorts
achter groene muren
van gouden cypressen
daalt Daedalus' zoon Icarus
in een eenmalige
niet voor herhaling
vatbare teugelloze vlucht
aardewaarts
als helios' stand-in
vol elan en hete daad
hominidae verterend
neanderthalers sparend
in een door jeugdige overmoed
tot mislukken gedoemd
faliekant uit de…
anti-canto I: ‘geluidszweep’
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 explosiedrietal dat garagedons
en de Oriënttonale ‘hidjaz’
op woestijnwijze simuleert
heersers of de koningen over
de groene moedermelkplaneet
van Orange tot kosmische doden
help hun eigen Musis Sacrum
als creatie van toendrasteen
trias alcoholica voor Frankie
plus de heksenvingers’ fietstax
langs Willems hamburgerwacht
op de begraafplaatshoerenheide…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
326 kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd
omdat wij al
heel veel van
het leven
hebben geleerd
zo samen de
seizoenen door
van vorst tot
hitte en ijzige kou
met wind die wit
verkleurde tot
bevroren blauw
pas in de eerste
lentedooi als de zon
wat hoger klimt
begint tussen
pril en teder groen…
Lotgenoten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
406 Je probeert ruwe lelijkheid te pareren
van boze mensen in het herfstige park
sublimeren in kwetsbare schoonheid
alleen in jouw vervuilde ondergoed
op de groene bank naast de door westenwind
getergde oude kromme hoge boom
je ziet de vrije vogels foerageren
de bomen aan de waterkant zwijgen
de heldere zon breekt door
sombere wolken verdwijnen…
De overkant
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
230 Als kind had ik naar de overkant
kunnen lopen, het ijs was dik genoeg
maar ik hoorde hier
op deze oever, nog steeds
kijk ik naar de ganzen en
's zomers naar de plank-
peddelaars en de bommetjes
van schreeuwende kinderen
Ik ken de jongen met groene ogen
de anderen die bij de boom bier
drinken, in het kanaal plassen
pizza halen en kussen…
FIJNTJES WEKKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
330 Uit zware wolken dalen ademstromen,
beuren grauwheid op, dankzij weefkrachten:
groene luchtige tapijten verzachten
harde grond met hun groeiende zomen.
Alle pluizen van de kleden zwellen;
ontwaakte middagzon dringt in hen door,
schept spoedig kleine wit-roze bellen.…
Als de Lente komt
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
296 Groen blad aan de tak
bloesem danst zacht op de wind
leven begint weer
Jonge vogel zingt
uit het ei kruipt nieuw leven
regen geeft de kracht
Zachte ochtendzon
dauw glinstert op fris grasveld
dag wordt langzaam warm
Bij zoemend bijtje
tussen bloemen vol nectar
lente ademt licht
Warme lentewind
knoppen openen stilaan
zon wekt elke…
Roekeloze tenen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
264 alsof het
smalle sloten
waren
tussen weilanden
in november
niet rebels
eerder moe van
het wachten
aan de juiste
kant
hij liep door
rode lichten
met de stilte
van niemand
die
nergens meer
op stapt
mensen noemden
het roekeloos
maar
ze zagen niet
dat zijn tenen
overstaken
zie hij brak
uit patronen
met voeten
door
groen…
WOUDJUWEEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
131 Het bosven, schertsend Boerenbedrog genaamd,
blinkt vrolijk tussen donker en licht groen;
daarin schuilt geheim gebeuren en doen,
dat klein krioelend leven hoogst betaamt.
Het meertje, half verscholen toch befaamd,
noodt met een frisse waterleliezoen
hier een uur vrij en ledig te verdoen,
ervaren wat het tijdloze betaamt.…
Na de bloei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.120 De tuin ligt er verlaten bij
De struiken staan weg te kwijnen
Geen hommel vliegt nog op de hei
De zomerzon wist te verdwijnen
Een lege vlakte werd de wei
De nectar is opgedronken
Ze gingen: juni, juli, mei
Geen bloem staat er nog te pronken
Het bos ontbeert zijn zomersprei
De bladeren hangen te kniezen
Noch groen noch bloei in dit getij…
Op de bank…
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
26 Met gezicht naar het gras gedraaid
is zijn blik versmolten met het groen
als een kind dat in de hoek moet staan
word hij nu gestraft om boete te doen.
Geen nieuwe ronde wordt hem gegund
al zijn ballen zijn allang verspeeld
zijn nummer is vervallen
brokstukken zijn over de rest verdeeld.…
even bomen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.352 En 's winters krab ik zacht de lucht
zodat de drarrel neer kan sneeuwen
mijn bladerdak dekt dan de grond
wat daar lente uit zal broeden
Mijn groene kleur brengt pais en vree
en troost vermoeiden en vertrapten
brengt met mijn lover liefde mee
die ik daar mossig voor ze tover
De doden rusten in mijn grond
waar ik hun schaduwdak zal wezen…
Jarige zoon.
hartenkreet
2.8 met 76 stemmen
8.587 Een slijtageslag, een hittegolf, ouders zo groen als gras
En zien wat er nu op de wereld loopt, dan weet ik:
’t was het waard, de hittegolf, de slijtageslag ’t nog steeds buikpijn hebben...
Die belangrijke dag, jouw geboortedag, je verjaardag.
’t Is en was ’t waard.…
Dwaaltuin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
311 in den dwarrelenden dwaaltuin waar winden wijs en wonderwijsjes wisperen
staan sneeuwklokskens stil en stout in hun groen-grijze gewaden te glinsteren zacht
tegen het tierlantijnend tempeest dat dartelt en tiert in lichte lust en lach
heffen zij fier hun fijne hoofdskens hoog en harten helder als hemelse hiert
daar zweeft de moerasruiter mild met…
Zijn pijn, mijn pijn
hartenkreet
4.8 met 33 stemmen
1.903 Daar stond hij buiten, wat verdwaasd,
moest hij naar links of rechts?
Hij had geen thuis en haast geen geld,
twee kleine tasjes slechts.
Waar moest hij heen? hij wilde 't liefst
zijn oude vrienden mijden,
want anders zou men hem opnieuw
met drank en drugs verleiden.…
Stad en land
hartenkreet
4.6 met 32 stemmen
1.103 Ze ging met hem naar zijn etagewoning
En lag te bed voor hij er erg in had
Hun liefdesspel hield gans de straat klaarwakker
Des ochtends zei ze: ‘Kom naar ’t platteland,
Daar valt geen burenruzie te verwachten:
Noch buren links, noch aan de rechterkant!’…
Zomerblonde
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
745 Zwartwit deze oude foto, vergeeld papier,
we proberen - tevergeefs - jou te herkennen,
volgens Anna sta jij toch echt links vooraan,
maar Bertold beweert dat jij dat niet bent,
Wat is er toch met jou gebeurd? Vreemd
toch, dat wij jou niet eens herkennen?
We kijken en we kijken nog eens, Loes
zegt dat deze oude foto haar niets zegt.…
Stedum - Harar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Het kerkhof moet
ergens links liggen, nee, een TGV naar Groningen
zit er niet in. Dan maar weer hout krabben en
qat peuzelen in die eeuwige wilgen. Vaak hoor
ik vanuit het hoge noorden weerwolfgehuil onder
een volle maan, dit is jouw poëzie definitief.…
DE VIER KAMERADEN
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.136 Links van mij zit de zorg, de maagre handen in het vale haar
de ogen brandend en van bloedstralen doorlopen,
de lippen dichtgeklemd en heel 't gelaat bekropen
van 't grauwe baardhaar: leent op zijn armenpaar.…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Zowel in zwart en wit, links en rechts, boven en onder,
waarheid en schijn, spreken en zwijgen, zijn jij en ik
onze weg gegaan. Als vogels in balans met het hart
in het midden. Radicaal met nuances in elke vlucht!
Zoals in licht en duister, eb en vloed, zomer en winter heeft
onze geschiedenis zich een weg gebaand.…
Laat je niet tegenhouden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Waar een wil is daar is een weg, misschien moet je links, misschien moet je rechts, misschien moet je rechtdoor of misschien moet je terug.
In het leven kun je alle kanten op, maar je moet het wel proberen en niet opgeven bij tegenslag.
Degenen die in het leven hun dromen waarmaken die weten niet van opgeven.…
Het Wapen van Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Voorstaand van links boven naar rechts onder
in vlakken van rood zilverwitte symmetrie door-
sneden draagt het wapen van Utrecht met vijf
bladeren en vier parels zijn gouden kroon.
Twee klimmende gouden leeuwen omklemmen
aan weerszijden het stadswapen, als iconen
van standvastigheid en stedelijk machtsvertoon.…
Noah, mijn number seven, NBA-ster.
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
613 Zijn rode basketbal jumpt losjes van rechts naar links.
Het is zijn bal, Noah drijft hem op, waar hij ook wil.
Zo gemakkelijk, het spel voor hem een peulenschil,
eindpunt de basketring voor mijn kleine grote sfinx.
De arbiter fluit, alleen een fout kan Noah stuiten,
de boosdoener krijgt een strenge vermaning.…
Vloed der zond'
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
461 en stark
Noachs ark
Daar in kwam
Sem en Cham
Met zijn broer
Vaer en moer
Al het vee
Had daar stee
Beer en leeuw
Roek en spreeuw
Paard en os
Haas en vos
Zwijn en aap
Geit en schaap
Hen en haan
Specht en kraan
Duif en pauw
Uil en kouw
Raaf en gier
Vond men hier
Kraai en snip
Vloog in't schip
Voor de vink
Was het link…
Ik wou dat ik wist hoe het voelt vrij te zijn
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
723 Geschreven op de muziek en het ritme van “I wish I knew how it would feel te be free” zoals gezongen door de Lighthouse Family, zie link.…
leven smaken, smaken rozen, leger spreiden, spreiden zacht,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
158 Voorjaar ontwaakt, ontwaakt mijn hof, groen, groen en wit, wit van bloesems,
twijgen bloesems, bloesems aan twijgen, zo veel malen, malen zag ik dit,
maar zwijgen, zwijgen kon ik nooit, nooit bij dit wonder, wonder in mijn oog.…
‘Raad: laat mij maar’ (thuis blijven)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
731 Dan maar de eerste rechts
en weer links,
waggelend, recht
in de harige armen van,
een futiel voorbeeld,
de Guardia Civil.
Dan lig je liever aan de Noordzee-
kust te kotsen
(voor minder kosten nog wel!).…
Jean Paul Sartre
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 Als leergierig adolescent
begon ik je te lezen.
Ik voelde me een hele vent
en vond: jij mag er wezen.
Het existentialisme,
legde je onnavolgbaar uit,
is pas écht humanisme -
en dat bleek filosofisch fruit,
vitamine, voor mijn denken.
Ik bleef je lezen, telkens weer -
maar zag verwantschap slenken.
Jij koos soms averechts; dat deed zeer…