6819 resultaten.
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 Hier verberg ik mijn overpeinzingen
duistere gedachten en herinneringen
die zich kleden met schemer
geheime bewaarplaats
van verregende strelingen
Ik woon er tussen onleesbare bundels
vol hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera…
Mijn dorp
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Over de smalle weg van de herinnering
omzoomd door de mij vertrouwde iepen,
waar nog zo veel oude bekenden liepen
was ‘t dat ik vannacht mijn dorp in ging.
Door de bomenkrans zag ik de schittering
van zonnestralen, door bladeren gedempt,
die op enkele plekken echter ongeremd
oude muren bekleedden met schildering.…
het geluid van tijd (3/3)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
567 wangen nat
jij bent zo mooi in mijn handen
volkomen in een bron die niet liegt
zie de tijd
ook hij streelt het onkruid
in te smalle straten
waar een jongetje glundert bij thuiskomst
om het boeket dat hij nauwelijks
met zijn vingertjes kan vasthouden
en wat bloeit tot diep in winters
hij, mijn kind, is de belofte in onze handen
waarin herinnering…
Avond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 Geen mens kwam even langs voor praat,
de dagen slijten met herinneringen
aan kinderen die hun eigen pad opgingen,
de klok tikt door, het wordt al laat.
Een schaduw trekt over haar gelaat,
wolken die de zon verdringen,
alleen nog foto’s die haar omringen,
de dagen gaan in eendere regelmaat.…
Fonoliet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 De enige weerklank
die ik nu nog hoor
is mijn eigen echo
die zelfs het zuchten
weerkaatst vanaf lege muren
opgetrokken uit beton
en niet doorheen te komen
verschans ik me vaak
achter mijn eigen schaduw
wat ik ooit wenste
kent de herinnering niet meer
bedolven onder een lawine
van vergeten woorden
de hoeksteen grijs en…
Heel mijn ik zoekt haar
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
930 De zon leegt de lucht van haar licht
Het sterrenleger neemt zijn stellingen in
Het wordt een zware nacht
De wind rafelt mijn vel
De kou vriest aan mijn oren
De herinneringen grijpen me bij de keel
Alleen, verwachtend, verloren
Mijn ogen zoeken mijn godin
Heel mijn ik zoekt haar
Maar ik vind alleen maar Mars
Hem zien is - onverteerbaar…
In mineur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 In het bos groeien de vraagtekens
gevoed door de geur van dode stenen
waarop levende herinneringen staan gekrast
de kleuren worden weggevoerd
heersers van heden treden binnen
- eens was deze stroom vloeibare liefde
onderweg naar het raadsel van de taal
waar alle dialecten samenvloeiden
waar bij Babel die Liebe, the love en l'amour
elkaar…
Laden vullen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 transparant
takken van buiten spiegelen
als ranke balken tegen de zoldering
alleen een verlaten schommel
vult de ruimte met de trillingen
van gepasseerde seizoenen
trage bewegingen scharnieren
eindeloos door een melange van tijden
waarin alle momenten worden stilgezet
klaargezet om lege laden te vullen
met in maanlicht gemaaide herinneringen…
Dit is geen kom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
610 Dit is een verhaal
van gruis tot gruis,
van as tot as,
met wonderlijke
verwikkeling
Dit is geen kom
Dit is een herinnering
die stil lag als een hond,
voor dood, en plots tot
leven komt
Dit is geen kom
Dit is een woord
uit zijn context weggegrepen,
zonder welk het niet bestond
Dit is geen kom
Dit is een sfeer
van thee en alg…
een extra zomerdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 maar dat doet er nu even niet toe
vandaag maken we herinneringen…
Oude Mysteriën
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 Stenen diep begraven,
reuzen lang geslapen,
rijzen omhoog
uit de peilloze diepte
van ons collectieve geheugen,
herinneren ons
aan oude rituelen,
dansen bij volle maan
en sterren die de weg wijzen,
voor wie er oog voor heeft.…
December vertraagt mijn gang bestemder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 December bestem ik voor mijn
herinneringen; waarin ik omzie
zonder zwaarmoedigheid.
Het oude jaar krijt zijn laatste
schreeuw, wanneer het vuurwerk
opspat uit de sneeuw. December
geeft aan zijn einde wat gezelligheid;
en ontsluit een nieuw begin in
gemoedelijkheid.…
De avond valt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 De avond van een mooie kerstdag valt:
veel mensen mocht ik zien en ook begroeten,
wat samen zingen, leven van herinneringen
en ver weg van het altijd weer maar moeten.
Van dankbaarheid is nu mijn hart vervuld
en ’t kijkt met blije ogen naar voorbije uren;
de kaarten van familie en van vrienden
vertellen van de warme kerstmisvuren.…
Wat niet was
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
720 Als het leven mooi is
Waarom voelt het dan oud
En als de zon toch warm is
Hoe is de dag dan koud
Waarom toch die leegte
Die spijt
En het verdriet
Waarom dat verlangen
Naar wat ik achterliet
Pijnlijke herinnering
Aan wat had kunnen zijn
Hoe kan de toekomst zeer doen
Die niet en nooit geweest is
Een schimmig droombeeld slechts nog
Een…
Geluk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
617 Jij vliegt langs de gouden randen
van mijn herinneringen en gedachten
jij brengt mij op een hoger plan
door jou besef ik, wat ik kan
jij veegt de mist weg, zodat de zon kan stralen
ik moet nu uiteindelijk kunnen weten, wat ik vergat
jij laat het goede overheersen
door jouw liefde, weet ik, wat ik had
jij brengt steeds plannen op mijn weg…
Trots staan de prijzen van het leven uitgestald.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
449 Trots ben je op die iconen,
die je herinneren aan je
eigen realiteit. Die realiteit,
die je als een winnaar in dit
leven deed kennen. Waarop je
vaak harder loopt dan wie je
bent. Meer voor die anderen
dan voor de echte persoon zoals
ze die nog niet eerder hebben
leren kennen.…
Weerspiegeling van de nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 Het optekenen van nieuwe "slechte" herinneringen etsen rimpels in mijn huid.
Geven mijn uiterlijk een valse uitstraling van een krachtig karakter.
Getuige iemand die zonder vrees en twijfel schaamteloos door het leven walst.
Net als een ieder ander "zonder geheimen"…
De dagen dragen nachten
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
714 nog bind ik mij aan herinneringen
die moeizaam zwerven door mijn hart
van mooie dagen die te vlug vergingen
en nu lange uren vullen vol van smart…
de pijn die niet wil verzwinden
schrijf ik in droeve verzen neer
de doornen die mijn ziel doorprikken
zijn de witte bloesems van weleer.…
Scherven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 De tijd verstrijkt
Langzaam stopt het bloeden van je hart
Diepe wonden veranderen in littekens,
de herinneringen voeden je ziel
Langzaam vind je de weg terug
en vormen de scherven je nieuwe leven.…
De zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 In mijn herinnering
sta ik aan de waterlijn,
Het is fijn
dicht bij de natuur te zijn.
Ik voel mijn voeten in het mulle zand.
De zon brandend op mijn huid.
Turend in de verte naar het water,
waar zeilbootjes het bevaren.
Helaas de zomer is voorbij,
alles heb ik opgeborgen.…
In jaargetijden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 De zomer verwart in de verte
als een dunne draad zonder eind
Herinnering aan de winter paars
als een heideveld schaars bedekt
Een heldere droom wordt zelden
een gedicht met zuivere woorden
Herfst lijkt op een bonte vlinder
zomer- en herfstkleuren opgezogen
Een winter wacht met zwart en wit
in een maanzieke, zilveren nacht
Een ader in de…
Bouw luchtkastelen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 De slaap komt nooit meer
door de schemering van je martelende gedachten
Omringd door boze krachten
elke herinnering een moordend geweer
Je knoopt jezelf helemaal vast
Het verleden is weer meester in je kop
Elke minuut dieper in het slop
Alles voelt als een loden last
Jouw beweging creëert een luchtstroom
Zelfs jouw kleine lieve zucht
blaast…
Oude zwarte koning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 schaakspeler overheen staarde
Tegen de witte koning elke strijd begonnen
In overvloed verloren
Doch menigmaal de slag overwonnen
Nu uitkijkend over wuivend koren
Hoog daar op de vensterbank
Op opa’s stoffige oude zolder
Met zijn zwarte hoofd al turend
Naar de spelende kinderen in de polder
De koning draagt nog steeds zijn glimlach
Zich herinnerend…
de dag nadien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
778 ik sta op met een houten kop
herken nog moeilijk mijn gezicht
de spiegel toont mij het ware beeld
van hoe het gisteren was geweest
de tafel had een feestelijk kleed
drank en geurende gerechten
werden er rijkelijk geserveerd
stil kerstmuziek op de achtergrond
en familie maakte het feest compleet
ik herinner mij nog de kerstboom in de hoek…
Vergeten geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Foto herinneringen
worden door de geest niet meer
met herkenning gewaardeerd;
door de mens die over zijn eigen
verleden dementeert.
Vergeten geluk op wat nooit meer
mag komen. Verontrust de mens in
zijn gelukkigste dromen.
Vergeten geluk dat geen uitweg meer kent.
Zo ver van gelukkig; zo innig dement.…
Beknopt verhaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 Van sommige dingen hou je iets over
een mooie herinnering, liefdesverdriet,
een kind, een ziekte, gedichten.…
Totaal onthecht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
526 ik heb mensen zien staan
groepen met vage gezichten
op tal van perrons waarvan
wij nauwelijks het bestaan wisten
wij gingen langs
namen alles mee in een
nog niet ingepakt herinneren
door gehaast vertrek van overzee
proeven lucht in
duizend andere smaken
zien huizen en gebouwen
die wij thuis niet kunnen maken
stoppen op
vreemde plaatsen…
liefde van mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 niemand weet
wat zij voor mij betekent
de liefde van mijn leven
zij heeft mij alles gegeven
wat voor mij echte liefde is
zoals zij ook genomen heeft
wat verlatenliefde nemen kan
de liefde van mijn leven
wat zij voor mij betekent
zal ik nooit kunnen vergeten
ook niet nu ik ouder word
ik zal altijd voor haar zijn
om haar eraan te herinneren…
Piraten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 gedeisd
van de straat
Een man is een piraat
Een eigenwijze
avonturier
als de banden te veel knellen
worden het rebellen
Laat ze vrij
hun weg bevaren
dan worden het geen barbaren
een biertje
een sigaret
een vrouw voor de pret
Als een avonturier
leeft hij zijn leven
binnen dat wat mag
het liefste met humor, met een lach
Herinneringen…
Rooilaan langs de Maas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
721 En ik herinner mij de
begeerde schaduw die het zonlicht doofde,
het herfstgeruis dat eeuwigheid beloofde.…