Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

kom maar- zei je - kom maar

netgedicht
4.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.641
kom maar - zei je - kom maar kruip maar heel dicht - toe nou maar in de holte van mijn oksel klap je vleugels in elkaar want daarbuiten - ja - daar buiten dreigt een levensgroot gevaar daar wacht een kuil een diepe kuil waarin je vallen kunt en vallen en vallen verdrinken en vallen heel diep dieper dan diep kom nou maar dan jouw adem…

Verjaardag

poëzie
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.531
Laat mij, laat mij adem halen: Waar toch jaagt gij in galop? Voerman, hou eens even op. Welk een onafzienbaar end Hebt gij rustloos afgerend, Zonder pleistren, zonder pozen, Over dorens en langs rozen, Onverdacht op weg en spoor, Tussen klip en afgrond door!…

De dag van vandaag...

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
Ademend Leven zoals ooit was Caïrenen en Caïroten. Zeer trots. Waar fier Op echt hún architectuur Geschonden neus. Ontwijd gezicht De Sfinx in Gizeh weet ervan Voor de piramides gesitueerd Als wacht voor imposante tombes Trots bepaald. Warmte hier Dag van vandaag telt jaren van weleer Van dag tot dag.…

VERSTILDE HERINNERING

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.464
afwachting van zijn voorgeschreven crematie Alleen de voetstappen, het grindknarsen van de banden van de lijkwagen, het schuifelen van de schoenen naast de baar, de lift-knop, de ovendeur en ter afsluiting 't opvlammende vuur, veroorzaakte slechts verstilde geluiden Het personeel was ook muisstil gebleven zoals hij had voorgeschreven had de adem…

Mijn moeder

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Ik snakte naar adem en ik weende diep, dieper dan zijn graf in de natuur. Mijn oudste broer wreef over mijn rug. Ik ging met mijn moeder naar de binnenstad van Assen en zij paste een jas en trui van beide bijna 400 euro. Ze weet soms van gekkigheid en verdriet uit gemis niet wat ze moet doen om die leemte te vullen.…
Joanan Rutgers27 september 2015Lees meer >

Wij zijn op weg naar Bethlehem. Een herderslied.

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.463
Een os en ezel staan daar ook, hun adem stroomt heel zacht. Het Kindje voelt de warme lucht en ’t lijkt alsof het lacht. Wij neuriën een herderslied en hopen dat het Kind geniet. De engelen zingen ‘Gloria’, de Zonde gaat teniet. Wij geven ’t Kind een wollen vacht, want ’t is hier veel te koud.…
Lau Kanen26 december 2016Lees meer >

Antwerpen, stad aan de stroom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 609
Een tikkeltje aamborstig bewoog ze zich voort, dag na lange dag, desondanks toog ze bij elk ochtendkrieken weer monter aan de slag, het metrosysteem had met haar metabolisme geen erbarmen, en de trams kronkelen als wormen door haar darmen, veel meer hinder ondervond ze van het stinkverkeer, dat haar soms bijkans de adem benam, zoals een statige…

Corona binnenblijven en in de kast zitten

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Ik vind het echt verschrikkelijk dat mensen binnen moeten blijven maar ze zitten nog niet in 'de kast' waar ik jarenlang in gezeten heb de kast van mijn verborgen eigen zijn zowel lichamelijk als ook geestelijk zo’n kast heeft geen Frans balkonnetje om even lekker op adem te komen effentjes frisse lucht te happen ik zat diep opgesloten…

Afscheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Zacht blies ze haar levens adem uit. Langzaam schoof er een wolk voor de zon die haar gezicht verblijde. Een moeder die je nooit vergeten mag, ook jouw eigen moeder mag je nooit vergeten.…

mijn liefste

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
wij naast elkaar in elke winter en elke zomer was jij het licht in mijn bestaan jij bent mijn liefde, mijn enige alles of het nu regent of stormt ik ben helemaal van jou waar ik ook komen of gaan mag je verdient al mijn liefde wat er ook gebeurt in dit leven mijn hart is altijd van jou altijd weer en overal opnieuw tot de laatste adem…

Tussen wat was en kan zijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 379
Soms leek het alsof de lucht zelf niet meer wist hoe ademen moest. En toch was er ergens muziek - dof, klein, onvast, maar levend. Een kind dat geboren werd. Een buurvrouw met soep. Een zin die iemand stuurde toen we dachten vergeten te zijn.…

Hij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
achter de coulissen meer mensen gered dan hij ooit zal vertellen hij heeft gangen van gemeenten gezien met koffiemachines als biechthok heeft organisaties leren lopen waar ze eerst alleen maar struikelden en altijd als de boel net liep trok hij zelf weer verder hij weet hoe zwaar asbest weegt niet alleen in kilo’s maar in kopzorgen in adem…

‘Aperta, Kyparissos!’

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 294
Als wolvenkind gebonden aan de verrukkelijke jacht bracht ik dagen door in doornstruiken, brandend in de zon geklommen of hoogstaand duikelend over de einder ik dacht aan zijn gewei, ons vrije leven, de onmisbaarheid van lucht, adem als een gegeven, toen in mijn beleving het onbekende verscheen op speerworpafstand.…

Xantippe en Aspasia

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 421
Velen van ons, onder wie u en ik, hebben weleens, ooit op school wellicht, die ene naam aan de klepel van de grote klok horen bengelen jengelend, als een eeuwige wederkeer speeldoos, die jardino armonico van unico speelt en arvo's stomvervelende spiegel im spiegel tot het geluid uiteindelijk deo volente dempend nolens volens wegsterft in de…

ZOMERREGENLIED

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.492
Zware adem. Rust. Bevrediging. Ik sta midden van het plein, zó als het plein te midden van der straten kruising ademt, en ben dit alles nu. Rust. Denken dat zich een ogenblik vergenoegt te zijn de gedachteloosheid van 't enige genieten.…

Daar waar de engelen zijn

hartenkreet
2.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.831
iedereen sterft van geluk Twee keer leven, twee keer sterven Sterven zonder eind Eindelijk thuis Eindelijk daar waar de engelen zijn Niet meer hoeven zoeken naar kracht Op de wolken voort gedreven Een onbevangen reis Vervulde verlangens Verder dan denken en gevoel Woelen in de zee van het ongewisse Varen zonder zeilen en wind Uitgeblazen adem…
Johan17 oktober 2002Lees meer >

Herinneringen aan jou

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.318
Herinnering aan onze eerste kus Herinnering aan ons eerste weekend samen Als een jonge bloem in de ochtenddauw Ontluikt onze liefde Onze ontmoetingen zijn heftig Sommige ochtenden eindeloos De uren samen veel te kort voorbij Herinnerend onze eerste nacht Een glimlach tovert zich op mijn gelaat Ook nu voel ik jouw handen Voel ik je adem…
JRH15 april 2008Lees meer >

Rotterdam

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.456
Te Rotterdam ben ik geboren onder de adem van de Maas en liep in mijn eigen stilte te midden van het straatgeraas. Van zwaarbespannen sleperswagens ben ik er passagier geweest. Door heel de stad heb ik gezworven maar aan de kaden toch het meest.…

Een nieuw lied

gedicht
3.8 met 107 stemmen aantal keer bekeken 29.566
lach Een nieuw lied voor de Heer die de goudvissen goud En de roodborstjes rood heeft gemaakt Die de golven der zee, en de bladeren van 't woud Met zijn vinger heeft aangeraakt Die de kolibrie schiep, en de adelaar schiep Het viooltje en de orchidee Die de schelpen en zwaardvissen liet in het diep Van dezelfde bedelvende zee Die zijn adem…

FEBRUARIE

poëzie
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.690
Enkel de algemene adem. De jongen die blaast in een mondharmonika! De wind van de stroom. Over de stad, het land in. De kleine dorpen schommelend. Over de bergen! Broedergroet aan het volk van over de grenzen! De wind van onze haven die al de volkeren verfrist. De muziek van de wind: de bassen onderlijnen door een Internationale!…

Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
slaan in natuurlijke, logische stromen het water dat dan dromen gaat en wind die klimt in de bomen zij is een slang in verzengende hitte wachtend op de sterrenloze nacht: roerloos zwoele woorden fluisterend wevend een lome zonsondergang een bloedrode gloed, als een jurk uitwaaierend over alles dat ademt of dat misschien zou willen ademen…

HET ONWEDER.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.642
Hoe natuur zo stil, zo plechtig Het dartel windje kwijnt, En lispelt, op een trillend blaadje, Zijn laatste adem uit! Geen vogel zingt nu blijde tonen, Maar zwijgt eerbiedig stil! De roos, dat sieraad van de maagden, Hangt treurig naar de grond! De dag verwisselt zijn gewaden, Voor 't zwarte kleed des nachts!…

Avondstilte

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.557
eindloos hangt daar hoog en ligt hier neer te dromen, Te dromen in de vlakte en in het zwijgend woud, Het woud dat zwijgend rijst met halfverlichte bomen, Die bomen vormeloos die schijnen eeuwenoud: Want eeuwenoud is ’t al en meteloos te samen Als samen stilte ligt en nacht op de natuur, Natuur, onroerbaar stil waar blad noch bomen aâmen, Noch de adem…

blauwe Brinta

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 511
om de leugen van Spes te ondergraven o, Grote Xan der heldendadentralies beloof ons geen wond’ren de samoerai ademen zich suf als smurfen alsof Gandalf ze ooit redden durfde er is geen reddingsboei te vinden in ‘t wit schuimen van volgroeide zinnegolven de opgewarmde boontjes als thuiskomen humorloos ervaren en volschreeuwen in ’t kussen…
R.E.N.S.24 april 2025Lees meer >

Elke dag opnieuw

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 481
Ik blijf staan, adem, leg een hand op mijn eigen schouder en zeg: blijf maar bij mij, we komen er wel. In een wachtkamer luister ik naar een huisarts die streng en later zacht kijkt, en ik leer opnieuw dat rust geen zwakte is, maar een vorm van moed.…

Een plekje vinden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 390
Ze hield zich vast aan adem, aan zwijgen, aan de dunne draad van hoop die nog niet was afgescheurd. Hij zei dat hij iemand kende die misschien een weg zou weten door deze onmogelijke gangen. Op dat moment werd hij haar held - niet omdat hij redde, maar omdat hij nog keek alsof ze bestond.…

Ik lag te slapen op mijn bed

poëzie
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.235
Ik legde mij neder op mijn bed wachtende achterover, met mijn voeten schuif ik de stille sneeuw waarin ik lig, de fonklende sneeuw, die vult rondom mij zijn kristal mijn hals, mijn armen en het dal tussen mijn borsten, als ik blaas sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas, kristalletjesspel, mijn adem rust, ze dooien als het vel ze kust…

Tegen en mee

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.130
Hij kwam boven en haalde adem. Diep en luid. En hij zag de zon en voelde haar warmte. Voorzichtig stapte hij het water uit met het touw ergens weggestopt. Soms wilde hij weer kijken in die wondere diepte, waar lucht niet leek te bestaan. Zodat hij kon ervaren wat het was en hoe het was en wat hij had gedacht.…

Ik lag te slapen op mijn bed

poëzie
3.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 4.496
Ik legde mij neder op mijn bed wachtende achterover, met mijn voeten schuif ik de stille sneeuw waarin ik lig, de fonklende sneeuw, die vult rondom mij zijn kristal mijn hals, mijn armen en het dal tussen mijn borsten, als ik blaas sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas, kristalletjesspel, mijn adem rust, ze dooien als het vel ze kust…
Herman Gorter18 november 2022Lees meer >