6335 resultaten.
Dichtbij veraf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 plooit een automatische glimlach
mondhoeken omhoog, zij dromen
zich rond en het is niet uit te maken
wanneer de reis ooit begonnen is
Zij trippelen op hoge hakken in
en uit hun bestaan, de ene blond
de ander een brunette en later verven
zij hun witgrijze haren, wrijven
dag- en nachtcrème op de droge huid
De dames Sluik verdacht van eeuwig…
Luisteren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
446 Bij dag en nacht, tot in eeuwigheid,
bij God ben je nooit verloren.…
Onbeantwoorde vraag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Wat is het doel van het leven
is het bewust maar heel even
om langer te leven in het hiernamaals
eeuwige jachtvelden
of om het even wat?
Is het dat?
Of is religie alleen ontstaan
om volkeren te knechten
en te weerhouden van niet meer te vechten
tegen de gedachte, als was de dood ons doel.…
Waar liefde woont
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Waar liefde woont, daar komt Jezus binnen
Hij wil bij ons zijn in vreugde en verdriet
Wees daardoor getroost en wanhoop niet
God blijft ons met Zijn liefde omringen
Waar liefde woont, geeft God Zijn zegen
Dan zijn wij verzekerd van Zijn goedheid
Van nu af aan, elke dag, tot in eeuwigheid
Hij zal ons geleiden op al onze wegen.…
Een mooie dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
733 Mmm, lijkt me niet onaardig maar geef me nog een paar jaar
Hij grijnst en zegt: in eeuwigheid, komt voor elkaar…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 getallen
van bomen naar benee
zij dwarrelen gedwee,
nemen de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten langzaam onze tijd
vervormd tot kruimels van de eeuwigheid…
Met jouw mysterieuze glimlach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Het mysterie van jouw vrouwelijkheid
door Leonardo Da Vinci zo treffend
op het doek gevangen voor de eeuwigheid.
Oh, Mona Lisa met jouw mysterieuze lach;
een hele mannenwereld plukt jouw ingetogen
liefde op de voorwaarden die leven wil
met het geluk van elke nieuwe dag.…
De stilte
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.151 Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de Eeuwigheid.
Sluit de stilte in uw gaarde,
Wees in haar gelukkig kind:
Al wie ze aan haar schoot vergaarde -
Alle zaligen op aarde
Hebben haar bemind.…
Liefdesleven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
685 een situatie van nemen en geven
veel geluk, soms op tijd reven
ons levensschip besturen en laten varen
samen naar de einder staren
de toekomst dient zich aan
samen door het leven laveren en gaan
in de ouderdom niet meer op eigen benen staan
ik kan jou, jij mij niet laten gaan
hand in hand starend naar de maan
verlangend naar het eeuwig…
Der vroeg en vroom gestorvene Maria
poëzie
4.0 met 1 stemmen
830 Een dauwdrop waart ge, een dauwdrop van Gods hemel,
Die hier een wijl het dorstig groen verfrist,
Gekoesterd, en van ’t stof hebt rein gewist:
Maar die, te rein voor ’t lage bladgewemel,
Door ’t flonkerlicht der zon teruggehaald,
Omhoog opnieuw op ’t eeuwig palmloof praalt.…
Dood en leven!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 leven niet"
"Neen" sprak de dood; "ik bedoel na je overlijden"
Ik antwoordde "Neen dood dan ook niet, tussen haakjes, ik heb al een vriend en zijn naam luidt: 'Christus van Bethlehem tot Golgotha', Hij, Jezus, was als de dood voor jou, dood, bekende en deelde die angst met zijn goddelijke vader die Hem en ons de belofte deed van een eeuwig…
Herfst en Allerzielen
netgedicht
4.9 met 50 stemmen
9.522 Het is weer herfst en Allerzielen
wij leggen bloemen over grijze zerken
voor zij die ons met veel pijn ontvielen
en nu eeuwig rusten onder hoge berken.
Tussen engelenkopjes en gedachtenissen
lezen wij namen die met ons zijn verwant
en doorheen de stille tranen die wij wissen
geven wij de roos van liefde uit onze hand.…
De negende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 achter de haag,
en de struik zit de man
bij een raam, dit laatste
nog enkelvoudig van laag
gevolgd door het voorhang
de rookrijke vitrage, te lang
vallend op het tapijt,
die de vloer mogelijk behaagt
hij is in zijn donker theater
van de eeuwigheid in spe,
wachtend daarop ruist iets
gelijk aan tonen uit een zee
dieper in de kamer…
Dien de Heer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
529 Het is goed om God de Heer te dienen
Gods goedheid reikt tot in eeuwigheid
En Hij is het die ons aller leven leidt.
( uit Psalm 100)…
Hemelse akkoorden...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
960 Jij brengt mij in zwoele duizeling
onvolmaaktheden vloeien naar perfectie
alles van mij, houd van alles van jou
geef jouw alles en ik zal alles zijn
dicht bij jou, eeuwig adembenemende streling.…
Melancholie
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Melancholie van scheiden en hervinden,
Stadig verliezen en verloren gaan,
Van binden en gebonden zijn; beminden
Aan dood en leven eeuwig af te staan,
Hoe komt ge mij, waar bitse winterwinden
Hun ijzige gesels op de woning slaan,
Door leed geboog'ne en door liefde verblinde,
U weer te melden met Uw oud vermaan!…
Blinkende portretten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 weet wel, ik bepaal niet
Niettemin, de overtreffende trap keert terug
en het bewustzijn overstroomt gebieden
in mijn brein
die leken op een zwartgeblakerd terrein
na een kernaanval
de dood van geliefden is zo’n aanval
die alles verwoest
maar zij brengt leven op plekken
die niet meer bestonden
diezelfde plekken schilderen
in mijn hoofd
eeuwig…
Windstreken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Je bent het hoge noorden
de laagstaande eeuwige zon
het land van zangerige woorden
waar de liefdestaal begon
Je bent het diepe zuiden
de oase voorbij het eindeloze zand
waar broeierige muziek voor ons luidde
we in koortsdromen waren gestrand
Je bent het verre oosten
de beken met de wilde stromen
fonkelende glazen waar we mee proostten…
De weg naar Pasen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
610 Zo is ook de Mensenzoon
ons voorgegaan
op die zware weg naar het kruis
door een woestijn van eenzaamheid
van boete, vasten en gebed
om eeuwig in het land van
Licht en liefde te ontwaken.…
verre blik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 minnen konden
zonder dat de wereld het wist
de verre blik in jouw ogen
kijkt voorbij de onpeilbare diepte
van de betekenis die wij hadden
onuitgesproken of uitgeschreeuwd
naar en met elkaar hunkerend
de verre blik in jouw ogen
kijkt eindeloos voorbij de horizon
waar wij eens weer samen zijn
om daar de draad op te pakken
die voor eeuwig…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Bij die gedachte, bij die werkelijkheid,
heb ik eeuwig stilgestaan.
Vannacht.…
Ik droom mijn steelse dromen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
558 Rustig verscholen zit ik uit de sterke morgenzon,
mijmer en laaf me aan deze eeuwige oerbron
en slurp loos turend in 'n verse hete kop koffie
de weerkerende heimwee over steelse illusies.
Ik droom mijn eindeloze dromen,
overbrug zeeën en verre landen,
ondergraaf diepdonkere valleien
en hemel over steile bergkammen.…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind
de donkere dagen zullen komen
met kale takken aan de bomen en
open armen
naar de hemel gericht
een wolk
van triestheid breekt
de weemoed van mensen
met hun pijn
in saamhorigheid richtend op de ander
vinden in liefde voor elkander samen
op weg naar
de gouden stad van de eeuwige…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 vertolkt
Eenzaam maar niet alleen
als allerlei drukte nabijheid verhinderen
ondanks het lichamelijk van elkander gescheiden zijn
bewust van ' t gevoel verbondenheid
Als hij allerlei herinneringen in zich levend voel worden
de aardse dampen, de woeste zee
met in ons gevoel de trooster die troost
ontsprongen uit de bron
één Zon die eeuwig…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 sneeuw is zacht gevallen
met ingehouden adem
kale struiken hurken zwart
de kinderen zijn gekomen
ze springen onverwacht in
de stilte van het park dat
nu ver ligt buiten de stad
ze hollen tussen drijfnatte
bomen treurend in de bast
hun stemmen licht gedraaid
zijn even dicht bij als ver af
links en rechts glijden ze in een
springtij van eeuwig…
MOEDERHART
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 ooit las ik iets over een moeder
zij verloor haar kind
en dan probeer ik
me voor te stellen
hoe hartverscheurend
zij dit wel niet vindt
een versnipperd moederhart
in duizend stukjes voor altijd
weggewaaid door de wind
een kristallen vaas
voor eeuwig versplinterd
en net zolang duurt het voor
zij ze allemaal terug vindt
misschien heb…
Deze dagen 6
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 Eeuwig het gevecht door ons gestreden
onthouden, weten waardoor we toen leden
niet nog een keer, o lieve god
en bidden tot de Heer.…
Tabernakel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
436 zo vergaat het de mens al jaren
waarom zou ik nog praten over
datgene wat ieder al weet,
overal en hier,
eeuwige liefde kan je niet bewaren
een vers in het donker,
geschreven en gebleven,
gaat heel lang mee
in de kluis van de duisternis
geloof en de hoop rusten daar in stilte
met hun wensen in wit gedrukt
zij waken over alles wat ik mis…
de lichtkracht van een ster
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
546 Andromeda redde
En Keros door hem werd gedood
Kreeg de liefde vleugels
Toen Perseus het hoofd van Medusa toonde
En vijanden ter plekke versteenden
Kon de liefde zegevieren
Toen er vele kinderen kwamen
En Andromeda trouw aan Perseus zijde stond
Schonk Zeus haar een plek aan de hemel
Toen Andromeda de hemel bereikte
En zij voor eeuwig…
VERJONGEND WERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Eeuwig mag voor hen bewondering rijzen,
dankzij lange behandeling, fijn maar zwaar:
ogen vorsen, vingers kappen en schuren almaar.
Mild papier mag die stukjes spijzen.
Antwerpen toont zijn herboren kunstgebouw:
hier kennen vloeren verbrokkelde eenheid:
kruimelig kleurenspel: samengaan getrouw.
Rustig bruin omhelst wild rood met beleid.…