7647 resultaten.
het vuur uit luchten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.028 Ik was daar op Golgotha, daar bij
het kruis waar het bloed van die visser
met op zijn hoofd een krans van doornen,
beekjes in het warme zand deed stromen
en nu december mijmert spreekt de kerst
mij nog slechts van verdriet
het vuur uit luchten die het zwart verstuurden
naar hen die smaalden waar pijnen werden
gesmoord in kelen van een dorstig…
Ontmaskerd
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.116 Even geen discussie,of grootspraak
Geen geouwehoer of ongein
Maar gewoon even in jouw aanwezigheid
Mijn kleine, verdrietige zelf zijn
Dicht kruip ik tegen je aan
In mijn ogen valt te lezen
Dat ik me nu het liefst verstoppen wil
En jij mijn schuilplaats zal wezen
Mijn hoofd verborgen op jouw schouder
Mijn masker een moment opzij gelegd…
gedachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.016 Eenzaam mijmerend wandel ik door de stad
duistere gedachten houden me gegijzeld
Ik loop als in trance langs winkelstraten
niet eens beseffend wat ik tegenkom
niet realiserend waar ik ben
ik hoor ook geen geluiden meer
er is alleen die onophoudelijke gedachtenstroom
die zich meester maakt van mijn hoofd
en mijn hele denken controleert.…
Uit de as van feniks
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
925 nog altijd
zuigt de klei
terwijl mijn hoofd
in wolken steekt
ik de goden herbeleef
in griekse en
romeinse sagen
dacht losjes
de olympus te bestijgen
zeus in het voorbijgaan
even klein te krijgen
heb het niet gehaald
gefaald ben ik toen
woordloos afgedaald
wilde uit de as
van feniks nog herrijzen
tafelde in later
eeuwen met wat…
Vaak niet te vatten
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.343 de slaap kan ik vaak
wel vermoorden
zo onhanteerbaar als
een kip
bij de slachter
zonder kop vliegt ze op
ploft blind op mijn zojuist
bladvrijgemaakte schedeldak
en gaat daar dan flink irriteren
dat eigenwijze kreng
strooit mijn hoofd vol late veren
ontneemt mij de rust die het dus
voor zichzelf niet zozeer ambieerde
scharrel…
GLOSSOLALIE
netgedicht
1.8 met 18 stemmen
2.789 Aan Mila Lena 12 mei 2008*
De vogels zij voerden hun jongen
Het was halverwege maand mei
Ik pakte een brandschone lei
Wou weten waarover ze zongen
Een Geest, heilig, was doorgedrongen
Tot pauper en prins en Hij zei:
’Gods kaarsen in huidskleur zijt gij
Zijn Vlam op uw hoofd, spreekt ge in tongen.’…
herinneringen
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.773 Omdat haar hoofd tijdens de film naar
links wijkt, heb ik het gevoel dat ze
twee uur lang naar me kijkt.
M’n pubergeest trekt het niet, beëindig
de verkering; ze hoort me zwijgend aan
en verdwijnt in ‘n slechte herinnering.
Denk ik aan haar voel ik pijn; vervloek
de evolutie om de ingeschapen dwang dat
de mens perfect moet zijn.…
Kerst(ge)mis
hartenkreet
2.6 met 35 stemmen
4.517 Want m'n hoofd zit vol vragen, op zoek naar de reden
van de onmacht, die van binnen mijn leven ontwricht.
Geen vrede, maar oorlog, die in mijn hart wordt gestreden.
Het lijkt of het duister het wint van het Licht.
Het is er weer tijd voor; komt allen te samen.
Ik tover een lach op mijn vermoeide gezicht.…
De aarde
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.096 Vanuit de sterren aan de hemel
Zie ik een mierenstelselgewemel
Hoe kunnen zwemel zwemel zwemel
Al die mensen de aarde vrede geven
De vraag rijst uit mijn bolle hoofd
Invullen heeft mij gans verdoofd
Ik zou het alles anders willen vullen
Maar mensen lullen lullen lullen
Dus denk ik zonder ernstige twijfel
De hemel heeft zijn eigen ijver…
Felix was blank met bruine haren en een zachte g.
gedicht
2.8 met 88 stemmen
28.854 Er is een bruine foto van ons allen aan de waterkant
gezeten in het gras, en daarop houd ik vlak
boven zijn hoofd, zijn verend haar mijn hand,
kijk met ZIJN toegeknepen ogen (onherroepelijk kleurenblind)
omhoog, je ziet de ouders en de kinderen en de zomerwind
die het gras scheef waait en in al die haren woelt -
je ziet dat ogenblik dat toentertijd…
ik hou van jou/
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.400 als ik je aanraak krijg ik dat ene gevoel
als jij naar me kijkt krijgt mijn leven weer een doel
als ik bij jou ben voel ik me vertrouwd
jij bent degene van wie ik echt houd
tegen jou is dat zo moeilijk te zeggen
ik weet echt niet hoe ik dat moet uitleggen
ik weet niet waar jij heen wil
maar in mijn hoofd is het zo stil
alles wat ik doe herinnert…
Vergissen
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.757 Spinsels in mijn hoofd, brandend op mijn lippen.
Vragen waar ik nooit een antwoord op zal krijgen,
aan jou kan niemand tippen.
Troostende woorden van “het komt wel weer goed”
Ze verwachten van mij dat ik sterk zal zijn
Ziet niemand dan het leed in mij...
Voelt niemand dan mijn helse pijn ?…
Mooie vriendin
hartenkreet
2.6 met 24 stemmen
5.487 nu ben je er voor honderd procent
En wil ik je op deze manier laten lezen
Dat ik weet dat je er voor me bent
Mooie vriendin, ik hou van jou
Hoeveel is bijna niet te zeggen
Maar je voelt het des te meer
Wij hoeven dat niet uit te leggen
Deze is voor jou, en jou alleen
Met hart en ziel geschreven
Woorden vereeuwigd op papier en
in ons hoofd…
De laatste sneeuw
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.036 Gelijk een dode ligt ze daar
De handen saam gevouwen op haar borst
En op het kussen ligt het grijze haar
Wat slordig om haar lieve hoofd gemorst
Ze slaat haar ogen op en kijkt ons aan
Met moeite vouwt een glimlach om haar mond
Lijkt meer met ons dan met zichzelf begaan
Want in en om dit huis stormt wanhoop rond
Ze had het graag een laatste…
Haar kleren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.503 Soms, totaal onverklaarbaar, gebeurde het weer
- geheel buiten haar schuld, ze was totaal verdoofd -
dan steeg zo een wild verlangen naar haar hoofd
dat alles in haar schreeuwde om vleselijk meer
een moment was ze van al haar kuisheid beroofd
en ging het kokend bloed in het arme kind tekeer
maakte ‘t lijf zich gereed want wie de satan looft…
Lage druk, hoge druk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.560 Duizend maal de dood te raken
in een leven dat geen leven is
een trap waarvan de treden kraken
tranend dalen door het dof gemis
Langs alle klokken en kalenders
glijdt radeloos de tijd in zee
gesloten luiken voor de vensters
de nacht valt en neemt alles mee
Maar ook stormen sterven in een zucht
het holle hoofd ontvlucht de graven
de dorre…
viva viagra
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.462 onstuimig was de eerste liefdesnacht
het ledikant zou onvermoeibaar kraken
de muren hoorden zwoele zuchten slaken
je had m’n hoofd totaal op hol gebracht
die nacht begon timide en zo zacht
op een inviterend brandschoon laken
maar niet veel later waren wij als draken
en spuwden vlammen met een woeste kracht
de mooie uren na het avondrood…
avondliedeke 3
poëzie
4.0 met 57 stemmen
23.398 En vind ik, in het huis mijns harten,
dat ik één droefenis genas,
dat ik mijn armen heb gewonden
Rondom één hoofd dat eenzaam was...…
Dwalende Vragen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
917 Leeg te midden van drukte
Niets raakt me
Zoektocht naar vervulling
Onrust vragen
Heen weer waar
Weg wanneer
Geen leidraad, signaal
Teken aan de wand
Mijn eigen pad
Mijn eigen hart
Betrouwbaar als
Los zand
Ik licht mijn hoofd op
Strek me uit naar iets
daar ergens
dat moet toch wel
Hart is ‘t spoor bijster
Dwalende vragen…
Verwoeste stad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.009 Gonsde 't idee
Door zijn hoofd
Expressieve, kubistische
Beelden. Oorlogsmonument
Voor Rotterdam
Verwoeste stad. 'La ville
Détruite'. Ontzetting en
Wezenlijke angst
Uitgebeeld in een mens
Met weggereten hart
Armen omhoog
In wanhoop en afgrijzen
Geheven. Overvallen, niet
Wetend. Verbijsterd
Waardigheid behouden.…
Salomé
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.681 bekken kantelt en de navel rolt
over de golven van haar buik
de hoge fluit bezweert de slang
en zweept haar rubberen gewrichten op
ze pruilt naar pa
hij knipoogt naar de beul die het slagzwaard slijpt
de Doper bij de kraag van zijn kameelharen mantel grijpt
hem naar een stronk sleept als een spartelend offerlam
hals op het hakblok
hoofd…
Kai
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.112 Je bent niet uit te sluiten, niet te wissen uit mijn hoofd
Datgene wat wij hadden, niet te beschrijven op papier.
Ik kan het niet verwoorden, was je nu nog maar hier!
In gedachte ben ik bij je en zijn we altijd met z’n twee
In gedachte blijf ik altijd roepen:
Hé grote vriend! ga je mee?…
geef geest
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
675 er lopen geesten door mijn hoofd
raar waar en altijd iets beloofd
dat ze waken over mij
ze zingen liedjes in de nacht
geven een teken af en toe
een lach en nieuwe kracht
er lopen geesten op mijn pad
draaien aan mijn fantasie
gek zot tot de laatste dag
ze praten soms in mijn aanwezigheid
nooit afwezig tot de laatste stand
van water tot aan…
Jij en ik, hoe fijn...
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
4.707 ik ga helemaal
op in m'n relatie
óók jij scheldt vaak
tijdens onze communicatie
wat wij samen hebben
is buitengewoon extreem
óók jij gaat graag
regelmatig vreemd
als ik aan jou denk
veroorzaakt het vaak binnenpret
óók jij hangt met je hoofd
vaak boven het toilet
ik bereid me al helemaal voor
op een leven dat ik met jou deel
óók…
Achtergelaten sporen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.204 Zeker is een tijdperk voorgoed voorbij:
hier blijft de lijn maar ook 't hoofd opgeheven.…
Voor haar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
716 Met blijde blik omhelsde hij vol dank
haar licht gebogen hoofd. Het zoete welven
van voorhoofd, wangen, keel. Het zacht bedelven
van krullend haar de schouders, lelieblank.…
staand bij je graf
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.250 Staand bij je graf
denk ik na over
het mysterie van de dood
jouw leven was nog niet af
herinneringen komen boven
als ik de film afdraai
in m'n hoofd
van jouw sterven
vullen tranen m'n ogen
die even m'n zijn verdooft
staand bij je graf
de bomen kaal voor de zevende keer
tijd vliegt voorbij
maar het gemis is
er telkens weer
want je…
Eurydice,
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
615 zelfverwijt,
smeekt in bittere klacht, slechts éénmaal
z’n hand over hart te strijken, het meest
beminde uit de onderwereld terug te halen,
blijft geloven in dit ultieme verzet, moet
hiervoor de hoogste tol te betalen, het
leergeld om nooit meer om te kijken, in tijd
geloofd, wat geen enkel mens waar kan
maken, kost uiteindelijk iedereen het hoofd…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.365 Ik lig en ik lig als in uwe landen
o aarde, met het hoofd in mijne handen,
in uwe winden en in uwe stormen,
in uwe luchten op de grond, waardoor men
zien kan de schoon verlichte ronde bomen
bewegen als de winden er toe komen.…
www.klokkijken
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
491 En de spin (in slaap) weet, al even wijs
als alle spinnen daarvoor, dat hij
zo dadelijk zal aanzien hoe de vliegen licht
in ’t hoofd, moegedanst en moegeschaatst
naar huis zullen keren.…