5956 resultaten.
De lengte van dagen
gedicht
2.8 met 9 stemmen
7.869 Even lucht tussen morgen en heden,
waken en dromen, dronken en gezond: boodschap,
vervolg en punt uit.
De firma List en Theater antedateert op carnaval,
levert op je schuiladres het bewijs af van
zijn onderkin leeftijd z'n goed fatsoen.…
Vooruit zien terug zien
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
710 achteruit
Ik deel het eerste met mijn dochter
Nooit wilde ze achterop de fiets
Altijd in het stoeltje gezicht naar voren
Het achterop stoeltje dat was maar niets
Zelfs onze hond wil naast of voorop op de fiets
Zit hij in zijn mand achterop dan kijkt hij
Onder mijn oksel door naar voor
Door verplaatst gewicht verlies ik spoor
En nu is het morgen…
Marloes
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.243 Ergens in de stad verlaat een vrouw haar huis,
op dit moment al onderweg met een potje thee,
een lepeltje erbij, kandij en snoepjes voor haar fee;
en morgen zal het ook zo gaan, door vele jaren heen,
de bedevaart van kinderkamer tot die steen.
Het heeft zich voor mijn ogen afgespeeld, dit leed.…
wel als vader, dat gezicht
netgedicht
2.6 met 107 stemmen
9.681 deel van mij
gemengd
met die van haar
van wie jij houdt
het duurde lang
voordat wij
konden spreken
met elkaar
praten deden we
wel heel gewoon
jij toonde nooit
een eigen ik
wel als vader
dat gezicht
jouw visie
op de wereld
was bekend
jouw diepere gedachten
nooit gekend
je wensen
waren zo verborgen
ze gingen met jou weg
die morgen…
Meester Uckhard
netgedicht
4.5 met 37 stemmen
1.735 en diep in de morgen
wordt hij gillend wakker
hij droomde van fatsoen
ooit geleerd maar
hoe schrijf je dat ook weer?…
Ware Liefde
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.545 te schreeuwen
Kalmte is wat jij steeds bewaart
Geduld heb jij al eeuwen
Totdat ik weer ben bedaard
Jij staat stil als ik je vraag te lopen
Zit te wachten op een stoel
Stelt je hart volledig open
Begrijpt nooit écht wat ik bedoel
Jij slaapt als ik je vraag te dromen
Knikt ja bij iedere vraag
Je weet dat ik terug zal komen
Zelfs niet morgen…
er was eens ...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
873 ik mis de open tuin
en dito achterdeur
waardoor de buuv'
- ik geef het toe
soms vond ik haar
een oude zeur -
na een bescheiden
klop naar binnen
liep en vroeg moet
jij ook nog wat
van de bakker schat
of dat moment waarop
ze zei: m'n lieve kind
je werkt te hard zeg
weet je wat ik vraag
de buurman even of hij
morgen ook jouw straatje…
Jeugddromen
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
3.547 als de morgen ontwaakt
nadat mijn ogen rust vonden
in de eeuwige nacht
die, indien ongestoord,
een flits is van twee tellen
of een fractie tussen een trage
inslaapouverture en
een vermoeiende finale
welke laatste op weerstand lijkt
om resterende hoop bij elkaar te rapen
die door dromen is platgewalst
en pas na het ochtendgebed
van…
Zonnestralen
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.836 Morgen is hij weer hier,
Maar dan samen,
Samen maken zij plezier,
Hun gedachtes en lichamen.
Wanneer hij weg is is het donker,
en koud,
De sprankeling wordt een onopgemerkte flonker.
Het licht dat hem zo bezighoud,
Wordt opgeslokt door het kille woud.
Als hij samen weer terug komt,
Wordt hij door een ieder verwelkomd.…
de kleine god
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
688 plots een held wordt,
de kleine god woont in stille woorden,
zijn mantel blauw, zijn stem van zilver,
de snaren van zijn tong, zacht en zuiver
voor wie echt luisteren, fluisteren wil,
hij spant zijn harp van helder kristal,
zijn soepele vingers tokkelen de stilte,
en de stilte ontwaakt,in het blauw gewaad
van een onschuldige, bedauwde morgen…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
God heeft alles gemaakt
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
923 Juicht God toe, met de harp, citer en fluit
Wij zijn van Hem, Hij blijft voor ons zorgen
Nu en altijd, ja tot aan die grote morgen
Wanneer Gods koninkrijk wordt ingeluid.
(Uit psalm 100)…
uitzicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 kudde wolken als zwarte schapen die
opgestegen zijn vanaf de grond achter het
hek en liggen en waken en liggen en dromen
en kijken naar de maan die traag, langzaam
beweegt door de ruimte heen en de geur
van gras inademen, de hemel als een duis-
tere rivier zien en de halmen langs de sloot
horen ruisen en hand in hand in slaap
vallen en morgen…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 zondagmorgen koud landschap
roken en door het raam staren
leg mijn handen op het glanzende hout
koel hout, nee zeg maar koud
weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het landelijke, goddelijk verheven kalm
de schemer zal nu laat in de middag vallen
de sterfelijkheid houd aan, deze morgen
ik voelde meer steen met gelijk geduld
alles stond…
- Als een weerlicht in het donker -
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
545 Ken geen ander morgen,
weet niet hoe verwondingen ontstaan
of dat wat invloed had
‘k zie alleen de eeuwige triomfwagen
der wolken oplichten door blikseminslag
bevrijd, bevredigt
wringt de wind der jaren,
jachtig op en neer
als een weerlicht in het donker
de opgeschreven namen,
deze, die door noodlot omkwamen
vaak genoemd door mensen…
Liefde
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.546 Bespaar me zorgeloos gepraat ik weet het gaat niet goed
Of spreek niet van wat er niet meer kan zoals je zo vaak doet
Vandaag es zus morgen es zo en dat duurt al zoveel weken
Ik ben niet gek ik zie het wel hoe 't vel er gaat verbleken
Misschien dat dit een bidden is een héél diep ademhalen
Voor het laatste restje hoop er dolend gaat verdwalen…
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 Terend op een wanhoop die morgen is:
alleen met anderen die alleen zijn,
samen met de eigen stem, die niet klinkt
in een wankel en vermoeid bestaan
waar geen geluid meer doordringt.
En ik die dit leven niet ken
ik, een toerist in eigen land,
vreemde voeding in mijn cellen,
vreemde rook in mijn mond.…
- Het Ochtendgloren -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
581 van helle werkelijkheid
mistroostig blozend vastgegrepen, de roos,
als een gebaar vol roder nederigheid
de eeuwigheid verspringt elke ochtend stil,
het andere gelijkenis loopt aan de overkant
door nevelsluiers meesterlijk verhuld
briljant, de trotse korte schittering,
een natuurlijke karakteristieke stiltetijd als gloed,
de opkomende morgen…
rozengeur en maneschijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 haar adem als een zachte dag in mei
daar valt de nacht als een satijnen laken
en bloeit de liefde als een roos in mij
al wat in mijn vezels leeft ben jij
iets kleins kan een mens gelukkig maken
jouw linkerarm valt onder mij in slaap
het kloppen van je hart dringt tot me door
het mooiste geluid wat ik graag hoor
duurt tot ik de volgende morgen…
Titelloos
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
861 mijn bijdrage van heden
houdt werkelijk niets in
kent geen verleden of morgen
het is als wakker worden
zonder zorgen
iets gaan ondernemen
heeft dan geen enkele zin
vandaar deze holle woorden
want die zijn in ons koude
kikkerlandje meer dan genoeg
het enige wat ik heb te vieren
is de zege op de laatste mier
die ik langs de achterkant van…
Dragers
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.491 letters die van hemels spraken
Uit niets bleek de wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden was ze in het moeras
elk voelde nu haar wanhoop weer
Vier dragers schreden in de maat
tezamen droegen zij statig de last
Imitatietreurnis op het kille gelaat
Morgen…
Duizend en één,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
557 De morgen kleedt zich in velours van
stilte, de zon drapeert z’n stralen in
de bedstede, tekent ornamenten op
een vergeeld plafond, vluchtig contrast
van vlinderachtige licht, de nieuwe dag
heeft zich met open armen opgericht,
om ons z’n beste uur te gunnen.…
Mildheid?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 symboliek
in de betekenis van de zoektocht
naar de bron van het vruchtwater
waaruit ik vertrok en later met de
ballast van mijn wetenschap in het
ransel, wat steeds zwaarder woog,
- gemeten naar de geestelijk afstand -
zich naar het einde spoed, de mildheid
te ontdekken van de schoonheid in
“ het thuis komen “ zoals het gisteren
was en morgen…
Mijn lot
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
833 U bent mijn geliefde geweest, maar morgen op mijn graf viert u feest.
U bent mijn einde en was mijn begin, iedere keer trapte ik er weer in.
U bent mijn rechter en beul, de last die ik voor altijd met mij mee zeul.…
Nog niet geschoren…,
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 De aarde was nog niet geploegd,
er was nog niet gezaaid, toen er
nog dauw lag op de schaduw van
de heuvels, ging in lichaamstaal
onwetend op, de morgen was de
lente van vorige seizoenen, haar
zomer strijdbaar als hooi op volle
wagens, mijn vinger strijkt langs
de sporen van het voorhoofd,het
zweet van al het koren dat in
de wondere wereld…
DRAGERS
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.545 letters die van hemels spraken
Uit niets bleek die wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden was ze in het moeras
elk voelde zo haar wanhoop weer
Vier dragers schreden in de maat
statig droegen zij tezamen de last
Imitatietreurnis op het kille gelaat
Morgen…
Sinte Klaas
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.230 En morgen, bij 't ontwaken,
Uw schoonste kruiske maken!
Wees brave, of weet-je niet
Dat Sinte Klaas ons ziet?
Dan lopen, juichen, zoeken
Uw marbels, band en top;
De menten en de koeken;
Mijn langgelinte pop!
Van ieder mokje en tartje,
Krijgt moederken haar partje.…
Hij wil een borreltje
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.267 Hij zei: ik weet wel maat te houden
ik zei, dat dacht ik niet
hij pakte het eerste glaasje
en ik zei: zoals je ziet:
Drink maar lekker en ga je gang
je bent volwassen én een man
doe wat je niet laten kunt
’t is niet, dat ik het je misgun
Maar dat ene borreltje werden er meer
zo gaat het iedere keer weer
het wordt donkerder en later
morgen…
Verlaten
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.171 De drank bereidt ons niets dan gal,
En morgen vond ik mij weeral
Verlaten.
Geen liefde meer, geen hope meer.
‘Hebt gij mij ook, o Heer, o Heer!
Verstoten?’
De wolke zwart daarboven drijft;
Het licht verdwijnt, de hemel blijft
Gesloten.
Alleen, alleen, zo gans alleen!
Hier helpt geen klagen noch geween
Noch smeken!...
Welnu!…
Spanning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Vandaag denk ik weer aan de zorgen van morgen,
Gekromd en gebukt onder ’t juk van vandaag.
Vandaag torst het gewicht dat de tijd heeft verborgen,
En ik draag veel meer dan ik eigenlijk verdraag.
Rust is me vreemd, onbereikbaar, voortvluchtig,
Stilte houdt zich stilletjes verborgen voor mij.…