5775 resultaten.
Scherven van geluk
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
455 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.5 met 15 stemmen
578 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
Tong tong
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
481 van de Indische tong tong
uit holweerklinkende waringin
galmend als een gong
dreunend in het duister
luider dan een gamelan
van de dessa naar de kampong
voor een koempoelan
Een geur van sateh waait mij
uit de Oosthoek tegemoet
treft mij als een kris poesaka
van de gordel van smaragd
onbewust doorruist mijn ziel een mysterieuze stille…
De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
368 Maar toch, op heel stille nachten,
Wanneer de sterren flonkeren als vergulde dromen,
Voelt men de kracht van die vaste plek,
De torenklok, een baken dat ons nooit heeft verloren.
Henk Dekkers
2025…
Het zaad van Poëzie
netgedicht
1.7 met 29 stemmen
722 Stilte opent zich
zaad in de aarde ontkiemt
boom reikt naar het licht
Poëzie ontwaakt als een
klein zaadje, in het stille moment dat
ik stilval. Een tedere adem van de aarde streelt mijn
huid, en iets ouds ontspruit, alsof mijn binnenwereld zich opent.…
Specifieke ziekte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Ze zit in mij, knaagt zacht en fel,
een stille vijand die ik niet vertel.
Elke ademhaling voelt zwaar, beklemd —
mijn eigen lichaam, een vreemd terrein, een vreemde stem.
Mijn specifieke ziekte — hard, ongenaakbaar,
maar in mijn stilte, in mijn tranen, ben ik waar.…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 Je hoeft niet hier te zijn
om nabij te zijn, want mijn stille geest
weeft draden van herinnering. In de luwte van mijn
eigen, diepe wereld, draag ik je teder en veilig in gedachten mee.…
Voorjaarsbode
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
313 In je onbevangen, stille
vlucht vind ik de tedere moed zacht te ontwaken en licht te ademen.…
Bergtop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
342 Ik ga je niet laten wegzakken
in die stille zee van jezelf.
Niet omdat ik je bezit.
Omdat ik zie
hoe dicht je bij de rand zit.
Je denkt dat niemand het merkt.
Maar ik zit hier.
Op dezelfde rots.
Wind in mijn gezicht,
grind onder mijn handen,
vlak naast de afgrond
van jouw hoofd.
Je hoeft niets te zeggen.
Ik ga nergens heen.…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 Je stille nabij
laat mijn adem weer zakken
tot een zachte kern
Hoe ik naast jou besta,
alsof elke ademhaling een fijne trilling
opvangt die door de ruimte beweegt en mij uitnodigt
om aandachtiger te luisteren dan woorden ooit kunnen vragen.…
Langzaam kijken
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
1.259 Soms rust ik in het midden
van wat ik zie, waar schaduw en glans
als twee rustige stemmen samenvallen, en ik leer
hun stille gesprek te vertrouwen zonder het te willen sturen.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
356 In mij beweegt een stille
gevoeligheid die elke nuance opvangt -
het verschuiven van licht, de trage puls van de aarde
onder mijn voeten – en ik laat mij leiden door wat zich laat herkennen.…
Windkracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 het
zich kan tonen
een spanning diep
in haar bestaan
alsof haar lichaam
zelf wil wonen
op een plek net
naast het gaan
niet jij,niet zij
maar zij moet wijken
haar eigen zien
wordt vreemd en klein
ze durft haar voelen
niet te lijken
alsof ze niet meer
mag zijn
en toch onder breken
dragen
iets dat niet bezwijkt of valt
een stille…
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Niet alleen ontwaken
geluiden, ook mijn breekbare adem
deint mee op het rijzen van de velden, terwijl
de omarmende wereld zich vormt in een stille samenhang.
Traag verschijnt de dag;
een eerste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als
een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
Kalverliefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.179 En in het stille groeien van iets
prils klinkt de zachte echo van een eerste
verlangen dat nog wankel is, maar zich toch al voorzichtig
in ons neerlegt als een waarheid die fluistert en langzaam leert bestaan.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Ik stap uit in lucht die naar warme
stenen ruikt, en voel hoe de nacht mij opneemt in haar stille nablijven.…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 Langs de stille duinen,
waar helmgras buigt in ademende wind
voel ik hoe de drukte in mij zachter wordt wanneer
niets mijn aandacht wegtrekt van wat eenvoudig aanwezig is.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 Wolken wijken zacht
tussen grijs ontwaakt het blauw
nog zonder woorden
In het ochtendlicht dat
zich voorzichtig langs de rand van mijn
aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder
mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe.…
Stilte in bloei
netgedicht
2.3 met 32 stemmen
434 Weer ontvouwt zich je stille
weelde, terwijl de zomer langs je takken
naar binnen stroomt en elke aarzelende bloemknop
zich opent voor het licht dat geduldig op dit moment heeft gewacht.…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 De wereld ademt in zachte
vertraging rondom mij: elk detail lijkt net
niet volledig te willen verschijnen en toch draagt alles
een stille uitnodiging in zich om voorbij het directe te leren waarnemen.…
Als een vogel
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
217 Als stille reiziger draagt
hij dromen mee, verhalen die geen
woorden vragen. Gedragen door stromingen zonder
grenzen herinnert hij ons eraan dat vrijheid in vertrouwen groeit.
Hoe onbevangen en vast-
beraden hij zijn vlucht vervolgt; zijn
vleugels rusten op de open hemel.…
Heb mij zo lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
123 Wanneer jij mij omhelst, zo diep,
wordt elke stille pijn weer lief.
Dan smelt de wereld, klein en zacht,
in onze adem, onze nacht.
Want wie bemint met ziel en bloed,
weet dat afstand geen liefde doet.
Een hart dat zonder jou moet slaan,
kan niet voor eeuwig verdergaan.…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Tot die ontmoeting blijf ik wandelen in dit stille schijnsel,
mijn eigen schaduw achter me latend, verlicht van binnenuit.…
De trekvlinder
netgedicht
2.6 met 23 stemmen
109 In het stille avonduur wordt
de hemel een doorgang voor hun verre
reis. Ik kijk hoe ze oplossen boven de velden terwijl
de eerste sterren verschijnen en de nacht hun richting bewaart.…
De sieraden van de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
75 Langs het natte pad
een paddenstoel vangt het licht
niemand die het ziet
Wanneer de herfstwind door de bomen fluistert
en het zachte tapijt van bladeren vochtig wordt,
verschijnen onopgemerkt kleine wezens uit de bodem,
als stille wachters van het verborgen rijk.…
De schoot van het najaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
20 Toen hij toefde en sprak in de stille nacht
verdreef hij niets: hij plantte schuld
die rijst uit dezelfde schoot
waaruit ik schoon zal stinken in het voorjaar.…
Complainte
poëzie
3.9 met 22 stemmen
3.776 Ik zal wel heengaan op een nacht
Met stille trom: een desperado
Die smachtend zoekt als Eldorado
Een land nog niet in kaart gebracht.
Om eindlijk, door elk visioen
Verraden, mij te laten werven
Voor 't vreemdelingenlegioen,
Zo eervol anoniem te sterven.
------------------------------
uit: Serenade (1938)…
Het geschenk goedheid
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.243 De laatste tijd ben ik de weg even kwijt
Vecht met anderen en mezelf een stille strijd
Probeer te zien wanneer goedheid goed is
Maar zie dat goedheid een hol begrip geworden is
Onzelfzuchtigheid, vriendelijkheid, respect
Te simpel voor woorden, te moeilijk om te uiten
Kost de mensen teveel moeite, teveel energie
Dus sluit men het uit gemak…
Alleen en niet alleen
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.023 In dat grote bos alleen
Wandelend langs stille paden
Een ijle stilte om je heen
Je in niemandsland wanen
Kijk een vogel in een boom
Die je op je tocht vergezelt
Het lijkt haast een droom
Je lijkt wel uitgeteld
Zachtjes de wind horen ruisen
Door die hoge kruinen heen
Je eigen gedachten doorkruisen
Alleen en je voelt je niet alleen
Honderd…
Voor mijn vader
netgedicht
3.1 met 30 stemmen
5.115 Een man van weinig woorden maar met 'n lach,
een stille man die genoot van elke nieuwe dag.
Herinneringen en gevoelens nam je met je mee,
van stil geluk en innige blijdschap dronken.
Turend over het vlakke land, zonder een woord,
werd tóch je intens warm kloppend hart gehoord.…