21826 resultaten.
vertel mij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 vertel van het uur dat zich traag verplaatst
in het lome licht dat schuilt
achter verstild bladerdek
waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel
van het blad dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken nacht…
We stalen vast de toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Deze nacht met zijn overdonderende stilte
gaf al een hightea zonder molm in de balken.
En alle vlinders heb ik ook al getraind
het wordt als deze dag arriveert
beloof ik je een kleurrijk geheel,
ik vergeet je de komende jaren niet.…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 vertel van het uur dat zich traag verplaatst
in het lome licht dat schuilt
achter verstild bladerdek
waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel van het blad
dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken nacht…
VERGETEN GLORIE ??
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 De stille stilte van een enkel ogenblik
laat mij naar mijn gisteren toe dwalen
Het verleden zorgt dat ik welhaast stik
als ik terugdenk aan al de diepe dalen
Het vele wachten op mijn meisje lief
die als regel alleen van overspel leeft
Mijn ‘lieve schat’ bleek erg primitief
tijd heeft haar thans voorbij gestreefd
Op een donkere avond…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 Liefde uit leegte
ik zocht geen vuur, geen stormwind
alleen jouw echo
Ik ben verliefd geworden
op jou, niet omdat ik liefde zocht, maar
omdat de dagen kleurloos voorbijgingen, de nachten te stil
waren. Ik wilde een stem die bleef, iets dat de tijd brak, hoe vluchtig het ook was.…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 In deze nacht wordt zij korf vol bijen zonder zoem,
bos vol wind die zichzelf niet meer beweegt;
toch ademt ze, zwaar en traag,
alsof het water zelf de slaap bewaakt
van al wat ooit naar haar heeft geroepen.…
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Een zwijgend toverland, wat hemel loop ik onder,
waar sneeuw in wolken zit, vergrijzend in de nacht.
Toch vouw ik handen in dit grootsche wonder stil,
vergeten zomers tellen in de kou.
Een adem wit, een stilte die resoneert,
in winters greep, melancholisch en puur.…
Waar je verschijnt
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
449 Soms, in het stille midden
van de nacht, en je zachte stem langzaam
door het hoge gras beweegt, ontstaat een diepe rust in
wat nooit van mij was maar mij toch draagt alsof het me al jaren kent.…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 Paddenstoelen
In het bos, waar stilte heerst,
groeien paddenstoelen, nooit gevreesd.
Aan een oude boom, hun thuis,
verbergen zij zich, stil en kuis.
De regen valt, en zij bloeien,
hun kleurenpracht doet ons boeien.
Met hoedjes als een herfstig kleed,
staan zij daar in vol en breed.…
Het taalbolwerk van Adrianus
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
408 De nacht ademt herfst en natte bladeren,
wanneer hij zijn intrek neemt in de taal.
Adrianus bouwt uit lettergrepen
zijn eigen, overkoepelend verhaal.
Vanuit het bolwerk van de filosofie
kijkt hij naar de binnentuinen van de geest,
waar de gedachten als schimmen dwalen,
alsof er nooit een grens is geweest.…
Janneke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
389 verschijnen
in het dragen van de wind
iets vluchtigs lag in haar nalatenschap
nog te dromen in het gewaad
dat met oranje was toegedekt, haar
kleine knuistjes die sterk ineen
geknepen waren spreiden het wit
van het heengaan over de bloesemblaadjes
die in kleur sterk afstaken tegen de
nog open prilheid van haar geest
met wie ik drie dagen en nachten…
De reflectie van het licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 Dus spreek o mens, getuig van wat je zag,
de nacht wijkt langzaam voor een nieuwe dag.
De kosmos heelde wat er was verscheurd,
zie hoe de aarde nu weer open kleurt.…
Dode vlaggenist
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
845 Een requiem voor één van al die vaders
Vrijwilliger, die voor zijn leven rende
Een bal van boosheid in je maagstreek en de
reacties van de vrienden van de daders
Respectvol, waardig, slim noch tolerant
Je voelt het; het wordt kouder in dit land…
Bernard van Beurden beurde mij steeds op!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
484 Ouder worden komt met gebreken
maar dat geldt doorgaans het fysieke
het geestelijke kan blijven groeien
van Beurden's lichaam brokkelde af
maar zijn geest beurde steeds weer op
tot bloeiend ogende muziekcomposities
zijn geest bleef uitkijken naar uitdaging
vernieuwing, verjonging, conceptueel
verrassend als een frisse jonge man
zijn…
Geschipper
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
603 Verdorie Dafne waarom niet wat sneller
Wat liet je Nederland weer in de steek
Naast goud lijkt zilver toch een beetje bleek
Had je problemen met je toerenteller?
Nee hoor...fantastisch weer een plak erbij
Ik ben net als Martina...heel erg blij.…
La vie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 In het museum staan we stil
bij de suppoosten: een gangster
een strandmeisje met slaapogen
en een net niet omvallende man
die opschrikt en weghinkt
naar de zaal met glazen grafstenen
We zien mensen somber
wachten, op het einde nog
genieten van een sigaar
de ramp lachend verdringen
aan de piano, bij hun man
schreeuwend hun gelijk halen…
wachten op Eos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
510 de Donder knalde door de Cloud
’t was aan Zeus wel toevertrouwd
de Aarde te laten schudden en beven
de Kuddes sloegen toch wel op Hol
de Malden stroomden vol
Vulkanen begonnen alvast te roken
allen vreesden ‘n verzengende Tsunami
en niet iedereen was nu al Zen genoeg
om te vallen als ’n ware Anagami
Klotho stond op voor de angstige Menigten…
De kleine kamer, altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Als ik boos of verdrietig was
en ik mocht en kon mij niet uiten,
dan trok ik me terug in mijn kleine kamer.
Als ik niet serieus of begrepen werd
keerde ik terug tot mij.
Telkens terug tot in die kleine kamer
met schemer: niemandsland
tussen leven en dood.
Ongrijpbaar voor wie dan ook of wat dan ook,
hoog contact met eigen ziel: nog altijd…
Zomerpassie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
803 gedempt door water
overstemmen hun klanken
de stilte van de avond
terwijl de nevel verstrooit
nog zonlicht zoekt
zoeken wij onder de sterren
naar diezelfde passie…
lofzang
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.223 waar zon en wind
in pure stilte
ontwaken
vroege vogels
hun lofzang fluiten
over water en land
ontluikt de aarde
nog in eigen
schoonheid…
Kranenburg
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.393 in stilte lees ik
de levens in steen
met duizend doden
leef ik alleen
roze lelies op
een spiegel van water
door hoog gras
loop ik naar later…
retraite (1)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
745 rond het klooster
in gewijde stilte
schuilt het land
in nevel en mist
lijkt de tijd met
rust gelaten
ontwaakt de dag
in zuiver licht…
stilzwijgen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
940 Je zwijgt tegen mij,
geen woord op het scherm
stilte aan de telefoon
mijn hart kermt.
Je sms blijft weg
mijn fout heb ik gemaakt,
Maar het zwijgen van jou
is wat mij het meest raakt.…
Dankbaar
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
2.629 Zwijgende stemmen
delen de
vergevende
stilte
met
gebaren die
een vriendschap
beloven
in het wakende moment
van
afscheid
en de dood
die alleen in woorden
en graven
op hun
wacht…
Gevangen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.050 Gevangen in de kubus
Loop ik in het rond
Gevangen in de leegte
Verlies ik de moed
Gevangen door de stilte
Laat ik het los
Bevangen door de tranen
Word ik opgesloten…
nieuw jaar
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.988 een nieuw jaar is
hoe vrolijk ook
ook afscheid nemen van
van alles wat
je achterlaat
maar niet vergeten kan
een nieuw jaar is
hoe druk dan ook
ook stilte in je hoofd
om alles wat
je niet volbracht
maar wel in hebt geloofd…
vanmorgen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
916 ik verscheur
de stilte.
vanmorgen...
vanmorgen ging jij
met mijn dromen
aan de haal.…
uitzien naar de horizon
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.395 een man
van een
enkel woord
staart u aan
beschermt zich
achter stilte
wil niet
dat u
hem hoort
hij wacht
geduldig
op die
ene vraag
waarvan het
antwoord
is vervaagd
adieu...…
Stenen tafel
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.763 een ronde, stenen tafel
niet zo oud nog
toch getekend
door geborgen stof
het groen in groeven
oogt verzachtend
en ik proef scherp
de stilte in jouw naam…
Wachten op gedachten
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.155 In de schaduw en stilte
die slaapt
en dromen maakt
vol met vingers
die elkaar strelen
en vinden
omdat ze geen
gedachten zoeken.…