6509 resultaten.
strafgeschoeide babyvoetjes
gedicht
3.3 met 23 stemmen
12.559 strafgeschoeide babyvoetjes
maat doet er nu even niet toe
harde neus
hard contrefortje
heus, al wat dit brein aan roodharigs vermag
werkt de pols vrij
rolstoel precies in de loop
doe
doe
schenk dat vervloekt konijn wat liefde kutje
ik ga je niet verlinken
ik stop je in mijn molen heus
en prik je op mijn draaimatras kaninchen…
U DIE DE REINIGING VERVULT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 dienen,
U geeft de weg met water aan,
maar die gereinigd zullen gaan,
wast U met bloed het vuil bestaan,
Die leven geeft gaat sterven,
in bloed, in tranen en in zweet,
draagt U de diepte van ons leed
in liefde die ons overkleedt,
het dode hout gaat bloeien,
U, in het staatsiekleed gehuld,
U, die de reiniging vervult,
spreekt slaven vrij…
Mauthausen!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
643 Die vrije wijde wereld!
Dan ga ik binnen, word stil,
op deze berg van diepe duisternis
sla ik mijn ogen op.
Hier stonden beesten, die mensen
als dieren behandelden.
Een waanzinnig moordsysteem
werkte als een langzaam gif.
Ik wil hier nooit meer naar toe zei ze
wilt u met me mee lopen,
ik kom er echt niet uit!…
De nacht.
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.454 De nacht bevrijdt mij van de zorgen,
een paar uurtjes vrij, tot de nieuwe morgen!
Eventjes je zorgen vergeten, en je pijn,
even verlost van alles zijn!
Je lichaam en geest even tot rust laten komen,
als je geluk hebt beleef je mooie dromen.
En als de nacht weer henen gaat,
begint opnieuw de dageraad.…
het gaat weer vlinderen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.767 neem dat gevlinder
bij de spijsvertering
je bent er mooi klaar mee
lieve hemel bewaar me
let eens op de dames
met teer gevoelsleven
veel liefde te vergeven
die krijten 't weer uit
de eerste heeft er één
tegen Allerzielen
zie je de laatsten
erg laat aan de rups gegaan
geven doorgaans vrij baan
aan de fluwelen dagpauwoog
de vrouw…
Zondag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
896 Het leven, in zondagspak gehesen,
nog onbestemd van alle doelen vrij
past door zijn eigen mijmerij
als gegoten bij mijn wezen
want in de loop van heel de dag
wil niets bijzonders meer gebeuren
- en in die leegte kan 'k bespeuren
dat er iets moois verborgen lag.…
onvoltooide liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
667 hem die haar verliet
Zacht zuchtend zegt ze vol verdriet
Dat ze hem nog immer mag
Wonderen doorwoelden haar hoofd
Haar hart was immer nog van slag
Ze dacht aan wat hij had beloofd
Het spookte in haar elke dag
Teder trok ze zijn foto uit de la
Ik wil je weer dicht bij mij
Naar dat verre land ga ik je achterna
En koester mijn gevoelens vrij…
DE TWEE REIZIGERS
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.973 zegt de een en geeuwt daarbij,
‘Niet heel veel raars, gelooft dat vrij;
Wat dal, wat berg, de Harts, de Rijn,
Wat blauwe lucht en zonneschijn.’
Doch de ander, op wiens blij gezicht
Een glans nog van verrukking ligt,
Roept! ’Berg! - dal! - o! - de Harts - de Rijn!
Zó ’n blauwe lucht! - zó ’n zonneschijn!’…
Ommezwaai
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
732 Tussen het keileem de gedwarrelde bladeren,
vrij van groen naar geel en bruin. De zomer nog,
in het hoofd doch daar omheen zwart. Bang,
voor winterdieren met hun koude harde poten.
Zal er bij het ontwaken een nieuwe moeder zijn
met schalen vol gedroogde noten?
En verse kokosmelk, okselwarm
geurend naar het jongste jong?…
onomkeerbare dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
646 Hoe jij mij melkt
en ik jou melk
hoe mannen en vrouwen
moeten groeien
tot op een punt
dat het voedzaam wordt
wij oeverloos
van mening verschillen
terwijl het tweemaal
op hetzelfde neerkomt
of wilden we gewoon
lang baden
elk aan zijn geëigende kant
hoe wij er beiden
wel en niet beter op worden
tussen de dagen staan
en tijd vrije…
Ideologische repressie?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
488 Droom op droom te bouwen, de
wolven hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte holen leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
verholen in het licht tot het duister
en de geademde lucht geketend
werd door list met de tong aan-
gescherpt, verwerpt de zuivere
wiel van geest en ziel, waaruit de
vrije passie…
Luisterdichten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
991 Vond jou weer terug
in luisterdichten, dat speels gerichte
onderkennen, en hart verplichte
aandacht wennen
zag jou dansen onder duisterheden
met in de nacht het zicht op vrede
voelde weer jouw ziel verzoeken
vrij vol maanlicht het geschreeuw vervloeken
probeerde weer onderliggend te begrijpen
wat woord in geest en hart deed rijpen
jouw…
Onvoorwaardelijk
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
792 Jij bent mijn zonsopkomst
het brein van mijn intieme gewoonte
boven diepe wateren met vrije vogels
op de golven van het meer
waar ons zomerkamp, zonder droomverlies
daar bij het bospad, droomvrijheid
achter een horizon plaatst
ons liefhebben is nu samen geworteld
jouw seizoenen zijn eilanden rond dromen
de oeverlanden zijn het blikveld
het…
Heilig geloven
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.314 De grond was te vuil waar je liep,
ze maakte hem eerst vuil vrij, echt waar.
Met een korrel zout je opmerkingen nemen,
dat was er niet bij,
alles nam ze voor lief aan.…
Zielsvreugde
netgedicht
2.1 met 30 stemmen
5.429 ( voor Gabrielle Roth )
Diep is de dans, magisch de muziek die zij
ons aanreikt, vrij en gracieus als de adelaar,
krachtig en vrolijk als een dolfijn,
snel en lenig als een panter. In haar ogen
zie ik de vlammen van Moeder Aarde,
de passies uit de eeuwigheid.
Haar slanke, wilde benen bewegen vurig
op de dansvloer van zand en gras.…
Geen westerstorm bij deze sunset
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
551 Zon keerde weer met trager gemoed
( iets wat de maan
straks rijzend ook weer doet)
zo vrij en onverveerd met stoute moed
neder op het water
met ‘n overheerlijke gloed.
Wees maar stil kind het water welt niet aan.
geloof me vandaag slaan geen doggen aan.…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 mijn oude ik kijkt naar mij
aan de andere kant van de spiegel
ik ben vrij... maar de pijn van het afscheid
vormt zoute tranen op mijn huid
de wind neemt ze mee
en blaast dit oeroude verhaal
de wereld uit
ik steel nog een paar tranen
als zeldzame schelpen
herinnering aan hoe het was
oud verdriet is vaak zo vertrouwd
als een goede vriend…
Waan of wijsheid?
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
606 Een trekstroom voert me mee
onderhuids, als sterveling in de
wispelturige muil van de zee, in
vrije keus ontstaat geen drenkeling,
geworpen op een vulkanisch land,
een enkeling herontdekt de balans
voor lijfsbehoud, omarmt de droom
in stil gebaar, hartstocht in beweging,
gekleurde bals van integriteit,
fixeren pauwen de drift in dans,…
Mijn dochter
gedicht
2.7 met 36 stemmen
13.978 (vrij naar W.…
Masker af
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.255 realiteit weer verzanden
Naar aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weglopen van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters gezegd
Coupletten gezongen
Bij de roem neergelegd
Uit vrije…
Naar boven zien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
725 Donkere wolken glijden stil voorbij
eventjes na het middernachtelijk uur
Ik zie omhoog want de kust lijkt vrij
uit te gaan zien naar het hemels vuur
Wolken beloven in ’t nachtelijk ontij
dat de hemel zich binnenkort ontsluit
Ik sta even stil bij onze maatschappij
en hoor van verre ‘t troostend geluid
Donkere wolken boven dit tranendal
als…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 liefde gedronken zoveel dat kon,
uit water, satijnen spiegelplas,
toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel,
was een nieuw gezicht te zien, een
beeltenis die geen twijfel overlaat,
kwetsbaarheid, aarzelende osmose
wat vrij…
een gevoel van verlies.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.142 Jij gaf 100%,
niemand heeft jou ooit zo goed gekend,
niemand is zo goed als jij ,
ik ben voor altijd vrij,
je werd vernederd voor fouten die ik heb gemaakt,
jouw liefde heeft mijn koude hart aangeraakt,
je wilde onze liefde voor het leven,
maar jammer genoeg duurde dit maar even,
je hebt gezorgd dat ik gewoon mezelf kon zijn,
zonder dat ik…
Hebban olla vogala
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 rondom klinkt ’t treurig monnikengedruis
op vaste tijden volgens ’t opgehangen rooster
Het Engels eten is voornamelijk een mooie geste
van goede wil: de broodpap grijs, de bieren lauw
en tijdens het kapittelen denk ik aan jou, aan jou
en alle vogels zijn begonnen met hun nesten
behalve jij en ik, ik kan alleen maar dromen:
In de librije vrijen…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 waarde
glorieus aan het zicht
het zilvermysterie blijft zich vernieuwen
aan levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid verspreid via de aarde
de plaats van kracht om witgroen te bloeien
als zilveren bladeren
in een tuinruimte vol leven
volkomen vrij…
- Al hield je mij -
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
906 Al gaf je mij je leven,
jij zou niet kunnen geven
want het gedoseerde nemen,
het nemen staat niet vrij, en
engelentongen hebben tijd.
Al zweeg je en jij keek,
jouw mond hij zou mijn woorden weten
met defensiever zekerheid, doorzien
mijn lippen jouw perfekt verraad.…
Adellijk vermaak
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 liet vertrouwde voetstappen achter in het zand
en ik weet, dat elke voetstap leid je wel ergens heen in het leven
op de klok van eb en vloed
een geheimzinnige vlucht (die ook blinkt)
kristalliseert alles weer, de zee sleept alles mee
transparant in verwoede stromen
en wist ook je verse voetstappen uit
langs de zeebodem van tijd tot het vrije…
De vogelfiets
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
862 natuurvriendin in hart en nieren,
en dus liefhebber van planten en dieren,
zijn gevederde vrienden uiteraard
mijn volle aandacht meer dan waard
En ze mogen mij ook, durf ik te beweren,
hoewel ze mijn fiets toch iets meer waarderen
Waar hij ook staat, tegen een boom of paal,
bij de winkel, het werk, noem 't allemaal
of gewoon buiten in de vrije…
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
een horizon van waterplezier
van een gastvrij merenland
opgespoten tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er…
Een zwerver spreekt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 Aan het lijntje word je gehouden door je
geest al meen je dat je totaal vrij bent.
En je stokt in je goede bedoelingen
omdat je je 'medemens' leert kennen.
Het leven is een langzaam doodgaan.…