1925 resultaten.
Hevig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.094 Met een buik vol
lachende tranen
is de clown
weer eenzaam
in zijn droom
bevrijd van de
schmink van zijn ziel
en
is het circus
het kerkhof
waar zijn publiek
hem
in de stilte
weer
de aandacht geeft
en laat lachen
zoals hij
droomt…
Leegte.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.103 Starend naar de lucht, grijs
van het lange wachten,
zie ik achter de wolken
hoe het zou kunnen zijn
Ontastbaar zweef je om mij heen
Ik wil uit mijn lichaam treden
om mijn ziel te bevrijden
van mijn gevangenschap in vrijheid;
van de leegte: noem het pijn.
Ik voel me zo verdomd alleen…
Embonpoint
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
899 Het is juist die overdreven gezetheid,
die het volk zal bevrijden.
Ben ik dan de enige in goede conditie?
Of is dat een te pessimistische blik?
Hoor mijn woord in een petitie
en aanschouw hoe ik mijn positiviteit
in embonpoint verdik.…
Ver en nabij
netgedicht
4.5 met 33 stemmen
2.885 ik ben niet meer
in mij
maak me los van mijn lichaam
bevrijd me van mijn dromen
niemand zal me nog raken
in mij
aan mij
tenzij het stof, het overschot
de slaap van het leven
niet in jou
niet naast jou
maar in monoloog met de aarde
vergaan zal ik
in zomers voorbij
ver
zal ik gaan
van mensenstromen…
Ontspanning
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
719 verdomde behoedzaamheid
laat mij je confronteren
de waangedachten weren
waarin jij gedijt
ik wil je vatten
isoleren
maak voorgoed de sleutels kwijt
pas dan kan ik mijn leven leiden
en nog meer
bevrijd
zijn zoals ik van nature ben
met echte zelfverzekerdheid…
morgenland
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.049 op weg naar
het morgenland
reist het verleden
met ons mee
evolutie als bagage
de nodige brandstof
voor onderweg
van dolend en
dwalend
zoekend naar het pad
naar
onderscheidend
en
verkennend
de schaduw omarmend
verwondering
bevrijdend
onze reis naar
het licht…
Lentelicht
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
690 De winterse rebellie ten spijt,
de dag is van het donker bevrijd
onbekommerd dringt het licht
zich weer op,
doch schrijdend langzaam
zonder bloem in de knop
Maar toch,
het lengende licht
doet al goed,
nog maar even wachten
op die bloeiende vloed!…
proces
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Terwijl ze moeten vloeien
tot alles is verwerkt
gisten ze opeengehoopt
wachtend op bevrijding
Aldoor gevangen
in alledaagse zaken
die aandacht vragend
geen ruimte laten
voor verwerking
Alles verder weg
dan dichterbij
lijkt op dit moment
meer verwijderd
dan te voor…
Droom zwerven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Het droom zwerven
van mijn deels vergeten jeugd
herinner ik met volle teugen
door een natuur die in mij is
een gevoel van ziel bevrijden
en in de echo van de droomschaduw
slapen er vlinders op paddenstoelen
in het donkerste duister van het bos
heb ik mijn buik vol van herinneringen.…
De hoorn hoort erbij
snelsonnet
3.9 met 9 stemmen
848 Een cruiseschip vaart bevrijd van alle boeien
De haven in of juist het zeegat uit
Dat vraagt om begeleiding van de fluit
De toeter mag dan graag een tijdje loeien
‘Ik vraag mij af of dat nu werkelijk moet
Die herrie aan mijn hoofd gee’//TOETOETOEOEOEOEOET!!…
Getekend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 ontroostbaar zijn geknakte zielen
die doelloos rondzwemmen
in een poel van rouw
stemmen echoën na
vlijmscherpe tongen kerfden
diepe wonden op hun ziel
zij die wanhopig opzoek waren
naar ontkenning van
verlangend naar bevrijding
zij kozen hun (eigen)weg…
Uitgestelde ontlading
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
839 Maar na het extra werk dat je moet maken
Zal de bevrijding jóu het zoetste smaken…
Wachtwoord
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
710 Bevrijd word ik van donderdagse ‘plichten’:
Mijn wachtwoord is door Russisch tuig gehackt,
En als dat gajes deze site ontdekt
Dan leest u hier straks Russische gedichten.
Maar Russisch en cyrillisch valt niet mee,
U telt dus als gewaarschuwd mens voor twee.…
Graf
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
657 (Kruis II)
De steen
die eerst het graf had
afgesloten
verzegeld
was verwijderd en de
tombe was verlaten, leeg
Hoe is het toch mogelijk
dat Hij zichzelf heeft bevrijd...?
Zowel fysiek als geestelijk
tot het uiterste getart
heeft Hij
met het vergeven
van schuld, ieder-
een verward...!…
Alles is liefde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
625 De behoefte aan licht
is zo intens groot
Het donker lijkt de vlam
van hoop te smoren
stop, een fluistering
wervelt door de wereld
bevrijding is mogelijk
voor wie maar horen wil
de ogen van het kind
kijken de mensen aan
tot diep in hun hart
Alles is Liefde…
Zoveel emoties
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
493 Zoveel emoties
te vermijden
Telkens de glimlach
die weet te bevrijden.
Zoveel emoties
blijven verborgen.
Telkens de glimlach
die het volhoudt tot morgen.…
Oekraine
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
927 Grijp in, schreeuwt je gevoel, en red dat land
Want hels en hartverscheurend is het lijden
Je zou het volk het liefst meteen bevrijden
Maar in de landen hier wil niemand brand
Er is maar één te volgen weg naar vrede
Die van doordacht, beproefd beleid: de rede…
Muurgedicht voor Amstelveen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
405 Waar de Amstel van oude dagen fluistert
En in het voorjaar Cobra’s kleuren draagt
Verheft de stad zich luid en duidelijk
Nabij, maar net genoeg veraf gelegen
Hier wint de stilte van de stenen
En wordt bevrijd gezwegen…
Garderobes
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.164 Een roestige spijker, een verloren jas
zonder knopen en met één mouw
de kraag vol stoffige splinters glas
en ergens dwaalt een verwonde vrouw
Ze ziet slechts ruimte voor één stap
voor elk gevoel en richting blind
verstijft bij weer een vallend schap
wanhopig tastend naar haar kind
Een zilveren helm glanst in de middagzon
hij lacht en glijdt…
in een eeuwenoud refrein
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.647 in je ogen breekt
de wereld in een
eindeloze lach
niet in scherven die
verwonden maar als
zon die schijnen mag
geef je hand
ik lees de lijnen
die je nog te leven hebt
ik voel je trillen
en de pijnen die
je niet verbergen kan
je gaf me alles
en je lichaam
liet me toch mezelf zijn
in je armen
zong ik liefde in
een eeuwenoud refrein…
Mijn woonstee is haar lach
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
11.417 Een grote vogel zag ik in de wolken
zich verwonden en de wonde was de zon
die bloedig rood al dalend ging vertolken
de afschuw die een kind bekruipen kon.
In het donker dwaal ik door de zalen
waar spiegels licht van dode sterren vangen
en hymnen slapend in 't gebinte hangen -
en nergens kan ik ook maar iets verhalen.…
Jaarringen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
547 Je hebt mijn basten afgepeld
het verwondde het vel over mijn benen
hoe kwetsbaar ongekorven hout
in mijn jaarringen verteld
door eigen bijl en schaaf geschonden
in onbewerkte en ruwe staat, wat
terugslaat naar eigen schenen
en verwijst naar oude wonden.…
het aanvaarden
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
902 Er vertoonden zich kloven aan het oppervlak
Grauwe groeven ongekend
Droog en dor ineen komend
Om uit te monden in een gapende kloof
Verwondingen met een niet aflatende pus
De geest is verbijsterd
Tijd sticht verwarring
Een koude bries doet mij rillen
De adem stokt
Verstijft wacht ik het af
De spiegel geeft geen bedrog
En wanneer ik…
Vuile ruiten
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.664 schampert
naar het verleden
lacht om dood
gijzelt m'n blik
het huis verhaalt oud
gekromde levens
kamers ontvluchten
een verbeten geur
herinneringen spreiden
schrijven volle muren
krijten angst door
onzichtbare kreten
de vloer is doordrenkt
muren zijn vochtig
woede buit driftig
de bloedende pijn
tranen vreten
demonen vechten
verwonden…
" Tot een schim versleten "
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
592 Het verhaal is tot
de draad versleten,
ik stop mijn ogen
dicht en schrei, diep
in dromen gezeten
zonder eb of vloed,
in dood tij en
broos duet in
afzondering gezongen
ultiem lied, baden
in weelderig blond
tot menige daden
te zijn gedwongen,
moeilijk te ervaren
wat me werkelijk
heeft verwond.…
je huid is glas, fragiel,
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.038 we ontwaakten na de nacht
waarin we beelden braken
en ons verwondden aan de
scherven die verleden spraken
we koesterden kristal
geluk in stralend vonken
we spiegelden en jou vooral,
mijn beeld was meer bezonken
ik ken je pas,
je huid is glas, fragiel,
nog mag mijn adem
je niet raken aan je ziel
ik streel je met mijn woorden
transparant…
kruip toch in me
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
804 in
haast verloren gedachten
maar gekerfd in de eeuwigheid
van thans, gister
en de onmogelijke vergetelheid
ik heb
je zo warm
overweldigend
toegedekt
in koude kerkers
van de dag hiervoor
gezongen
boven jouw glans
van verbleekte blosjes
zing zing
bonst de lach
die glimt
ja, even
en vaak
en
en.........zo wonderlijk
verwond…
Te laat
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.446 ik zie
De blauwe plekken
En al haar pijn
Die haar zal nekken
Maar ik ben bang
ik durf het niet
En loop weer weg
Van haar verdriet
En de dag erna
Dezelfde straat
Hoor ik het geluid
Iemand slaat
Ik hoor de klappen
Voel haar pijn
Het liefst zou ik hier
Niet meer zijn
De dag erna
Krant op de grond
Zie ik het meisje
Zwaar verwond…
Vloek je vrij
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
741 De wereld bestaat grotendeels uit water,
verwond je niet, put de aarde niet uit.
Een sterk geloof in het goede
behoedt je voor twijfel, geef me je hand.
Zelfs de dood draagt kuisheid als het laatste kleed,
vlecht van weegbree een nieuwer.
Beluister de zangvogels en hun zuivere lied.…
Auschwitz
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
889 Donkere wolken behoeden het mooie zonlicht van verwonding. Druppels belanden op de grond en verstoppen zich gauw.
Hier is alles vernietigd en verlaten, slechts een erfenis van het onmenselijke.…