Alle inzendingen over gestorven

780 resultaten.

Sorteren op:

Kosmisch krabje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 154
Bemoste treden prikkelen buiten mijn bereik mijn fantasie Hier is een koning gestorven en vergeten, een geest heeft hij niet achtergelaten, een schat misschien maar je zou alles moeten afbreken om dat te weten te komen En zo gaat het ook, langzaam wortel voor wortel, spriet voor spriet, druppel voor druppel regen…
Zywa4 november 2025Lees meer >

Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen

poëzie
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.816
Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen, Schreeuwt als een stervend beest mijn oud verdriet: Een reuk, een landschap, een herinnerd lied Roept op naar 't leven, wat gestorven scheen.…

Foto

hartenkreet
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.019
Ik zie de foto waarop wij staan mijn zussen en mijn broers Broer bert is niet daarbij hij stierf, nog jong zo plotseling in mei Onze ouders zijn allang gestorven, te vroeg nu ik zoveel vragen heb Over leven en gewenste dromen in hun hart Het lijkt zo lang geleden soms als vandaag Dat wij kinderen aan de lange tafel vochten om een…
batsie12 december 2003Lees meer >

SCHOOL

gedicht
4.2 met 524 stemmen aantal keer bekeken 91.736
Er staan in dit gebouw, in elke klas, verzuurde dames en verzakte heren hun lang gestorven wijsheid te dicteren, wakker gehouden door wat pen-gekras. De taak van heel dat traag docentenras ? De vragen van de jeugd te confisqueren, haar creativiteit elimineren totdat zij loopt in eender, trage pas.…
Aaike Jordans27 augustus 2020Lees meer >

MIJN BROER (in herinnering)

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.389
Vandaag zou je negenenzestig zijn geworden helaas mocht dat niet zo zijn op je achtenveertigste ben je gestorven na een leven met ziekte en heel veel pijn. Ik heb je veel te kort gekend jij was volwassen, ik een kind en als ik op het kerkhof loop is er alleen een steen die ik vind.…
Moeke1 januari 2005Lees meer >

Zeemans herfstlied

poëzie
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.466
Maar het is anders geworden, Mijn makkers zijn vroeg gestorven Of in ander alleen - zijn verzworven. Ik strandde in een dode stad, Bewandel een eenzaam pad, Vertrouwd met vergeten graven, Omspeeld door zieltogende blaren.…

Ou topos

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 608
Hoe leven vermalen wordt door het wentelende wiel dat zoekend en zuchtend zoals ook liefde zich herhaalt en ik herhaal schreeuw jouw naam over de eindeloze verzameling aan grafstenen tot wij, elkander kruisen in de eeuwig weelderige stad waar stilte is gestorven waar leven leeft, werkt en sterft dag en nacht ons leidt, in…
six25 februari 2008Lees meer >

KÖLNISCH WASSER

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Een boek; een bijl voor de bevroren zee Die ik tijdens mijn leven in mij droeg Een oceaan die zoveel aandacht vroeg Enkel Milena leefde werkelijk mee Mijn 4711 zou overlijden In Ravensbrück; ze had iets aan een nier Ik was allang gestorven, zocht vertier In ‘t schrijversparadijs aan gene zijde Waar ik al mijn verloofdes terug zou zien…

stadsontwikkeling

netgedicht
4.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.369
ideale bouwplaats voor kantoren dat landgoed, nog zo groen, verstild en puur met rozentuin en perken vol margrieten een lustoord waar de stadsmens kan genieten ik denk aan hoge flats (te koop, te huur) natuur is wreed, de sterksten zullen groeien ik vegeteer op staal, beton en steen en woeker mij door al het leven heen als alles is gestorven…

Ornamenten manen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Op fluwelen voeten door velden van distels met de koude kalkoen die mijn huid bekruipt Het honingzoete lekt en druipt op de mosgedoopte zerken van oude en prille paden van gestorven helden De aanblik van het steigerend paard geschuimd en met ornamenten manen duizend penselen in zijn staart sintels vergruizend in volle vaart over winterpaden…

Eenzaam sterven

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.130
Ze lag daar stil Gezicht geslagen op de grond Om haar hoofd een plas van bloed Gestorven in eenzaamheid Mijn geest herinnert mij zo goed Ze was net jarig In de tachtig Een feest waar niemand nog naar kwam Alleen de Dood die onbarmhartig Haar het leven daar ontnam Om zo te sterven Zonder naasten Zonder liefde om je heen Toont hoe grillig…
Hookie20 januari 2004Lees meer >

Jij bent de weg

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 959
Jouw handen zijn zo moe, ze omklemmen ieder gemis, je bent in je tranen gestorven, in de kilte van je betekenis. Jouw lijden draagt de stilte mee de strijd wordt zo doorzichtig , geen glimlach verzacht de pijn, niets lijkt nog evenwichtig.…

achtergebleven

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.477
la Place de Liberté toen liep ik hier ook gedwongen mee unter befehlen berooid met z'n twee met nog meer, velen, wij, schaduwen van schrik als opgejaagd onteerd vee ik nader de hel het plein van ontvoering de laatste blikken van herhalende ontroering de kelen die schreeuwen onder drukkende verstikking ingesloten door haast gestorven…

OP HET KERKHOF

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.827
De dode blaren stuiven om de zoden, Waar bloemen groeiden eens en donzen klaver, Geboren op een graf en daar gestorven.- Een spade dragend, het gelaat doorkorven Van rimpels, stapt een stille dodengraver, Teken van leven, door de hof der doden.…

diepe weemoed

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 616
ademt eens stil, vol en vrij wacht boven het gewelf van de wind de halmen die beven en op hun knieën vallen omdat niets meer overblijft, vreemd aan alles en aan het landschap, in het zuiden bedekt vertel over stromen, vertel over stormen, vlieg rondom maar verraad mij niet wanneer ik te lang in woorden blijf hangen en al gestorven…

Salierook

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Het lijkt wel alsof je bent gestorven, misschien is dat ook wel zo diep in mij. Ik zie je nog steeds in de weer met je brandende salie om de lucht te zuiveren, ik stond perplex, daar ik als helderziende nergens onzuiverheid zag. Misschien in jou, maar niet in mij. Heb geregeld dat je op de lijst van beschermde diersoorten komt.…

Alles spreekt voor zich

gedicht
4.0 met 93 stemmen aantal keer bekeken 13.197
en de wind zegt mij ga over dit pad luister hoe het veld zingt voel de boom en zie, ze wuift met een blad zelfs gestorven hout, ginds, kent de mooiste droom ook als gij de vlonders betreedt die in kunstige lijnen u boven de aarde heffen zullen waterspiegelende bochten die weet hebben van komen en gaan u in het ommetje weer treffen.…

VORSTLOZE WINTER

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Hun geboetseerde stammen zijn bebloed met verleden, dat zich nòg wil geven aan des adels gestorven bevelen, slechts droevig verzinkt, maar steeds schimmig woedt... De hoge takken, dicht op elkaar gekromd, omvatten leegte, kil onbewogen, waarin verslagen geest neerslachtig bromt: "Wat mag dit oord in de toekomst pogen?…
Han Messie2 januari 2012Lees meer >

Langs Vlaanderens wegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
Daar staan, waar hun kind gestorven is een vader, van onmacht de vuisten gebald, een moeder, gebroken door droefenis, daar, bij een kruis langs het koude asfalt. Terwijl verkeer onverstoorbaar raast staan ze er stil in wind en regen her en der, met een bloempje ernaast; de kruisen langs Vlaanderens wegen.…

Terugblik

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.475
Hoewel je nu gestorven bent, wil ik je iets vertellen. Ik weet wel dat het niet meer kan, alleen in mijn gedachten dan. Mijn zoon, 't is onze oudste... hij lijkt zoveel op jou. Hij toont mij alle dagen, hoe ik nog van je hou. Ik denk: "Hij vindt het niet zo leuk." Ik moet mij maar beheersen.…
Antje13 mei 2012Lees meer >

Windrijm

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
De wind wrikt vergeefs aan zijn bakens, hoe spreekt men de taal uit waarvan de dichters zijn gestorven? We willen openbaringen in een zuivere speeltijd, het licht is het verlangen naar een nachtelijke bruid die mij opslokt.…
Pama30 september 2013Lees meer >

Altijd gevaarlijk

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
dat mijn armzalige bewakers elke avond bij mij biechten en ik ervan tweemaal twaalf onvoltooide boeken schrijf één voor elk verloren uur tot een doodskrans voor de dag van vrouwen heb ik een ontluisterend vermoeden zij zijn de mij omringende gehuchten waar dingen gebeuren ik ben de gehate koning van een laat seizoen waar elk kind is gestorven…
Robert Goer23 oktober 2014Lees meer >

Spinnend in mijn hart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 596
Onze beste vriend, is gestorven. Mijn oude wijze kater, leeft niet meer. Hij heeft me geleerd, wat aandachtig leven is. Hij heeft me getoond, hoe ik moet mediteren. Jij voelde feilloos aan, hoe eenzaam ik me voel. Nooit meer zullen we samen, gedichten schrijven. Diep in de nacht, bij het eeuwig brandend vuur.…

Tilligte vroeger

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16.833
Daar ligt de nieuwe wereld in waarop hij had gehoopt: zijn zoontje dat gestorven is voordat het werd gedoopt. Vader begraaft het kereltje in ongewijde grond.…

Barvlieg in Blackpool

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Bij Funny Girls het allermeest, in Bingohal was hij gestorven. De paardenracen waren voornamer, zijn praat was vuiler dan in LA, het in stank beffen ging moeizamer tussen gebroken benen van prostituee.…

Nieuwe bloei

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Verlept, gestorven zijn de rozen van weleer Hun stelen en doornen zijn slechts gebleven Herinnering rest mij uit hun jonge leven Hun geuren zo aromatisch en zo teer Hoe schoon waren hun vormen en hun kleuren Hoe lief’lijk charmant hun dansen in de wind Hun glimlach in stralende zon als van een kind ‘t Verdorren van hun schoonheid laat mij treuren…

Voorbij de horizon...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
Al mijn illusies zijn gestorven. Ik staar verwonderd naar de horizon. Voorbij de horizon leeft de liefde. Daar is de bron te vinden. Daar eindigt ons onbegrepen leven. Daar, waar het ooit begon.…

María, 18 jaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
kende jouw gevoelens voor mij, jouw vrije held uit Havana Hij belde me en gaf het adres van het mortuarium waar je lag Ik heb je gekust, jouw voorhoofd dat ijskoud gloeide op mijn lippen ik kuste de hand op jouw buik en ook je witte schoenen, nee ik kon geen afscheid nemen Ach María, je liep de rivier in waar je van liefde bent gestorven…
Zywa17 maart 2020Lees meer >

Kwetsbaar

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 433
Er is een horizon vol zwaartekracht gestorven in geruchten uit een droomland alsof er een boot met een vergeten ziel door het warme zand van de woestijn vaart alle emoties zijn weer als die van een kind een geest danst rond kwetsbare schoonheid maten komen zij aan zij, eenzame wolven verliefde libellen zweven in die ratio tussen weifelende…
mobar25 juni 2020Lees meer >

Nachttoneel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
Wat doen we hier, in dit decor van gestorven vrede? Dromen we van laatste meesterzetten? De boterham en de drankjes zijn echt de ronde zaal is geen podium ze werpt een vuurtorenlicht in lege straten -- een baken dat nachtvlinders aantrekt en iedereen waarschuwt hier weg te blijven…
Zywa17 november 2021Lees meer >