3244 resultaten.
zonder plan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 lui als een sultan
alert als een jager
dobbert hij voort
op golven van gebeuren
zonder plan
drijvend op avondrood
weet hij zich geborgen
in de deinende schoot
van het ogenblik
verpletterd
door
de orkaan
overkomt hem
stilte…
Woorden
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
446 woorden waarvan ik hoopte
dat ze ooit de jouwe zouden
worden zijn verloren gegaan
bij de zee
hoe ik ook loop en kijk
zand tussen mijn voeten voel
de golven tel
ze zijn verdwenen
net als jij…
WENS
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
866 Een zee wilde ik altijd zijn,
niet de grootste misschien,
maar toch een zee
met heel veel golven,
die beuken over rotsen
en teder het strand strelen.
Een thuishaven zijn, voor
wie weet, de zeemeeuw,
die gelukkig mee wil deinen
op het ritme van mijn zee.…
Bazel
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.280 Groen is de slag
van de stroom
door het dal
van de dag
heuvlen van licht
zijn de wallen
de stad is een fort
door de poorten
der bruggen
ligt zon gestort
over de ruggen
der golven
de stad is bedolven
onder het haar
van de zon.…
de zee en de oude man
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 rollende golven
het strand bedolven
onder schuimende koppen
het moet wel kloppen
een oude man
duinpan, het klotst
aan de rand van het strand
de oude man, ziedende zee
een verloren land…
rust
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.234 slaap maar
sust het kind
zeeblauwe ogen
golven
in zilverzachte haren
rond haar gezicht
sterrenstralen
kussen
mijn ogen dicht
in toverlicht
slaap ik
veilig
in haar armen
en droom
alles licht…
Uitzicht
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.097 Mij toegeworpen
redt een verdriet
zich uit golven van
loshangend waaien
in een lawaai
van vers gewassen
wit
buiten adem
maak ik een sprong
in de uitgeputte diepte
van een opluchting
--------------------------------
uit: 'Het liegend Konijn' 2012.…
Toegedekt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 Toen de zon scheen
hebben we lachend
onze weemoed, ons verdriet
toegedekt verborgen
onder een kleed van vrolijkheid
De pijn verzwegen
Onder een sneeuwlaag
In de golven van de zee
Achter een nacht vol sterren…
Kussen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
616 Wanneer de zee het strand kust
kust zij uren lang
Haar glimlach in het schuim van de golven
Kort trekt zij zich spelend terug..
en kust en kust
en kust weer uren lang…
Vele eersten zullen de laatste zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 met de ogen dicht
zonder een vleugje licht
drijft ze mee op hoge golven
als een
kale tak van de boom
waarvan de
wortels afgesneden zijn
in wanhoop en pijn en
wereldse
schijn
de eerste willen zijn…
Dolfijnenlied
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
654 Grote geest
Adem van het leven
Jij, dolfijn
Die onder en boven
De golven danst
Ik hoorde je zingen
Een lied
Zo oneindig schoon
Nu weet ik
Waar de liefde is
Nu weet ik
Waar ik woon…
blijven lachen
snelsonnet
4.0 met 22 stemmen
759 Een kleur is slechts reactie in je brein
op golven/deeltjes licht die binnenvallen;
wat dit betreft zijn wij niet meer dan kwallen
al ben ik blij dat wij geen kwallen zijn
gelukkig heeft ons leven veel meer kleur
dus blijf ik lachen om te veel gezeur…
De stille zee
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
3.004 De volle maan verblind mijn ogen
Weerspiegeld in de stille zee
De hemel heeft mij voorgelogen
Ik zweef slechts met de golven mee
Het einde staat reeds in de sterren
Voorspeld door toekomst en het lot
Ik zie de golven al van verre
De wind huilt zacht, ik bid tot God
Verloren lig ik op het strand
Eenzaam, koud, alleen...…
Branding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
582 en ontwricht
richt haar zeilen op de duinen
haar boeg verstuift het groen
dat leven nevelt als haar zoen
seizoenen in de branding voortstuwt
en sproeit langs een fluwelen muur
in golven van vierentwintig uur…
“ Mijn zinnen overstegen “ ( 2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 Golven schuim vergruisd
als wolven achter schapen,
slapen onbevreesd.
Beeldspraak van zwijgen,
meeuwen bestijgen winden,
als pioenrozen.
Golven dringen aan,
miljoen druppels in de oceaan,
verdelen water.
Zeeën als muze, te
weinig tijd het te bevaren,
zeilboot zonder kiel.…
Turend over de oceaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
564 Daar zit ze, in gepeins verzonken
golven komen rap naderbij,
da's niet zo vreemd want nog even
en 't is toch echt: hoogtij.
Daar zit ze, krijgt natte voeten
golven maken haar benen nat
ze lijkt 't niet te merken
is met haar gedachten, verder dan dat.…
Kleurrijke reus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
434 Redelijke hoge golven
die ons laten zien, hoe
krachtig de zee is.
Een mooi schouwspel
als de kitesurfers er dan
fantastische capriolen
uithalen.
Indrukwekkend hoe ze
meters boven de golven
komen.
Het geeft je een kick,
dat kan bijna niet anders.…
Sterrenzee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Donkere golven rijzen op
In klanken van ruisen en zuchten
krullen zij langzaam om
Alsof zij de maansikkel aanbidden
die badend in bleek licht boven hen hangt
Een zilte adem wordt ingehouden
vergezeld door een korte stilte
Boven de golven van donkerte
verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen
Dan buigt het geheel volledig neder
Stort in en…
Muziek
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.327 Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee,
En de hemel aan flarden van goud en van zwart,
En de dreunende golven beschuimen het strand,
En de vlokken die beven en rollen en rillen,
En het duin is verlaten en eindloos alleen,
En ik luister verrukt naar de ruisende zee -
Dan waait soms uit de golven
Een diepe muziek.…
Strandbeleving
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
633 Strand 2
De golven wit,
de wolken grijs waartussen blauw,
het zand een crème
'k merk ik hou zoveel van hem,
hoor zelfs zijn stem,
tussen 't gekrijs van meeuwen,
tussen het gebeuk van golven
tussen 't gekraak van schelpen.…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven,
legt ze neer als een sluier op winderig glas
bewegingloos stil, klinkt zijn concerto van troost.
De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven.
De stilte spreidt zich vlak, zonder zucht op het strand.…
Zee bij nacht
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.166 Een heleboel niets,
zo lijkt het,
doch het geluid van de golven
verraadt een veelheid iets.
De branding licht op
door maanlicht verlicht
en verdwijnt weer
in het donker.
In deze stroming ontdek ik
een eenzaam scheepje
dat schreeuwend in de leegte
dobbert om hulp.…
Adembenemend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.130 Een kolkend woest schuim
walst uitzinnig op golven
donderend majem.
Onder kil maanlicht
opgezweept door herfstwind
beukt de watergeest.
Zijn titanische strijd
ritueel tijd gebonden
blussend door zege.…
Onmacht
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.925 Ooit goudgeel wuivend korenveld
verminkt door woeste voren
de golven wreed onderbroken
...de harmonie verloren
Ondoordacht vertrapte toekomst
bedekt met stervende aren
vertwijfeld brodeloos zijn
...het niet kunnen verklaren…
Nieuw leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.001 Geaderd glas
breekt de slanke hals
en schenkt vocht
aan nieuw leven
bewogen
bewegen handen
in de armen
van een engel
ver weg van hier
groeit afstand
dichterbij over
golven van de zee…
hogere gedachten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
988 hoger
golven
de gedachten
als een zee
zo wijd
en zijd
hoger
schijnen
de gedachten
als een ster
zo licht
vol zicht
hoger
alomvattend
hoger
zo ver
voorbij de tijd
is de gedachte
werkelijkheid…
Stilte op het strand
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
706 Stilte op het strand
zandkorrels verbergen
schelpen openbaren niet alles
mist sluiert geheimen
zon tekent schaduwen
golven dragen zeeschuim
vinden en verliezen
wind laat woorden zwijgen…
ze kleurden geel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.054 ik heb de rafels
aan elkaar geknoopt
maar kan hun golven
niet langer volgen
ze kleurden geel
en groenden rood
in een achtergrond
die blauw als stilte koos
ik wil de zee en met je mee
omdat ik in het golvend
blauw oneindig van je houd
ja, ik wil jou…
Hoe zou het zijn
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.505 op golven te leven
dichter bij het licht
dwalen langs de melkweg
ademen zonder lucht
reizen met hoge snelheid
dwars door alle tijden
zou het zó zijn
wanneer mijn geest
het koude huis verlaat?…
verliefd
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.804 De golven fluisteren zacht jouw naam
de wind speelt teder met mijn haren
in het zand worden hartjes gevormd
door aangespoelde zoutresten.
Wat geeft het toch een heerlijk gevoel
om na zoveel jaren
weer smoorverliefd te zijn……